خواندن رکوع 542 قرآن

وَٱلْعَـٰدِيَـٰتِ ضَبْحًۭا ﴿1﴾

سوگند به مادیانهائی که با همهمه تازانند و با سم‌[های‌] خود از سنگ آتش می‌جهانند!

فَٱلْمُورِيَـٰتِ قَدْحًۭا ﴿2﴾

و برق [از سنگ‌] همی جهانند،

فَٱلْمُغِيرَٰتِ صُبْحًۭا ﴿3﴾

و صبحگاهان هجوم آرند،

فَأَثَرْنَ بِهِۦ نَقْعًۭا ﴿4﴾

و با آن [یورش‌]، گردی برانگیزند،

فَوَسَطْنَ بِهِۦ جَمْعًا ﴿5﴾

و بدان [هجوم‌]، در دل گروهی درآیند،

إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٌۭ ﴿6﴾

که انسان نسبت به پروردگارش سخت ناسپاس است،

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌۭ ﴿7﴾

و او خود بر این [امر]، نیک گواه است.

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلْخَيْرِ لَشَدِيدٌ ﴿8﴾

و راستی او سخت شیفته مال است.

۞ أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِى ٱلْقُبُورِ ﴿9﴾

مگر نمی‌داند که چون آنچه در گورهاست بیرون ریخته گردد،

وَحُصِّلَ مَا فِى ٱلصُّدُورِ ﴿10﴾

و آنچه در سینه‌هاست فاش شود،

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّخَبِيرٌۢ ﴿11﴾

در چنان روزی پروردگارشان به [حال‌] ایشان نیک آگاه است؟