Eğer " Sebbihisme Rabbike'l-a'lâ" yı, "Ve'ş-şemsi ve duhâhâ" yı, "Ve'l-leyli izâ yağşa" yı…

Muâz b. Cebel el-Ensârî -radıyallahu anh-'ın kabilesi olan Selimeoğulları'nın evleri Medine'nin bir kenarında idi. Muaz –radıyallahu anh- hayır yapmakta çok aşırı arzuluydu. Öğrenmek için olan rağbeti ve Nebi –sallallahu aleyhi ve sellem-‘e olan sevgisi sebebiyle onunla beraber namaz kılmaya gayret ederdi. Nebi – sallallahu aleyhi ve sellem-‘in arkasında farz namazı eda ettikten sonra kabilesine gider ve o namazı onlara kıldırırdı. Onun için bu namaz nafile olurdu. Bu da Nebi - sallallahu aleyhi ve sellem-‘in bilgisi dahilinde gerçekleşiyordu. O, bu konuda Muaz –radıyallahu anh-‘ı onaylıyordu. Ancak bir defasında Muaz -radıyallahu anh- kıratı uzun tuttu. İslam şeriatı kolaylık özelliğine sahip, kolaylaştıran fakat zorlaştırmayan bir dindir. Çünkü zorlama ve güçleştirme nefretin kötü sebeplerindendir. Bu olay Nebi –sallallahu aleyhi ve sellem-‘e ulaşınca Muaz’ı imam olduğu müddetçe kolaylaştırmaya yönlendirdi. Ona mufassal surelerin orta uzunlukta olanlarından okuması için örnek verdi. A’la Suresi'ni, Şems Suresi'ni, Leyl Suresi'ni örnek verdi. Çünkü onun arkasında yaşı ilerlemiş insanlar, zayıflar, uzun okunduğu zaman kendileri için meşakkat olacak ihtiyaç sahipleri namaz kılmaktadır. Güzel olan, namazı daha kısa tutarak onlara merhamet etmek ve onların bu durumlarını gözetmektir. Ama bir Müslüman kendi başına namaz kılıyorsa istediği kadar uzun okuyabilir.