Διαβάστε το Ρουκού 336 του Κορανίου

وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَآءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسَىٰ رَبِّىٓ أَن يَهْدِيَنِى سَوَآءَ ٱلسَّبِيلِ ﴿٢٢﴾

Όταν κατευθύνθηκε προς τη Μαδιάμ, είπε: «Ελπίζω ότι ο Κύριός μου θα με καθοδηγήσει στον ορθό δρόμο (προς τη Μαδιάμ).»

وَلَمَّا وَرَدَ مَآءَ مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ أُمَّةًۭ مِّنَ ٱلنَّاسِ يَسْقُونَ وَوَجَدَ مِن دُونِهِمُ ٱمْرَأَتَيْنِ تَذُودَانِ ۖ قَالَ مَا خَطْبُكُمَا ۖ قَالَتَا لَا نَسْقِى حَتَّىٰ يُصْدِرَ ٱلرِّعَآءُ ۖ وَأَبُونَا شَيْخٌۭ كَبِيرٌۭ ﴿٢٣﴾

Όταν έφτασε στο πηγάδι της Μαδιάμ, βρήκε εκεί μία ομάδα ανδρών που έβαλαν τα κοπάδια τους να πιουν, και δίπλα τους βρήκε δύο γυναίκες που κρατούσαν πίσω τα κοπάδια τους. Είπε (στις δύο γυναίκες): «Τι συμβαίνει με σας;» Είπαν: «Δε βάζουμε τα κοπάδια μας να πιουν, μέχρι να πάρουν οι βοσκοί τα κοπάδια τους και να φύγουν, (για να μην αναμειχθούμε με τους άνδρες), και ο πατέρας μας είναι πολύ γέρος (που δεν μπορεί να έρθει ο ίδιος).»

فَسَقَىٰ لَهُمَا ثُمَّ تَوَلَّىٰٓ إِلَى ٱلظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ إِنِّى لِمَآ أَنزَلْتَ إِلَىَّ مِنْ خَيْرٍۢ فَقِيرٌۭ ﴿٢٤﴾

Έτσι, (ο Μωυσής) έβαλε τα κοπάδια τους (των δύο γυναικών) να πιουν, έπειτα πήγε στη σκιά και είπε: «Κύριέ μου! Στ’ αλήθεια, είμαι σε μεγάλη ανάγκη για ό,τι καλό (δηλ. φαγητό) να παραχωρήσεις σε μένα!»

فَجَآءَتْهُ إِحْدَىٰهُمَا تَمْشِى عَلَى ٱسْتِحْيَآءٍۢ قَالَتْ إِنَّ أَبِى يَدْعُوكَ لِيَجْزِيَكَ أَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَا ۚ فَلَمَّا جَآءَهُۥ وَقَصَّ عَلَيْهِ ٱلْقَصَصَ قَالَ لَا تَخَفْ ۖ نَجَوْتَ مِنَ ٱلْقَوْمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٢٥﴾

Τότε ήρθε σ' αυτόν μία από τις δύο γυναίκες, περπατώντας σεμνά. Είπε: «Ο πατέρας μου σε προσκαλεί για να σε ανταμείψει που έβαλες τα κοπάδια μας να πιουν.» Όταν (ο Μωυσής) πήγε σ' αυτόν και του είπε την ιστορία (του με τον Φαραώ), είπε (ο γέρος): «Μη φοβάσαι. Σώθηκες από τους άδικους ανθρώπους.»

قَالَتْ إِحْدَىٰهُمَا يَـٰٓأَبَتِ ٱسْتَـْٔجِرْهُ ۖ إِنَّ خَيْرَ مَنِ ٱسْتَـْٔجَرْتَ ٱلْقَوِىُّ ٱلْأَمِينُ ﴿٢٦﴾

Μία από τις δύο γυναίκες είπε: «Ω, πατέρα μου! Προσέλαβέ τον! Στ’ αλήθεια, ο καλύτερος που μπορείς να τον προσλάβεις, είναι ο ισχυρός και αξιόπιστος.»

قَالَ إِنِّىٓ أُرِيدُ أَنْ أُنكِحَكَ إِحْدَى ٱبْنَتَىَّ هَـٰتَيْنِ عَلَىٰٓ أَن تَأْجُرَنِى ثَمَـٰنِىَ حِجَجٍۢ ۖ فَإِنْ أَتْمَمْتَ عَشْرًۭا فَمِنْ عِندِكَ ۖ وَمَآ أُرِيدُ أَنْ أَشُقَّ عَلَيْكَ ۚ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿٢٧﴾

Είπε: «Θα ήθελα να σε παντρέψω με μία απ' αυτές τις δύο κόρες μου, με τον όρο ότι θα δουλεύεις για μένα (φροντίζοντας τα κοπάδια μου) για οκτώ χρόνια· μα αν συμπληρώσεις δέκα χρόνια, αυτό θα ήταν μία χάρη από σένα, και δε θέλω να σε επιβαρύνω (με το να σου ζητήσω να είναι δέκα χρόνια). Θα με βρεις, αν το θέλει ο Αλλάχ, να είμαι ένας από τους ενάρετους (στην εκπλήρωση των καθηκόντων μου).»

قَالَ ذَٰلِكَ بَيْنِى وَبَيْنَكَ ۖ أَيَّمَا ٱلْأَجَلَيْنِ قَضَيْتُ فَلَا عُدْوَٰنَ عَلَىَّ ۖ وَٱللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِيلٌۭ ﴿٢٨﴾

(Ο Μωυσής) Είπε: «Κανονίστηκε μεταξύ μας! Όποιον από τους δύο καθορισμένους χρόνους και να εκπληρώσω, δε θα υπάρχει αδικία σε μένα (δηλ. δε θα ζητήσεις παραπάνω απ' αυτό), και ο Αλλάχ είναι Μάρτυρας σε όσα λέμε!»