نور

اسم «نور» یعنی: کسی که اشیاء را آشکار می کند و دلها را به هدایت روشن می کند. مؤید کمالی است که متعلق به خداست، بدون نقص و حد و شباهت به خلقت. در دیدگاه غزالی، مؤمن هرگز ادعا نمی‌کند که صفت الهی را در واقعیت آن شریک است.

در عوض، نام جهت گیری متناسب با شرایط یک خدمتکار می دهد. تعمق در این نام، مؤمن را به طلب هدایت، آموختن حقیقت و هدایت دیگران با علم، صبر و مهربانی فرا می خواند. از این طریق، علم به اسم تبدیل به عبادت، تهذیب شخصیت و توکل بر خدا می شود.