Διαβάστε το Ρουκού 23 του Κορανίου

۞ لَّيْسَ ٱلْبِرَّ أَن تُوَلُّوا۟ وُجُوهَكُمْ قِبَلَ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ وَلَـٰكِنَّ ٱلْبِرَّ مَنْ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةِ وَٱلْكِتَـٰبِ وَٱلنَّبِيِّـۧنَ وَءَاتَى ٱلْمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِۦ ذَوِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَـٰمَىٰ وَٱلْمَسَـٰكِينَ وَٱبْنَ ٱلسَّبِيلِ وَٱلسَّآئِلِينَ وَفِى ٱلرِّقَابِ وَأَقَامَ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَى ٱلزَّكَوٰةَ وَٱلْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَـٰهَدُوا۟ ۖ وَٱلصَّـٰبِرِينَ فِى ٱلْبَأْسَآءِ وَٱلضَّرَّآءِ وَحِينَ ٱلْبَأْسِ ۗ أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ صَدَقُوا۟ ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُتَّقُونَ ﴿١٧٧﴾

Ευσέβεια δεν είναι να στρέφετε το πρόσωπό σας (κατά την προσευχή) προς Ανατολάς ή προς Δυσμάς, αλλά η (αληθινή) ευσέβεια είναι εκείνου που πιστεύει στον Αλλάχ, στην Έσχατη Ημέρα, στους Αγγέλους, στα (Θεία) Βιβλία και στους προφήτες, και δίνει από την περιουσία του, παρά την αγάπη του (για την περιουσία του), στους συγγενείς, στα ορφανά, στους άπορους, στους οδοιπόρους, στους επαίτες και για την απελευθέρωση των σκλάβων και των αιχμαλώτων, και τελεί τις προσευχές και δίνει τη Ζακά (ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη), και εκείνων που όταν κάνουν μια συμφωνία την εκπληρώνουν, και εκείνων που είναι υπομονετικοί σε περίοδο φτώχειας, ασθένειας και σε καιρό πολέμου (κατά τη διάρκεια των μαχών). Αυτοί είναι οι ειλικρινείς (στην πίστη τους) και αυτοί είναι οι ευσεβείς (που φυλλάσονται από την τιμωρία του Αλλάχ μέσω της τήρησης των εντολών Του).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ كُتِبَ عَلَيْكُمُ ٱلْقِصَاصُ فِى ٱلْقَتْلَى ۖ ٱلْحُرُّ بِٱلْحُرِّ وَٱلْعَبْدُ بِٱلْعَبْدِ وَٱلْأُنثَىٰ بِٱلْأُنثَىٰ ۚ فَمَنْ عُفِىَ لَهُۥ مِنْ أَخِيهِ شَىْءٌۭ فَٱتِّبَاعٌۢ بِٱلْمَعْرُوفِ وَأَدَآءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَـٰنٍۢ ۗ ذَٰلِكَ تَخْفِيفٌۭ مِّن رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌۭ ۗ فَمَنِ ٱعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُۥ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿١٧٨﴾

