Διαβάστε το Χισμπ 38 του Κορανίου

۞ قَالُوٓا۟ أَنُؤْمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلْأَرْذَلُونَ ﴿111﴾

Είπαν: «Θα πιστέψουμε σε σένα ενώ σε ακολουθούν οι κατώτεροι άνθρωποι;»

قَالَ وَمَا عِلْمِى بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿112﴾

(Ο Νώε) είπε: «Γιατί να έχω γνώση για ό,τι έκαναν (και για τις καταστάσεις και τα επαγγέλματά τους, αφού η ευθύνη μου είναι μόνο να τους καλώ προς τον Αλλάχ);

إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّى ۖ لَوْ تَشْعُرُونَ ﴿113﴾

Ο απολογισμός τους θα είναι μόνο ενώπιον του Κυρίου μου, αν το καταλαβαίνετε!

وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿114﴾

Και δε θα διώξω (μακριά μου) τους πιστούς.

إِنْ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿115﴾

Πράγματι, δεν είμαι παρά ένας προειδοποιητής που προειδοποιεί με σαφήνεια!»

قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَـٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمَرْجُومِينَ ﴿116﴾

Είπαν: «Ω, Νώε! Αν δε σταματήσεις, θα είσαι απ' αυτούς που θα λιθοβοληθούν!»

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِى كَذَّبُونِ ﴿117﴾

(Ο Νώε) είπε: «Κύριέ μου! Οι άνθρωποι του λαού μου με διέψευσαν.

فَٱفْتَحْ بَيْنِى وَبَيْنَهُمْ فَتْحًۭا وَنَجِّنِى وَمَن مَّعِىَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿118﴾

Κρίνε, λοιπόν, ανάμεσα σε μένα και σ' αυτούς, με μία κρίση (που θα τους καταστρέψει), και σώσε εμένα και όσους είναι μαζί μου από τους πιστούς.»

فَأَنجَيْنَـٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ﴿119﴾

Έτσι, σώσαμε αυτόν και όσους ήταν μαζί του, στη φορτωμένη Κιβωτό.

ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ ٱلْبَاقِينَ ﴿120﴾

Έπειτα, πνίξαμε μετά όλους τους υπόλοιπους.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿121﴾

Πράγματι, σ' αυτό υπάρχει ένα Σημάδι, αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς δεν ήταν πιστοί.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿122﴾

Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη), είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

كَذَّبَتْ عَادٌ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿123﴾

Η φυλή ‘Αντ διέψευσε τους Αγγελιαφόρους (δηλ. τον Χουντ).

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿124﴾

Όταν ο αδελφός τους, ο Χουντ τούς είπε: «Δε θα φυλάσσεστε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του);

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ﴿125﴾

Πράγματι, είμαι ένας αξιόπιστος Αγγελιοφόρος προς εσάς.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿126﴾

Φυλαχθείτε, λοιπόν, από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του), και υπακούστε με.

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿127﴾

Δε σας ζητώ καμία ανταμοιβή γι' αυτό (που μεταδίδω σε σας από τον Κύριό σας). Πράγματι, η ανταμοιβή μου είναι μόνο από τον Κύριο όλων των κόσμων.

أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةًۭ تَعْبَثُونَ ﴿128﴾

Χτίζετε ένα κτίσμα σε κάθε ψηλό μέρος, ως παιχνίδι (και ως επίδειξη δύναμης και αλαζονείας, και όχι για κάτι ωφέλιμο);

وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ ﴿129﴾

Και φτιάχνετε για τον εαυτό σας παλάτια και οχυρά, ελπίζοντας ότι θα ζήσετε για πάντα;

وَإِذَا بَطَشْتُم بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ ﴿130﴾

Και όταν επιτίθεστε (σ' άλλους), επιτίθεστε ανελέητα (με τυραννία και αδικία);

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿131﴾

Φυλαχθείτε, λοιπόν, από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του), και υπακούστε με.

وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِىٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعْلَمُونَ ﴿132﴾

Φυλαχθείτε από την τιμωρία Αυτού που σας παρέχει αυτές (τις χάρες) που ξέρετε:

أَمَدَّكُم بِأَنْعَـٰمٍۢ وَبَنِينَ ﴿133﴾

Σας παρέχει βοοειδή, παιδιά,

وَجَنَّـٰتٍۢ وَعُيُونٍ ﴿134﴾

κήπους και πηγές.

إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿135﴾

Πράγματι, φοβάμαι για σας από το μαρτύριο μίας τρομερής Ημέρας.»

