سوره الانفطار واژه به واژه

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ

هنگامی که آسمان بشکافد

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ

و هنگامی که ستارگان پراکنده شوند

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ

و هنگامی که دریاها شکافته شوند [و به هم بپیوندند]

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ

و هنگامی که قبرها زیر و رو شوند،

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ

هرکسی آنچه را [از خیر و شر] پیش فرستاده و باز پس نهاده بداند.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَـٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ

ای انسان! چه چیزی تو را به پروردگار بزرگوارت مغرور کرده است؟

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ

همان کسی که تو را آفرید و اندامت را درست و نیکو ساخت و متعادل و متناسب قرار داد،

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍۢ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ

و تو را در هر نقش و صورتی که خواست ترکیب کرد.

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ

این چنین نیست [که سبب ارتکاب گناهانتان مغرور بودنتان به بزرگواری پروردگار باشد]، بلکه روز جزا را تکذیب می کنید [و با این تکذیب، راه گناه را به روی خود باز می نمایید،]

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَـٰفِظِينَ

و بی تردید بر شما نگهبانانی گماشته اند

كِرَامًۭا كَـٰتِبِينَ

بزرگوارانی نویسنده

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ

که آنچه را [از خیر و شر] انجام می دهید، می دانند [و ضبط می کنند.]

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍۢ

به یقین نیکان در نعمت فراوانی قرار دارند

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍۢ

و مسلماً گناهکاران در دوزخ اند

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ

[که] روز پاداش در آن درآیند،

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ

و آنان از دوزخ غایب نمی شوند

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ

و تو چه می دانی روز جزا چیست؟

ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ

باز چه می دانی روز جزا چیست؟

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌۭ لِّنَفْسٍۢ شَيْـًۭٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍۢ لِّلَّهِ

روزی که کسی از کسی چیزی از عذاب را دفع نمی کند، و در آن روز، فرمان و حکم ویژه خداست.