อ่านหน้า 576 ของอัลกุรอาน

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ﴿١٨﴾

แท้จริงเขาได้ใคร่ครวญและคาดคะเน

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿١٩﴾

ดังนั้นเขาได้รับความหายนะ เขาจะคาดคะเนได้อย่างไร ?

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿٢٠﴾

แล้วเขาได้รับความหายนะ เขาจะคาดคะเนได้อย่างไร ?

ثُمَّ نَظَرَ ﴿٢١﴾

แล้วเขาได้ตรึกตรอง

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ﴿٢٢﴾

แล้วเขาทำหน้าบูดบึ้ง และทำหน้านิ่วคิ้วขมวด

ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ ﴿٢٣﴾

แล้วเขาก็ผินหลังออกไป และหยิ่งผยอง

فَقَالَ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ يُؤْثَرُ ﴿٢٤﴾

แล้วเขากล่าวว่า นี่มิใช่อื่นนอกจากเป็นมายากลที่สืบทอดกันมา

إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ ﴿٢٥﴾

นี่มิใช่อื่นใดนอกจากเป็นคำพูดของปุถุชน

سَأُصْلِيهِ سَقَرَ ﴿٢٦﴾

ในไม่ช้าข้าจะโยนเขาเข้าสู่กองไฟที่เผาไหม้

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ ﴿٢٧﴾

และอันใดเล่าทำให้เจ้ารู้ได้ว่า สิ่งที่เผาไหม้นั้นคืออะไร ?

لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ ﴿٢٨﴾

มันจะไม่เหลืออะไรเลย และมันจะไม่ปล่อยผู้ใดให้คงเหลือไว้ (เช่นกัน)

لَوَّاحَةٌۭ لِّلْبَشَرِ ﴿٢٩﴾

มันจะเผาไหม้ผิวหนังจนเกรียมดำ

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ ﴿٣٠﴾

เหนือมันมีมะลาอิกะฮฺสิบเก้าท่าน

وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَـٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَـٰٓئِكَةًۭ ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةًۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَـٰنًۭا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ وَٱلْكَـٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَـٰذَا مَثَلًۭا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ ﴿٣١﴾

และเรามิได้แต่งตั้งผู้ใดเป็นยามเฝ้าประตูนรก นอกจากมะลาอิกะฮฺเท่านั้น และเรามิได้กำหนดจำนวนของพวกเขาไว้ เว้นแต่เพื่อเป็นการทดสอบแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา เพื่อบรรดาอะฮฺลุลกิตาบจะได้เชื่อมั่น และบรรดาผู้ศรัทธาจะได้เพิ่มพูนการศรัทธา และบรรดาอะฮฺลุลกิตาบรวมทั้งบรรดาผู้ศรัทธาจะไม่ต้องสงสัย และเพื่อบรรดาผู้ในหัวใจของพวกเขามีโรคอีกทั้งบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจะกล่าวว่า อัลลอฮฺทรงประสงค์อะไรด้วยอุปมานี้ เช่นนั้นแหละอัลลอฮฺจะทรงให้หลงทางผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และจะทรงชี้แนะทางแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์และไม่มีผู้ใดรู้จำนวนไพร่พลของพระเจ้าของเจ้านอกจากพระองค์ และนี่มิใช่อื่นใดนอกจากเป็นข้อตักเตือนแก่มนุษย์

كَلَّا وَٱلْقَمَرِ ﴿٣٢﴾

เปล่าเลย ขอสาบานด้วยดวงจันทร์

وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ ﴿٣٣﴾

ขอสาบานด้วยกลางคืนเมือมันคล้อยไป

وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ ﴿٣٤﴾

ขอสาบานด้วยยามเช้าเมื่อมันทอแสง

إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ ﴿٣٥﴾

แท้จริงนรกนั้นแน่นอนเป็นหนึ่งในความหายนะอันใหญ่หลวง

نَذِيرًۭا لِّلْبَشَرِ ﴿٣٦﴾

เพื่อเป็นการเตือนสำทับแก่มนุษย์

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ ﴿٣٧﴾

สำหรับผู้ที่ประสงค์ในหมู่พวกเจ้าจะรุดหน้า (ไปสู่ความดี) หรือจะรั้งท้าย (เพื่อกระทำความชั่ว)

كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ﴿٣٨﴾

แต่ละชีวิตย่อมถูกค้ำประกันกับสิ่งที่มันขวนขวายไป

إِلَّآ أَصْحَـٰبَ ٱلْيَمِينِ ﴿٣٩﴾

ยกเว้นบรรดาผู้อยู่เบื้องขวา

فِى جَنَّـٰتٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٤٠﴾

อยู่ในสวนสวรรค์หลากหลาย พวกเขาจะไต่ถามซึ่งกันและกัน

عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿٤١﴾

เกี่ยวกับพวกที่กระทำความผิด

مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ ﴿٤٢﴾

อะไรที่นำพวกท่านเข้าสู่กองไฟที่เผาไหม้

قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ ﴿٤٣﴾

พวกเขากล่าวว่า เรามิได้อยู่ในหมู่ผู้ทำละหมาด

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ ﴿٤٤﴾

เรามิได้ให้อาหารแก่บรรดาผู้ขัดสน

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ ﴿٤٥﴾

และพวกเราเคยมั่วสุมอยู่กับพวกที่มั่วสุม

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿٤٦﴾

และเราเคยปฏิเสธวันแห่งการตอบแทน

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ ﴿٤٧﴾

จนกระทั่งความตายได้มาเยือนเรา