Διαβάστε το Τζουζ 25 του Κορανίου

۞ إِلَيْهِ يُرَدُّ عِلْمُ ٱلسَّاعَةِ ۚ وَمَا تَخْرُجُ مِن ثَمَرَٰتٍۢ مِّنْ أَكْمَامِهَا وَمَا تَحْمِلُ مِنْ أُنثَىٰ وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِهِۦ ۚ وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ أَيْنَ شُرَكَآءِى قَالُوٓا۟ ءَاذَنَّـٰكَ مَا مِنَّا مِن شَهِيدٍۢ ﴿٤٧﴾

Σ' Αυτόν (και μόνο) ανήκει η γνώση της Ώρας. Κανένας καρπός δε βγαίνει από το φλοιό του, και κανένα θηλυκό δεν κυοφορεί ή γεννά παρά μόνο με τη γνώση Του. Την Ημέρα που θα τους καλέσει (τους άπιστους): «Πού είναι οι (υποτιθέμενοι) εταίροι Μου (που τους αποδίδατε σε Εμένα ως εταίρους στη λατρεία);» (Οι άπιστοι) θα πουν: «Δηλώνουμε ενώπιόν Σου ότι κανείς από μας (τώρα) δε μαρτυρά κάτι τέτοιο.»

وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَدْعُونَ مِن قَبْلُ ۖ وَظَنُّوا۟ مَا لَهُم مِّن مَّحِيصٍۢ ﴿٤٨﴾

Θα τους εγκαταλείψει ό,τι επικαλέστηκαν (και απέδιδαν ως εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία) πριν, και θα ξέρουν με βεβαιότητα ότι δεν έχουν καμία διαφυγή.

لَّا يَسْـَٔمُ ٱلْإِنسَـٰنُ مِن دُعَآءِ ٱلْخَيْرِ وَإِن مَّسَّهُ ٱلشَّرُّ فَيَـُٔوسٌۭ قَنُوطٌۭ ﴿٤٩﴾

Ο άνθρωπος (ο άπιστος) δεν κουράζεται να ζητά τα καλά αγαθά (από πλούτη κλπ.), αλλά αν τον αγγίξει το κακό, βρίσκεται σε απόγνωση (από το να βρει διέξοδο) και είναι απελπισμένος (ότι δε θα λάβει το έλεος του Αλλάχ).

وَلَئِنْ أَذَقْنَـٰهُ رَحْمَةًۭ مِّنَّا مِنۢ بَعْدِ ضَرَّآءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ هَـٰذَا لِى وَمَآ أَظُنُّ ٱلسَّاعَةَ قَآئِمَةًۭ وَلَئِن رُّجِعْتُ إِلَىٰ رَبِّىٓ إِنَّ لِى عِندَهُۥ لَلْحُسْنَىٰ ۚ فَلَنُنَبِّئَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِمَا عَمِلُوا۟ وَلَنُذِيقَنَّهُم مِّنْ عَذَابٍ غَلِيظٍۢ ﴿٥٠﴾

Αλλά αν του δώσουμε έλεος από Εμάς αφού τον έπληξαν οι αντιξοότητες, θα πει: «Αυτό ανήκει σε μένα (επειδή το αξίζω), και δε νομίζω ότι η Ώρα θα έρθει ποτέ, αλλά και αν επιστρέψω στον Κύριό μου, σίγουρα θα έχω από Αυτόν την καλύτερη ανταμοιβή (τον Παράδεισο).» Πράγματι, θα ενημερώσουμε αυτούς που αρνήθηκαν την πίστη για ό,τι έκαναν και θα τους κάνουμε να γευτούν ένα σκληρό μαρτύριο.

وَإِذَآ أَنْعَمْنَا عَلَى ٱلْإِنسَـٰنِ أَعْرَضَ وَنَـَٔا بِجَانِبِهِۦ وَإِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ فَذُو دُعَآءٍ عَرِيضٍۢ ﴿٥١﴾

Όταν δίνουμε μία χάρη στον άνθρωπο (τον άπιστο), αποστρέφεται (με αχαριστία) και απομακρύνεται (από την υπακοή με αλαζονεία), αλλά όταν τον πλήττει το κακό, καταφεύγει σε πολλές επικλήσεις.

قُلْ أَرَءَيْتُمْ إِن كَانَ مِنْ عِندِ ٱللَّهِ ثُمَّ كَفَرْتُم بِهِۦ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ هُوَ فِى شِقَاقٍۭ بَعِيدٍۢ ﴿٥٢﴾

Πες (ω, Προφήτη, στους ειδωλολάτρες): «Πείτε μου, αν αυτό το (Κορ’άν) είναι από τον Αλλάχ (όπως σας πληροφόρησα), και έπειτα εσείς το αρνηθήκατε, τότε ποιος είναι πιο παραπλανημένος απ' αυτόν που αντιτίθεται πολύ (στην αλήθεια);»

سَنُرِيهِمْ ءَايَـٰتِنَا فِى ٱلْـَٔافَاقِ وَفِىٓ أَنفُسِهِمْ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ ٱلْحَقُّ ۗ أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُۥ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ شَهِيدٌ ﴿٥٣﴾

Πράγματι, θα τους δείξουμε τα Σημάδια Μας στον ορίζοντα (και στο σύμπαν), και στους εαυτούς τους, μέχρι να γίνει φανερό σ' αυτούς ότι αυτό (το Κορ’άν) είναι η αλήθεια. Δεν αρκεί ότι ο Κύριός σου είναι ο Μάρτυρας στα πάντα;

أَلَآ إِنَّهُمْ فِى مِرْيَةٍۢ مِّن لِّقَآءِ رَبِّهِمْ ۗ أَلَآ إِنَّهُۥ بِكُلِّ شَىْءٍۢ مُّحِيطٌۢ ﴿٥٤﴾

Πράγματι, έχουν αμφιβολίες για τη συνάντηση με τον Κύριό τους. Αλλά πράγματι, Αυτός περιβάλλει τα πάντα (με τη γνώση και τη δύναμή Του).

حمٓ ﴿١﴾

Χ, Μ [Χα-Μείμ, δύο ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δεν συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο].

عٓسٓقٓ ﴿٢﴾

‘Α, Σ, Κ [Αϊν-Σειν-Κάφ, τρία ξεχωριστά αραβικά γράμματα].

كَذَٰلِكَ يُوحِىٓ إِلَيْكَ وَإِلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِكَ ٱللَّهُ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ ﴿٣﴾

Έτσι αποκαλύπτει σε σένα (ω, Προφήτη) και (αποκάλυψε) σ' αυτούς που ήταν πριν από σένα, ο Αλλάχ, ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).

لَهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۖ وَهُوَ ٱلْعَلِىُّ ٱلْعَظِيمُ ﴿٤﴾

Σ' αυτόν ανήκουν ό,τι υπάρχει στους ουρανούς και ό,τι υπάρχει στη γη, και Αυτός είναι ο Αλ-‘Αλέι (Ύψιστος), ο Αλ-‘Αδείμ (Μέγας).

تَكَادُ ٱلسَّمَـٰوَٰتُ يَتَفَطَّرْنَ مِن فَوْقِهِنَّ ۚ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِمَن فِى ٱلْأَرْضِ ۗ أَلَآ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٥﴾

Οι ουρανοί παραλίγο να σκιστούν από πάνω τους (ο ένας πάνω από τον άλλον -ή πάνω από τα επτά στρώματα της γης-, από τη Μεγαλοπρέπεια του Αλλάχ), και οι Άγγελοι δοξάζουν τον Κύριό τους ευγνωμονώντας Τον, και ζητούν συγχώρεση για όσους βρίσκονται στη γη (από τους πιστούς). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Αλ-Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِهِۦٓ أَوْلِيَآءَ ٱللَّهُ حَفِيظٌ عَلَيْهِمْ وَمَآ أَنتَ عَلَيْهِم بِوَكِيلٍۢ ﴿٦﴾

Όσο γι' εκείνους που παίρνουν άλλους (δηλ. τους ψεύτικους θεούς) ως κηδεμόνες (και θεούς που τους λατρεύουν) εκτός απ' Αυτόν, ο Αλλάχ είναι Παρατηρητής πάνω τους, και δεν είσαι (ω, Προφήτη) υπεύθυνος (ή κηδεμόνας) γι' αυτούς.

وَكَذَٰلِكَ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ قُرْءَانًا عَرَبِيًّۭا لِّتُنذِرَ أُمَّ ٱلْقُرَىٰ وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنذِرَ يَوْمَ ٱلْجَمْعِ لَا رَيْبَ فِيهِ ۚ فَرِيقٌۭ فِى ٱلْجَنَّةِ وَفَرِيقٌۭ فِى ٱلسَّعِيرِ ﴿٧﴾

Έτσι, αποκαλύψαμε σε σένα (ω, Προφήτη) αυτό το Κορ’άν στα αραβικά για να προειδοποιήσεις τη μητέρα των κωμοπόλεων (τη Μάκκα) και αυτές που είναι γύρω της, και να προειδοποιήσεις (τους ανθρώπους) για την Ημέρα της συγκέντρωσης, για την οποία δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, κατά την οποία μία ομάδα θα είναι στον Παράδεισο, ενώ η άλλη θα είναι στην Κόλαση.

وَلَوْ شَآءَ ٱللَّهُ لَجَعَلَهُمْ أُمَّةًۭ وَٰحِدَةًۭ وَلَـٰكِن يُدْخِلُ مَن يَشَآءُ فِى رَحْمَتِهِۦ ۚ وَٱلظَّـٰلِمُونَ مَا لَهُم مِّن وَلِىٍّۢ وَلَا نَصِيرٍ ﴿٨﴾

Αν ήθελε ο Αλλάχ, θα τους έκανε όλους μόνο ένα έθνος (στην καθοδήγηση και στο Ισλάμ), αλλά εισάγει στο έλεός Του όποιους θέλει, ενώ οι άδικοι δε θα έχουν κανέναν κηδεμόνα, ούτε κανέναν υποστηρικτή.

أَمِ ٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِهِۦٓ أَوْلِيَآءَ ۖ فَٱللَّهُ هُوَ ٱلْوَلِىُّ وَهُوَ يُحْىِ ٱلْمَوْتَىٰ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ﴿٩﴾

Ή έχουν πάρει (οι ειδωλολάτρες τους ψεύτικους θεούς και τα είδωλά τους ως) κηδεμόνες (που τους λατρεύουν) εκτός απ' Αυτόν; Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Αλ-Ουαλέι (Αληθινός Κηδεμόνας), Αυτός είναι που δίνει ζωή στους νεκρούς, και Αυτός είναι για τα πάντα Ικανός.

وَمَا ٱخْتَلَفْتُمْ فِيهِ مِن شَىْءٍۢ فَحُكْمُهُۥٓ إِلَى ٱللَّهِ ۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبِّى عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ ﴿١٠﴾

Για οτιδήποτε διαφωνείτε μεταξύ σας, η κρίση γι' αυτό ανήκει στον Αλλάχ. (Πες, ω, Προφήτη): «Αυτός είναι ο Αλλάχ, ο Κύριός μου. Σ' Αυτόν εναποθέτω την εμπιστοσύνη μου και προς Αυτόν στρέφομαι με μεταμέλεια και υπακοή.»

فَاطِرُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ جَعَلَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَٰجًۭا وَمِنَ ٱلْأَنْعَـٰمِ أَزْوَٰجًۭا ۖ يَذْرَؤُكُمْ فِيهِ ۚ لَيْسَ كَمِثْلِهِۦ شَىْءٌۭ ۖ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْبَصِيرُ ﴿١١﴾

Είναι ο Δημιουργός των ουρανών και της γης. Έπλασε για σας συζύγους από σας τους ίδιους (για να βρείτε ειρήνη και ανάπαυση σ' αυτές), και (έπλασε για σας) τα βοοειδή σε ζευγάρια (αρσενικά και θηλυκά). Σας δημιουργεί μέσω αυτής (της συζυγικής σχέσης, και σας συντηρεί μέσω της αναπαραγωγής των βοοειδών σας). Δεν υπάρχει τίποτα παρόμοιο (ίσο ή συγκρίσιμο) με Αυτόν, και Αυτός είναι ο Ασ-Σαμί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα), ο Αλ-Μπασείρ (Αυτός που βλέπει τα πάντα).

لَهُۥ مَقَالِيدُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ يَبْسُطُ ٱلرِّزْقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقْدِرُ ۚ إِنَّهُۥ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌۭ ﴿١٢﴾

Σε Αυτόν ανήκουν τα κλειδιά των θησαυρών των ουρανών και της γης. Παρέχει αγαθά με αφθονία σε όποιους θέλει ή τα περιορίζει. Πράγματι, Αυτός είναι για τα πάντα, Παντογνώστης.

۞ شَرَعَ لَكُم مِّنَ ٱلدِّينِ مَا وَصَّىٰ بِهِۦ نُوحًۭا وَٱلَّذِىٓ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهِۦٓ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَىٰٓ ۖ أَنْ أَقِيمُوا۟ ٱلدِّينَ وَلَا تَتَفَرَّقُوا۟ فِيهِ ۚ كَبُرَ عَلَى ٱلْمُشْرِكِينَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ ۚ ٱللَّهُ يَجْتَبِىٓ إِلَيْهِ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِىٓ إِلَيْهِ مَن يُنِيبُ ﴿١٣﴾

(Ο Αλλάχ) όρισε για σας (ω, άνθρωποι) από τη θρησκεία, αυτό που διέταξε τον Νώε, και το οποίο αποκαλύψαμε σε σένα (ω, Μωχάμμαντ) και το οποίο διατάξαμε τον Αβραάμ, τον Μωυσή και τον Ιησού, ότι: «Να τελείτε ό,τι διαταχθήκατε στη θρησκεία, και να μη διαιρεθείτε σ' αυτήν (σε αιρέσεις).» Ανυπόφορο είναι για τους ειδωλολάτρες αυτό στο οποίο τους καλείς. Ο Αλλάχ επιλέγει όποιους θέλει προς το δρόμο Του, και καθοδηγεί προς το δρόμο Του, όποιους στρέφονται με μεταμέλεια και υπακοή προς Αυτόν.

وَمَا تَفَرَّقُوٓا۟ إِلَّا مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَهُمُ ٱلْعِلْمُ بَغْيًۢا بَيْنَهُمْ ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةٌۭ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى لَّقُضِىَ بَيْنَهُمْ ۚ وَإِنَّ ٱلَّذِينَ أُورِثُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ مِنۢ بَعْدِهِمْ لَفِى شَكٍّۢ مِّنْهُ مُرِيبٍۢ ﴿١٤﴾

Δε διαιρέθηκαν (σε αιρέσεις και θρησκείες, εκείνοι από τα προηγούμενα έθνη, που απέδιδαν εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία), παρά μόνο από αδικία (και πείσμα και φθόνο) μεταξύ τους, αφού τους ήλθε η γνώση (με τον Νώε και τους Αγγελιαφόρους ότι θα πρέπει να τελούν ό,τι διατάχθηκαν στη θρησκεία, και να μη διαιρεθούν σε αιρέσεις»). Αν δεν είχε προηγηθεί η απόφαση του Κυρίου σου (ότι δε θα επισπεύσει το μαρτύριο στους δούλους Του) μέχρι έναν καθορισμένο χρόνο (της Ημέρας της Κρίσεως), τότε θα είχε ήδη κριθεί ανάμεσά τους (και θα έμπαιναν οι πιστοί στον Παράδεισο και οι άπιστοι στην Κόλαση). Πράγματι, αυτοί (το έθνος του Μωυσή και του Ιησού) που ήρθαν μετά απ' αυτούς (τους λαούς του Νώε, του Αβραάμ και των άλλων Προφητών), και στους οποίους δόθηκε το Βιβλίο (η Τορά και το Ιν-τζήλ), έχουν αμφιβολία γι' αυτό (δηλ. για την αληθινή θρησκεία που διέταξε ο Αλλάχ τον Νώε, τον Αβραάμ, τον Μωυσή, τον Ιησού και τον Μωχάμμαντ), η οποία (αμφιβολία) τους εγείρει σύγχυση (επειδή ακολουθούν τις επιθυμίες των προγόνων τους από μίμηση και όχι από απόδειξη και γνώση)!

