Διαβάστε τη Σελίδα 576 του Κορανίου

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ﴿١٨﴾

Στ’ αλήθεια, σκέφτηκε και σχεδίασε (συνωμοτικά) (πώς θα δυσφημούσε τον Προφήτη και το Κορ’άν).

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿١٩﴾

Και καταραμένος να ‘ναι: για το πώς σχεδίασε!

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿٢٠﴾

Και πάλι καταραμένος να ‘ναι: για το πώς σχεδίασε!

ثُمَّ نَظَرَ ﴿٢١﴾

Έπειτα σκέφτηκε ξανά (σ' αυτά που θα πει για να δυσφημήσει τον Προφήτη και το Κορ’άν)·

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ﴿٢٢﴾

Έπειτα συνοφρυώθηκε και το πρόσωπό του σκοτείνιασε (όταν δεν βρήκε τίποτα να πει για να δυσφημήσει τον Προφήτη και το Κορ’άν).

ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ ﴿٢٣﴾

Έπειτα γύρισε την πλάτη του (στην αλήθεια) αλαζονικά.

فَقَالَ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ يُؤْثَرُ ﴿٢٤﴾

Και είπε: «Αυτό δεν είναι παρά μόνο μαγεία, που μεταδόθηκε από παλιά·

إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ ﴿٢٥﴾

Αυτό (το Κορ’άν) δεν είναι παρά ανθρώπινος λόγος (και όχι Θεϊκός)!»

سَأُصْلِيهِ سَقَرَ ﴿٢٦﴾

Θα τον εισάγω στη Σάκαρ (μία από τις ονομασίες της Κολάσεως) για να καεί μέσα.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ ﴿٢٧﴾

Και δεν ξέρεις (ω, Μωχάμμαντ) πόσο (τρομερή) είναι η Σάκαρ!

لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ ﴿٢٨﴾

Δεν αφήνει τίποτε (ούτε τη σάρκα ούτε τα οστά χωρίς να τα κάψει), ούτε αφήνει (τους άπιστους)!

لَوَّاحَةٌۭ لِّلْبَشَرِ ﴿٢٩﴾

Καίγοντας τα δέρματα (των άπιστων, στους οποίους θα ανανεώνει ο Αλλάχ συνέχεια τα δέρματα, τη σάρκα και τα οστά τους, για να γεύονται συνέχεια το μαρτύριο)!

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ ﴿٣٠﴾

Πάνω της βρίσκονται δέκα εννέα (ισχυροί άγγελοι ως φύλακες και φρουροί της Κολάσεως).

وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَـٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَـٰٓئِكَةًۭ ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةًۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَـٰنًۭا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ وَٱلْكَـٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَـٰذَا مَثَلًۭا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ ﴿٣١﴾

Και δεν θέσαμε κανέναν, παρά αγγέλους ως φύλακες του Πυρός. Κι δεν ορίσαμε τον αριθμό τους (ως δεκαεννιά), παρά μόνο για να είναι ως δοκιμασία για τους άπιστους (που ένας απ' αυτούς είπε: «Δεν μπορούν κάθε δέκα από σας να νικήσουν έναν απ' αυτούς;»), και ώστε αυτοί που έλαβαν το Βιβλίο (Εβραίοι και Χριστιανοί που έλαβαν την αυθεντική Τορά και το αυθεντικό Ιν-τζείλ) να σιγουρευτούν [ότι το Κορ’άν είναι η αλήθεια, καθώς συμφωνεί με τα αυθεντικά Βιβλία που είχαν, αναφορικά με τον αριθμό δεκαεννιά], και ώστε να αυξηθούν οι πιστοί στην πίστη (καθώς το Κορ’άν είναι η αλήθεια), και για να μην αμφισβητούν αυτοί που έλαβαν το Βιβλίο (Εβραίοι και Χριστιανοί), ούτε οι πιστοί, και για να πουν εκείνοι που στις καρδιές τους βρίσκεται μια ασθένεια (της υποκρισίας) και οι άπιστοι: «Τι ήθελε ο Αλλάχ να πει μ’ αυτήν την παραβολή (αυτόν τον αριθμό);» Έτσι ο Αλλάχ οδηγεί όποιον θέλει στο να παραστρατήσει και καθοδηγεί όποιον θέλει. Και κανείς δε γνωρίζει τις στρατιές του Κυρίου σου, παρά μόνο Αυτός. Και αυτή (η Κόλαση) δεν είναι, παρά μια (προειδοποιητική) υπενθύμιση για την ανθρωπότητα.

كَلَّا وَٱلْقَمَرِ ﴿٣٢﴾

Όχι (δεν μπορούν οι άπιστοι να νικήσουν τους αγγέλους όπως ισχυρίστηκαν)! Και (ορκίζομαι) μα το φεγγάρι!

وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ ﴿٣٣﴾

Και (ορκίζομαι) μα τη νύχτα καθώς υποχωρεί!

وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ ﴿٣٤﴾

Και (Ορκίζομαι) μα την αυγή καθώς φέγγει!

إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ ﴿٣٥﴾

Ότι αυτή (η Κόλαση) είναι ένα από τα μεγάλα (Σημάδια).

نَذِيرًۭا لِّلْبَشَرِ ﴿٣٦﴾

Μια προειδοποίηση για την ανθρωπότητα,

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ ﴿٣٧﴾

Σε όποιον από σας επιθυμεί να προχωρήσει (μέσω της πίστης και των καλών πράξεων), ή να μείνει πίσω (μέσω της απιστίας και των αμαρτιών).

كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ﴿٣٨﴾

Κάθε ψυχή (που έχει διαπράξει αμαρτίες) θα είναι όμηρος (στην Κόλαση) γι' ό,τι διέπραξε,

إِلَّآ أَصْحَـٰبَ ٱلْيَمِينِ ﴿٣٩﴾

Εκτός από αυτούς στα Δεξιά (δηλ. τους ευσεβείς που λαμβάνουν τα Βιβλία των καταγραφών των πράξεών τους στο δεξί τους χέρι) (δεν θα είναι όμηροι),

فِى جَنَّـٰتٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٤٠﴾

(Αλλά θα είναι) σε κήπους (Παράδεισο), και θα ρωτούν ο ένας τον άλλον,

عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿٤١﴾

Σχετικά με τους εγκληματίες (άπιστους), (και θα τους λένε):

مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ ﴿٤٢﴾

«Τι σας εισήγαγε στη Σάκαρ (Κόλαση);»

قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ ﴿٤٣﴾

Εκείνοι θα πουν: «Δεν ήμασταν από τους προσευχητές,

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ ﴿٤٤﴾

Ούτε ταΐζαμε τους ενδεείς,

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ ﴿٤٥﴾

Και μιλούσαμε στην πλάνη μαζί μ' εκείνους που μιλούσανε σ' αυτή,

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿٤٦﴾

Και διαψεύδαμε την Ημέρα της Κρίσεως,

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ ﴿٤٧﴾

Μέχρι που ήρθε σε μας το βέβαιο (ο θάνατος).»