مبتکر

اسم مبدع به معنای آن است که مخلوقاتی را به اراده خود بیرون می آورد. مؤید کمالی است که متعلق به خداست، بدون نقص و حد و شباهت به خلقت. در دیدگاه غزالی، مؤمن هرگز ادعا نمی‌کند که صفت الهی را در واقعیت آن شریک است.

در عوض، نام جهت گیری متناسب با شرایط یک خدمتکار می دهد. تعمق در این نام، مؤمن را به تفکر در حکمت خلقت، احترام به هر موجودی و استفاده از توانایی های خود در جهت خیر فرا می خواند. از این طریق، علم به اسم تبدیل به عبادت، تهذیب شخصیت و توکل بر خدا می شود.