فَلِذَٰلِكَ فَٱدْعُ ۖ وَٱسْتَقِمْ كَمَآ أُمِرْتَ ۖ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَآءَهُمْ ۖ وَقُلْ ءَامَنتُ بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ مِن كِتَـٰبٍۢ ۖ وَأُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ ۖ ٱللَّهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ ۖ لَنَآ أَعْمَـٰلُنَا وَلَكُمْ أَعْمَـٰلُكُمْ ۖ لَا حُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ ۖ ٱللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا ۖ وَإِلَيْهِ ٱلْمَصِيرُ ﴿١٥﴾

Κάλεσε, λοιπόν, (ω, Προφήτη, τους ανθρώπους) προς αυτό (το Ισλάμ, τη θρησκεία που τη διέταξε ο Αλλάχ σε όλους τους Προφήτες), και μείνε σταθερός όπως διατάχθηκες, και μην ακολουθήσεις τις επιθυμίες τους, και πες: «Πιστεύω σε ό,τι έστειλε ο Αλλάχ από Βιβλία, και διατάχθηκα να κρίνω με δικαιοσύνη ανάμεσά σας. Ο Αλλάχ είναι ο Κύριός μας και ο Κύριός σας. Για μας είναι οι πράξεις μας, και για σας είναι οι πράξεις σας. Δεν υπάρχουν άλλες συζητήσεις μεταξύ μας (αφού η αλήθεια είναι φανερή). Ο Αλλάχ θα μας συγκεντρώσει όλους (την Ημέρα της Κρίσεως), και προς Αυτόν θα είναι ο τελικός προορισμός.»

وَٱلَّذِينَ يُحَآجُّونَ فِى ٱللَّهِ مِنۢ بَعْدِ مَا ٱسْتُجِيبَ لَهُۥ حُجَّتُهُمْ دَاحِضَةٌ عِندَ رَبِّهِمْ وَعَلَيْهِمْ غَضَبٌۭ وَلَهُمْ عَذَابٌۭ شَدِيدٌ ﴿١٦﴾

Όσο γι' εκείνους (μία ομάδα Εβραίων) που διαφωνούν (με μάταια επιχειρήματα) για τη θρησκεία του Αλλάχ (και θέλουν να αποτρέψουν τους Μουσουλμάνους από το Ισλάμ) αφού ανταποκρίθηκαν (οι άνθρωποι) σ' αυτή (τη θρησκεία και την ακολούθησαν), τα επιχειρήματά τους θα εξαφανιστούν (και είναι μάταια) ενώπιον του Κυρίου τους, και πάνω τους υπάρχει η Οργή (Του), και θα έχουν ένα αυστηρό μαρτύριο.

ٱللَّهُ ٱلَّذِىٓ أَنزَلَ ٱلْكِتَـٰبَ بِٱلْحَقِّ وَٱلْمِيزَانَ ۗ وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ ٱلسَّاعَةَ قَرِيبٌۭ ﴿١٧﴾

Είναι ο Αλλάχ που έστειλε το Βιβλίο με την αλήθεια και τη δικαιοσύνη. Πώς να ξέρεις (ω, Προφήτη), ίσως η Ώρα είναι κοντά!

يَسْتَعْجِلُ بِهَا ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِهَا ۖ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مُشْفِقُونَ مِنْهَا وَيَعْلَمُونَ أَنَّهَا ٱلْحَقُّ ۗ أَلَآ إِنَّ ٱلَّذِينَ يُمَارُونَ فِى ٱلسَّاعَةِ لَفِى ضَلَـٰلٍۭ بَعِيدٍ ﴿١٨﴾

Όσοι δεν πιστεύουν σ' αυτή (την Ώρα) ζητούν (ως πρόκληση) να έρθει σύντομα, αλλά αυτοί που πιστεύουν αισθάνονται φόβο από τον ερχομό της και ξέρουν ότι είναι η αλήθεια. Πράγματι, όσοι αμφισβητούν την Ώρα, βρίσκονται σε μεγάλη πλάνη.

ٱللَّهُ لَطِيفٌۢ بِعِبَادِهِۦ يَرْزُقُ مَن يَشَآءُ ۖ وَهُوَ ٱلْقَوِىُّ ٱلْعَزِيزُ ﴿١٩﴾

Ο Αλλάχ είναι Ευγενής προς τους δούλους Του, παρέχει αγαθά σε όποιους θέλει, και Αυτός είναι ο Αλ-Καουέι (Πανίσχυρος), ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος).

مَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ ٱلْـَٔاخِرَةِ نَزِدْ لَهُۥ فِى حَرْثِهِۦ ۖ وَمَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ ٱلدُّنْيَا نُؤْتِهِۦ مِنْهَا وَمَا لَهُۥ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ مِن نَّصِيبٍ ﴿٢٠﴾

Όποιος αναζητά (μέσω των πράξεών του) τη συγκομιδή (ανταμοιβή) της Μέλλουσας Ζωής, θα του αυξήσουμε τη συγκομιδή του (καταγράφοντας γι' αυτόν κάθε καλή πράξη ως δέκα ή περισσότερες). Και όποιος αναζητά (μόνο) τη συγκομιδή (ανταμοιβή) της εγκόσμιας ζωής, θα του δώσουμε απ' αυτή (ό,τι έχει ήδη προκαθοριστεί γι' αυτόν), αλλά στη Μέλλουσα Ζωή δε θα έχει κανένα μερίδιο (από την ανταμοιβή της).

أَمْ لَهُمْ شُرَكَـٰٓؤُا۟ شَرَعُوا۟ لَهُم مِّنَ ٱلدِّينِ مَا لَمْ يَأْذَنۢ بِهِ ٱللَّهُ ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةُ ٱلْفَصْلِ لَقُضِىَ بَيْنَهُمْ ۗ وَإِنَّ ٱلظَّـٰلِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿٢١﴾

Ή έχουν (οι ειδωλολάτρες) αυτούς (τους λεγόμενους θεούς) που τους αποδίδουν ως εταίρους (σε Εμένα στη λατρεία), οι οποίοι (οι λεγόμενοι θεοί) έχουν ορίσει γι' αυτούς (τους ειδωλολάτρες) στη θρησκεία αυτά που δεν τα επέτρεψε ο Αλλάχ (όπως την ειδωλολατρία κλπ.); Αν δεν είχε προηγηθεί η απόφαση (από τον Αλλάχ για έναν καθορισμένο χρόνο) για την κρίση, θα είχε ήδη κριθεί μεταξύ τους. Πράγματι, οι άδικοι θα έχουν ένα οδυνηρό μαρτύριο.

تَرَى ٱلظَّـٰلِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا كَسَبُوا۟ وَهُوَ وَاقِعٌۢ بِهِمْ ۗ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ فِى رَوْضَاتِ ٱلْجَنَّاتِ ۖ لَهُم مَّا يَشَآءُونَ عِندَ رَبِّهِمْ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَضْلُ ٱلْكَبِيرُ ﴿٢٢﴾

Θα δεις (ω, Προφήτη, την Ημέρα της Κρίσεως) τους άδικους, φοβισμένους (από το μαρτύριο) για ό,τι διέπραξαν, το οποίο (μαρτύριο) αναπόφευκτα θα πέσει πάνω τους. Αλλά όσοι πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις, θα βρίσκονται στους κήπους του Παραδείσου. Θα έχουν ό,τι επιθυμούν ως ανταμοιβή από τον Κύριό τους. Πράγματι, αυτή είναι η μεγάλη γενναιοδωρία.

ذَٰلِكَ ٱلَّذِى يُبَشِّرُ ٱللَّهُ عِبَادَهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ ۗ قُل لَّآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا ٱلْمَوَدَّةَ فِى ٱلْقُرْبَىٰ ۗ وَمَن يَقْتَرِفْ حَسَنَةًۭ نَّزِدْ لَهُۥ فِيهَا حُسْنًا ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ شَكُورٌ ﴿٢٣﴾

Αυτά είναι τα χαρμόσυνα νέα που δίνει ο Αλλάχ στους δούλους Του που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις. Πες (ω, Προφήτη, στον λαό σου): «Δε σας ζητώ καμία ανταμοιβή γι' αυτό (που μεταφέρω σε σας από το Μήνυμα του Αλλάχ), παρά μόνο την καλοσύνη λόγω της συγγένειάς μας.» Όποιος κάνει μία καλή πράξη, θα του αυξήσουμε την ανταμοιβή της (καταγράφοντάς την ως δέκα ή περισσότερες). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Σακούρ (Ευγνώμων για τους υπάκουους και τους ανταμείβει γι' αυτό).

أَمْ يَقُولُونَ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًۭا ۖ فَإِن يَشَإِ ٱللَّهُ يَخْتِمْ عَلَىٰ قَلْبِكَ ۗ وَيَمْحُ ٱللَّهُ ٱلْبَـٰطِلَ وَيُحِقُّ ٱلْحَقَّ بِكَلِمَـٰتِهِۦٓ ۚ إِنَّهُۥ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿٢٤﴾

Ή λένε (οι ειδωλολάτρες): «(Ο Μωχάμμαντ) έχει επινοήσει ψέματα για τον Αλλάχ (αποδίδοντας ψευδώς το Κορ’άν στον Αλλάχ)»; Αν ήθελε ο Αλλάχ, θα είχε σφραγίσει την καρδιά σου (αν έκανες κάτι τέτοιο). Ο Αλλάχ εξαλείφει το ψεύδος και επιβεβαιώνει την αλήθεια με τα Λόγια Του. Πράγματι, Αυτός είναι ο Παντογνώστης όσων υπάρχουν στα στήθη (των ανθρώπων).

وَهُوَ ٱلَّذِى يَقْبَلُ ٱلتَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِۦ وَيَعْفُوا۟ عَنِ ٱلسَّيِّـَٔاتِ وَيَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ ﴿٢٥﴾

Είναι Αυτός που δέχεται τη μεταμέλια από τους δούλους Του και συγχωρεί τις αμαρτίες, και γνωρίζει όλα όσα κάνετε.

وَيَسْتَجِيبُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ وَيَزِيدُهُم مِّن فَضْلِهِۦ ۚ وَٱلْكَـٰفِرُونَ لَهُمْ عَذَابٌۭ شَدِيدٌۭ ﴿٢٦﴾

Ανταποκρίνεται στις επικλήσεις αυτών που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις και αυξάνει γι' αυτούς από τη γενναιοδωρία Του. Αλλά όσο για τους άπιστους, θα έχουν ένα αυστηρό μαρτύριο.

۞ وَلَوْ بَسَطَ ٱللَّهُ ٱلرِّزْقَ لِعِبَادِهِۦ لَبَغَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَـٰكِن يُنَزِّلُ بِقَدَرٍۢ مَّا يَشَآءُ ۚ إِنَّهُۥ بِعِبَادِهِۦ خَبِيرٌۢ بَصِيرٌۭ ﴿٢٧﴾

Αν ο Αλλάχ παρείχε (υπερβολικά) άφθονα αγαθά σε (όλους) τους δούλους Του, θα εξάπλωναν την αδικία στη γη. Αλλά στέλνει (αγαθά) στο βαθμό που θέλει. Πράγματι, Αυτός είναι για τους δούλους Του, Χαμπείρ (Αυτός που γνωρίζει πλήρως τα πάντα) και Μπασείρ (Αυτός που βλέπει τα πάντα).

وَهُوَ ٱلَّذِى يُنَزِّلُ ٱلْغَيْثَ مِنۢ بَعْدِ مَا قَنَطُوا۟ وَيَنشُرُ رَحْمَتَهُۥ ۚ وَهُوَ ٱلْوَلِىُّ ٱلْحَمِيدُ ﴿٢٨﴾

Είναι Αυτός που στέλνει τη βροχή (στους δούλους Του) αφού είχαν απελπιστεί, και σκορπίζει το έλεός Του (στέλνοντας τη βροχή σε πολλά διαφορετικά μέρη). Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-Ουαλέι (Κηδεμόνας, Προστάτης), ο Αλ-Χαμείντ (Άξιος κάθε επαίνου).

وَمِنْ ءَايَـٰتِهِۦ خَلْقُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَثَّ فِيهِمَا مِن دَآبَّةٍۢ ۚ وَهُوَ عَلَىٰ جَمْعِهِمْ إِذَا يَشَآءُ قَدِيرٌۭ ﴿٢٩﴾

Μεταξύ των Σημαδιών Του είναι η δημιουργία των ουρανών και της γης, και όσα (δημιούργησε και) σκόρπισε από κινούμενα πλάσματα σ' αυτούς (τους ουρανούς και τη γη), και όποτε θέλει, είναι Ικανός να τα συγκεντρώσει (όλα τα κινούμενα πλάσματα την Ημέρα της Κρίσεως).

وَمَآ أَصَـٰبَكُم مِّن مُّصِيبَةٍۢ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَيَعْفُوا۟ عَن كَثِيرٍۢ ﴿٣٠﴾

Οποιαδήποτε συμφορά πλήττει εσάς (ω, άνθρωποι), είναι για ό,τι διέπραξαν τα χέρια σας (από αμαρτίες), και (ο Αλλάχ) συγχωρεί πολλά.

وَمَآ أَنتُم بِمُعْجِزِينَ فِى ٱلْأَرْضِ ۖ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِن وَلِىٍّۢ وَلَا نَصِيرٍۢ ﴿٣١﴾

Δεν μπορείτε να ξεφύγετε στη γη (από την τιμωρία του Αλλάχ, αν θέλει να σας τιμωρήσει), και δεν έχετε ενάντια στον Αλλάχ κανέναν κηδεμόνα, ούτε κανέναν υποστηρικτή (που να αποτρέψει από σας την τιμωρία του Αλλάχ).

وَمِنْ ءَايَـٰتِهِ ٱلْجَوَارِ فِى ٱلْبَحْرِ كَٱلْأَعْلَـٰمِ ﴿٣٢﴾

Μεταξύ των Σημαδιών Του είναι τα πλοία, που πλέουν στη θάλασσα σαν να ήταν (μεγάλα) βουνά, [και ο Αλλάχ έκανε το νερό να τα κουβαλήσει και τον άνεμο να τα σπρώξει].

إِن يَشَأْ يُسْكِنِ ٱلرِّيحَ فَيَظْلَلْنَ رَوَاكِدَ عَلَىٰ ظَهْرِهِۦٓ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّكُلِّ صَبَّارٍۢ شَكُورٍ ﴿٣٣﴾

Αν θέλει (ο Αλλάχ), θα κάνει τον άνεμο ακίνητο, και έτσι θα έμεναν (τα πλοία) ακίνητα στην επιφάνεια της (θάλασσας). Πράγματι, υπάρχουν σ' αυτό Σημάδια για κάθε υπομονετικό και ευγνώμονα.

أَوْ يُوبِقْهُنَّ بِمَا كَسَبُوا۟ وَيَعْفُ عَن كَثِيرٍۢ ﴿٣٤﴾

Ή (αν θέλει), θα τα καταστρέψει (τα πλοία, στέλνοντας σ' αυτά θυελλώδεις ανέμους) για όσα διέπραξαν (οι άνθρωποι από αμαρτίες), αλλά συγχωρεί πολλά.

وَيَعْلَمَ ٱلَّذِينَ يُجَـٰدِلُونَ فِىٓ ءَايَـٰتِنَا مَا لَهُم مِّن مَّحِيصٍۢ ﴿٣٥﴾

Και τότε (αν θα καταστρέψει τα πλοία) θα μάθουν όσοι αμφισβητούν (και διαψεύδουν) τα Σημάδια Μας, ότι δε θα έχουν καμία διαφυγή (από την τιμωρία Μας).

