حکیم

اسم حکیم یعنی: کسی که علمش کامل و هر کارش به درستی سفارش شده باشد. مؤید کمالی است که متعلق به خداست، بدون نقص و حد و شباهت به خلقت. در دیدگاه غزالی، مؤمن هرگز ادعا نمی‌کند که صفت الهی را در واقعیت آن شریک است.

در عوض، نام جهت گیری متناسب با شرایط یک خدمتکار می دهد. تأمّل در این نام، مؤمن را به اندازه گیری صحیح و در نظر گرفتن عواقب آن فرا می خواند و هر حکمتی را که پنهان می ماند به خدا بسپارد. از این طریق، علم به اسم تبدیل به عبادت، تهذیب شخصیت و توکل بر خدا می شود.