Ω, σεις που πιστεύετε! Ο Αλ-Κισάς (ο νόμος της ισότητας μεταξύ του εγκλήματος και της ποινής -οφθαλμόν αντί οφθαλμού, οδόντα αντί οδόντος-) έχει οριστεί για σας σε υποθέσεις φόνου εκ προθέσεως: ο ελεύθερος αντί του ελευθέρου, ο δούλος αντί του δούλου, και η γυναίκα αντί της γυναίκας (δηλ. πρέπει να σκοτώσουν τον συγκεκριμένο δολοφόνο και όχι κάποιον άλλον. Όπως στην προ-Ισλαμική εποχή όταν ένας άντρας σκοτωνόταν, η φυλή του έλεγε, ‘Ένας άντρας από εμάς ισοδυναμεί με τρείς από εσάς, και ένας δούλος από εμάς ισοδυναμεί με έναν ευγενή από εσάς και μια γυναίκα από εμάς ισοδυναμεί με έναν άντρα από εσάς.’). Μα αν ο δολοφόνος συγχωρεθεί από τον αδελφό του (δηλ. από τον επικεφαλής της οικογένειας του φονευθέντος, -και αναφέρθηκε εδώ ως αδελφός ως υπενθύμιση ότι είναι αδέλφια στο Ισλάμ και όχι εχθροί-), με αντάλλαγμα φόρο αίματος, τότε ας το ζητήσει (ο επικεφαλής της οικογένειας) με τον καλύτερο τρόπο (χωρίς να βλάψει τον δολοφόνο), και (ο δολοφόνος) θα πρέπει να τον πληρώσει με τον καλύτερο τρόπο (χωρίς αναβολή ή μείωση). Αυτή είναι ανακούφιση και έλεος από τον Κύριό σας. Έτσι, μετά απ' αυτό όποιος παραβαίνει τα όρια (δηλαδή σκοτώσει τον δολοφόνο αφού εισπράξει το φόρο αίματος), θα έχει ένα οδυνηρό μαρτύριο.

وَلَكُمْ فِى ٱلْقِصَاصِ حَيَوٰةٌۭ يَـٰٓأُو۟لِى ٱلْأَلْبَـٰبِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴿١٧٩﴾

Και υπάρχει για σας στο Αλ-Κισάς (τον νόμο της ισότητας μεταξύ του εγκλήματος και της ποινής -οφθαλμόν αντί οφθαλμού, οδόντα αντί οδόντος-), ζωή (δηλ. σωτηρία για τις ζωές σας από όποιον θέλει να σας επιτεθεί), ω, άνθρωποι που αντιλαμβάνεστε, μήπως και φυλαχθείτε (από την τιμωρία του Αλλάχ μέσω της τήρησης των εντολών Του).

كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ ٱلْمَوْتُ إِن تَرَكَ خَيْرًا ٱلْوَصِيَّةُ لِلْوَٰلِدَيْنِ وَٱلْأَقْرَبِينَ بِٱلْمَعْرُوفِ ۖ حَقًّا عَلَى ٱلْمُتَّقِينَ ﴿١٨٠﴾

Ορίστηκε για σας όταν ο θάνατος πλησιάζει κάποιον από σας, κι έχει αφήσει περιουσία, να κάνει στη διαθήκη του ένα κληροδότημα για τους γονείς και τους κοντινούς συγγενείς σύμφωνα με τον καλό και δίκαιο τρόπο (και μέχρι το ένα τρίτο της περιουσίας του) – ένα καθήκον για τους ευσεβείς (που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ μέσω της υπακοής των εντολών Tου).

فَمَنۢ بَدَّلَهُۥ بَعْدَ مَا سَمِعَهُۥ فَإِنَّمَآ إِثْمُهُۥ عَلَى ٱلَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُۥٓ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌۭ ﴿١٨١﴾

Όποιος λοιπόν, το τροποποιήσει (το κληροδότημα) αφού το έχει ακούσει, στ’ αλήθεια, η αμαρτία αυτής (της τροποποίησης) είναι μόνο σ’ αυτούς που το τροποποίησαν (και όχι στον κληροδότη). Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα), ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

فَمَنْ خَافَ مِن مُّوصٍۢ جَنَفًا أَوْ إِثْمًۭا فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلَآ إِثْمَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿١٨٢﴾

Μα αν κάποιος φοβάται μεροληψία χωρίς πρόθεση ή αδικία με πρόθεση εκ μέρους του κληροδότη, και (τον νουθετήσει πριν πεθάνει να διορθώσει τη διαθήκη, ή αν έχει ήδη πεθάνει) τους συμβιβάσει (τους ενδιαφερομένους, με το να τροποποιήσει τη διαθήκη με δίκαιο τρόπο), δεν υπάρχει αμαρτία σ’ αυτόν. Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα), Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).