فَمَآ أُوتِيتُم مِّن شَىْءٍۢ فَمَتَـٰعُ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۖ وَمَا عِندَ ٱللَّهِ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰ لِلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ﴿٣٦﴾

Ό,τι σας δόθηκε (ω, άνθρωποι, από πλούτη, κύρος, παιδιά κλπ.), δεν είναι παρά μία (φευγαλέα) απόλαυση της εγκόσμιας ζωής, αλλά ό,τι έχει ο Αλλάχ (από ανταμοιβή) είναι καλύτερο και διαρκεί για πάντα, γι' αυτούς που πιστεύουν και εμπιστεύονται τον Κύριό τους.

وَٱلَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَـٰٓئِرَ ٱلْإِثْمِ وَٱلْفَوَٰحِشَ وَإِذَا مَا غَضِبُوا۟ هُمْ يَغْفِرُونَ ﴿٣٧﴾

Οι οποίοι (πιστοί) αποφεύγουν τις μεγάλες αμαρτίες και τις επαίσχυντες πράξεις, και όταν θυμώνουν (από κάποιον που τους έβλαψε), συγχωρούν (και δεν τον τιμωρούν).

وَٱلَّذِينَ ٱسْتَجَابُوا۟ لِرَبِّهِمْ وَأَقَامُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَأَمْرُهُمْ شُورَىٰ بَيْنَهُمْ وَمِمَّا رَزَقْنَـٰهُمْ يُنفِقُونَ ﴿٣٨﴾

Και οι οποίοι ανταποκρίνονται στον Κύριό τους (τελώντας τις εντολές Του), τελούν την προσευχή, αποφασίζουν για τις υποθέσεις τους με αμοιβαία διαβούλευση, και από ό,τι τους παρέχουμε, ξοδεύουν (σε ελεημοσύνες και στο δρόμο του Αλλάχ).

وَٱلَّذِينَ إِذَآ أَصَابَهُمُ ٱلْبَغْىُ هُمْ يَنتَصِرُونَ ﴿٣٩﴾

Και οι οποίοι όταν τους πλήξει η αδικία (από κάποιον που δεν αξίζει να τον συγχωρέσουν), τότε επιδιώκουν τη δικαιοσύνη (ώστε να μην ξαναδιαπράξει την αδικία του, χωρίς όμως να τον αδικήσουν).

وَجَزَٰٓؤُا۟ سَيِّئَةٍۢ سَيِّئَةٌۭ مِّثْلُهَا ۖ فَمَنْ عَفَا وَأَصْلَحَ فَأَجْرُهُۥ عَلَى ٱللَّهِ ۚ إِنَّهُۥ لَا يُحِبُّ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٤٠﴾

(Και όποιος επιδιώκει τη δικαιοσύνη για την αδικία που έλαβε, τότε) η ανταπόδοση του κακού είναι η ισοδύναμη τιμωρία (χωρίς αδικία ή υπερβολή), αλλά όποιος συγχωρεί και διορθώνει (τη σχέση του μ' αυτόν που τον αδίκησε), η ανταμοιβή του θα είναι από τον Αλλάχ. Πράγματι, (ο Αλλάχ) δεν αγαπάει τους άδικους.

وَلَمَنِ ٱنتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِۦ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ مَا عَلَيْهِم مِّن سَبِيلٍ ﴿٤١﴾

Όποιος όμως επιδιώκει τη δικαιοσύνη, αφού έλαβε αδικία, σε αυτούς δεν υπάρχει φταίξιμο.

إِنَّمَا ٱلسَّبِيلُ عَلَى ٱلَّذِينَ يَظْلِمُونَ ٱلنَّاسَ وَيَبْغُونَ فِى ٱلْأَرْضِ بِغَيْرِ ٱلْحَقِّ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿٤٢﴾

Το φταίξιμο (και η τιμωρία) είναι μόνο σ' αυτούς που αδικούν τους ανθρώπους και αδικούν στη γη, εκείνοι θα έχουν ένα επώδυνο μαρτύριο.

وَلَمَن صَبَرَ وَغَفَرَ إِنَّ ذَٰلِكَ لَمِنْ عَزْمِ ٱلْأُمُورِ ﴿٤٣﴾

Όποιος όμως δείχνει υπομονή (στην αδικία και το κακό που έλαβε από κάποιον άλλον) και συγχωρεί (απωθώντας το κακό με καλοσύνη και συγχώρεση), πράγματι, αυτή είναι από τις αξιέπαινες πράξεις (που τις έχει διατάξει ο Αλλάχ και κατέχουν μεγάλες ανταμοιβές).

وَمَن يُضْلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِن وَلِىٍّۢ مِّنۢ بَعْدِهِۦ ۗ وَتَرَى ٱلظَّـٰلِمِينَ لَمَّا رَأَوُا۟ ٱلْعَذَابَ يَقُولُونَ هَلْ إِلَىٰ مَرَدٍّۢ مِّن سَبِيلٍۢ ﴿٤٤﴾

Όποιον τον κάνει ο Αλλάχ να παραστρατήσει, δε θα έχει κανέναν κηδεμόνα μετά απ' αυτό. Θα δεις (ω, Προφήτη, την Ημέρα της Κρίσεως) τους άδικους όταν δουν το μαρτύριο, να λένε: «Υπάρχει τρόπος να επιστρέψουμε (στην εγκόσμια ζωή ώστε να στραφούμε με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ και να πράξουμε ενάρετες πράξεις);»

وَتَرَىٰهُمْ يُعْرَضُونَ عَلَيْهَا خَـٰشِعِينَ مِنَ ٱلذُّلِّ يَنظُرُونَ مِن طَرْفٍ خَفِىٍّۢ ۗ وَقَالَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِنَّ ٱلْخَـٰسِرِينَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ وَأَهْلِيهِمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۗ أَلَآ إِنَّ ٱلظَّـٰلِمِينَ فِى عَذَابٍۢ مُّقِيمٍۢ ﴿٤٥﴾

Θα τους δεις (ω, Προφήτη, τους άδικους) όταν εκτίθενται σ' αυτήν (τη Φωτιά) να είναι υποταγμένοι από ταπείνωση, και να κοιτάζουν κρυφά (προς τη Φωτιά) με ταπεινωμένα μισάνοιχτα μάτια (από το φόβο τους). Αυτοί που πιστεύουν θα πουν: «Πράγματι, οι χαμένοι είναι αυτοί που έχασαν τον εαυτό τους και τις οικογένειές τους την Ημέρα της Ανάστασης.» Πράγματι, οι άδικοι θα παραμείνουν σε αιώνιο μαρτύριο.

وَمَا كَانَ لَهُم مِّنْ أَوْلِيَآءَ يَنصُرُونَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ ۗ وَمَن يُضْلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِن سَبِيلٍ ﴿٤٦﴾

Δε θα έχουν υποστηρικτές που να τους υποστηρίξουν ενάντια στον Αλλάχ. Όποιον τον κάνει ο Αλλάχ να παραστρατήσει, δε θα υπάρχει γι' αυτόν κανένας δρόμος (προς την καθοδήγηση).

ٱسْتَجِيبُوا۟ لِرَبِّكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِىَ يَوْمٌۭ لَّا مَرَدَّ لَهُۥ مِنَ ٱللَّهِ ۚ مَا لَكُم مِّن مَّلْجَإٍۢ يَوْمَئِذٍۢ وَمَا لَكُم مِّن نَّكِيرٍۢ ﴿٤٧﴾

Ανταποκριθείτε στον Κύριό σας (τελώντας τις εντολές Του) προτού έρθει από τον Αλλάχ μία Ημέρα, που τίποτε δε θα μπορέσει να την αποτρέψει. Εκείνη την Ημέρα δε θα έχετε κανένα καταφύγιο, ούτε θα μπορείτε να αρνηθείτε (τις αμαρτίες σας, ούτε να δείξετε αντίρρηση, ούτε θα έχετε κανέναν υπερασπιστή).

فَإِنْ أَعْرَضُوا۟ فَمَآ أَرْسَلْنَـٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًا ۖ إِنْ عَلَيْكَ إِلَّا ٱلْبَلَـٰغُ ۗ وَإِنَّآ إِذَآ أَذَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ مِنَّا رَحْمَةًۭ فَرِحَ بِهَا ۖ وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌۢ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَإِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ كَفُورٌۭ ﴿٤٨﴾

Αλλά αν απομακρυνθούν (ω, Προφήτη, από την αλήθεια), τότε (άφησέ τους, πράγματι) δε σε στείλαμε ως παρατηρητή πάνω τους (για να καταγράψεις τις πράξεις τους, Εμείς τις καταγράφουμε και θα τους φέρουμε σε απολογισμό). Το καθήκον σου είναι μόνο να διαβιβάσεις (το μήνυμα με ξεκάθαρο τρόπο). Αν δώσουμε έλεος από Εμάς στον άνθρωπο (από πλούτη ή καλή υγεία κλπ.), χαίρεται γι' αυτό, αλλά αν τους πλήξει (τους αμαρτωλούς) μία συμφορά για ό,τι διέπραξαν τα χέρια τους, τότε ο άνθρωπος γίνεται πολύ αχάριστος (για τις χάρες του Αλλάχ σ' αυτόν και θυμάται μόνο τη συμφορά που τον έπληξε).

لِّلَّهِ مُلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ يَخْلُقُ مَا يَشَآءُ ۚ يَهَبُ لِمَن يَشَآءُ إِنَـٰثًۭا وَيَهَبُ لِمَن يَشَآءُ ٱلذُّكُورَ ﴿٤٩﴾

Στον Αλλάχ ανήκει η κυριαρχία των ουρανών και της γης, δημιουργεί ό,τι θέλει, και χαρίζει σε όποιους θέλει (παιδιά) κορίτσια, και χαρίζει σε όποιους θέλει αγόρια,

أَوْ يُزَوِّجُهُمْ ذُكْرَانًۭا وَإِنَـٰثًۭا ۖ وَيَجْعَلُ مَن يَشَآءُ عَقِيمًا ۚ إِنَّهُۥ عَلِيمٌۭ قَدِيرٌۭ ﴿٥٠﴾

ή τους δίνει τα δύο φύλα: αγόρια και κορίτσια· και κάνει όποιον θέλει στείρο. Πράγματι, Αυτός είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Καντείρ (Ικανός για τα πάντα).

۞ وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ ٱللَّهُ إِلَّا وَحْيًا أَوْ مِن وَرَآئِ حِجَابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًۭا فَيُوحِىَ بِإِذْنِهِۦ مَا يَشَآءُ ۚ إِنَّهُۥ عَلِىٌّ حَكِيمٌۭ ﴿٥١﴾

Δεν εναπόκειται σε κανέναν άνθρωπο το να του μιλήσει ο Αλλάχ παρά μόνο μέσω αποκάλυψης, ή πίσω από ένα κάλυμμα, ή στέλνοντας έναν Άγγελο-Αγγελιαφόρο να αποκαλύψει με την άδειά Του ό,τι θέλει (ο Αλλάχ). Πράγματι, Αυτός είναι ‘Αλέι (Ύψιστος) και Χακείμ (Πάνσοφος).

وَكَذَٰلِكَ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ رُوحًۭا مِّنْ أَمْرِنَا ۚ مَا كُنتَ تَدْرِى مَا ٱلْكِتَـٰبُ وَلَا ٱلْإِيمَـٰنُ وَلَـٰكِن جَعَلْنَـٰهُ نُورًۭا نَّهْدِى بِهِۦ مَن نَّشَآءُ مِنْ عِبَادِنَا ۚ وَإِنَّكَ لَتَهْدِىٓ إِلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍۢ ﴿٥٢﴾

Και έτσι (όπως αποκαλύψαμε στους προηγούμενους Προφήτες), αποκαλύψαμε σε σένα (ω, Μωχάμμαντ) μία αποκάλυψη (και έλεος) από τις Εντολές Μας. Ούτε γνώριζες τι είναι το Βιβλίο (τα Θεϊκά Βιβλία), ούτε γνώριζες τι είναι η πίστη. Αλλά το κάναμε (το Κορ’άν) ως ένα φως, μέσω του οποίου καθοδηγούμε όποιον θέλουμε από τους δούλους Μας. Πράγματι, εσύ (ω, Μωχάμμαντ) καθοδηγείς (και καλείς τους ανθρώπους) προς τον ίσιο δρόμο,

صِرَٰطِ ٱللَّهِ ٱلَّذِى لَهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۗ أَلَآ إِلَى ٱللَّهِ تَصِيرُ ٱلْأُمُورُ ﴿٥٣﴾

το δρόμο του Αλλάχ, στον Οποίο ανήκει ό,τι βρίσκεται στους ουρανούς, και ό,τι βρίσκεται στη γη. Πράγματι, προς τον Αλλάχ επιστρέφουν όλα τα θέματα.

حمٓ ﴿١﴾

Χ, Μ [Χα-Μείμ, δύο ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δεν συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο].

وَٱلْكِتَـٰبِ ٱلْمُبِينِ ﴿٢﴾

(Ορκίζομαι) μα το ξεκάθαρο Βιβλίο (που διασαφηνίζει την αλήθεια)!

إِنَّا جَعَلْنَـٰهُ قُرْءَٰنًا عَرَبِيًّۭا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ﴿٣﴾

Ότι πράγματι το έχουμε στείλει, το Κορ’άν στα αραβικά, ίσως να συλλογιστείτε [επειδή η αραβική γλώσσα είναι η πιο εύγλωττη, σαφέστερη και ευρύτερη γλώσσα].

وَإِنَّهُۥ فِىٓ أُمِّ ٱلْكِتَـٰبِ لَدَيْنَا لَعَلِىٌّ حَكِيمٌ ﴿٤﴾

Το οποίο (Κορ’άν) το έχουμε στο Κύριο Βιβλίο (Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ), και έχει υψηλή θέση, και είναι τέλειο και σοφό (Βιβλίο).

أَفَنَضْرِبُ عَنكُمُ ٱلذِّكْرَ صَفْحًا أَن كُنتُمْ قَوْمًۭا مُّسْرِفِينَ ﴿٥﴾

(Νομίζετε, ω, ειδωλολάτρες, ότι) θα σας αφήσουμε και δε θα αναφέρουμε σε σας (την τιμωρία Μας, για ό,τι διαψεύσατε από το Κορ’άν), ενώ είστε παραβάτες (ειδωλολάτρες, που δεν πιστεύετε στον Κύριό σας);

وَكَمْ أَرْسَلْنَا مِن نَّبِىٍّۢ فِى ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٦﴾

Πόσους Προφήτες στείλαμε στα προηγούμενα έθνη!

وَمَا يَأْتِيهِم مِّن نَّبِىٍّ إِلَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ﴿٧﴾

Δεν τους ήρθε (στα προηγούμενα έθνη) κανένας Προφήτης, παρά να τον χλεύαζαν.

فَأَهْلَكْنَآ أَشَدَّ مِنْهُم بَطْشًۭا وَمَضَىٰ مَثَلُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٨﴾

Έτσι, καταστρέψαμε αυτούς που (διέψευσαν τους Προφήτες τους από τα προηγούμενα έθνη, οι οποίοι) ήταν πιο δυνατοί απ' αυτούς (τους άπιστους από τον λαό σου, ω, Μωχάμμαντ), και δόθηκε το παράδειγμα (της τιμωρίας) των προηγουμένων εθνών (για να το λάβετε υπόψη).

وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ ٱلْعَزِيزُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٩﴾

Αν τους ρωτήσεις (ω, Προφήτη): «Ποιος δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη;» Θα πουν: «Τους δημιούργησε ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης).»

ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُمُ ٱلْأَرْضَ مَهْدًۭا وَجَعَلَ لَكُمْ فِيهَا سُبُلًۭا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ﴿١٠﴾

Είναι Αυτός που έκανε για σας τη γη έτοιμη να εγκατασταθείτε (και να περπατήσετε πάνω της), και έφτιαξε για σας μέσα της μονοπάτια, ώστε να καθοδηγηθείτε (στο δρόμο σας).

