Διαβάστε το Ρουκού 457 του Κορανίου

كَذَٰلِكَ مَآ أَتَى ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُوا۟ سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ﴿٥٢﴾

Ομοίως, κανένας Αγγελιαφόρος δεν ήρθε σ' αυτούς (στα προηγούμενα άπιστα έθνη) που ήταν πριν απ' αυτούς, χωρίς να πουν: «Αυτός είτε είναι ένας μάγος, είτε είναι ένας τρελός!»

أَتَوَاصَوْا۟ بِهِۦ ۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌۭ طَاغُونَ ﴿٥٣﴾

Τον συνέστησαν αυτόν (τον ισχυρισμό) ο ένας στον άλλο (δηλ. συνέστησαν οι άπιστοι από τα προηγούμενα έθνη, στους άπιστους από τη φυλή Κουράις να πουν για τον Προφήτη ότι είτε είναι ένας μάγος, είτε είναι ένας τρελός); Όχι (δεν το συνέστησαν), αλλά οι ίδιοι (οι άπιστοι από τη Κουράις) είναι παραβάτες.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَآ أَنتَ بِمَلُومٍۢ ﴿٥٤﴾

Απομακρύνσου λοιπόν (ω, Προφήτη) απ' αυτούς (που σε διαψεύδουν), γιατί πράγματι δε θα κατηγορηθείς (αφού μετέδωσες το Μήνυμα).

وَذَكِّرْ فَإِنَّ ٱلذِّكْرَىٰ تَنفَعُ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٥٥﴾

Και δώσε νουθεσία (και υπενθύμιση μέσω αυτού του Κορ’άν), πράγματι, η νουθεσία (και η υπενθύμιση) ωφελεί τους πιστούς (και εκείνους που γνωρίζει ο Αλλάχ ότι θα πιστέψουν).

وَمَا خَلَقْتُ ٱلْجِنَّ وَٱلْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ﴿٥٦﴾

Δεν έπλασα τα Τζινν και τους ανθρώπους, παρά μόνο για να Με λατρεύουν.

مَآ أُرِيدُ مِنْهُم مِّن رِّزْقٍۢ وَمَآ أُرِيدُ أَن يُطْعِمُونِ ﴿٥٧﴾

Δεν αναζητώ απ' αυτούς αγαθά (για να τα παρέχουν στον εαυτό τους ή στους δούλους Μου), ούτε αναζητώ να Μου παρέχουν τροφή (για να την παρέχουν στον εαυτό τους ή στους δούλους Μου).

إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلرَّزَّاقُ ذُو ٱلْقُوَّةِ ٱلْمَتِينُ ﴿٥٨﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Αρ-Ραζζάκ (Αυτός που παρέχει αγαθά στους δούλους Του), ο Κάτοχος της Δύναμης, και ο Αλ-Ματείν (Πανίσχυρος).

فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ذَنُوبًۭا مِّثْلَ ذَنُوبِ أَصْحَـٰبِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُونِ ﴿٥٩﴾

Πράγματι, αυτοί που αδικούν (και σε διαψεύδουν, ω, Μωχάμμαντ) θα έχουν μερίδιο τιμωρίας όπως αυτό των συντρόφων τους (από τα προηγούμενα άπιστα έθνη), οπότε ας μη Μου ζητήσουν να επισπεύσω την τιμωρία (πριν την καθορισμένη ώρα της).

فَوَيْلٌۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن يَوْمِهِمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ﴿٦٠﴾

Αλίμονο, λοιπόν, σ' αυτούς που αρνήθηκαν την πίστη, από την τιμωρία της Ημέρας τους, για την οποία έλαβαν προειδοποίηση και υπόσχεση.