Quranın 595 Səhifəsini Oxumaq

وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ﴿١﴾

And olsun günəşə və onun işığına (günəşin qalxdığı vaxta);

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﴿٢﴾

And olsun (günəşin) ardınca çıxan aya;

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﴿٣﴾

And olsun onu (günəşi) parlaq edən gündüzə;

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ﴿٤﴾

And olsun onu (günəşi) örtən gecəyə;

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿٥﴾

And olsun göyə və onu yaradana;

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿٦﴾

And olsun yerə və onu döşəyənə;

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿٧﴾

And olsun nəfsə və onu yaradana (ona biçim verənə);

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ﴿٨﴾

Sonra da ona günahlarını və pis əməllərdən çəkinməsini (xeyir və şəri) öyrədənə ki,

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿٩﴾

Nəfsini (günahlardan) təmizləyən mütləq nicat tapacaqdır!

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿١٠﴾

Onu (günaha) batıran isə, əlbəttə, ziyana uğrayacaqdır.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ﴿١١﴾

Səmud (qövmü) azğınlığı üzündən (Saleh peyğəmbəri) təkzib etmişdi.

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ﴿١٢﴾

Onların ən rəzili (Allahın bir mö’cüzəsi olaraq qayanın içindən çıxartdığı dəvəni öldürməyə) qalxdığı zaman

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَـٰهَا ﴿١٣﴾

Allahın peyğəmbəri onlara belə demişdi: “Allahın bu dişi (maya) dəvəsinə (toxunmayın), onun su içməsinə (mane olmayın).

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ﴿١٤﴾

Lakin onlar (Salehi) yalançı saydılar və onu (dəvəni) tutub kəsdilər. Rəbbi də bu günahlarına görə onların kökünü kəsib yerlə yeksan etdi.

وَلَا يَخَافُ عُقْبَـٰهَا ﴿١٥﴾

(Allah) bu işin aqibətindən qorxmaz! (Allah Səmud qövmünə cəza vermək istəmirdi. Onlar öz cinayətkar əməlləri ilə bu cəzaya layiq oldular. Allah dünyadakı padşahlar, hökmdarlar kimi bu və ya digər əməlinə görə qorxan deyildir. Çünki O etdiyi hər hansı əməl barəsində sorğu-sual olunmaz. Allah mütləq ədalət sahibidir!)

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ ﴿١﴾

And olsun (aləmi zülmətə) bürüməkdə olan gecəyə;

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ﴿٢﴾

And olsun işıqlanmaqda olan gündüzə;

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ﴿٣﴾

And olsun kişini və qadını (erkəyi və dişini) yaradana ki,

إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ ﴿٤﴾

Sizin zəhmətiniz (ey insanlar!) cürbəcürdür! (Bə’ziniz Cənnət üçün, bə’ziniz isə Cəhənnəm üçün çalışırsınız).

فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ﴿٥﴾

Kim (malını Allah yolunda) versə, (Allahdan) qorxsa,

وَصَدَّقَ بِٱلْحُسْنَىٰ ﴿٦﴾

Və ən gözəl sözü (la ilahə illallah kəlməsini) təsdiq etsə,

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ ﴿٧﴾

Biz ona ən asan olanı (Cənnəti) müyəssər edəcəyik!

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ ﴿٨﴾

Amma kim (malını Allah yolunda xərcləməyə) xəsislik etsə, (mal-dövlətinə güvənib Allaha) möhtac olmadığını sansa,

وَكَذَّبَ بِٱلْحُسْنَىٰ ﴿٩﴾

Və ən gözəl sözü (la ilahə illallah kəlməsini) yalan saysa,

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ ﴿١٠﴾

Biz ona ən çətin olanı (Cəhənnəmi) müyəssər edəcəyik (onu Cəhənnəm üçün hazırlayacağıq!)

وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ﴿١١﴾

(O, Cəhənnəmə) düşəcəyi zaman mal-dövləti ona heç bir fayda verməz.

إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ ﴿١٢﴾

Bizim öhdəmizə düşən yalnız doğru yolu göstərməkdir! (Mö’min və ya kafir olmaq isə hər kəsin öz işidir).

وَإِنَّ لَنَا لَلْـَٔاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ ﴿١٣﴾

Axirət də Bizim, dünya da Bizimdir!

فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًۭا تَلَظَّىٰ ﴿١٤﴾

(Ey insanlar!) Mən sizi alovlanan bir atəşlə qorxutdum.