وَٱلَّذِى نَزَّلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۢ بِقَدَرٍۢ فَأَنشَرْنَا بِهِۦ بَلْدَةًۭ مَّيْتًۭا ۚ كَذَٰلِكَ تُخْرَجُونَ ﴿١١﴾

Είναι Αυτός που έστειλε από τον ουρανό νερό, σε μία συγκεκριμένη ποσότητα (που να σας επαρκεί), με το οποίο αναζωογονούμε μία νεκρή γη. Έτσι θα βγείτε (και θα αναστηθείτε από τους τάφους σας).

وَٱلَّذِى خَلَقَ ٱلْأَزْوَٰجَ كُلَّهَا وَجَعَلَ لَكُم مِّنَ ٱلْفُلْكِ وَٱلْأَنْعَـٰمِ مَا تَرْكَبُونَ ﴿١٢﴾

Είναι Αυτός που δημιούργησε όλα τα ζεύγη (αρσενικό και θηλυκό), και έφτιαξε για σας τα πλοία και τα βοοειδή, με τα οποία μετακινήστε,

لِتَسْتَوُۥا۟ عَلَىٰ ظُهُورِهِۦ ثُمَّ تَذْكُرُوا۟ نِعْمَةَ رَبِّكُمْ إِذَا ٱسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَتَقُولُوا۟ سُبْحَـٰنَ ٱلَّذِى سَخَّرَ لَنَا هَـٰذَا وَمَا كُنَّا لَهُۥ مُقْرِنِينَ ﴿١٣﴾

για να ανέβετε (στα καταστρώματα και) στις πλάτες τους (των βοοειδών), έπειτα να θυμηθείτε τη χάρη του Κυρίου σας (σε σας) όταν ανεβείτε εκεί, και να πείτε: «Δόξα σ' Αυτόν που το υπέταξε αυτό για μας, γιατί δε θα μπορούσαμε να το είχαμε κάνει μόνοι μας,

وَإِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا لَمُنقَلِبُونَ ﴿١٤﴾

και πράγματι προς τον Κύριό μας θα επιστρέψουμε (μετά από το θάνατό μας).»

وَجَعَلُوا۟ لَهُۥ مِنْ عِبَادِهِۦ جُزْءًا ۚ إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لَكَفُورٌۭ مُّبِينٌ ﴿١٥﴾

Όρισαν (οι άπιστοι) γι' Αυτόν ένα μερίδιο από τους δούλους Του (ισχυριζόμενοι ψευδώς ότι ο Αλλάχ έχει έναν υιό ή ότι οι Άγγελοι είναι οι κόρες Του). Πράγματι, ο άνθρωπος (ο άπιστος) είναι ξεκάθαρα αχάριστος.

أَمِ ٱتَّخَذَ مِمَّا يَخْلُقُ بَنَاتٍۢ وَأَصْفَىٰكُم بِٱلْبَنِينَ ﴿١٦﴾

Ή (λέτε, ω, άπιστοι, ότι ο Αλλάχ) έχει πάρει για τον Εαυτό Του κόρες από ό,τι δημιούργησε, και σας έχει ευνοήσει με γιους;

وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُم بِمَا ضَرَبَ لِلرَّحْمَـٰنِ مَثَلًۭا ظَلَّ وَجْهُهُۥ مُسْوَدًّۭا وَهُوَ كَظِيمٌ ﴿١٧﴾

Όταν κάποιος απ' αυτούς (αποκτά μία κόρη και) του έρχονται τα νέα, για το ίδιο πράγμα που το αποδίδει στον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα) (ότι ο Αλλάχ έχει κόρες -τους Αγγέλους-), το πρόσωπό του μένει (από εκείνη τη στιγμή) σκοτεινιασμένο, και γεμίζει με θλίψη μέσα του!

أَوَمَن يُنَشَّؤُا۟ فِى ٱلْحِلْيَةِ وَهُوَ فِى ٱلْخِصَامِ غَيْرُ مُبِينٍۢ ﴿١٨﴾

Ή (αποδίδουν οι άπιστοι στον Αλλάχ, κόρες) αυτές που μεγαλώνουν με στολίδια και όταν μαλώνουν (μ' άλλους) δε χρησιμοποιούν ξεκάθαρα επιχειρήματα (λόγω της ευγένειας, της ευαισθησίας και της λεπτότητάς τους)!

وَجَعَلُوا۟ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ ٱلَّذِينَ هُمْ عِبَـٰدُ ٱلرَّحْمَـٰنِ إِنَـٰثًا ۚ أَشَهِدُوا۟ خَلْقَهُمْ ۚ سَتُكْتَبُ شَهَـٰدَتُهُمْ وَيُسْـَٔلُونَ ﴿١٩﴾

Ισχυρίζονται (οι άπιστοι) ότι οι Άγγελοι, -που είναι οι δούλοι του Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα)-, είναι γυναίκες. Ήταν μάρτυρες της δημιουργίας τους; Η μαρτυρία τους (και αυτό που είπαν) θα γραφτεί, και θα λογοδοτήσουν (γι' αυτό)!

وَقَالُوا۟ لَوْ شَآءَ ٱلرَّحْمَـٰنُ مَا عَبَدْنَـٰهُم ۗ مَّا لَهُم بِذَٰلِكَ مِنْ عِلْمٍ ۖ إِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ ﴿٢٠﴾

Λένε (οι άπιστοι): «Αν ήθελε ο Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονας), δε θα τους λατρεύαμε (τους Αγγέλους, αλλά αφού τους λατρεύουμε, αυτό σημαίνει ότι δέχτηκε αυτό από μας).» Δεν έχουν γι' αυτό (που λένε) καμία γνώση, πράγματι, δε λένε παρά ψέματα.

أَمْ ءَاتَيْنَـٰهُمْ كِتَـٰبًۭا مِّن قَبْلِهِۦ فَهُم بِهِۦ مُسْتَمْسِكُونَ ﴿٢١﴾

Ή μήπως τους δώσαμε (στους άπιστους) πριν απ' αυτό (το Κορ’άν), ένα βιβλίο (που τους επιτρέπει να λατρεύουν άλλους εκτός από τον Αλλάχ), και έτσι προσκολλώνται σ' αυτό (ως απόδειξη);

بَلْ قَالُوٓا۟ إِنَّا وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا عَلَىٰٓ أُمَّةٍۢ وَإِنَّا عَلَىٰٓ ءَاثَـٰرِهِم مُّهْتَدُونَ ﴿٢٢﴾

Όχι (δεν έγινε αυτό), αλλά (οι άπιστοι) είπαν: «Πράγματι, βρήκαμε τους προγόνους μας σε μία συγκεκριμένη θρησκεία, και εμείς ακολουθούμε τα βήματά τους.»

وَكَذَٰلِكَ مَآ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ فِى قَرْيَةٍۢ مِّن نَّذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَآ إِنَّا وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا عَلَىٰٓ أُمَّةٍۢ وَإِنَّا عَلَىٰٓ ءَاثَـٰرِهِم مُّقْتَدُونَ ﴿٢٣﴾

Ομοίως, δε στείλαμε κανέναν προειδοποιητή πριν από σένα (ω, Μωχάμμαντ) σε καμία πόλη, εκτός οι εύποροι ανάμεσά τους να λένε: «Πράγματι, βρήκαμε τους προγόνους μας σε μία συγκεκριμένη θρησκεία, και πράγματι εμείς ακολουθούμε τα βήματά τους.»

۞ قَـٰلَ أَوَلَوْ جِئْتُكُم بِأَهْدَىٰ مِمَّا وَجَدتُّمْ عَلَيْهِ ءَابَآءَكُمْ ۖ قَالُوٓا۟ إِنَّا بِمَآ أُرْسِلْتُم بِهِۦ كَـٰفِرُونَ ﴿٢٤﴾

(Ο κάθε Προφήτης) είπε (στον λαό του): «(Θα ακολουθήσετε τα βήματα των προγόνων σας) παρόλο που έφερα σε σας την καθοδηγημένη θρησκεία (την αληθινή θρησκεία), που είναι σε αντίθεση σ' αυτή (την πλάνη) που βρήκατε τους προγόνους σας να ακολουθούν;» Είπαν (οι άπιστοι στους Προφήτες τους): «Εμείς σ' αυτό, με το οποίο σταλθήκατε (ω, Προφήτες), δεν πιστεύουμε!»

فَٱنتَقَمْنَا مِنْهُمْ ۖ فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُكَذِّبِينَ ﴿٢٥﴾

Έτσι, τους εκδικηθήκαμε. Κοίτα λοιπόν πώς ήταν το τέλος εκείνων που διέψευδαν!

وَإِذْ قَالَ إِبْرَٰهِيمُ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦٓ إِنَّنِى بَرَآءٌۭ مِّمَّا تَعْبُدُونَ ﴿٢٦﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν (ο Αβραάμ) είπε στον πατέρα του και στον λαό του: «Πράγματι, απαρνούμαι ό,τι λατρεύετε,

إِلَّا ٱلَّذِى فَطَرَنِى فَإِنَّهُۥ سَيَهْدِينِ ﴿٢٧﴾

εκτός απ' Αυτόν που με δημιούργησε, ο Οποίος θα με καθοδηγήσει.»

وَجَعَلَهَا كَلِمَةًۢ بَاقِيَةًۭ فِى عَقِبِهِۦ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴿٢٨﴾

Και (ο Αβραάμ) το έκανε (αυτό που είπε: «Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον ο Αλλάχ») να είναι η φράση (και η διαθήκη) που θα παραμείνει ανάμεσα στους απογόνους του (για να την ακολουθήσουν), ίσως να επιστρέψουν (προς τον Αλλάχ με υπακοή και μεταμέλεια).

بَلْ مَتَّعْتُ هَـٰٓؤُلَآءِ وَءَابَآءَهُمْ حَتَّىٰ جَآءَهُمُ ٱلْحَقُّ وَرَسُولٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿٢٩﴾

Δεν (επέσπευσα την τιμωρία σ' αυτούς τους ειδωλολάτρες από τον λαό σου, ω, Μωχάμμαντ), αλλά τους άφησα και τους προγόνους τους να απολαμβάνουν τη ζωή (χωρίς να τους στείλω την τιμωρία), μέχρι που τους ήρθε η αλήθεια (το Κορ’άν) και ένας Αγγελιαφόρος που προειδοποιεί με ξεκάθαρο τρόπο.

وَلَمَّا جَآءَهُمُ ٱلْحَقُّ قَالُوا۟ هَـٰذَا سِحْرٌۭ وَإِنَّا بِهِۦ كَـٰفِرُونَ ﴿٣٠﴾

Αλλά όταν τους ήρθε η αλήθεια (το Κορ’άν), είπαν: «Αυτό είναι μία μαγεία, και εμείς το αρνούμαστε.»

وَقَالُوا۟ لَوْلَا نُزِّلَ هَـٰذَا ٱلْقُرْءَانُ عَلَىٰ رَجُلٍۢ مِّنَ ٱلْقَرْيَتَيْنِ عَظِيمٍ ﴿٣١﴾

Είπαν (οι ειδωλολάτρες): «Γιατί δε στάλθηκε αυτό το Κορ’άν σε έναν σπουδαίο άνδρα από τις δύο κωμοπόλεις (όπως στον Αλ-Ουαλείντ μπιν Αλ-Μουγείρα στη Μάκκα, ή στον Χαμπίμπ Αθ-Θάκαφεϊ στην Ατ-Τά’ιφ)!»

أَهُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّكَ ۚ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُم مَّعِيشَتَهُمْ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۚ وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍۢ دَرَجَـٰتٍۢ لِّيَتَّخِذَ بَعْضُهُم بَعْضًۭا سُخْرِيًّۭا ۗ وَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌۭ مِّمَّا يَجْمَعُونَ ﴿٣٢﴾

Θα μοιράζουν αυτοί (οι ειδωλολάτρες) το έλεος του Κυρίου σου (δίνοντάς το σε όποιον θέλουν και αποτρέποντάς το από όποιον θέλουν); Πράγματι, Εμείς μοιράσαμε τα προς το ζην μεταξύ τους στην εγκόσμια ζωή, και υψώσαμε μερικούς απ' αυτούς πάνω από άλλους, σε τάξεις (πλούσιας, μεσαίας και φτωχής), ώστε να υπηρετούν ο ένας τον άλλον. Πράγματι, το έλεος του Κυρίου σου (ω, Μωχάμμαντ, όταν θα εισάγει τους πιστούς στον Παράδεισο) είναι καλύτερο από ό,τι συσσωρεύουν (οι άνθρωποι από πλούτη στην εγκόσμια ζωή).

وَلَوْلَآ أَن يَكُونَ ٱلنَّاسُ أُمَّةًۭ وَٰحِدَةًۭ لَّجَعَلْنَا لِمَن يَكْفُرُ بِٱلرَّحْمَـٰنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفًۭا مِّن فِضَّةٍۢ وَمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُونَ ﴿٣٣﴾

Αν δεν ήταν ότι οι άνθρωποι θα γινόντουσαν μία κοινότητα (στην απιστία, και στην αναζήτηση των απολαύσεων, όταν δουν τους άπιστους σε ευημερία), θα είχαμε κάνει στα σπίτια όσων αρνούνται την πίστη στον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα), στέγες από ασήμι, και σκάλες (από ασήμι) με τις οποίες θα ανέβαιναν, [επειδή όλες οι απολαύσεις της εγκόσμιας ζωής, δεν έχουν καμία αξία ενώπιον του Αλλάχ],

وَلِبُيُوتِهِمْ أَبْوَٰبًۭا وَسُرُرًا عَلَيْهَا يَتَّكِـُٔونَ ﴿٣٤﴾

(και θα είχαμε κάνει) για τα σπίτια τους, πόρτες (από ασήμι) και κρεβάτια (από ασήμι) στα οποία πλαγιάζουν,

وَزُخْرُفًۭا ۚ وَإِن كُلُّ ذَٰلِكَ لَمَّا مَتَـٰعُ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۚ وَٱلْـَٔاخِرَةُ عِندَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِينَ ﴿٣٥﴾

και (θα τους είχαμε δώσει και) χρυσό! Πράγματι, όλα αυτά δεν είναι παρά μόνο η (φευγαλέα) απόλαυση της εγκόσμιας ζωής, ενώ η Μέλλουσα Ζωή (και οι ανταμοιβές της) από τον Κύριο σου (θα είναι καλύτερη) για τους ευσεβείς (που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ τηρώντας τις εντολές Του).

وَمَن يَعْشُ عَن ذِكْرِ ٱلرَّحْمَـٰنِ نُقَيِّضْ لَهُۥ شَيْطَـٰنًۭا فَهُوَ لَهُۥ قَرِينٌۭ ﴿٣٦﴾

Όποιος απομακρύνεται από την Υπενθύμιση (το Κορ’άν) του Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα), (και κοιτάει στα Σημάδια και τα Εδάφια Του με τρόπο σαν να είχε κακή όραση), ορίζουμε σ' αυτόν (ως τιμωρία) έναν διάβολο που θα γίνει ο σύντροφός του.

وَإِنَّهُمْ لَيَصُدُّونَهُمْ عَنِ ٱلسَّبِيلِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ ﴿٣٧﴾

Οι οποίοι (διάβολοι) θα τους αποτρέψουν από τον ίσιο δρόμο (ωραιοποιώντας την πλάνη στα μάτια όσων απομακρύνονται από το Κορ’άν), και έτσι θα νομίζουν ότι είναι καθοδηγούμενοι (στην αλήθεια, και ότι η πλάνη τους είναι η καθοδήγηση).

حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَنَا قَالَ يَـٰلَيْتَ بَيْنِى وَبَيْنَكَ بُعْدَ ٱلْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ ٱلْقَرِينُ ﴿٣٨﴾

Ώσπου όταν (αυτός που απομακρύνθηκε από το Κορ’άν) έρθει σε Εμάς, θα πει (στον διάβολο που ήταν ο σύντροφός του): «Μακάρι να υπήρχε ανάμεσα σε μένα και σε σένα (μία απόσταση) όσο είναι η απόσταση ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση. Πόσο άθλιος σύντροφος ήσουν!»

