خواندن رکوع 518 قرآن

عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ﴿١﴾

درباره چه چیز از یکدیگر می‌پرسند؟

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٢﴾

از آن خبر بزرگ،

ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ﴿٣﴾

که در باره آن با هم اختلاف دارند.

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿٤﴾

نه چنان است، به زودی خواهند دانست.

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿٥﴾

باز هم نه چنان است، بزودی خواهند دانست.

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَـٰدًۭا ﴿٦﴾

آیا زمین را گهواره‌ای نگردانیدیم؟

وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًۭا ﴿٧﴾

و کوهها را [چون‌] میخهایی [نگذاشتیم‌]؟

وَخَلَقْنَـٰكُمْ أَزْوَٰجًۭا ﴿٨﴾

و شما را جفت آفریدیم.

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًۭا ﴿٩﴾

و خواب شما را [مایه‌] آسایش گردانیدیم.

وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًۭا ﴿١٠﴾

و شب را [برای شما] پوششی قرار دادیم.

وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًۭا ﴿١١﴾

و روز را [برای‌] معاش [شما] نهادیم.

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًۭا شِدَادًۭا ﴿١٢﴾

و بر فراز شما هفت [آسمان‌] استوار بنا کردیم.

وَجَعَلْنَا سِرَاجًۭا وَهَّاجًۭا ﴿١٣﴾

و چراغی فروزان گذاردیم.

وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءًۭ ثَجَّاجًۭا ﴿١٤﴾

و از ابرهای متراکم، آبی ریزان فرود آوردیم،

لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّۭا وَنَبَاتًۭا ﴿١٥﴾

تا بدان دانه و گیاه برویانیم،

وَجَنَّـٰتٍ أَلْفَافًا ﴿١٦﴾

و باغهای در هم پیچیده و انبوه.

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَـٰتًۭا ﴿١٧﴾

قطعاً وعدگاه [ما با شما] روز داوری است:

يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًۭا ﴿١٨﴾

روزی که در «صور» دمیده شود، و گروه گروه بیایید؛

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًۭا ﴿١٩﴾

و آسمان، گشوده و درهایی [پدید] شود؛

وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ﴿٢٠﴾

و کوهها را روان کنند، و [چون‌] سرابی گردند.

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًۭا ﴿٢١﴾

[آری،] جهنم [از دیر باز] کمینگاهی بوده،

لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابًۭا ﴿٢٢﴾

[که‌] برای سرکشان، بازگشتگاهی است.

لَّـٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًۭا ﴿٢٣﴾

روزگاری دراز در آن درنگ کنند.

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًۭا وَلَا شَرَابًا ﴿٢٤﴾

در آنجا نه خنکی چشند و نه شربتی،

إِلَّا حَمِيمًۭا وَغَسَّاقًۭا ﴿٢٥﴾

جز آب جوشان و چرکابه‌ای.

جَزَآءًۭ وِفَاقًا ﴿٢٦﴾

کیفری مناسب [با جرم آنها].

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًۭا ﴿٢٧﴾

آنان بودند که به [روز] حساب امید نداشتند؛

وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا كِذَّابًۭا ﴿٢٨﴾

و آیات ما را سخت تکذیب می‌کردند.

وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَـٰهُ كِتَـٰبًۭا ﴿٢٩﴾

و حال آنکه هر چیزی را برشمرده [به صورت‌] کتابی در آورده‌ایم.

فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا ﴿٣٠﴾

پس بچشید که جز عذاب، هرگز [چیزی‌] بر شما نمی‌افزاییم.