خواندن رکوع 541 قرآن

إِذَا زُلْزِلَتِ ٱلْأَرْضُ زِلْزَالَهَا ﴿١﴾

آنگاه که زمین به لرزش [شدید] خود لرزانیده شود،

وَأَخْرَجَتِ ٱلْأَرْضُ أَثْقَالَهَا ﴿٢﴾

و زمین بارهای سنگین خود را برون افکند،

وَقَالَ ٱلْإِنسَـٰنُ مَا لَهَا ﴿٣﴾

و انسان گوید: «[زمین‌] را چه شده است؟»

يَوْمَئِذٍۢ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا ﴿٤﴾

آن روز است که [زمین‌] خبرهای خود را باز گوید.

بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا ﴿٥﴾

[همان گونه‌] که پروردگارت بدان وحی کرده است.

يَوْمَئِذٍۢ يَصْدُرُ ٱلنَّاسُ أَشْتَاتًۭا لِّيُرَوْا۟ أَعْمَـٰلَهُمْ ﴿٦﴾

آن روز، مردم [به حال‌] پراکنده برآیند تا [نتیجه‌] کارهایشان به آنان نشان داده شود.

فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًۭا يَرَهُۥ ﴿٧﴾

پس هر که هموزن ذرّه‌ای نیکی کند [نتیجه‌] آن را خواهد دید.

وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍۢ شَرًّۭا يَرَهُۥ ﴿٨﴾

و هر که هموزن ذرّه‌ای بدی کند [نتیجه‌] آن را خواهد دید.