وَلَن يَنفَعَكُمُ ٱلْيَوْمَ إِذ ظَّلَمْتُمْ أَنَّكُمْ فِى ٱلْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ ﴿٣٩﴾

(Ο Αλλάχ θα πει σ' αυτούς που απομακρύνθηκαν από το Κορ’άν): «Σήμερα, -αφού αδικήσατε (τον εαυτό σας με την απιστία και τις αμαρτίες)-, δε θα σας ωφελήσει ότι θα είστε στο μαρτύριο μαζί (με τους συντρόφους σας, τους διαβόλους, αφού ο καθένας σας θα έχει το μερίδιό του και δε θα κουβαλήσει τίποτε από την τιμωρία του άλλου).»

أَفَأَنتَ تُسْمِعُ ٱلصُّمَّ أَوْ تَهْدِى ٱلْعُمْىَ وَمَن كَانَ فِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٤٠﴾

Μπορείς εσύ (ω, Προφήτη) να κάνεις τους κωφούς (δηλ. τους άπιστους που δεν ακούν την αλήθεια) να ακούσουν, ή να καθοδηγήσεις τους τυφλούς (που δε βλέπουν την αλήθεια), και (να καθοδηγήσεις) όποιον βρίσκεται σε ξεκάθαρη πλάνη;

فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنْهُم مُّنتَقِمُونَ ﴿٤١﴾

Ακόμα κι αν σου αφαιρέσουμε τη ζωή (ω, Προφήτη, πριν δεις την τιμωρία τους), πράγματι, θα τους εκδικηθούμε (τιμωρώντας τους στην εγκόσμια ζωή και στη Μέλλουσα Ζωή).

أَوْ نُرِيَنَّكَ ٱلَّذِى وَعَدْنَـٰهُمْ فَإِنَّا عَلَيْهِم مُّقْتَدِرُونَ ﴿٤٢﴾

Ή αν σου δείξουμε (ω, Προφήτη) αυτό που τους υποσχεθήκαμε (από την τιμωρία), πράγματι, έχουμε πλήρη δύναμη πάνω τους.

فَٱسْتَمْسِكْ بِٱلَّذِىٓ أُوحِىَ إِلَيْكَ ۖ إِنَّكَ عَلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍۢ ﴿٤٣﴾

Γι' αυτό, κράτα γερά αυτό (το Κορ’άν) που αποκαλύπτεται σε σένα. Πράγματι, εσύ βρίσκεσαι στον ίσιο δρόμο.

وَإِنَّهُۥ لَذِكْرٌۭ لَّكَ وَلِقَوْمِكَ ۖ وَسَوْفَ تُسْـَٔلُونَ ﴿٤٤﴾

Πράγματι, αυτό (το Κορ’άν) είναι δόξα (και δύναμη) για σένα και για τον λαό σου (αν το ακολουθήσει, και είναι υπενθύμιση για σας), και πράγματι, θα ερωτηθείτε (για το πώς τελέσατε τις εντολές του).

وَسْـَٔلْ مَنْ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رُّسُلِنَآ أَجَعَلْنَا مِن دُونِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ءَالِهَةًۭ يُعْبَدُونَ ﴿٤٥﴾

Ρώτα (ω, Προφήτη) τους Αγγελιοφόρους Μας που στείλαμε πριν από σένα, αν είχαμε ορίσει άλλους θεούς να λατρεύονται εκτός από τον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα); [Εδώ απευθύνεται στη φυλή Κουράις για να μάθει ότι δεν υπήρχε κανένας Αγγελιαφόρος που να διέταξε τη λατρεία άλλων εκτός από τον Αλλάχ].

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِـَٔايَـٰتِنَآ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَإِي۟هِۦ فَقَالَ إِنِّى رَسُولُ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٤٦﴾

Πράγματι, στείλαμε τον Μωυσή με τα Σημάδια Μας, στον Φαραώ και στους αρχηγούς του λαού του, και είπε: «Πράγματι, είμαι ο Αγγελιαφόρος του Κυρίου όλων των κόσμων.»

فَلَمَّا جَآءَهُم بِـَٔايَـٰتِنَآ إِذَا هُم مِّنْهَا يَضْحَكُونَ ﴿٤٧﴾

Όταν ήρθε σ' αυτούς με τα Σημάδια Μας, τα κορόιδεψαν.

وَمَا نُرِيهِم مِّنْ ءَايَةٍ إِلَّا هِىَ أَكْبَرُ مِنْ أُخْتِهَا ۖ وَأَخَذْنَـٰهُم بِٱلْعَذَابِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴿٤٨﴾

Δεν τους δείξαμε κανένα Σημάδι εκτός να ήταν μεγαλύτερο από το προηγούμενο, και τους αρπάξαμε με την τιμωρία, ίσως να επέστρεφαν (με μεταμέλεια προς Εμάς).

وَقَالُوا۟ يَـٰٓأَيُّهَ ٱلسَّاحِرُ ٱدْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَ إِنَّنَا لَمُهْتَدُونَ ﴿٤٩﴾

(Όταν έπεσε πάνω τους μέρος της τιμωρίας) είπαν (στον Μωυσή): «Ω, μάγε [εννοούσαν έναν λόγιο]! Επικαλέσου τον Κύριό σου για μας, σχετικά μ' αυτό που ανέφερε σε σένα (ότι αν θα πιστέψουμε σε σένα, θα αφαιρέσει την τιμωρία από μας), γιατί πράγματι, θα ακολουθήσουμε την καθοδήγηση (σου).»

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ ٱلْعَذَابَ إِذَا هُمْ يَنكُثُونَ ﴿٥٠﴾

Αλλά όταν αφαιρέσαμε την τιμωρία απ' αυτούς, αθέτησαν την υπόσχεσή τους.

وَنَادَىٰ فِرْعَوْنُ فِى قَوْمِهِۦ قَالَ يَـٰقَوْمِ أَلَيْسَ لِى مُلْكُ مِصْرَ وَهَـٰذِهِ ٱلْأَنْهَـٰرُ تَجْرِى مِن تَحْتِىٓ ۖ أَفَلَا تُبْصِرُونَ ﴿٥١﴾

Ο Φαραώ διακήρυξε στον λαό του: «Ω, λαέ μου! Δεν ανήκει σε μένα το βασίλειο της Μίσρ, και αυτά τα ποτάμια κυλούν κάτω από μένα; Δε βλέπετε;

أَمْ أَنَا۠ خَيْرٌۭ مِّنْ هَـٰذَا ٱلَّذِى هُوَ مَهِينٌۭ وَلَا يَكَادُ يُبِينُ ﴿٥٢﴾

Ή δεν είμαι καλύτερος απ' αυτόν τον αδύναμο (που δεν κατέχει τίποτε) και που σχεδόν δε μιλάει ξεκάθαρα;

فَلَوْلَآ أُلْقِىَ عَلَيْهِ أَسْوِرَةٌۭ مِّن ذَهَبٍ أَوْ جَآءَ مَعَهُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ مُقْتَرِنِينَ ﴿٥٣﴾

Γιατί δε στάλθηκαν σ' αυτόν (από τον Κύριό του) χρυσά βραχιόλια (ως ένδειξη της κυριαρχίας του για να τον υπακούμε, όπως έχουν όλοι οι αρχηγοί εδώ), ή (γιατί) δεν ήρθαν μαζί του οι Άγγελοι ο ένας μετά από τον άλλον (για να τον υποστηρίξουν);»

فَٱسْتَخَفَّ قَوْمَهُۥ فَأَطَاعُوهُ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَوْمًۭا فَـٰسِقِينَ ﴿٥٤﴾

Έτσι, ξεγέλασε τον λαό του (με τα λόγια του) και αυτοί τον υπάκουσαν. Πράγματι, ήταν ένας λαός που βγήκε από την υπακοή προς τον Αλλάχ.

فَلَمَّآ ءَاسَفُونَا ٱنتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَـٰهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٥٥﴾

Όταν Μας εξόργισαν (με την επιμονή τους στην απιστία), τους εκδικηθήκαμε και τους πνίξαμε όλους.

فَجَعَلْنَـٰهُمْ سَلَفًۭا وَمَثَلًۭا لِّلْـَٔاخِرِينَ ﴿٥٦﴾

Έτσι τους κάναμε να είναι (στην καταστροφή) προηγούμενοι (για τα επόμενα άπιστα έθνη) και ως παράδειγμα (και νουθεσία) για τις επόμενες γενιές.

۞ وَلَمَّا ضُرِبَ ٱبْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا إِذَا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّونَ ﴿٥٧﴾

Όταν [αποκαλύφθηκε το Εδάφιο (Αλ-Ανμπιά’ 21:98): «Εσείς (ω, ειδωλολάτρες) και ό,τι λατρεύετε πέραν του Αλλάχ (από είδωλα, και ανθρώπους ή τζινν που δέχτηκαν να τους λατρεύετε), θα είστε καύσιμο για την Κόλαση.», τότε], δόθηκε (από τους ειδωλολάτρες) το παράδειγμα (του Ιησού) του υιού της Μαρίας (λέγοντας: «Τι γίνεται με τον Ιησού (που τον λατρεύουν οι Χριστιανοί, θα μπει και αυτός στη Φωτιά);»), τότε ο λαός σου έκανε φασαρία από τη χαρά γι' αυτό (το παράδειγμα, νομίζοντας ότι νίκησαν τη συζήτηση)! [Έτσι αποκαλύφθηκε (Αλ-Ανμπιά’ 21:101): «Όσο γι' εκείνους για τους οποίους είχαμε ορίσει από πριν ότι θα έχουν την καλύτερη ανταμοιβή, (γνωρίζοντας ήδη ότι θα εισαχθούν στον Παράδεισο, όπως οι πιστοί, και ο Ιησούς, ο Ουζάιρ και οι Άγγελοι που δε δέχτηκαν να τους λατρέψει κανείς), θα είναι μακριά απ' αυτήν (την Κόλαση).»].

وَقَالُوٓا۟ ءَأَـٰلِهَتُنَا خَيْرٌ أَمْ هُوَ ۚ مَا ضَرَبُوهُ لَكَ إِلَّا جَدَلًۢا ۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُونَ ﴿٥٨﴾

Είπαν (οι ειδωλολάτρες): «Είναι οι θεοί μας καλύτεροι ή αυτός (ο Ιησούς που τον λατρεύουν οι Χριστιανοί);» [δηλ. αν οι θεοί μας θα μπουν στη Φωτιά, τότε και ο Ιησούς το ίδιο]. Σου το ανέφεραν (το παράδειγμα του Ιησού) μόνο για να δείξουν διαφωνία (και όχι για να φτάσουν στην αλήθεια). Αλλά πράγματι είναι ένας λαός που αναζητά να αντιτίθεται (στην αλήθεια, υποστηρίζοντας το ψέμα).

إِنْ هُوَ إِلَّا عَبْدٌ أَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنَـٰهُ مَثَلًۭا لِّبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴿٥٩﴾

Πράγματι, αυτός (ο Ιησούς) δεν είναι παρά ένας δούλος (Μας), στον οποίο έχουμε εναποθέσει τη χάρη Μας (κάνοντάς τον Αγγελιαφόρο), και τον κάναμε ως παράδειγμα (και Σημάδι) για τα παιδιά του Ισραήλ (ότι τον δημιουργήσαμε σαν τον Αδάμ χωρίς πατέρα).

وَلَوْ نَشَآءُ لَجَعَلْنَا مِنكُم مَّلَـٰٓئِكَةًۭ فِى ٱلْأَرْضِ يَخْلُفُونَ ﴿٦٠﴾

Αν θέλουμε, (θα σας καταστρέψουμε όλους και) θα σας αντικαταστήσουμε με Αγγέλους, που θα σας διαδεχτούν στη γη (και θα λατρεύουν τον Αλλάχ χωρίς να αποδίδουν σ' Αυτόν εταίρους στη λατρεία).

وَإِنَّهُۥ لَعِلْمٌۭ لِّلسَّاعَةِ فَلَا تَمْتَرُنَّ بِهَا وَٱتَّبِعُونِ ۚ هَـٰذَا صِرَٰطٌۭ مُّسْتَقِيمٌۭ ﴿٦١﴾

Πράγματι, αυτός (ο Ιησούς) θα είναι ένα σημάδι της Ώρας (κατά τη δεύτερη έλευσή του στη γη, θα σπάσει το σταυρό και οι άνθρωποι θα τον ακολουθήσουν στο Ισλάμ, και θα σκοτώσει τον αντίχριστο). Μην αμφιβάλετε λοιπόν γι' αυτή (την Ώρα). (Και πες τους, ω, Προφήτη): «Ακολουθήστε με, πράγματι, αυτό (που έφερα σε σας από την αλήθεια) είναι ο ίσιος δρόμος.»

وَلَا يَصُدَّنَّكُمُ ٱلشَّيْطَـٰنُ ۖ إِنَّهُۥ لَكُمْ عَدُوٌّۭ مُّبِينٌۭ ﴿٦٢﴾

Μην αφήνετε τον Σατανά να σας αποτρέψει (από τον ίσιο δρόμο), πράγματι, αυτός είναι για σας ένας προφανής εχθρός.

وَلَمَّا جَآءَ عِيسَىٰ بِٱلْبَيِّنَـٰتِ قَالَ قَدْ جِئْتُكُم بِٱلْحِكْمَةِ وَلِأُبَيِّنَ لَكُم بَعْضَ ٱلَّذِى تَخْتَلِفُونَ فِيهِ ۖ فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿٦٣﴾

Όταν ο Ιησούς ήρθε (στον λαό του) με τα ξεκάθαρα Σημάδια, είπε: «Πράγματι, ήρθα σε σας με τη σοφία (την αποστολή μου) και για να ξεκαθαρίσω σε σας μερικά απ' αυτά για τα οποία διαφωνείτε. Φυλαχθείτε, λοιπόν, από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του) και υπακούστε με.

إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ رَبِّى وَرَبُّكُمْ فَٱعْبُدُوهُ ۚ هَـٰذَا صِرَٰطٌۭ مُّسْتَقِيمٌۭ ﴿٦٤﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Κύριός μου και ο Κύριός σας. Λατρεύετε λοιπόν μόνο Αυτόν, αυτός είναι ο ίσιος δρόμος.»

فَٱخْتَلَفَ ٱلْأَحْزَابُ مِنۢ بَيْنِهِمْ ۖ فَوَيْلٌۭ لِّلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ مِنْ عَذَابِ يَوْمٍ أَلِيمٍ ﴿٦٥﴾

Όμως διαφώνησαν οι ομάδες μεταξύ τους (σχετικά με τον Ιησού, και έτσι, μία ομάδα τον διέψευσε, μία άλλη τον πίστεψε ότι είναι ένας Αγγελιαφόρος, και μία άλλη επινόησε τη θεότητά του και τον λάτρεψε). Αλίμονο στους άδικους (άπιστους), από το μαρτύριο μίας επώδυνης Ημέρας!

هَلْ يَنظُرُونَ إِلَّا ٱلسَّاعَةَ أَن تَأْتِيَهُم بَغْتَةًۭ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿٦٦﴾

Περιμένουν (εκείνοι που διέψευσαν τον Ιησού ή τον λάτρεψαν, κάτι άλλο για να πιστέψουν στην αληθινή πίστη και να στραφούν με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ), παρά να τους έρθει η Ώρα ξαφνικά χωρίς να την περιμένουν;

ٱلْأَخِلَّآءُ يَوْمَئِذٍۭ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا ٱلْمُتَّقِينَ ﴿٦٧﴾

Εκείνη την Ημέρα, οι στενοί φίλοι (που είναι άπιστοι) θα γίνουν εχθροί ο ένας προς τον άλλον, εκτός από τους ευσεβείς (που φυλάχθηκαν από την τιμωρία του Αλλάχ τηρώντας τις εντολές Του).

