حضرت الیاس به سوی مردم بعلبک فرستاده شد تا آنها را به پرستش یگانه خدا فرا خواند و از بت «بعل» باز دارد. تکذیبش کردند و خواستند او را بکشند: گریخت و در غاری پناه گرفت که کلاغها روزیاش را به آن میآوردند. قرآن او را در شمار رسولان میشمارد و حکایتش را با ستایشی که در نسلها پیوسته است مهر میکند (صافات، 123-132). روزهدار در آن نبرد روز خود را میبیند: پایداری بر دعوت به توحید با وجود رد شدن.
روز 21 رمضان 1448: شنبه 27 فوریه 2027 (تاریخهای این ماه به رؤیت هلال بستگی دارد).
فهرست مطالب :
بهروزرسانی در 14 نوامبر 2026 ساعت 23:37
حضرت الیاس بن یسبی، از نسل حضرت هارون، به سوی مردم بعلبک در غرب دمشق فرستاده شد و تنها یک فراخوان داشت: ترک بت «بعل» و بازگشت به پرستش یگانه خدا، پروردگار نیاکان نخستین آنها. پاسخ قوم تکذیب بود و پس از آن قصد کشتن او را کردند. چون تعقیب او شدت گرفت، در غاری در دل کوهی پنهان شد. روایات درباره مدت ماندن او اختلاف دارند: به روایتی ده سال و به روایتی چهل شب؛ او مدتی دراز در آن ماند، در حالی که کلاغها روزی او را میآوردند، تا آنکه خداوند شاهی را که او را تعقیب میکرد هلاک کرد.
قرآن این واقعه را ثبت کرده و آن را با حکمی جاودانه مهر کرده است: قومی که پیامبر خود را تکذیب کرد شایسته عذاب شد و از آن عذاب تنها بندگان مخلص و صادق خدا رستند؛ اما نام الیاس به یاد نیک در میان نسلهای پس از او باقی ماند.
و به راستی الیاس از فرستادگان [ما] بود. چون به قوم خود گفت: «آیا پروا نمیدارید؟ آیا «بعل» را میپرستید و بهترین آفرینندگان را وامیگذارید؟! [یعنی:] خدا را که پروردگار شما و پروردگار پدران پیشین شماست؟! پس او را دروغگو شمردند، و قطعاً آنها [در آتش] احضار خواهند شد- مگر بندگان پاکدین خدا. و برای او در [میان] آیندگان [آوازه نیک] به جای گذاشتیم. درود بر پیروان الیاس! ما نیکوکاران را این گونه پاداش میدهیم، زیرا او از بندگان با ایمان ما بود.
قرآن 37:123-132
به یکی از روایتها، پادشاهی که پس از او بر تخت نشست فراخوان او را پذیرفت و انبوهی از مردم در آیین نو همراهش شدند، جز ده هزار تن سرکش. در برخی از روایتهای دیگر، الیاس در شمار پیامبرانی قرار میگیرد که سرنوشتشان در زمین با خضر، ادریس و حضرت عیسی یکسان و ویژه است؛ اما تفسیر تأیید میکند که مرگ سرانجام همه آنان را درمییابد. همین تفسیر روایتهایی را که دیدار الیاس با رسول خدا صلی الله علیه وسلم یا خوردن از سفرههای معجزهآسا را به او نسبت میدهند، بسیار ضعیف یا ساختگی میداند و کنار میگذارد. صحنهای مشهور باقی مانده است: ناشناسی بر استری به مردی پرهیزگار آموخت چگونه نامهای خدا را که در سورهای از قرآن آمده است بخواند و سپس بیآنکه ردی از خود به جا گذارد ناپدید شد؛ کسانی که او را دیدند گمان کردند آن مرد الیاس بود.
روز 21 روزهدار را به همین استقامت فرا میخواند: عبادت راستین را هنگامی که اطرافیان منحرف میشوند حفظ کند، بیآنکه منتظر تأیید اکثریت باشد. غار الیاس یادآور این است که محرومیت میتواند روزیای از خدا باشد: کسی که بر او توکل میکند، جایی که وسایل انسانی به پایان میرسد، روزی مییابد. در برابر دلزدگی، یاد خدا را افزون کند و به یاد آورد که بنده وفادار نزد خدا به نیکی یاد میشود، هرچند قومش او را رد کرده باشند و صدایش تنها به نظر رسیده باشد.
شبی که پس از افطار روز 21 فرا میرسد، یکی از شبهای فرد پایانی رمضان است که در آن جستجوی شب قدر میشود.
بهروزرسانی در 14 نوامبر 2026 ساعت 23:37