خواندن صفحه 313 قرآن

وَأَنَا ٱخْتَرْتُكَ فَٱسْتَمِعْ لِمَا يُوحَىٰٓ ﴿١٣﴾

و من تو را برگزیده‌ام، پس بدانچه وحی می‌شود گوش فرا ده.

إِنَّنِىٓ أَنَا ٱللَّهُ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱعْبُدْنِى وَأَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ لِذِكْرِىٓ ﴿١٤﴾

منم، من، خدایی که جز من خدایی نیست، پس مرا پرستش کن و به یاد من نماز برپا دار.

إِنَّ ٱلسَّاعَةَ ءَاتِيَةٌ أَكَادُ أُخْفِيهَا لِتُجْزَىٰ كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا تَسْعَىٰ ﴿١٥﴾

در حقیقت، قیامت فرارسنده است. می‌خواهم آن را پوشیده دارم، تا هر کسی به [موجب‌] آنچه می‌کوشد جزا یابد.

فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَن لَّا يُؤْمِنُ بِهَا وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ فَتَرْدَىٰ ﴿١٦﴾

پس هرگز نباید کسی که به آن ایمان ندارد و از هوس خویش پیروی کرده است، تو را از [ایمان به‌] آن باز دارد، که هلاک خواهی شد.

وَمَا تِلْكَ بِيَمِينِكَ يَـٰمُوسَىٰ ﴿١٧﴾

و ای موسی، در دست راست تو چیست؟»

قَالَ هِىَ عَصَاىَ أَتَوَكَّؤُا۟ عَلَيْهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَىٰ غَنَمِى وَلِىَ فِيهَا مَـَٔارِبُ أُخْرَىٰ ﴿١٨﴾

گفت: «این عصای من است، بر آن تکیه می‌دهم و با آن برای گوسفندانم برگ می تکانم، و کارهای دیگری هم برای من از آن برمی‌آید.»

قَالَ أَلْقِهَا يَـٰمُوسَىٰ ﴿١٩﴾

فرمود: «ای موسی، آن را بینداز.»

فَأَلْقَىٰهَا فَإِذَا هِىَ حَيَّةٌۭ تَسْعَىٰ ﴿٢٠﴾

پس آن را انداخت و ناگاه ماری شد که به سرعت می‌خزید.

قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْ ۖ سَنُعِيدُهَا سِيرَتَهَا ٱلْأُولَىٰ ﴿٢١﴾

فرمود: «آن را بگیر و مترس، به زودی آن را به حال نخستینش بازخواهیم گردانید،

وَٱضْمُمْ يَدَكَ إِلَىٰ جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَآءَ مِنْ غَيْرِ سُوٓءٍ ءَايَةً أُخْرَىٰ ﴿٢٢﴾

و دست خود را به پهلویت ببر، سپید بی‌گزند برمی‌آید، [این‌] معجزه‌ای دیگر است،

لِنُرِيَكَ مِنْ ءَايَـٰتِنَا ٱلْكُبْرَى ﴿٢٣﴾

تا به تو معجزات بزرگ خود را بنمایانیم.

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴿٢٤﴾

به سوی فرعون برو که او به سرکشی برخاسته است.

قَالَ رَبِّ ٱشْرَحْ لِى صَدْرِى ﴿٢٥﴾

گفت: «پروردگارا، سینه‌ام را گشاده گردان،

وَيَسِّرْ لِىٓ أَمْرِى ﴿٢٦﴾

و کارم را برای من آسان ساز،

وَٱحْلُلْ عُقْدَةًۭ مِّن لِّسَانِى ﴿٢٧﴾

و از زبانم گره بگشای،

يَفْقَهُوا۟ قَوْلِى ﴿٢٨﴾

[تا] سخنم را بفهمند،

وَٱجْعَل لِّى وَزِيرًۭا مِّنْ أَهْلِى ﴿٢٩﴾

و برای من دستیاری از کسانم قرار ده،

هَـٰرُونَ أَخِى ﴿٣٠﴾

هارون برادرم را،

ٱشْدُدْ بِهِۦٓ أَزْرِى ﴿٣١﴾

پشتم را به او استوار کن،

وَأَشْرِكْهُ فِىٓ أَمْرِى ﴿٣٢﴾

و او را شریک کارم گردان،

كَىْ نُسَبِّحَكَ كَثِيرًۭا ﴿٣٣﴾

تا تو را فراوان تسبیح گوییم،

وَنَذْكُرَكَ كَثِيرًا ﴿٣٤﴾

و بسیار به یاد تو باشیم،

إِنَّكَ كُنتَ بِنَا بَصِيرًۭا ﴿٣٥﴾

زیرا تو همواره به [حال‌] ما بینایی.»

قَالَ قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يَـٰمُوسَىٰ ﴿٣٦﴾

فرمود: «ای موسی، خواسته‌ات به تو داده شد.»

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً أُخْرَىٰٓ ﴿٣٧﴾

و به راستی، بار دیگر [هم‌] بر تو منت نهادیم،