Διαβάστε τη Σελίδα 171 του Κορανίου

وَقَطَّعْنَـٰهُمُ ٱثْنَتَىْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًۭا ۚ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ إِذِ ٱسْتَسْقَىٰهُ قَوْمُهُۥٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْحَجَرَ ۖ فَٱنۢبَجَسَتْ مِنْهُ ٱثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًۭا ۖ قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍۢ مَّشْرَبَهُمْ ۚ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلْغَمَـٰمَ وَأَنزَلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلْمَنَّ وَٱلسَّلْوَىٰ ۖ كُلُوا۟ مِن طَيِّبَـٰتِ مَا رَزَقْنَـٰكُمْ ۚ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَـٰكِن كَانُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ﴿١٦٠﴾

Τους χωρίσαμε (τα παιδιά του Ισραήλ) σε δώδεκα φυλές και έθνη. Και εμπνεύσαμε τον Μωυσή όταν ο λαός του (χάθηκε στη γη και ήταν διψασμένος, και) του ζήτησε νερό: «Χτύπα το βράχο με το ραβδί σου.» Και έτσι, ανέβλυσαν απ' αυτόν δώδεκα πηγές (για τις δώδεκα φυλές), κάθε φυλή γνώριζε το δικό της μέρος για νερό. Τους σκιάσαμε με σύννεφα (από τη ζέστη του ηλίου) και τους στείλαμε το μάννα (γλυκό ποτό σαν το μέλι) και Ασ-Σάλωα (πουλάκια που μοιάζουν με τα ορτύκια) (λέγοντας): «Φάτε από τα καλά αγαθά που παρέχουμε σε σας.» (Μα έγιναν αγνώμονες) και δεν Μας έβλαψαν (σε τίποτε μέσω της παρακοής και της αγνωμοσύνης τους), μα μόνο τους εαυτούς τους αδίκησαν.

وَإِذْ قِيلَ لَهُمُ ٱسْكُنُوا۟ هَـٰذِهِ ٱلْقَرْيَةَ وَكُلُوا۟ مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُولُوا۟ حِطَّةٌۭ وَٱدْخُلُوا۟ ٱلْبَابَ سُجَّدًۭا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيٓـَٔـٰتِكُمْ ۚ سَنَزِيدُ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٦١﴾

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν τους ειπώθηκε (στα παιδιά του Ισραήλ): «Κατοικήστε σ' αυτήν την πόλη (Ιερουσαλήμ) και φάτε απ' αυτήν απ' όπου θέλετε, και πείτε: «Συγχώρεσέ μας!», και περάστε την πύλη της υποκλινόμενοι (δηλ. με ταπεινότητα προς τον Αλλάχ), και έτσι θα σας συγχωρήσουμε τις αμαρτίες σας και θα αυξήσουμε (την αμοιβή) γι' αυτούς που πράττουν καλές πράξεις.»

فَبَدَّلَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ ٱلَّذِى قِيلَ لَهُمْ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ بِمَا كَانُوا۟ يَظْلِمُونَ ﴿١٦٢﴾

Μα οι άδικοι απ' αυτούς άλλαξαν τον Λόγο που ειπώθηκε σ' αυτούς με άλλον, κι έτσι στείλαμε πάνω τους μια τιμωρία από τον ουρανό, λόγω της αδικίας τους.

وَسْـَٔلْهُمْ عَنِ ٱلْقَرْيَةِ ٱلَّتِى كَانَتْ حَاضِرَةَ ٱلْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِى ٱلسَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًۭا وَيَوْمَ لَا يَسْبِتُونَ ۙ لَا تَأْتِيهِمْ ۚ كَذَٰلِكَ نَبْلُوهُم بِمَا كَانُوا۟ يَفْسُقُونَ ﴿١٦٣﴾

Ρώτα τους (ω, Προφήτη) για την κωμόπολη που ήταν στην ακτή της θάλασσας (ή του ποταμιού), όταν παραβίασαν το Σάββατο (ψαρεύοντας, παρά την απαγόρευση του ψαρέματος το Σάββατο). Τα ψάρια ερχόντουσαν σ' αυτούς στην επιφάνεια του νερού το Σάββατο, αλλά στις άλλες μέρες εκτός του Σαββάτου, δεν ερχόντουσαν. Έτσι τους δοκιμάσαμε λόγω της ανυπακοής τους.