قَالُوا۟ سَوَآءٌ عَلَيْنَآ أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُن مِّنَ ٱلْوَٰعِظِينَ ﴿136﴾

Είπαν: «Το ίδιο είναι για μας, είτε μας νουθετείς, είτε όχι.

إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿137﴾

Αυτό (που ακολουθούμε) δεν είναι παρά η θρησκεία (τα έθιμα και οι τρόποι) των προηγούμενων ανθρώπων,

وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ﴿138﴾

και δε θα τιμωρηθούμε ποτέ (γι' αυτό που κάνουμε, όπως μας προειδοποιείς).»

فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَـٰهُمْ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿139﴾

Τον διέψευσαν, λοιπόν, και έτσι, τους καταστρέψαμε! Πράγματι, σ' αυτό υπάρχει ένα Σημάδι, αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς δεν ήταν πιστοί.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿140﴾

Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη), είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

كَذَّبَتْ ثَمُودُ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿141﴾

Η φυλή Θαμούντ διέψευσε τους Αγγελιαφόρους (δηλ. τον Σάλιχ).

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَـٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿142﴾

Όταν ο αδελφός τους, ο Σάλιχ τούς είπε: «Δε θα φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του);

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ﴿143﴾

Πράγματι, είμαι ένας αξιόπιστος Αγγελιοφόρος προς εσάς.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿144﴾

Φυλαχθείτε, λοιπόν, από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του), και υπακούστε με.

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿145﴾

Δε σας ζητώ καμία ανταμοιβή γι' αυτό (που μεταδίδω σε σας από τον Κύριό σας). Πράγματι, η ανταμοιβή μου είναι μόνο από τον Κύριο όλων των κόσμων.

أَتُتْرَكُونَ فِى مَا هَـٰهُنَآ ءَامِنِينَ ﴿146﴾

(Νομίζετε ότι) θα αφεθείτε σε ό,τι υπάρχει εδώ (από εύνοιες για πάντα) και θα είστε ασφαλείς (από το θάνατο και από την τιμωρία του Αλλάχ),

فِى جَنَّـٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ ﴿147﴾

(μένοντας) σε κήπους και πηγές,

وَزُرُوعٍۢ وَنَخْلٍۢ طَلْعُهَا هَضِيمٌۭ ﴿148﴾

και καλλιέργειες και χουρμαδιές, των οποίων οι καρποί είναι ώριμοι και μαλακοί,

وَتَنْحِتُونَ مِنَ ٱلْجِبَالِ بُيُوتًۭا فَـٰرِهِينَ ﴿149﴾

και σκαλίζοντας στα βουνά σπίτια με μεγάλη δεξιοτεχνία;

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿150﴾

Φυλαχθείτε, λοιπόν, από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του), και υπακούστε με.

وَلَا تُطِيعُوٓا۟ أَمْرَ ٱلْمُسْرِفِينَ ﴿151﴾

Και μην υπακούσετε την εντολή εκείνων που ξεπέρασαν τα όρια (στις αμαρτίες),

ٱلَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ ﴿152﴾

οι οποίοι σκορπίζουν το κακό στη γη και δε διορθώνουν (τίποτα).»

قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ ﴿153﴾

Είπαν: «Εσύ δεν είσαι παρά ένας από τους μαγεμένους ανθρώπους!

مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿154﴾

Δεν είσαι παρά ένας άνθρωπος σαν εμάς, οπότε φέρε ένα Σημάδι, αν είσαι από τους ειλικρινείς.»

قَالَ هَـٰذِهِۦ نَاقَةٌۭ لَّهَا شِرْبٌۭ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ﴿155﴾

(Ο Σάλιχ) είπε: «Αυτή είναι μία καμήλα (που έστειλε ο Αλλάχ ως Σημάδι), η οποία θα έχει το μερίδιό της από το νερό σε μία συγκεκριμένη ημέρα (κατά την οποία δε θα πιείτε), και εσείς θα έχετε το δικό σας (την επόμενη ημέρα, κατά την οποία δε θα πιει αυτή).

وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍۢ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿156﴾

Και μην την αγγίξετε με κακό, για να μη σας πλήξει η τιμωρία της μεγάλης ημέρας.»

فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا۟ نَـٰدِمِينَ ﴿157﴾

Αλλά τη σκότωσαν, και μετά μετάνιωσαν.