يَـٰعِبَادِ لَا خَوْفٌ عَلَيْكُمُ ٱلْيَوْمَ وَلَآ أَنتُمْ تَحْزَنُونَ ﴿٦٨﴾

(Ο Αλλάχ θα πει στους ευσεβείς): «Ω, δούλοι Μου! Σήμερα δε θα υπάρχει φόβος για σας (από την τιμωρία), ούτε θα λυπηθείτε (για οτιδήποτε παραμελήσατε από τις εγκόσμιες απολαύσεις).

ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا وَكَانُوا۟ مُسْلِمِينَ ﴿٦٩﴾

Όσοι πίστεψαν στα Εδάφια Μας και υποτάχθηκαν (στη Βούλησή Μας).

ٱدْخُلُوا۟ ٱلْجَنَّةَ أَنتُمْ وَأَزْوَٰجُكُمْ تُحْبَرُونَ ﴿٧٠﴾

Εισέλθετε στον Παράδεισο, εσείς και οι σύντροφοί σας (οι πιστοί που έπραξαν όπως πράξατε, από τις συζύγους, τα παιδιά και τους συντρόφους σας), όπου θα χαρείτε στην ευδαιμονία.»

يُطَافُ عَلَيْهِم بِصِحَافٍۢ مِّن ذَهَبٍۢ وَأَكْوَابٍۢ ۖ وَفِيهَا مَا تَشْتَهِيهِ ٱلْأَنفُسُ وَتَلَذُّ ٱلْأَعْيُنُ ۖ وَأَنتُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٧١﴾

(Οι υπηρέτες) θα περιφέρονται ανάμεσά τους με χρυσούς δίσκους και δισκοπότηρα. Μέσα του (Παραδείσου) θα υπάρχουν ό,τι επιθυμούν οι ψυχές, και ό,τι κάνει τα μάτια να χαρούν. «Θα μείνετε εκεί (ω, πιστοί) για πάντα.

وَتِلْكَ ٱلْجَنَّةُ ٱلَّتِىٓ أُورِثْتُمُوهَا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٧٢﴾

Αυτός είναι ο Παράδεισος που θα κληρονομήσετε για ό,τι κάνατε.

لَكُمْ فِيهَا فَـٰكِهَةٌۭ كَثِيرَةٌۭ مِّنْهَا تَأْكُلُونَ ﴿٧٣﴾

Θα έχετε εκεί άφθονα φρούτα (που δεν τελειώνουν ποτέ), από τα οποία θα φάτε.»

إِنَّ ٱلْمُجْرِمِينَ فِى عَذَابِ جَهَنَّمَ خَـٰلِدُونَ ﴿٧٤﴾

Πράγματι, οι κακοί θα βρίσκονται στο μαρτύριο της Κολάσεως για πάντα.

لَا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَهُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ ﴿٧٥﴾

Δε θα ελαφρυνθεί (το μαρτύριο) γι' αυτούς, και θα παραμείνουν εκεί σε απόλυτη απόγνωση.

وَمَا ظَلَمْنَـٰهُمْ وَلَـٰكِن كَانُوا۟ هُمُ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٧٦﴾

Πράγματι, δεν τους αδικήσαμε (με το μαρτύριο), αλλά εκείνοι ήταν οι άδικοι (που αδίκησαν τον εαυτό τους με την απιστία και τις αμαρτίες τους).

وَنَادَوْا۟ يَـٰمَـٰلِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَ ۖ قَالَ إِنَّكُم مَّـٰكِثُونَ ﴿٧٧﴾

Θα φωνάξουν (στον φύλακα της Φωτιάς): «Ω, Μάλικ! Ας αφαιρέσει τη ζωή μας ο Κύριός σου!» Θα πει: «Πράγματι, θα μείνετε (εδώ για πάντα).»

لَقَدْ جِئْنَـٰكُم بِٱلْحَقِّ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَكُمْ لِلْحَقِّ كَـٰرِهُونَ ﴿٧٨﴾

(Ω, φυλή Κουράις)! Πράγματι, στείλαμε σε σας (τον Αγγελιαφόρο Μας με) την αλήθεια, αλλά οι περισσότεροι από σας αντιπαθούν την αλήθεια!

أَمْ أَبْرَمُوٓا۟ أَمْرًۭا فَإِنَّا مُبْرِمُونَ ﴿٧٩﴾

Ή έχουν συνωμοτήσει (οι άπιστοι) κάποιο σχέδιο (εναντίον του Μωχάμμαντ και της αλήθειας); Πράγματι, και Εμείς έχουμε καταστρώσει ένα (ανώτερο) σχέδιο (που θα καταστρέψει το σχέδιό τους και θα τους τιμωρήσει γι' αυτό).

أَمْ يَحْسَبُونَ أَنَّا لَا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَنَجْوَىٰهُم ۚ بَلَىٰ وَرُسُلُنَا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُونَ ﴿٨٠﴾

Ή νομίζουν ότι δεν ακούμε τα μυστικά τους και τις μυστικές συνομιλίες τους; Όχι (δεν ισχύει αυτό που νομίζουν), αλλά πράγματι (ακούμε και γνωρίζουμε ό,τι κρύβουν), και οι Άγγελοι-Αγγελιαφόροι Μας είναι μαζί τους και καταγράφουν (τα πάντα).

قُلْ إِن كَانَ لِلرَّحْمَـٰنِ وَلَدٌۭ فَأَنَا۠ أَوَّلُ ٱلْعَـٰبِدِينَ ﴿٨١﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Εάν ο Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονας) είχε έναν υιό (όπως ισχυρίζεστε), θα ήμουν ο πρώτος των λάτρεων (και θα έσπευδα να λατρέψω τον Αλλάχ μ' αυτό το δόγμα, αλλά δεν έχει κανέναν υιό, ούτε αυτό ταιριάζει στη Μεγαλοπρέπειά Του).»

سُبْحَـٰنَ رَبِّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ رَبِّ ٱلْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿٨٢﴾

Δόξα στον Κύριο των ουρανών και της γης, τον Κύριο του Θρόνου, είναι πολύ Ανώτερος από ό,τι Του αποδίδουν (ψευδώς από ατέλειες).

فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا۟ وَيَلْعَبُوا۟ حَتَّىٰ يُلَـٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ﴿٨٣﴾

Έτσι, άφησέ τους (ω, Προφήτη) να βυθίζονται (και να μιλούν) στην πλάνη τους και να παίξουν (στην εγκόσμια ζωή), μέχρι να συναντήσουν την Ημέρα που τους υποσχέθηκε.

وَهُوَ ٱلَّذِى فِى ٱلسَّمَآءِ إِلَـٰهٌۭ وَفِى ٱلْأَرْضِ إِلَـٰهٌۭ ۚ وَهُوَ ٱلْحَكِيمُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٨٤﴾

Είναι Αυτός που είναι ο Ένας Αληθινός Θεός (που μόνο Αυτός αξίζει να λατρεύεται) στον ουρανό και είναι ο Ένας Αληθινός Θεός στη γη, και Αυτός είναι ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος), ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης).

وَتَبَارَكَ ٱلَّذِى لَهُۥ مُلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَعِندَهُۥ عِلْمُ ٱلسَّاعَةِ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿٨٥﴾

Ύψιστος είναι Αυτός που κατέχει την κυριαρχία των ουρανών και της γης και όσων υπάρχουν ανάμεσά τους. Μόνο Αυτός κατέχει τη γνώση της Ώρας, και προς Αυτόν θα επιστρέψετε (την Ημέρα της Κρίσεως).

وَلَا يَمْلِكُ ٱلَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِهِ ٱلشَّفَـٰعَةَ إِلَّا مَن شَهِدَ بِٱلْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ﴿٨٦﴾

Εκείνοι (οι ψεύτικοι θεοί) που τους επικαλούνται (οι ειδωλολάτρες και τους λατρεύουν) εκτός απ' Αυτόν, δεν μπορούν να διαμεσολαβήσουν (ενώπιον του Αλλάχ για λογαριασμό οποιουδήποτε), παρά μόνο αυτοί (όπως ο Ιησούς, ο Ουζάιρ και οι Άγγελοι) που μαρτυρούν την αλήθεια (ότι δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον ο Αλλάχ) ενώ γνωρίζουν (αυτό που μαρτυρούν).

وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُولُنَّ ٱللَّهُ ۖ فَأَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ ﴿٨٧﴾

Αν τους ρωτήσεις (ω, Προφήτη), Ποιος τους δημιούργησε, θα πουν: «Ο Αλλάχ!» Πώς, λοιπόν, απομακρύνονται (από την αλήθεια και από τη λατρεία προς Αυτόν);

وَقِيلِهِۦ يَـٰرَبِّ إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ قَوْمٌۭ لَّا يُؤْمِنُونَ ﴿٨٨﴾

(Ο Αλλάχ γνωρίζει) τα λόγια του (Προφήτη): «Ω, Κύριε! Πράγματι, αυτοί είναι άνθρωποι που δεν πιστεύουν!»

فَٱصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلَـٰمٌۭ ۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ﴿٨٩﴾

Απομακρύνσου λοιπόν (ω, Προφήτη) απ' αυτούς και πες «Ειρήνη», (και μην αντιμετωπίζεις το κακό τους με κακό). Πράγματι, θα μάθουν (τι θα λάβουν από την τιμωρία)!

حمٓ ﴿١﴾

Χ, Μ [Χα-Μείμ, δύο ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δεν συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο].

وَٱلْكِتَـٰبِ ٱلْمُبِينِ ﴿٢﴾

(Ορκίζομαι) μα το ξεκάθαρο Βιβλίο (που διασαφηνίζει την αλήθεια)!

إِنَّآ أَنزَلْنَـٰهُ فِى لَيْلَةٍۢ مُّبَـٰرَكَةٍ ۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ ﴿٣﴾

Ότι Εμείς το κατεβάσαμε (το Κορ’άν από το Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ -τον Διατηρημένο Πίνακα- και το στείλαμε στον πρώτο ουρανό, και ξεκίνησε η αποκάλυψή του στον Προφήτη) σε μία ευλογημένη νύχτα (του Αλ-Κάντρ -του Διατάγματος- κατά τον μήνα του Ραμαντάν -Ραμαζανιού-). Πράγματι, Εμείς (μέσω της αποστολής των Αγγελιαφόρων και των Βιβλίων) προειδοποιούμε (τους ανθρώπους, για να μην έχουν καμία δικαιολογία ενώπιόν Μας).

فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ ﴿٤﴾

Κατά την οποία (τη Νύχτα του Αλ-Κάντρ) καθορίζεται κάθε τέλεια και αναλλοίωτη εντολή [γι' εκείνη τη χρονιά: από ζωή, θάνατο, και αγαθά κλπ., και ο Αλλάχ στέλνει, από το Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ στους Αγγέλους-γραφείς, τι θα γράψουν στα βιβλία τους, από τι θα συμβεί εκείνη τη χρονιά].

أَمْرًۭا مِّنْ عِندِنَآ ۚ إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ ﴿٥﴾

(Η οποία -η κάθε εντολή-) είναι μία εντολή από Εμάς. Πράγματι, Εμείς είμαστε που στέλνουμε (τους Αγγελιαφόρους στους ανθρώπους),

رَحْمَةًۭ مِّن رَّبِّكَ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٦﴾

ως έλεος από τον Κύριό σου (προς τους ανθρώπους). Πράγματι, Αυτός είναι ο Ασ-Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα), ο Αλ-‘Αλείμ (ο Παντογνώστης).

رَبِّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ﴿٧﴾

Είναι ο Κύριος των ουρανών και της γης και όσων υπάρχουν ανάμεσά τους, -εάν είστε βέβαιοι (γι' αυτό, τότε λατρέψτε μόνο Αυτόν, και να ξέρετε ότι ο Κύριος των πάντων, είναι ο Ένας Αληθινός Θεός των πάντων)-!

لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ ۖ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٨﴾

Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός. Είναι Αυτός που δίνει τη ζωή και την αφαιρεί, και είναι ο Κύριός σας και ο Κύριος των προγόνων σας.

بَلْ هُمْ فِى شَكٍّۢ يَلْعَبُونَ ﴿٩﴾

Όχι (αυτοί οι ειδωλολάτρες δεν πιστεύουν στην αλήθεια), αλλά βρίσκονται σε αμφιβολία παίζοντας (και αδιαφορώντας).

فَٱرْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِى ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿١٠﴾

(Επειδή επικαλέστηκες, ω, Προφήτη, τον Αλλάχ να σε υποστηρίξει εναντίον των πεισματάρηδων άπιστων, με ξηρασία σαν εκείνη που έγινε την εποχή του Ιωσήφ), περίμενε λοιπόν μέχρι την ημέρα που ο ουρανός θα φέρει ορατό καπνό,

يَغْشَى ٱلنَّاسَ ۖ هَـٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿١١﴾

που θα καλύψει τους ανθρώπους, (οι οποίοι από την πείνα τους θα κοιτάξουν προς τον ουρανό, αλλά θα βλέπουν μόνο καπνό -ή κάτι σαν καπνό-). Αυτή είναι μία επώδυνη τιμωρία.

رَّبَّنَا ٱكْشِفْ عَنَّا ٱلْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ ﴿١٢﴾

(Θα επικαλεστούν τότε τον Αλλάχ): «Κύριέ μας! Αφαίρεσε την τιμωρία από εμάς. Πράγματι, (αν θα την αφαιρέσεις), θα πιστέψουμε!»

أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكْرَىٰ وَقَدْ جَآءَهُمْ رَسُولٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿١٣﴾

Πώς θα λάμβαναν τη νουθεσία υπόψη (και θα στρεφόντουσαν με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ), ενώ είχε έρθει σ' αυτούς ένας Αγγελιαφόρος που τους εξήγησε ξεκάθαρα,

ثُمَّ تَوَلَّوْا۟ عَنْهُ وَقَالُوا۟ مُعَلَّمٌۭ مَّجْنُونٌ ﴿١٤﴾

έπειτα απομακρύνθηκαν απ' αυτόν και είπαν: «Έμαθε αυτά από άλλους (και δεν είναι Αγγελιαφόρος), και είναι ένας τρελός»;

إِنَّا كَاشِفُوا۟ ٱلْعَذَابِ قَلِيلًا ۚ إِنَّكُمْ عَآئِدُونَ ﴿١٥﴾

Πράγματι, θα αφαιρέσουμε την τιμωρία για λίγο, αλλά πράγματι, εσείς (θα αθετήσετε την υπόσχεσή σας και) θα επιστρέψετε (στην απιστία)!

يَوْمَ نَبْطِشُ ٱلْبَطْشَةَ ٱلْكُبْرَىٰٓ إِنَّا مُنتَقِمُونَ ﴿١٦﴾

Την ημέρα που θα (τους) τιμωρήσουμε με τη μεγάλη τιμωρία [την ημέρα της μάχης Μπαντρ, -ή την Ημέρα της Κρίσεως-], πράγματι, θα (τους) εκδικηθούμε.

۞ وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَآءَهُمْ رَسُولٌۭ كَرِيمٌ ﴿١٧﴾

Πράγματι, πριν απ' αυτούς, δοκιμάσαμε τους ανθρώπους του Φαραώ, και ήρθε σ' αυτούς ένας ευγενής Αγγελιαφόρος (ο Μωυσής).

أَنْ أَدُّوٓا۟ إِلَىَّ عِبَادَ ٱللَّهِ ۖ إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ﴿١٨﴾

(Ο οποίος τους είπε) ότι: «Παραδώστε μου τους δούλους του Αλλάχ (τα παιδιά τους Ισραήλ). Πράγματι, είμαι προς εσάς ένας αξιόπιστος Αγγελιαφόρος.

وَأَن لَّا تَعْلُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ ۖ إِنِّىٓ ءَاتِيكُم بِسُلْطَـٰنٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿١٩﴾

Και μην είστε αλαζονικοί απέναντι στον Αλλάχ. Πράγματι, ήρθα σε σας με ξεκάθαρες αποδείξεις.

