Διαβάστε το Ρουκού 261 του Κορανίου

۞ قَالَ أَلَمْ أَقُل لَّكَ إِنَّكَ لَن تَسْتَطِيعَ مَعِىَ صَبْرًۭا ﴿٧٥﴾

(Ο Αλ-Χάντιρ) είπε: «Δε σου είχα πει ότι δε θα μπορέσεις να έχεις υπομονή μαζί μου;»

قَالَ إِن سَأَلْتُكَ عَن شَىْءٍۭ بَعْدَهَا فَلَا تُصَـٰحِبْنِى ۖ قَدْ بَلَغْتَ مِن لَّدُنِّى عُذْرًۭا ﴿٧٦﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Αν σε ρωτήσω για οτιδήποτε μετά απ' αυτό, μη με κρατήσεις στη συντροφιά σου, γιατί τότε θα έχεις δικαιολογία σχετικά με μένα.»

فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَآ أَتَيَآ أَهْلَ قَرْيَةٍ ٱسْتَطْعَمَآ أَهْلَهَا فَأَبَوْا۟ أَن يُضَيِّفُوهُمَا فَوَجَدَا فِيهَا جِدَارًۭا يُرِيدُ أَن يَنقَضَّ فَأَقَامَهُۥ ۖ قَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ أَجْرًۭا ﴿٧٧﴾

Στη συνέχεια, προχώρησαν μέχρι που ήρθαν στους κατοίκους μίας κωμόπολης, και τους ζήτησαν να τους δώσουν φαγητό (ως φιλοξενία), αλλά εκείνοι αρνήθηκαν να τους προσφέρουν φιλοξενία. Βρήκαν εκεί έναν τοίχο που ήταν έτοιμος να καταρρεύσει, αλλά (ο Αλ-Χάντιρ) τον διόρθωσε. (Ο Μωυσής) είπε: «Αν ήθελες, θα μπορούσες να πάρεις κάποια πληρωμή γι' αυτό!»

قَالَ هَـٰذَا فِرَاقُ بَيْنِى وَبَيْنِكَ ۚ سَأُنَبِّئُكَ بِتَأْوِيلِ مَا لَمْ تَسْتَطِع عَّلَيْهِ صَبْرًا ﴿٧٨﴾

(Ο Αλ-Χάντιρ) είπε: «Αυτός είναι ο χωρισμός μεταξύ εμένα και εσένα. Θα σε ενημερώσω για την ερμηνεία αυτών, για τα οποία δεν μπορούσες να έχεις υπομονή.

أَمَّا ٱلسَّفِينَةُ فَكَانَتْ لِمَسَـٰكِينَ يَعْمَلُونَ فِى ٱلْبَحْرِ فَأَرَدتُّ أَنْ أَعِيبَهَا وَكَانَ وَرَآءَهُم مَّلِكٌۭ يَأْخُذُ كُلَّ سَفِينَةٍ غَصْبًۭا ﴿٧٩﴾

Όσο για το πλοίο, ανήκε σε κάποιους φτωχούς που δούλευαν στη θάλασσα. Ήθελα να το κάνω ελαττωματικό, γιατί υπήρχε ένας βασιλιάς μπροστά τους που έπαιρνε κάθε (καλό) πλοίο με τη βία.

وَأَمَّا ٱلْغُلَـٰمُ فَكَانَ أَبَوَاهُ مُؤْمِنَيْنِ فَخَشِينَآ أَن يُرْهِقَهُمَا طُغْيَـٰنًۭا وَكُفْرًۭا ﴿٨٠﴾

Όσο για το αγόρι, οι γονείς του ήταν πιστοί (αλλά ο Αλλάχ ήξερε ότι το αγόρι θα αρνηθεί αργότερα την πίστη), και έτσι, ήταν κάτι μισητό για μένα (και τους λυπήθηκα και ήξερα) ότι (αν μεγαλώσει) θα τους καλύψει με την αδικία και την αχαριστία (του προς αυτούς, ή θα τους αναγκάσει να ακολουθήσουν την αδικία και την απιστία του, λόγω της μεγάλης αγάπης τους προς αυτόν).

فَأَرَدْنَآ أَن يُبْدِلَهُمَا رَبُّهُمَا خَيْرًۭا مِّنْهُ زَكَوٰةًۭ وَأَقْرَبَ رُحْمًۭا ﴿٨١﴾

Ήθελα λοιπόν (μ' αυτό που έκανα) να τους χαρίσει ο Κύριός τους αντί αυτού, άλλο (παιδί), που θα είναι καλύτερο απ' εκείνο σε καλοσύνη και πιο ελεήμων.

وَأَمَّا ٱلْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلَـٰمَيْنِ يَتِيمَيْنِ فِى ٱلْمَدِينَةِ وَكَانَ تَحْتَهُۥ كَنزٌۭ لَّهُمَا وَكَانَ أَبُوهُمَا صَـٰلِحًۭا فَأَرَادَ رَبُّكَ أَن يَبْلُغَآ أَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنزَهُمَا رَحْمَةًۭ مِّن رَّبِّكَ ۚ وَمَا فَعَلْتُهُۥ عَنْ أَمْرِى ۚ ذَٰلِكَ تَأْوِيلُ مَا لَمْ تَسْطِع عَّلَيْهِ صَبْرًۭا ﴿٨٢﴾

Και όσο για τον τοίχο, άνηκε σε δύο ορφανά αγόρια από την πόλη. Βρισκόταν κάτω απ’ αυτόν ένας θησαυρός που άνηκε σ’ αυτούς, και ο πατέρας τους ήταν ενάρετος άνδρας. Έτσι, ο Κύριός σου ήθελε να φτάσουν την ηλικία της πλήρους δύναμης, και να βγάλουν το θησαυρό τους, ως έλεος από τον Κύριό σου. Και δεν το έκανα από μόνος μου (αλλά ήταν με την εντολή του Αλλάχ). Αυτή είναι η εξήγηση αυτών για τα οποία δεν μπορούσες να δείξεις υπομονή.