حقیقت

اسم «حق» یعنی: کسی که وجود و کلامش حقیقت مطلق است. مؤید کمالی است که متعلق به خداست، بدون نقص و حد و شباهت به خلقت. در دیدگاه غزالی، مؤمن هرگز ادعا نمی‌کند که صفت الهی را در واقعیت آن شریک است.

در عوض، نام جهت گیری متناسب با شرایط یک خدمتکار می دهد. تأمّل در این نام، مؤمن را به پاکی عبادت، اقرار به وابستگی کامل و جستجوی تنها خدا به عنوان غایت نهایی فرا می خواند. از این طریق، علم به اسم تبدیل به عبادت، تهذیب شخصیت و توکل بر خدا می شود.