سوره الحاقة واژه به واژه

ٱلْحَآقَّةُ

آن روز ثابت و حق [که وقوعش حتمی و تردیدناپذیر است،]

مَا ٱلْحَآقَّةُ

آن روز ثابت و حق چیست؟

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحَآقَّةُ

و تو چه می دانی که آن روز ثابت و حق چیست؟

كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌۢ بِٱلْقَارِعَةِ

[قوم] ثمود و عاد آن روز کوبنده را انکار کردند؛

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا۟ بِٱلطَّاغِيَةِ

اما قوم ثمود با عذابی سرکش هلاک شدند،

وَأَمَّا عَادٌۭ فَأُهْلِكُوا۟ بِرِيحٍۢ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۢ

و اما قوم عاد با تندبادی بسیار سرد و طغیان گر نابود شدند،

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍۢ وَثَمَـٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًۭا فَتَرَى ٱلْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۢ

که خدا آن را هفت شب و هشت روز پی در پی بر آنان مسلط کرد و [اگر آنجا بودی] می دیدی که آنان مانند تنه های پوسیده و پوک درختان خرما روی زمین افتاده [و هلاک شده اند.]

فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٍۢ

آیا از آنان هیچ باقی مانده ای می بینی؟

وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُۥ وَٱلْمُؤْتَفِكَـٰتُ بِٱلْخَاطِئَةِ

و فرعون و کسانی که پیش از او بودند و مردم شهرهای زیر و رو شده [قوم لوط] مرتکب گناهان بزرگ شدند،

فَعَصَوْا۟ رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةًۭ رَّابِيَةً

و فرستاده پروردگارشان را نافرمانی کردند و خدا هم آنان را به عذابی سخت گرفت.

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلْمَآءُ حَمَلْنَـٰكُمْ فِى ٱلْجَارِيَةِ

هنگامی که آب طغیان کرد، ما شما را در کشتی سوار کردیم،

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةًۭ وَتَعِيَهَآ أُذُنٌۭ وَٰعِيَةٌۭ

تا آن را برای شما مایه تذکر و بیداری قرار دهیم و گوش شنوا آن را [به عنوان مایه عبرت و تذکر] حفظ کند.

فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ نَفْخَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ

پس چون در صور یک بار دمیده شود،

وَحُمِلَتِ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةًۭ وَٰحِدَةًۭ

و زمین و کوه ها از جای خود برداشته شوند و هر دوی آنها یک باره درهم کوبیده و ریز ریز گردند!

فَيَوْمَئِذٍۢ وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ

پس آن روز است که آن واقعه بزرگ واقع می شود؛

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍۢ وَاهِيَةٌۭ

و آسمان بشکافد و در آن روز است که از هم گسسته و متلاشی گردد؛

وَٱلْمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرْجَآئِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍۢ ثَمَـٰنِيَةٌۭ

و فرشتگان [برای اجرای دستورها حق] بر کناره ها و اطراف آسمان قرار می گیرند، ودر آن روز هشت فرشته، عرش پروردگارت را بر فراز همه آنها حمل می کنند.

يَوْمَئِذٍۢ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌۭ

آن روز [همه شما برای حسابرسی به پیشگاه خدا] عرضه می شوید در حالی که هیچ [عمل و نیّت] پوشیده ای از شما پنهان نمی ماند.

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقْرَءُوا۟ كِتَـٰبِيَهْ

اما کسی که پرونده اش را به دست راستش دهند، می گوید: [ای مردم!] پرونده مرا بگیرید و بخوانید.

إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَـٰقٍ حِسَابِيَهْ

من یقین داشتم که حساب اعمالم را می بینم [به این سبب همه اعمالم را هماهنگ با احکام خدا انجام دادم و کردار بدم را اصلاح کردم.]

فَهُوَ فِى عِيشَةٍۢ رَّاضِيَةٍۢ

پس او در یک زندگی خوش و پسندیده ای است.

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ

در بهشتی برین

قُطُوفُهَا دَانِيَةٌۭ

که میوه هایش در دسترس است.

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِى ٱلْأَيَّامِ ٱلْخَالِيَةِ

[به آنان گویند:] بخورید و بیاشامید، گوارایتان باد به سبب اعمالی که در ایام گذشته انجام دادید؛

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَـٰلَيْتَنِى لَمْ أُوتَ كِتَـٰبِيَهْ

و اما کسی که پرونده اعمالش را به دست چپش دهند، می گوید: ای کاش پرونده ام را دریافت نمی کردم،

وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ

و نمی دانستم حساب من چیست؟

يَـٰلَيْتَهَا كَانَتِ ٱلْقَاضِيَةَ

ای کاش همان مرگ اول [که مرا از دنیا به آخرت انتقال داد] کارم را یکسره می کرد [و در نیستی ابد قرارم می داد،]

مَآ أَغْنَىٰ عَنِّى مَالِيَهْ ۜ

ثروتم عذاب را از من دفع نکرد،

هَلَكَ عَنِّى سُلْطَـٰنِيَهْ

قدرت و توانم از دست رفت.

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ

[فرمان آید] او را بگیرید و در غل و زنجیرش کشید،

ثُمَّ ٱلْجَحِيمَ صَلُّوهُ

آن گاه به دوزخش دراندازید،

ثُمَّ فِى سِلْسِلَةٍۢ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًۭا فَٱسْلُكُوهُ

سپس او را در زنجیری که طولش هفتاد ذرع است به بند کشید،

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِيمِ

زیرا او به خدای بزرگ ایمان نمی آورده

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ

و مردم را به اطعام نیازمندان تشویق نمی کرده.

فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَـٰهُنَا حَمِيمٌۭ

پس امروز او را در اینجا دوست مهربان و حمایت گری نیست؛

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍۢ

و نه غذایی مگر چرکاب و کثافات [ی از بدن اهل دوزخ!]

لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَـٰطِـُٔونَ

که آن را جز خطاکاران نمی خورند.

فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ

پس سوگند یاد می کنم به آنچه [از محسوسات] می بینید،

وَمَا لَا تُبْصِرُونَ

و آنچه [از غیر محسوسات] نمی بینید،

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ

بی تردید این قرآن، گفتار فرستاده ای بزرگوار است،

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تُؤْمِنُونَ

و آن گفتار یک شاعر نیست، ولی جز اندکی ایمان نمی آورید،

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تَذَكَّرُونَ

و گفتار کاهن هم نیست، ولی جز اندکی متذکّر نمی شوید.

تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

نازل شده از سوی پروردگار جهانیان است.

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ

و اگر [او] پاره ای از گفته ها را به دروغ بر ما می بست،

لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ

ما او را به شدت می گرفتیم،

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ

سپس رگ قلبش را پاره می کردیم؛

فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَـٰجِزِينَ

در آن صورت هیچ کدام از شما مانع از عذاب او نبود،

وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌۭ لِّلْمُتَّقِينَ

بی تردید این قرآن، وسیله پند و تذکری برای پرهیزکاران است.

وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ

و ما به یقین می دانیم که از میان شما انکارکنندگانی هست.

وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ

و این انکار قطعاً مایه حسرت کافران است،

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ

و بی تردید این قرآن، حقّی یقینی است.

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ

پس به نام پروردگارت تسبیح گوی.