Διαβάστε τη Σελίδα 229 του Κορανίου

قَالَ يَـٰقَوْمِ أَرَءَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٍۢ مِّن رَّبِّى وَءَاتَىٰنِى مِنْهُ رَحْمَةًۭ فَمَن يَنصُرُنِى مِنَ ٱللَّهِ إِنْ عَصَيْتُهُۥ ۖ فَمَا تَزِيدُونَنِى غَيْرَ تَخْسِيرٍۢ ﴿٦٣﴾

Είπε (ο Σάλιχ): «Ω, λαέ μου! Πείτε μου αν έχω μια ξεκάθαρη απόδειξη από τον Κύριό μου, και μου έχει χαρίσει έλεος (και αποστολή) απ' Αυτόν, ποιος θα μπορούσε να με προστατεύσει από τον Αλλάχ, αν Τον παρακούσω (και δε σας καλώ στο να λατρεύετε μόνο Αυτόν); Πράγματι, (αν το κάνω) δε θα με αυξήσετε παρά μόνο σε απώλεια.

وَيَـٰقَوْمِ هَـٰذِهِۦ نَاقَةُ ٱللَّهِ لَكُمْ ءَايَةًۭ فَذَرُوهَا تَأْكُلْ فِىٓ أَرْضِ ٱللَّهِ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍۢ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌۭ قَرِيبٌۭ ﴿٦٤﴾

Ω, λαέ μου! Αυτή είναι μία καμήλα που σας έστειλε ο Αλλάχ ως Σημάδι για σας. Αφήστε την λοιπόν να βοσκήσει στη γη του Αλλάχ και μην την αγγίξετε με κακό, για να μην πέσει σε σας ένα μαρτύριο σύντομα.»

فَعَقَرُوهَا فَقَالَ تَمَتَّعُوا۟ فِى دَارِكُمْ ثَلَـٰثَةَ أَيَّامٍۢ ۖ ذَٰلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍۢ ﴿٦٥﴾

Αλλά την έσφαξαν και έτσι (ο Σάλιχ) είπε: «Να χαρείτε (τη ζωή σας) στη γη σας για τρεις μέρες (έπειτα θα πέσει σε σας η τιμωρία του Αλλάχ). Αυτή είναι μία υπόσχεση που δεν είναι ψευδής (αλλά θα πραγματοποιηθεί οπωσδήποτε)!»

فَلَمَّا جَآءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا صَـٰلِحًۭا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ بِرَحْمَةٍۢ مِّنَّا وَمِنْ خِزْىِ يَوْمِئِذٍ ۗ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ ٱلْقَوِىُّ ٱلْعَزِيزُ ﴿٦٦﴾

Όταν ήρθε η εντολή Μας, σώσαμε τον Σάλιχ και εκείνους που πίστεψαν μαζί του, με το έλεός Μας και από την ατίμωση εκείνης της ημέρας. Πράγματι, ο Κύριός σου είναι ο Αλ-Καουέι (Πανίσχυρος), ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος).

وَأَخَذَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ٱلصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا۟ فِى دِيَـٰرِهِمْ جَـٰثِمِينَ ﴿٦٧﴾

Έτσι, κατέστρεψε η μεγάλη κραυγή εκείνους που αδίκησαν και έτσι έπεσαν νεκροί στη γη τους με τα πρόσωπα και τα γόνατά τους.

كَأَن لَّمْ يَغْنَوْا۟ فِيهَآ ۗ أَلَآ إِنَّ ثَمُودَا۟ كَفَرُوا۟ رَبَّهُمْ ۗ أَلَا بُعْدًۭا لِّثَمُودَ ﴿٦٨﴾

Σαν να μην είχαν κατοικήσει εκεί ποτέ. Πράγματι, οι άνθρωποι από τη φυλή Θαμούντ αρνήθηκαν την πίστη στον Κύριό τους, ας απομακρυνθεί (από το έλεος του Αλλάχ και ας καταστραφεί) η Θαμούντ.

وَلَقَدْ جَآءَتْ رُسُلُنَآ إِبْرَٰهِيمَ بِٱلْبُشْرَىٰ قَالُوا۟ سَلَـٰمًۭا ۖ قَالَ سَلَـٰمٌۭ ۖ فَمَا لَبِثَ أَن جَآءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍۢ ﴿٦٩﴾

Οι (Άγγελοι) Αγγελιαφόροι Μας ήρθαν στον Αβραάμ (με ανθρώπινη μορφή) με χαρμόσυνα νέα (για έναν γιο, τον Ισαάκ, και έναν εγγονό, τον Ιακώβ). Είπαν: «Σαλάμ (Ειρήνη).» Είπε: «Σαλάμ.» Και σύντομα έφερε ένα ψητό μοσχαράκι (νομίζοντας ότι ήταν άνθρωποι).

فَلَمَّا رَءَآ أَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةًۭ ۚ قَالُوا۟ لَا تَخَفْ إِنَّآ أُرْسِلْنَآ إِلَىٰ قَوْمِ لُوطٍۢ ﴿٧٠﴾

Όταν είδε (ο Αβραάμ) ότι (δεν έτρωγαν και) τα χέρια τους δεν πήγαιναν προς αυτό (το φαγητό), βρήκε την αποχή τους (από το φαγητό) ως κάτι κατακριτέο (επειδή δεν ήξερε ότι είναι Άγγελοι και γι' αυτό τους υποψιάστηκε ότι θέλουν να του κάνουν κακό και έτσι τους ρώτησε: «Δεν τρώτε;») και ένιωσε φόβο μέσα του απ' αυτούς. Είπαν: «Μη φοβάσαι. Έχουμε σταλεί στον λαό του Λωτ (για την τιμωρία τους).»

وَٱمْرَأَتُهُۥ قَآئِمَةٌۭ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنَـٰهَا بِإِسْحَـٰقَ وَمِن وَرَآءِ إِسْحَـٰقَ يَعْقُوبَ ﴿٧١﴾

Η σύζυγός του (η Σάρα) στεκόταν (πίσω από το πέπλο για να τους υπηρετήσει και άκουσε τα λόγια τους) και γέλασε (όταν άκουσε ότι ο άδικος λαός του Λωτ θα καταστραφεί χωρίς να ξέρει γι' αυτό), και έτσι της δώσαμε τα χαρμόσυνα νέα για τον Ισαάκ και μετά από τον Ισαάκ, τον Ιακώβ (τον γιο του Ισαάκ).