وَإِنِّى عُذْتُ بِرَبِّى وَرَبِّكُمْ أَن تَرْجُمُونِ ﴿٢٠﴾

Πράγματι, αναζητώ καταφύγιο στον Κύριό μου και τον Κύριό σας (τον Αλλάχ), από το να με λιθοβολήσετε (ή να επιτεθείτε σε μένα με λόγια ή πράξεις).

وَإِن لَّمْ تُؤْمِنُوا۟ لِى فَٱعْتَزِلُونِ ﴿٢١﴾

Αν δε με πιστεύετε (σε ό,τι έφερα από τον Κύριό μου), αφήστε με (και μη με πλησιάζετε με κανένα κακό).»

فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ قَوْمٌۭ مُّجْرِمُونَ ﴿٢٢﴾

Έτσι, επικαλέστηκε (ο Μωυσής) τον Κύριό του: «Αυτοί είναι κακοί άνθρωποι (που αξίζουν την τιμωρία).»

فَأَسْرِ بِعِبَادِى لَيْلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ﴿٢٣﴾

Έτσι, (εμπνεύσαμε στον Μωυσή): «Φύγε τη νύχτα με τους δούλους Μου. Πράγματι, (ο Φαραώ και οι άνθρωποί του) θα σας κυνηγήσουν.

وَٱتْرُكِ ٱلْبَحْرَ رَهْوًا ۖ إِنَّهُمْ جُندٌۭ مُّغْرَقُونَ ﴿٢٤﴾

Και (χτύπα το νερό με το ραβδί σου και θα σχιστεί, και αφού το περάσετε), άφησε το νερό όπως είναι (ήσυχο και χωρισμένο). Πράγματι, αυτοί (ο Φαραώ και οι άνθρωποί του) είναι ένας στρατός που θα πνιγεί.»

كَمْ تَرَكُوا۟ مِن جَنَّـٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ ﴿٢٥﴾

Πόσους κήπους και πηγές άφησαν (ο Φαραώ και οι άνθρωποί του) πίσω τους,

وَزُرُوعٍۢ وَمَقَامٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿٢٦﴾

και καλλιέργειες και καλά μέρη,

وَنَعْمَةٍۢ كَانُوا۟ فِيهَا فَـٰكِهِينَ ﴿٢٧﴾

και άνετη ζωή που την απολάμβαναν;

كَذَٰلِكَ ۖ وَأَوْرَثْنَـٰهَا قَوْمًا ءَاخَرِينَ ﴿٢٨﴾

Έτσι (βγάλαμε τον Φαραώ και τους ανθρώπους του απ' αυτές τις εύνοιες), και τις δώσαμε (τέτοιες εύνοιες από κήπους, πηγές και καλλιέργειες) σε άλλους ανθρώπους (δηλ. στα παιδιά του Ισραήλ σε άλλο μέρος).

فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلْأَرْضُ وَمَا كَانُوا۟ مُنظَرِينَ ﴿٢٩﴾

Ούτε ο ουρανός, ούτε η γη τους έκλαψαν (τον Φαραώ και τους ανθρώπους του), ούτε τους δώσαμε αναβολή (για την τιμωρία τους).

وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ مِنَ ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ ﴿٣٠﴾

Πράγματι, σώσαμε τα παιδιά του Ισραήλ από τα ταπεινωτικά βάσανα,

مِن فِرْعَوْنَ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيًۭا مِّنَ ٱلْمُسْرِفِينَ ﴿٣١﴾

(που έλαβαν) από τον Φαραώ. Πράγματι, ήταν ένας αλαζόνας και απ' αυτούς που ξεπέρασαν τα όρια (στις αμαρτίες)!

وَلَقَدِ ٱخْتَرْنَـٰهُمْ عَلَىٰ عِلْمٍ عَلَى ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٣٢﴾

Πράγματι, τους επιλέξαμε (τα παιδιά του Ισραήλ) εν γνώση (Μας) από όλους τους άλλους ανθρώπους (της εποχής τους και της εποχής του Μωυσή).

وَءَاتَيْنَـٰهُم مِّنَ ٱلْـَٔايَـٰتِ مَا فِيهِ بَلَـٰٓؤٌۭا۟ مُّبِينٌ ﴿٣٣﴾

Και τους δώσαμε Σημάδια, στα οποία υπήρχαν ξεκάθαρες δοκιμασίες.

إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ ﴿٣٤﴾

Πράγματι, αυτοί (οι άπιστοι από τον λαό σου, ω, Προφήτη) λένε:

إِنْ هِىَ إِلَّا مَوْتَتُنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُنشَرِينَ ﴿٣٥﴾

«Δεν υπάρχει παρά μόνο ο πρώτος θάνατός μας (στην εγκόσμια ζωή και δεν υπάρχει ζωή μετά απ' αυτό), και δε θα αναστηθούμε!

فَأْتُوا۟ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٣٦﴾

Φέρτε λοιπόν (ω, Μωχάμμαντ και οι οπαδοί σου) τους προγόνους μας (ξανά στη ζωή), αν είστε ειλικρινείς (ότι θα υπάρχει ανάσταση).»

أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍۢ وَٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ أَهْلَكْنَـٰهُمْ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ مُجْرِمِينَ ﴿٣٧﴾

Είναι αυτοί (οι ειδωλολάτρες που σε διαψεύδουν, ω, Προφήτη) καλύτεροι (και ανώτεροι στη δύναμη) ή ο λαός του Τούμπα‘ και εκείνοι (οι άπιστοι λαοί) που ήταν πριν απ' αυτούς; Τους καταστρέψαμε, και πράγματι, ήταν κακοί.

وَمَا خَلَقْنَا ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَـٰعِبِينَ ﴿٣٨﴾

Δε δημιουργήσαμε τους ουρανούς και τη γη και ό,τι υπάρχει ανάμεσά τους για διασκέδαση (ή άσκοπα).

مَا خَلَقْنَـٰهُمَآ إِلَّا بِٱلْحَقِّ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٣٩﴾

Δεν τους δημιουργήσαμε παρά μόνο με την αλήθεια, αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς δε γνωρίζουν.

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ مِيقَـٰتُهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٤٠﴾

Πράγματι, η Ημέρα της Κρίσεως είναι η προκαθορισμένη ώρα για όλους τους!

يَوْمَ لَا يُغْنِى مَوْلًى عَن مَّوْلًۭى شَيْـًۭٔا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ ﴿٤١﴾

Την Ημέρα που κανένας συγγενής (ή φίλος) δε θα ωφελήσει κανέναν άλλον συγγενή (ή φίλο), ούτε θα λάβουν καμία υποστήριξη,

إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٤٢﴾

εκτός από όσους τους δείξει έλεος ο Αλλάχ. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ ﴿٤٣﴾

Πράγματι, το δέντρο του Αζ-Ζακούμ,

طَعَامُ ٱلْأَثِيمِ ﴿٤٤﴾

θα είναι η τροφή των (άπιστων) αμαρτωλών.

كَٱلْمُهْلِ يَغْلِى فِى ٱلْبُطُونِ ﴿٤٥﴾

(Οι καρποί εκείνου του δέντρου, θα είναι) σαν το βρώμικο λάδι που θα βράζει στις κοιλιές,

كَغَلْىِ ٱلْحَمِيمِ ﴿٤٦﴾

σαν το βράσιμο του ζεματιστού νερού.

خُذُوهُ فَٱعْتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ ﴿٤٧﴾

(Θα ειπωθεί στους Αγγέλους-φύλακες της Φωτιάς): «Πάρτε τον (άπιστο) και σύρετέ τον βίαια μέχρι τη μέση της Φλεγόμενης Φωτιάς.

ثُمَّ صُبُّوا۟ فَوْقَ رَأْسِهِۦ مِنْ عَذَابِ ٱلْحَمِيمِ ﴿٤٨﴾

Έπειτα ρίξτε πάνω στο κεφάλι του από το μαρτύριο του ζεματιστού νερού.»

ذُقْ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْكَرِيمُ ﴿٤٩﴾

(Θα ειπωθεί σ' αυτόν ως επίπληξη ): «Γεύσου! Εσύ είσαι (όπως ισχυρίστηκες στην εγκόσμια ζωή) ο τιμημένος, ο ευγενής (ανάμεσα στον λαό σου)!

إِنَّ هَـٰذَا مَا كُنتُم بِهِۦ تَمْتَرُونَ ﴿٥٠﴾

Αυτό είναι (το μαρτύριο), για το οποίο αμφιβάλατε (ω, άπιστοι, στην εγκόσμια ζωή).»

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى مَقَامٍ أَمِينٍۢ ﴿٥١﴾

Πράγματι, οι ενάρετοι (που φυλάχθηκαν από την τιμωρία του Αλλάχ, τηρώντας τις εντολές Του) θα βρίσκονται σε ασφαλές μέρος (τον Παράδεισο),

فِى جَنَّـٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ ﴿٥٢﴾

σε κήπους και πηγές.

يَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍۢ وَإِسْتَبْرَقٍۢ مُّتَقَـٰبِلِينَ ﴿٥٣﴾

Θα φορούν ιμάτια από λεπτό και παχύ μετάξι, καθισμένοι ο ένας απέναντι από τον άλλον (σε υπερυψωμένα στολισμένα κρεβάτια, και κανείς δε θα δώσει την πλάτη του στον άλλον).

كَذَٰلِكَ وَزَوَّجْنَـٰهُم بِحُورٍ عِينٍۢ ﴿٥٤﴾

Έτσι και (όπως τους χαρίσαμε αυτά), θα τους παντρέψουμε με όμορφες γυναίκες με μεγάλα όμορφα μάτια.

يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَـٰكِهَةٍ ءَامِنِينَ ﴿٥٥﴾

Θα καλούν (τους υπηρέτες τους) εκεί (στον Παράδεισο) για κάθε είδους φρούτο (που επιθυμούν), και θα είναι ασφαλείς (από κάθε κακό και από το να διακόπτεται αυτή η ευδαιμονία).

لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلْمَوْتَ إِلَّا ٱلْمَوْتَةَ ٱلْأُولَىٰ ۖ وَوَقَىٰهُمْ عَذَابَ ٱلْجَحِيمِ ﴿٥٦﴾

Δε θα γευτούν τον θάνατο εκεί (στον Παράδεισο), παρά μόνο τον πρώτο θάνατο (στην εγκόσμια ζωή), και θα τους προστατεύσει (ο Αλλάχ) από το μαρτύριο της Φλεγόμενης Φωτιάς,

فَضْلًۭا مِّن رَّبِّكَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿٥٧﴾

ως χάρη από τον Κύριό σου. Πράγματι, αυτή είναι η μεγάλη επιτυχία!

فَإِنَّمَا يَسَّرْنَـٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿٥٨﴾

Πράγματι, διευκολύναμε (και στείλαμε) αυτό (το Κορ’άν) στη γλώσσα σου (ω, Προφήτη), ίσως (οι άπιστοι) να λάβουν νουθεσία.

فَٱرْتَقِبْ إِنَّهُم مُّرْتَقِبُونَ ﴿٥٩﴾

Περίμενε λοιπόν (ω, Προφήτη, τη νίκη εναντίον τους). Πράγματι, και αυτοί περιμένουν (να σε νικήσουν, αλλά θα δουν στο τέλος ποιος θα νικήσει τον άλλον).

حمٓ ﴿١﴾

Χ, Μ [Χα-Μείμ, δύο ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δεν συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο].

تَنزِيلُ ٱلْكِتَـٰبِ مِنَ ٱللَّهِ ٱلْعَزِيزِ ٱلْحَكِيمِ ﴿٢﴾

(Αυτή είναι) η αποκάλυψη του Βιβλίου από τον Αλλάχ, τον Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμο, Ανίκητο), τον Αλ-Χακείμ (Πάνσοφο).

إِنَّ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّلْمُؤْمِنِينَ ﴿٣﴾

Πράγματι, υπάρχουν στους ουρανούς και στη γη, Σημάδια για τους πιστούς (που συλλογίζονται τα Σημάδια του Αλλάχ).

وَفِى خَلْقِكُمْ وَمَا يَبُثُّ مِن دَآبَّةٍ ءَايَـٰتٌۭ لِّقَوْمٍۢ يُوقِنُونَ ﴿٤﴾

Και στη δημιουργία σας (σε στάδια, από εκκρίσεις των δύο φύλων μέχρι που να γίνετε άνθρωποι) και (στη δημιουργία) όσων σκορπίζονται (στη γη) από κινούμενα πλάσματα, υπάρχουν Σημάδια γι' εκείνους που έχουν βαθιά πίστη (ότι ο Αλλάχ είναι ο Δημιουργός των πάντων).

وَٱخْتِلَـٰفِ ٱلَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ وَمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مِن رِّزْقٍۢ فَأَحْيَا بِهِ ٱلْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَتَصْرِيفِ ٱلرِّيَـٰحِ ءَايَـٰتٌۭ لِّقَوْمٍۢ يَعْقِلُونَ ﴿٥﴾

Και στη διαδοχή της νύχτας και της ημέρας, και σε ό,τι στέλνει ο Αλλάχ από τον ουρανό από παροχή (βροχή), -με την οποία αναζωογονεί τη γη μετά το θάνατό της-, και στις αλλαγές των κατευθύνσεων των ανέμων, υπάρχουν Σημάδια για τους ανθρώπους που κατανοούν (και συλλογίζονται).

تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِٱلْحَقِّ ۖ فَبِأَىِّ حَدِيثٍۭ بَعْدَ ٱللَّهِ وَءَايَـٰتِهِۦ يُؤْمِنُونَ ﴿٦﴾

Αυτά είναι τα Εδάφια (και τα Σημάδια) του Αλλάχ που απαγγέλλουμε σε σένα (ω, Προφήτη) με την αλήθεια. Σε ποια άλλα λόγια μετά από τα Λόγια του Αλλάχ και τα Εδάφια (και τα Σημάδια) Του, θα πιστέψουν;

وَيْلٌۭ لِّكُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍۢ ﴿٧﴾

Αλίμονο σε κάθε αμαρτωλό ψεύτη,

يَسْمَعُ ءَايَـٰتِ ٱللَّهِ تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِرًۭا كَأَن لَّمْ يَسْمَعْهَا ۖ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ أَلِيمٍۢ ﴿٨﴾

που ακούει τα Εδάφια του Αλλάχ να απαγγέλλονται σ' αυτόν, και έπειτα επιμένει (στην απιστία του) με αλαζονεία, σαν να μην τα άκουσε. Ανάγγειλε, λοιπόν, (ω, Προφήτη) σ' αυτόν την είδηση για ένα επώδυνο μαρτύριο (που τον περιμένει).

وَإِذَا عَلِمَ مِنْ ءَايَـٰتِنَا شَيْـًٔا ٱتَّخَذَهَا هُزُوًا ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ عَذَابٌۭ مُّهِينٌۭ ﴿٩﴾

Όταν μάθει κάποια από τα Εδάφια Μας, τα παίρνει για χλευασμό. Για τέτοιους (ανθρώπους) θα υπάρξει ένα ταπεινωτικό μαρτύριο (στην Κόλαση).

مِّن وَرَآئِهِمْ جَهَنَّمُ ۖ وَلَا يُغْنِى عَنْهُم مَّا كَسَبُوا۟ شَيْـًۭٔا وَلَا مَا ٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَوْلِيَآءَ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ ﴿١٠﴾

Μπροστά τους θα είναι η Κόλαση (που θα τους περιμένει την Ημέρα της Κρίσεως). Δε θα τους ωφελήσουν σε τίποτε όσα κέρδισαν (από πλούτη), ούτε όσους πήραν ως κηδεμόνες εκτός από τον Αλλάχ. Θα έχουν ένα τρομερό μαρτύριο.

هَـٰذَا هُدًۭى ۖ وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَـٰتِ رَبِّهِمْ لَهُمْ عَذَابٌۭ مِّن رِّجْزٍ أَلِيمٌ ﴿١١﴾

Αυτό (το Κορ’άν) είναι μία καθοδήγηση, και όσο γι' αυτούς που αρνήθηκαν την πίστη στα Εδάφια του Κυρίου τους, θα έχουν ένα επώδυνο και τρομερό μαρτύριο.

