خواندن رکوع 529 قرآن

سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى ﴿١﴾

نام پروردگار والای خود را به پاکی بستای:

ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ ﴿٢﴾

همان که آفرید و هماهنگی بخشید.

وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ ﴿٣﴾

و آنکه اندازه‌گیری کرد و راه نمود.

وَٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلْمَرْعَىٰ ﴿٤﴾

و آنکه چمنزار را برآورد؛

فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ ﴿٥﴾

و پس [از چندی‌] آن را خاشاکی تیره‌گون گردانید.

سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ ﴿٦﴾

ما بزودی [آیات خود را به وسیله سروش غیبی‌] بر تو خواهیم خواند، تا فراموش نکنی؛

إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ ﴿٧﴾

جز آنچه خدا خواهد، که او آشکار و آنچه را که نهان است می‌داند.

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ ﴿٨﴾

و برای تو آسانترین [راه‌] را فراهم می‌گردانیم.

فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ ﴿٩﴾

پس پند ده، اگر پند سود بخشد.

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ ﴿١٠﴾

آن کس که ترسد، بزودی عبرت گیرد.

وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلْأَشْقَى ﴿١١﴾

و نگون‌بخت، خود را از آن دور می‌دارد؛

ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿١٢﴾

همان کس که در آتشی بزرگ در آید؛

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ ﴿١٣﴾

آنگاه نه در آن می‌میرد و نه زندگانی می‌یابد.

قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ﴿١٤﴾

رستگار آن کس که خود را پاک گردانید؛

وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ﴿١٥﴾

و نام پروردگارش را یاد کرد و نماز گزارد.

بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ﴿١٦﴾

لیکن [شما] زندگی دنیا را بر می‌گزینید؛

وَٱلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰٓ ﴿١٧﴾

با آنکه [جهان‌] آخرت نیکوتر و پایدارتر است.

إِنَّ هَـٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ ﴿١٨﴾

قطعاً در صحیفه‌های گذشته این [معنی‌] هست،

صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ ﴿١٩﴾

صحیفه‌های ابراهیم و موسی.