Διαβάστε τη Σελίδα 594 του Κορανίου

يَقُولُ يَـٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى ﴿٢٤﴾

Θα πει: «Οϊμέ! Μακάρι να είχα κάνει (καλές πράξεις κατά την εγκόσμια ζωή) για τη ζωή μου (στη Μέλλουσα Ζωή)!»

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌۭ ﴿٢٥﴾

Εκείνη την Ημέρα δε θα υπάρχει κανείς που μπορεί να τιμωρήσει, όπως θα τιμωρήσει (ο Αλλάχ) (τόσο αυστηρά).

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌۭ ﴿٢٦﴾

Ούτε θα υπάρχει κανείς που μπορεί να αλυσοδέσει (τόσο δυνατά) όπως Αυτός αλυσοδένει (δηλ. οι άγγελοι θα αλυσοδέσουν τους άπιστους πολύ δυνατά).

يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾

(Στους δίκαιους θα ειπωθεί:) «Ω, εφησυχασμένη ψυχή,

ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةًۭ مَّرْضِيَّةًۭ ﴿٢٨﴾

Επέστρεψε στον Κύριό σου ικανοποιημένη και λάβε την ευαρέστηση (του Αλλάχ),

فَٱدْخُلِى فِى عِبَـٰدِى ﴿٢٩﴾

Και μπες ανάμεσα στους (ενάρετους) δούλους Μου,

وَٱدْخُلِى جَنَّتِى ﴿٣٠﴾

Και μπες στον Παράδεισό Μου.»

لَآ أُقْسِمُ بِهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ ﴿١﴾

(Ορκίζομαι) μα αυτήν την πόλη (Μάκκα)!

وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ ﴿٢﴾

Όπου εσύ (ω, Μωχάμμαντ) διαμένεις.

وَوَالِدٍۢ وَمَا وَلَدَ ﴿٣﴾

Και μα τον πατέρα (τον Αδάμ) και ό,τι απέκτησε (από απογόνους)!

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ فِى كَبَدٍ ﴿٤﴾

Ότι, στ’ αλήθεια δημιουργήσαμε τον άνθρωπο σε μόχθο (δηλ. θα αντιμετωπίσει δυσκολίες στην εγκόσμια ζωή, από δουλειές και δοκιμασίες κτλ.).

أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌۭ ﴿٥﴾

Νομίζει (ο άνθρωπος) πως (αν διαπράττει αμαρτίες) κανείς δεν μπορεί να τον υπερνικήσει (και να τον τιμωρήσει για αυτές);

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًۭا لُّبَدًا ﴿٦﴾

Λέει (καυχώμενος): «Σπατάλησα άφθονα πλούτη.»

أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿٧﴾

Νομίζει πως κανείς δεν τον είδε;

أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ ﴿٨﴾

Μα δεν του δώσαμε δύο μάτια,

وَلِسَانًۭا وَشَفَتَيْنِ ﴿٩﴾

Και μία γλώσσα και δύο χείλη;

وَهَدَيْنَـٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ ﴿١٠﴾

Και δεν του δείξαμε τους δύο (φανερούς) δρόμους (του καλού και του κακού, ώστε να διαλέξει σε ποιον δρόμο θα πάει);

فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ ﴿١١﴾

Όμως αυτός δεν ξεπέρασε το εμπόδιο (που τον διαχωρίζει από τον Παράδεισο).

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ ﴿١٢﴾

Και πώς να ξέρεις (ω, Προφήτη) τι είναι αυτό το εμπόδιο (που πρέπει να το ξεπεράσει για να εισέλθει στον Παράδεισο);

فَكُّ رَقَبَةٍ ﴿١٣﴾

Είναι η απελευθέρωση ενός σκλάβου,

أَوْ إِطْعَـٰمٌۭ فِى يَوْمٍۢ ذِى مَسْغَبَةٍۢ ﴿١٤﴾

Ή το ταΐσμα, σε μέρα μεγάλης πείνας,

يَتِيمًۭا ذَا مَقْرَبَةٍ ﴿١٥﴾

Ενός ορφανού (και ειδικά αυτού) που είναι συγγενής,

أَوْ مِسْكِينًۭا ذَا مَتْرَبَةٍۢ ﴿١٦﴾

Ή ενός φτωχού που βρίσκεται σε μεγάλη ανάγκη,

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ ﴿١٧﴾

Έπειτα έγινε (αυτός που κάνει τα παραπάνω) ένας απ' εκείνους που πιστεύουν και συστήνουν ο ένας στον άλλο να είναι υπομονετικοί, και συστήνουν ο ένας στον άλλον να δείχνουν έλεος και συμπόνοια.

أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ﴿١٨﴾

Αυτοί είναι οι άνθρωποι που θα βρίσκονται στα δεξιά (δηλ. είναι οι κάτοικοι του Παραδείσου),

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا هُمْ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ﴿١٩﴾

Ενώ εκείνοι που αρνήθηκαν τα Εδάφια (και τα Σημάδια) Μας, είναι οι άνθρωποι που θα βρίσκονται στα αριστερά (δηλ. είναι οι κάτοικοι της Κολάσεως).

عَلَيْهِمْ نَارٌۭ مُّؤْصَدَةٌۢ ﴿٢٠﴾

Που θα κλειστούν στη Φωτιά.