اعلی

اسم «تعالی» یعنی: کسی که هر که را بخواهد با حکمت کامل تربیت کند. مؤید کمالی است که متعلق به خداست، بدون نقص و حد و شباهت به خلقت. در دیدگاه غزالی، مؤمن هرگز ادعا نمی‌کند که صفت الهی را در واقعیت آن شریک است.

در عوض، نام جهت گیری متناسب با شرایط یک خدمتکار می دهد. تعمق در این نام مؤمن را به رفتار منصفانه، احیای حقوق و قضاوت صادقانه درباره رفتار خود آغاز می کند. از این طریق، علم به اسم تبدیل به عبادت، تهذیب شخصیت و توکل بر خدا می شود.