سوره الغاشية واژه به واژه

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْغَـٰشِيَةِ

آیا خبر حادثه هولناکی که [همه انسان ها را از هر سو] فرا می گیرد، به تو رسیده است؟

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ خَـٰشِعَةٌ

در آن روز چهره هایی زبون و شرمسارند؛

عَامِلَةٌۭ نَّاصِبَةٌۭ

[آنان که همواره در دنیا] کوشیده اند و خسته شده اند [و سرانجام سودی نیافته اند]

تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةًۭ

در آتشی سوزان درآیند.

تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ ءَانِيَةٍۢ

آنان را از چشمه ای بسیار داغ می نوشانند؛

لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍۢ

برای آنان طعامی جز خار خشک و زهرآگین وجود ندارد

لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِى مِن جُوعٍۢ

که نه فربه می کند و نه از گرسنگی بی نیاز می نماید.

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاعِمَةٌۭ

در آن روز چهره هایی شاداب و باطراوت اند

لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌۭ

از تلاش و کوشش خود خشنودند

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ

در بهشتی برین اند

لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَـٰغِيَةًۭ

در آنجا سخن لغو وبیهوده نشنوند

فِيهَا عَيْنٌۭ جَارِيَةٌۭ

در آن چشمه ای روان است

فِيهَا سُرُرٌۭ مَّرْفُوعَةٌۭ

[و] در آنجا تخت هایی بلند و با ارزش قرار دارد

وَأَكْوَابٌۭ مَّوْضُوعَةٌۭ

و [در کنار چشمه هایش] قدح ها نهاده شده است

وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌۭ

و [دیگر از نعمت هایش] بالش هایی پهلوی هم چیده [برای تکیه زدن بهشتی ها] ست

وَزَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ

و فرش هایی زربافت و گسترده [که روی آن می نشینند.]

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ

آیا با تأمل به شتر نمی نگرند که چگونه آفریده شده؟

وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ رُفِعَتْ

و به آسمان که چگونه بر افراشته شده؟

وَإِلَى ٱلْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ

و به کوه ها که چگونه در جای خود نصب شده؟

وَإِلَى ٱلْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ

و به زمین که چگونه گسترده شده؟

فَذَكِّرْ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌۭ

پس تذکر ده که تو فقط تذکر دهنده ای؛

لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ

تو بر آنان مسلط نیستی [که به قبول ایمان مجبورشان کنی،]

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ

ولی کسی که [به دنبال تذکر پی در پی] روی گردانید و کفر ورزید.

فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَكْبَرَ

پس خدا او را به عذاب بزرگ تر عذاب خواهد کرد.

إِنَّ إِلَيْنَآ إِيَابَهُمْ

قطعاً بازگشت آنان به سوی ماست.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم

آن گاه بی تردید حسابشان بر عهده ماست.