۞ ٱللَّهُ ٱلَّذِى سَخَّرَ لَكُمُ ٱلْبَحْرَ لِتَجْرِىَ ٱلْفُلْكُ فِيهِ بِأَمْرِهِۦ وَلِتَبْتَغُوا۟ مِن فَضْلِهِۦ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿١٢﴾

Είναι ο Αλλάχ που υπέταξε για σας τη θάλασσα, για να πλέουν σ' αυτή τα πλοία με την εντολή Του, και για να αναζητήσετε (αγαθά) από τη γενναιοδωρία Του, και ίσως να είστε ευγνώμονες.

وَسَخَّرَ لَكُم مَّا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا مِّنْهُ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّقَوْمٍۢ يَتَفَكَّرُونَ ﴿١٣﴾

Και υπέταξε για σας όσα βρίσκονται στους ουρανούς (από ήλιο, φεγγάρι και αστέρια κλπ.) και όσα βρίσκονται στη γη (από ποτάμια, δέντρα και βουνά κλπ.)• όλες αυτές (οι Χάρες) είναι απ' Αυτόν. Πράγματι, υπάρχουν σ' αυτό Σημάδια γι' αυτούς που συλλογίζονται.

قُل لِّلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَغْفِرُوا۟ لِلَّذِينَ لَا يَرْجُونَ أَيَّامَ ٱللَّهِ لِيَجْزِىَ قَوْمًۢا بِمَا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿١٤﴾

Πες (ω, Προφήτη) σ' αυτούς που πιστεύουν (και τους βλάπτουν οι άπιστοι), να συγχωρήσουν εκείνους (τους άπιστους) που δε φοβούνται τις ημέρες του Αλλάχ (δηλ. την τιμωρία απ' Αυτόν), για να τιμωρήσει (ο Αλλάχ) εκείνους (τους άπιστους την Ημέρα της Κρίσεως) για ό,τι διέπραξαν.

مَنْ عَمِلَ صَـٰلِحًۭا فَلِنَفْسِهِۦ ۖ وَمَنْ أَسَآءَ فَعَلَيْهَا ۖ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ ﴿١٥﴾

Όποιος κάνει ενάρετες πράξεις, θα είναι προς το όφελός του, και όποιος διαπράττει το κακό, θα είναι εις βάρος του. Έπειτα προς τον Κύριό σας θα επιστρέψετε.

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْحُكْمَ وَٱلنُّبُوَّةَ وَرَزَقْنَـٰهُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَـٰتِ وَفَضَّلْنَـٰهُمْ عَلَى ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٦﴾

Πράγματι, δώσαμε στα παιδιά του Ισραήλ το Βιβλίο (την Τορά του Μωυσή και το Ιν-τζήλ του Ιησού), την κατανόηση (του Βιβλίου και των κανόνων του) και (στείλαμε σ' αυτούς) πολλούς Προφήτες. Τους παρείχαμε καλά αγαθά και τους ευνοήσαμε πάνω από όλους τους ανθρώπους (της εποχής τους).

وَءَاتَيْنَـٰهُم بَيِّنَـٰتٍۢ مِّنَ ٱلْأَمْرِ ۖ فَمَا ٱخْتَلَفُوٓا۟ إِلَّا مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَهُمُ ٱلْعِلْمُ بَغْيًۢا بَيْنَهُمْ ۚ إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِى بَيْنَهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ فِيمَا كَانُوا۟ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ﴿١٧﴾

Τους δώσαμε σαφείς αποδείξεις της θρησκείας (και του ερχομού του Μωχάμμαντ), αλλά δε διαφώνησαν μεταξύ τους (σχετικά με τον ερχομό του) παρά μόνο από αδικία (και φθόνο) μεταξύ τους, αφού τους ήρθε η γνώση, (ότι ο Προφήτης στάλθηκε ανάμεσα στους Άραβες και όχι στους ίδιους). Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Μωχάμμαντ) θα κρίνει μεταξύ τους την Ημέρα της Ανάστασης σε ό,τι διαφώνησαν μεταξύ τους.

ثُمَّ جَعَلْنَـٰكَ عَلَىٰ شَرِيعَةٍۢ مِّنَ ٱلْأَمْرِ فَٱتَّبِعْهَا وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَآءَ ٱلَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ ﴿١٨﴾

Έπειτα σε οδηγήσαμε (ω, Μωχάμμαντ) σε έναν δρόμο της θρησκείας (που τον διατάξαμε και στους προηγούμενους Προφήτες). Έτσι, ακολούθησέ τον και μην ακολουθείς τις επιθυμίες εκείνων που δε γνωρίζουν.

إِنَّهُمْ لَن يُغْنُوا۟ عَنكَ مِنَ ٱللَّهِ شَيْـًۭٔا ۚ وَإِنَّ ٱلظَّـٰلِمِينَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَآءُ بَعْضٍۢ ۖ وَٱللَّهُ وَلِىُّ ٱلْمُتَّقِينَ ﴿١٩﴾

Οι οποίοι (αυτοί που δε γνωρίζουν) δε θα μπορέσουν να σε προστατεύσουν σε τίποτε ενάντια στην τιμωρία του Αλλάχ (αν θα ακολουθήσεις τις επιθυμίες τους). Πράγματι, οι άδικοι είναι οι υποστηρικτές ο ένας του άλλου (ενάντια στους πιστούς), ενώ ο Αλλάχ είναι ο Υποστηρικτής των ευσεβών (που φυλάσσονται από την τιμωρία Του τηρώντας τις εντολές Του).

هَـٰذَا بَصَـٰٓئِرُ لِلنَّاسِ وَهُدًۭى وَرَحْمَةٌۭ لِّقَوْمٍۢ يُوقِنُونَ ﴿٢٠﴾

Αυτό (το Κορ’άν) είναι μία ξεκάθαρη απόδειξη για τους ανθρώπους (για να δουν την αλήθεια), και μία καθοδήγηση και ένα έλεος, για τους ανθρώπους που πιστεύουν με βεβαιότητα.

أَمْ حَسِبَ ٱلَّذِينَ ٱجْتَرَحُوا۟ ٱلسَّيِّـَٔاتِ أَن نَّجْعَلَهُمْ كَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ سَوَآءًۭ مَّحْيَاهُمْ وَمَمَاتُهُمْ ۚ سَآءَ مَا يَحْكُمُونَ ﴿٢١﴾

Ή νομίζουν εκείνοι που διαπράττουν κακές πράξεις ότι θα τους κάνουμε ίσους μ' αυτούς που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις, κατά τη ζωή τους (στην εγκόσμια ζωή) και μετά τον θάνατό τους (στη Μέλλουσα Ζωή); Πόσο άθλιο είναι αυτό που κρίνουν!

وَخَلَقَ ٱللَّهُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ بِٱلْحَقِّ وَلِتُجْزَىٰ كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ ﴿٢٢﴾

Ο Αλλάχ δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη με την αλήθεια, και για να λάβει η κάθε ψυχή (είτε ανταμοιβή, είτε τιμωρία) για όσα έκανε, και δε θα αδικηθούν!

أَفَرَءَيْتَ مَنِ ٱتَّخَذَ إِلَـٰهَهُۥ هَوَىٰهُ وَأَضَلَّهُ ٱللَّهُ عَلَىٰ عِلْمٍۢ وَخَتَمَ عَلَىٰ سَمْعِهِۦ وَقَلْبِهِۦ وَجَعَلَ عَلَىٰ بَصَرِهِۦ غِشَـٰوَةًۭ فَمَن يَهْدِيهِ مِنۢ بَعْدِ ٱللَّهِ ۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴿٢٣﴾

Είδες (ω, Προφήτη) αυτόν που πήρε την επιθυμία του ως θεό του (και έτσι ακολουθεί όποια θρησκεία θέλει βάση της επιθυμίας του, χωρίς να ακολουθήσει την καθοδήγηση του Αλλάχ και τις αποδείξεις που τις έστειλε), και ο Αλλάχ τον έκανε να παραστρατήσει εν γνώση Του (επειδή ξέρει ήδη ότι αυτός το αξίζει και ότι δε θα πιστέψει ακόμα και αν δει κάθε απόδειξη), σφράγισε την ακοή και την καρδιά του, και έβαλε πάνω στην όραση του ένα κάλυμμα; Ποιος λοιπόν μπορεί να τον καθοδηγήσει αφού τον έκανε ο Αλλάχ να παραστρατήσει; Δε θα λάβετε λοιπόν μία νουθεσία;

وَقَالُوا۟ مَا هِىَ إِلَّا حَيَاتُنَا ٱلدُّنْيَا نَمُوتُ وَنَحْيَا وَمَا يُهْلِكُنَآ إِلَّا ٱلدَّهْرُ ۚ وَمَا لَهُم بِذَٰلِكَ مِنْ عِلْمٍ ۖ إِنْ هُمْ إِلَّا يَظُنُّونَ ﴿٢٤﴾

Λένε (οι άπιστοι): «Δεν υπάρχει (άλλη ζωή) παρά μόνο η εγκόσμια ζωή μας: πεθαίνουμε και ζούμε (η μία γενιά μετά από την άλλη), και τίποτα δε μας κάνει να πεθάνουμε εκτός από το πέρασμα του χρόνου.» Δεν έχουν γνώση (και απόδειξη) γι' αυτό (που λένε ότι δε θα υπάρχει ανάσταση). Πράγματι, αυτοί μόνο κάνουν εικασίες.

وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ ءَايَـٰتُنَا بَيِّنَـٰتٍۢ مَّا كَانَ حُجَّتَهُمْ إِلَّآ أَن قَالُوا۟ ٱئْتُوا۟ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٢٥﴾

Όταν τους απαγγέλλονται τα σαφή Εδάφια Μας, δεν έχουν κανένα επιχείρημα παρά το να πουν: «Φέρτε πίσω τους προγόνους μας, αν είστε ειλικρινείς (ότι θα υπάρχει ανάσταση).»

قُلِ ٱللَّهُ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يَجْمَعُكُمْ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيهِ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٢٦﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Ο Αλλάχ είναι Αυτός που σας δίνει ζωή, έπειτα αφαιρεί τη ζωή σας, και έπειτα θα σας συγκεντρώσει κατά την Ημέρα της Ανάστασης, για την οποία δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δε γνωρίζουν.»

وَلِلَّهِ مُلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ وَيَوْمَ تَقُومُ ٱلسَّاعَةُ يَوْمَئِذٍۢ يَخْسَرُ ٱلْمُبْطِلُونَ ﴿٢٧﴾

Στον Αλλάχ ανήκει η κυριαρχία των ουρανών και της γης. Την Ημέρα που θα έρθει η Ώρα, τότε οι άνθρωποι της πλάνης θα είναι σε απόλυτη αποτυχία.

وَتَرَىٰ كُلَّ أُمَّةٍۢ جَاثِيَةًۭ ۚ كُلُّ أُمَّةٍۢ تُدْعَىٰٓ إِلَىٰ كِتَـٰبِهَا ٱلْيَوْمَ تُجْزَوْنَ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٢٨﴾

Θα δεις (ω, Προφήτη, εκείνη την Ημέρα) κάθε έθνος γονατισμένο (περιμένοντας τι θα γίνει σ' αυτό). Κάθε έθνος θα κληθεί προς το βιβλίο (των πράξεών) του, (και θα ειπωθεί): «Σήμερα θα λάβετε (είτε ανταμοιβή, είτε τιμωρία) για ό,τι κάνατε.

هَـٰذَا كِتَـٰبُنَا يَنطِقُ عَلَيْكُم بِٱلْحَقِّ ۚ إِنَّا كُنَّا نَسْتَنسِخُ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٢٩﴾

Αυτό είναι το βιβλίο Μας (στο οποίο κατέγραψαν οι Άγγελοι-γραφείς τις πράξεις σας), το οποίο λέει σε σας την αλήθεια. Πράγματι, Εμείς καταγράψαμε όλα όσα κάνατε.»

فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِى رَحْمَتِهِۦ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْمُبِينُ ﴿٣٠﴾

Όσο γι' αυτούς που πίστεψαν και έκαναν ενάρετες πράξεις, ο Κύριός τους θα τους εισάγει στο έλεός Του. Πράγματι, αυτή είναι η ξεκάθαρη επιτυχία.

وَأَمَّا ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ أَفَلَمْ تَكُنْ ءَايَـٰتِى تُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ فَٱسْتَكْبَرْتُمْ وَكُنتُمْ قَوْمًۭا مُّجْرِمِينَ ﴿٣١﴾

Αλλά όσο γι' εκείνους που αρνήθηκαν την πίστη, (θα ειπωθεί σ' αυτούς): «Δεν απαγγέλλονταν τα Εδάφια Μου σε σας, αλλά εσείς δείξατε αλαζονεία και ήσασταν κακοί άνθρωποι;

وَإِذَا قِيلَ إِنَّ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقٌّۭ وَٱلسَّاعَةُ لَا رَيْبَ فِيهَا قُلْتُم مَّا نَدْرِى مَا ٱلسَّاعَةُ إِن نَّظُنُّ إِلَّا ظَنًّۭا وَمَا نَحْنُ بِمُسْتَيْقِنِينَ ﴿٣٢﴾

Και όποτε ειπώθηκε (σε σας): «Πράγματι, η υπόσχεση του Αλλάχ είναι αληθινή και δεν υπάρχει αμφιβολία για την Ώρα», είπατε: «Δεν ξέρουμε τι είναι η Ώρα. Δεν νομίζουμε (για τον ερχομό της) ότι είναι κάτι άλλο παρά μόνο μία εικασία, και δεν είμαστε σίγουροι (ότι θα γίνει).».»

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّـَٔاتُ مَا عَمِلُوا۟ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ﴿٣٣﴾

Θα τους φανερωθούν οι κακές συνέπειες όσων διέπραξαν, και θα τους περικυκλώσει αυτό (το μαρτύριο) που συνήθιζαν να χλευάζουν.

وَقِيلَ ٱلْيَوْمَ نَنسَىٰكُمْ كَمَا نَسِيتُمْ لِقَآءَ يَوْمِكُمْ هَـٰذَا وَمَأْوَىٰكُمُ ٱلنَّارُ وَمَا لَكُم مِّن نَّـٰصِرِينَ ﴿٣٤﴾

Θα ειπωθεί: «Σήμερα θα σας αφήσουμε (στη Φωτιά) όπως εσείς αδιαφορούσατε για τη συνάντηση αυτής της Ημέρας (του απολογισμού) σας. Η κατοικία σας θα είναι η Φωτιά, και δε θα έχετε υποστηρικτές.

ذَٰلِكُم بِأَنَّكُمُ ٱتَّخَذْتُمْ ءَايَـٰتِ ٱللَّهِ هُزُوًۭا وَغَرَّتْكُمُ ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَا ۚ فَٱلْيَوْمَ لَا يُخْرَجُونَ مِنْهَا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ ﴿٣٥﴾

Αυτό (το μαρτύριο είναι) επειδή πήρατε τα Εδάφια του Αλλάχ ως κοροϊδία και σας εξαπάτησε η εγκόσμια ζωή (με τις απολαύσεις της).» Σήμερα δε θα βγουν απ' αυτή (την Κόλαση), ούτε θα τους επιτραπεί να επιστρέψουν στην εγκόσμια ζωή για να αναζητήσουν την ευχαρίστηση του Αλλάχ μέσω μεταμέλειας και υπακοής!

فَلِلَّهِ ٱلْحَمْدُ رَبِّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَرَبِّ ٱلْأَرْضِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٣٦﴾

Όλος ο έπαινος ανήκει στον Αλλάχ, τον Κύριο των ουρανών, τον Κύριο της γης και τον Κύριο όλων των κόσμων.

وَلَهُ ٱلْكِبْرِيَآءُ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ ﴿٣٧﴾

Σ' Αυτόν ανήκει όλη η Δόξα και η Μεγαλειότητα στους ουρανούς και τη γη. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).