Διαβάστε τη Σελίδα 599 του Κορανίου

جَزَآؤُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّـٰتُ عَدْنٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًۭا ۖ رَّضِىَ ٱللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا۟ عَنْهُ ۚ ذَٰلِكَ لِمَنْ خَشِىَ رَبَّهُۥ ﴿٨﴾

Η αμοιβή τους θα είναι από τον Κύριό τους, οι κήποι μόνιμης διαμονής (Παράδεισο), κάτω από τους οποίους (δηλ. κάτω από τα παλάτια και τα δέντρα τους) ρέουν ποτάμια, όπου θα μείνουν εκεί μέσα για πάντα. Ο Αλλάχ θα είναι Ευχαριστημένος απ’ αυτούς, κι αυτοί θα είναι ευχαριστημένοι απ’ Αυτόν. Αυτή (η αμοιβή) θα είναι για όποιον φοβάται τον Κύριό του (απέχοντας από τις απαγορεύσεις Του).

إِذَا زُلْزِلَتِ ٱلْأَرْضُ زِلْزَالَهَا ﴿١﴾

Όταν η Γη σειστεί από τον (δυνατό) σεισμό της,

وَأَخْرَجَتِ ٱلْأَرْضُ أَثْقَالَهَا ﴿٢﴾

Και όταν η Γη αποβάλει τα βάρη της (τους νεκρούς),

وَقَالَ ٱلْإِنسَـٰنُ مَا لَهَا ﴿٣﴾

Και ο άνθρωπος (τρομαγμένος και έκπληκτος) θα πει «Τι συμβαίνει μ’ αυτή;»

يَوْمَئِذٍۢ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا ﴿٤﴾

Εκείνη την Ημέρα (η Γη) θα πει τις ιστορίες της (τι καλό και τι κακό έγινε πάνω της),

بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا ﴿٥﴾

Επειδή ο Κύριός σου θα την εμπνεύσει (και θα την διατάξει να πει).

يَوْمَئِذٍۢ يَصْدُرُ ٱلنَّاسُ أَشْتَاتًۭا لِّيُرَوْا۟ أَعْمَـٰلَهُمْ ﴿٦﴾

Εκείνη την ημέρα οι άνθρωποι θα προχωρήσουν χωρισμένοι (σε ομάδες, από τον τόπο της Κρίσης προς τον τελικό προορισμό τους), για να τους δείξουν τις πράξεις τους (δηλ. την αμοιβή ή την τιμωρία τους).

فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًۭا يَرَهُۥ ﴿٧﴾

Όποιος κάνει καλό (κατά την εγκόσμια ζωή, έστω και) ίσο με το βάρος ενός ατόμου (μορίου), θα το δει (δηλ. την αμοιβή του κατά τη Μέλλουσα Ζωή),

وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍۢ شَرًّۭا يَرَهُۥ ﴿٨﴾

Και όποιος κάνει κακό (κατά την εγκόσμια ζωή, έστω και) ίσο με το βάρος ενός ατόμου (μορίου) θα το δει (δηλ. την τιμωρία του κατά τη Μέλλουσα Ζωή).

وَٱلْعَـٰدِيَـٰتِ ضَبْحًۭا ﴿١﴾

(Ορκίζομαι) μα αυτά (τα άλογα) που τρέχουν δυνατά (στο δρόμο του Αλλάχ) μέχρι που ακούγεται η ανάσα τους (από το δυνατό τρέξιμο τους)!

فَٱلْمُورِيَـٰتِ قَدْحًۭا ﴿٢﴾

Και μα αυτά (τα άλογα) που (από τις οπλές τους όταν χτυπούν τις πέτρες) βγάζουν σπίθες (εξαιτίας της έντασης του τρεξίματός τους)!

فَٱلْمُغِيرَٰتِ صُبْحًۭا ﴿٣﴾

Και μα αυτά (τα άλογα) που επιτίθενται (στους εχθρούς) το πρωί!

فَأَثَرْنَ بِهِۦ نَقْعًۭا ﴿٤﴾

Και σηκώνουν από το τρέξιμό τους σκόνη,

فَوَسَطْنَ بِهِۦ جَمْعًا ﴿٥﴾

Και μπήκαν μ' αυτούς (τους ιππότες τους) στη μέση του πλήθους (του εχθρού).

إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٌۭ ﴿٦﴾

Ότι πράγματι, ο άνθρωπος είναι αγνώμων προς τον Κύριό του.

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌۭ ﴿٧﴾

Και ο ίδιος είναι μάρτυρας σ' αυτό (στην αχαριστία του προς τον Κύριό του).

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلْخَيْرِ لَشَدِيدٌ ﴿٨﴾

Και στ’ αλήθεια, διακατέχεται από υπερβολική αγάπη για τα πλούτη.

۞ أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِى ٱلْقُبُورِ ﴿٩﴾

Μα δεν ξέρει (ο άνθρωπος τι τον περιμένει) όταν βγουν και σκορπιστούν όσοι βρίσκονται στους τάφους (κατά την ανάσταση),