خواندن رکوع 541 قرآن

إِذَا زُلْزِلَتِ ٱلْأَرْضُ زِلْزَالَهَا ﴿1﴾

آنگاه که زمین به لرزش [شدید] خود لرزانیده شود،

وَأَخْرَجَتِ ٱلْأَرْضُ أَثْقَالَهَا ﴿2﴾

و زمین بارهای سنگین خود را برون افکند،

وَقَالَ ٱلْإِنسَـٰنُ مَا لَهَا ﴿3﴾

و انسان گوید: «[زمین‌] را چه شده است؟»

يَوْمَئِذٍۢ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا ﴿4﴾

آن روز است که [زمین‌] خبرهای خود را باز گوید.

بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا ﴿5﴾

[همان گونه‌] که پروردگارت بدان وحی کرده است.

يَوْمَئِذٍۢ يَصْدُرُ ٱلنَّاسُ أَشْتَاتًۭا لِّيُرَوْا۟ أَعْمَـٰلَهُمْ ﴿6﴾

آن روز، مردم [به حال‌] پراکنده برآیند تا [نتیجه‌] کارهایشان به آنان نشان داده شود.

فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًۭا يَرَهُۥ ﴿7﴾

پس هر که هموزن ذرّه‌ای نیکی کند [نتیجه‌] آن را خواهد دید.

وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍۢ شَرًّۭا يَرَهُۥ ﴿8﴾

و هر که هموزن ذرّه‌ای بدی کند [نتیجه‌] آن را خواهد دید.