Διαβάστε το Ρουκού 431 του Κορανίου

حمٓ ﴿١﴾

Χ, Μ [Χα-Μείμ, δύο ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δεν συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο].

وَٱلْكِتَـٰبِ ٱلْمُبِينِ ﴿٢﴾

(Ορκίζομαι) μα το ξεκάθαρο Βιβλίο (που διασαφηνίζει την αλήθεια)!

إِنَّآ أَنزَلْنَـٰهُ فِى لَيْلَةٍۢ مُّبَـٰرَكَةٍ ۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ ﴿٣﴾

Ότι Εμείς το κατεβάσαμε (το Κορ’άν από το Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ -τον Διατηρημένο Πίνακα- και το στείλαμε στον πρώτο ουρανό, και ξεκίνησε η αποκάλυψή του στον Προφήτη) σε μία ευλογημένη νύχτα (του Αλ-Κάντρ -του Διατάγματος- κατά τον μήνα του Ραμαντάν -Ραμαζανιού-). Πράγματι, Εμείς (μέσω της αποστολής των Αγγελιαφόρων και των Βιβλίων) προειδοποιούμε (τους ανθρώπους, για να μην έχουν καμία δικαιολογία ενώπιόν Μας).

فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ ﴿٤﴾

Κατά την οποία (τη Νύχτα του Αλ-Κάντρ) καθορίζεται κάθε τέλεια και αναλλοίωτη εντολή [γι' εκείνη τη χρονιά: από ζωή, θάνατο, και αγαθά κλπ., και ο Αλλάχ στέλνει, από το Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ στους Αγγέλους-γραφείς, τι θα γράψουν στα βιβλία τους, από τι θα συμβεί εκείνη τη χρονιά].

أَمْرًۭا مِّنْ عِندِنَآ ۚ إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ ﴿٥﴾

(Η οποία -η κάθε εντολή-) είναι μία εντολή από Εμάς. Πράγματι, Εμείς είμαστε που στέλνουμε (τους Αγγελιαφόρους στους ανθρώπους),

رَحْمَةًۭ مِّن رَّبِّكَ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٦﴾

ως έλεος από τον Κύριό σου (προς τους ανθρώπους). Πράγματι, Αυτός είναι ο Ασ-Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα), ο Αλ-‘Αλείμ (ο Παντογνώστης).

رَبِّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ﴿٧﴾

Είναι ο Κύριος των ουρανών και της γης και όσων υπάρχουν ανάμεσά τους, -εάν είστε βέβαιοι (γι' αυτό, τότε λατρέψτε μόνο Αυτόν, και να ξέρετε ότι ο Κύριος των πάντων, είναι ο Ένας Αληθινός Θεός των πάντων)-!

لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ ۖ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٨﴾

Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός. Είναι Αυτός που δίνει τη ζωή και την αφαιρεί, και είναι ο Κύριός σας και ο Κύριος των προγόνων σας.

بَلْ هُمْ فِى شَكٍّۢ يَلْعَبُونَ ﴿٩﴾

Όχι (αυτοί οι ειδωλολάτρες δεν πιστεύουν στην αλήθεια), αλλά βρίσκονται σε αμφιβολία παίζοντας (και αδιαφορώντας).

فَٱرْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِى ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿١٠﴾

(Επειδή επικαλέστηκες, ω, Προφήτη, τον Αλλάχ να σε υποστηρίξει εναντίον των πεισματάρηδων άπιστων, με ξηρασία σαν εκείνη που έγινε την εποχή του Ιωσήφ), περίμενε λοιπόν μέχρι την ημέρα που ο ουρανός θα φέρει ορατό καπνό,

يَغْشَى ٱلنَّاسَ ۖ هَـٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿١١﴾

που θα καλύψει τους ανθρώπους, (οι οποίοι από την πείνα τους θα κοιτάξουν προς τον ουρανό, αλλά θα βλέπουν μόνο καπνό -ή κάτι σαν καπνό-). Αυτή είναι μία επώδυνη τιμωρία.

رَّبَّنَا ٱكْشِفْ عَنَّا ٱلْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ ﴿١٢﴾

(Θα επικαλεστούν τότε τον Αλλάχ): «Κύριέ μας! Αφαίρεσε την τιμωρία από εμάς. Πράγματι, (αν θα την αφαιρέσεις), θα πιστέψουμε!»

أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكْرَىٰ وَقَدْ جَآءَهُمْ رَسُولٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿١٣﴾

Πώς θα λάμβαναν τη νουθεσία υπόψη (και θα στρεφόντουσαν με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ), ενώ είχε έρθει σ' αυτούς ένας Αγγελιαφόρος που τους εξήγησε ξεκάθαρα,

ثُمَّ تَوَلَّوْا۟ عَنْهُ وَقَالُوا۟ مُعَلَّمٌۭ مَّجْنُونٌ ﴿١٤﴾

έπειτα απομακρύνθηκαν απ' αυτόν και είπαν: «Έμαθε αυτά από άλλους (και δεν είναι Αγγελιαφόρος), και είναι ένας τρελός»;

إِنَّا كَاشِفُوا۟ ٱلْعَذَابِ قَلِيلًا ۚ إِنَّكُمْ عَآئِدُونَ ﴿١٥﴾

Πράγματι, θα αφαιρέσουμε την τιμωρία για λίγο, αλλά πράγματι, εσείς (θα αθετήσετε την υπόσχεσή σας και) θα επιστρέψετε (στην απιστία)!

يَوْمَ نَبْطِشُ ٱلْبَطْشَةَ ٱلْكُبْرَىٰٓ إِنَّا مُنتَقِمُونَ ﴿١٦﴾

Την ημέρα που θα (τους) τιμωρήσουμε με τη μεγάλη τιμωρία [την ημέρα της μάχης Μπαντρ, -ή την Ημέρα της Κρίσεως-], πράγματι, θα (τους) εκδικηθούμε.

۞ وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَآءَهُمْ رَسُولٌۭ كَرِيمٌ ﴿١٧﴾

Πράγματι, πριν απ' αυτούς, δοκιμάσαμε τους ανθρώπους του Φαραώ, και ήρθε σ' αυτούς ένας ευγενής Αγγελιαφόρος (ο Μωυσής).

أَنْ أَدُّوٓا۟ إِلَىَّ عِبَادَ ٱللَّهِ ۖ إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ﴿١٨﴾

(Ο οποίος τους είπε) ότι: «Παραδώστε μου τους δούλους του Αλλάχ (τα παιδιά τους Ισραήλ). Πράγματι, είμαι προς εσάς ένας αξιόπιστος Αγγελιαφόρος.

وَأَن لَّا تَعْلُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ ۖ إِنِّىٓ ءَاتِيكُم بِسُلْطَـٰنٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿١٩﴾

Και μην είστε αλαζονικοί απέναντι στον Αλλάχ. Πράγματι, ήρθα σε σας με ξεκάθαρες αποδείξεις.

وَإِنِّى عُذْتُ بِرَبِّى وَرَبِّكُمْ أَن تَرْجُمُونِ ﴿٢٠﴾

Πράγματι, αναζητώ καταφύγιο στον Κύριό μου και τον Κύριό σας (τον Αλλάχ), από το να με λιθοβολήσετε (ή να επιτεθείτε σε μένα με λόγια ή πράξεις).

وَإِن لَّمْ تُؤْمِنُوا۟ لِى فَٱعْتَزِلُونِ ﴿٢١﴾

Αν δε με πιστεύετε (σε ό,τι έφερα από τον Κύριό μου), αφήστε με (και μη με πλησιάζετε με κανένα κακό).»

فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ قَوْمٌۭ مُّجْرِمُونَ ﴿٢٢﴾

Έτσι, επικαλέστηκε (ο Μωυσής) τον Κύριό του: «Αυτοί είναι κακοί άνθρωποι (που αξίζουν την τιμωρία).»

فَأَسْرِ بِعِبَادِى لَيْلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ﴿٢٣﴾

Έτσι, (εμπνεύσαμε στον Μωυσή): «Φύγε τη νύχτα με τους δούλους Μου. Πράγματι, (ο Φαραώ και οι άνθρωποί του) θα σας κυνηγήσουν.

وَٱتْرُكِ ٱلْبَحْرَ رَهْوًا ۖ إِنَّهُمْ جُندٌۭ مُّغْرَقُونَ ﴿٢٤﴾

Και (χτύπα το νερό με το ραβδί σου και θα σχιστεί, και αφού το περάσετε), άφησε το νερό όπως είναι (ήσυχο και χωρισμένο). Πράγματι, αυτοί (ο Φαραώ και οι άνθρωποί του) είναι ένας στρατός που θα πνιγεί.»

كَمْ تَرَكُوا۟ مِن جَنَّـٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ ﴿٢٥﴾

Πόσους κήπους και πηγές άφησαν (ο Φαραώ και οι άνθρωποί του) πίσω τους,

وَزُرُوعٍۢ وَمَقَامٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿٢٦﴾

και καλλιέργειες και καλά μέρη,

وَنَعْمَةٍۢ كَانُوا۟ فِيهَا فَـٰكِهِينَ ﴿٢٧﴾

και άνετη ζωή που την απολάμβαναν;

كَذَٰلِكَ ۖ وَأَوْرَثْنَـٰهَا قَوْمًا ءَاخَرِينَ ﴿٢٨﴾

Έτσι (βγάλαμε τον Φαραώ και τους ανθρώπους του απ' αυτές τις εύνοιες), και τις δώσαμε (τέτοιες εύνοιες από κήπους, πηγές και καλλιέργειες) σε άλλους ανθρώπους (δηλ. στα παιδιά του Ισραήλ σε άλλο μέρος).

فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلْأَرْضُ وَمَا كَانُوا۟ مُنظَرِينَ ﴿٢٩﴾

Ούτε ο ουρανός, ούτε η γη τους έκλαψαν (τον Φαραώ και τους ανθρώπους του), ούτε τους δώσαμε αναβολή (για την τιμωρία τους).