فَأَخَذَهُمُ ٱلْعَذَابُ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿158﴾

Επομένως, τους έπληξε η τιμωρία. Πράγματι, σ' αυτό υπάρχει ένα Σημάδι, αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς δεν ήταν πιστοί.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿159﴾

Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη), είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿160﴾

Ο λαός του Λωτ διέψευσε τους Αγγελιαφόρους (δηλ. τον Λωτ).

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿161﴾

Όταν ο αδελφός τους, ο Λωτ τούς είπε: «Δε θα φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του);

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ﴿162﴾

Πράγματι, είμαι ένας αξιόπιστος Αγγελιοφόρος προς εσάς.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿163﴾

Φυλαχθείτε, λοιπόν, από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του), και υπακούστε με.

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿164﴾

Δε σας ζητώ καμία ανταμοιβή γι' αυτό (που μεταδίδω σε σας από τον Κύριό σας). Πράγματι, η ανταμοιβή μου είναι μόνο από τον Κύριο όλων των κόσμων.

أَتَأْتُونَ ٱلذُّكْرَانَ مِنَ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿165﴾

Παίρνετε τους άνδρες από τους ανθρώπους για σεξουαλική επαφή,

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُم مِّنْ أَزْوَٰجِكُم ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ ﴿166﴾

εγκαταλείποντας τις συζύγους σας που τις δημιούργησε ο Κύριός σας για σας (για να έχετε παιδιά απ' αυτές, και να βρείτε ειρήνη και ανάπαυση σ' αυτές);»

قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَـٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمُخْرَجِينَ ﴿167﴾

Είπαν: «Ω, Λωτ! Αν δε σταματήσεις, σίγουρα θα είσαι απ' αυτούς που θα εκδιωχθούν.»

قَالَ إِنِّى لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلْقَالِينَ ﴿168﴾

(Ο Λωτ) είπε: «Πράγματι, είμαι ένας απ' αυτούς που απεχθάνονται εντελώς την πράξη σας (την ομοφυλοφιλία).»

رَبِّ نَجِّنِى وَأَهْلِى مِمَّا يَعْمَلُونَ ﴿169﴾

(Ο Λωτ είπε): «Κύριέ μου! Σώσε εμένα και την οικογένειά μου από την τιμωρία που θα πέσει πάνω τους γι' αυτό που κάνουν.»

فَنَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ﴿170﴾

Έτσι, σώσαμε αυτόν και όλη την οικογένειά του (διατάζοντάς τον να φύγουν το βράδυ από την πόλη Σόδομα),

إِلَّا عَجُوزًۭا فِى ٱلْغَـٰبِرِينَ ﴿171﴾

εκτός από μία ηλικιωμένη (τη γυναίκα του), που ήταν μεταξύ εκείνων που έμειναν πίσω (και καταστράφηκαν).

ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ﴿172﴾

Μετά καταστρέψαμε τους υπόλοιπους.

وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًۭا ۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴿173﴾

Ρίξαμε πάνω τους μία βροχή (από πέτρες). Πόσο τρομερή ήταν η βροχή που έπεσε σ' εκείνους που έλαβαν την προειδοποίηση!

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿174﴾

Πράγματι, σ' αυτό υπάρχει ένα Σημάδι, αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς δεν ήταν πιστοί.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿175﴾

Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη), είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

كَذَّبَ أَصْحَـٰبُ لْـَٔيْكَةِ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿176﴾

Οι κάτοικοι της κωμόπολης των στριμμένων δέντρων [κοντά στη Μαδιάμ, και στους οποίους στάλθηκε ο Προφήτης Σου‘άιμπ όπως στάλθηκε πριν στους κατοίκους της Μαδιάμ] διέψευσαν τους Αγγελιαφόρους (δηλ. τον Σου‘άιμπ).

إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿177﴾

Όταν τους είπε ο Σου‘άιμπ: «Δε θα φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του);

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ﴿178﴾

Πράγματι, είμαι αξιόπιστος Αγγελιοφόρος προς εσάς.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿179﴾

Φυλαχθείτε, λοιπόν, από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του), και υπακούστε με.

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿180﴾

Δε σας ζητώ καμία ανταμοιβή γι' αυτό (που μεταδίδω σε σας από τον Κύριό σας). Πράγματι, η ανταμοιβή μου είναι μόνο από τον Κύριο όλων των κόσμων.

۞ أَوْفُوا۟ ٱلْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا۟ مِنَ ٱلْمُخْسِرِينَ ﴿181﴾

Εκπληρώστε τη μονάδα μέτρησης και ζύγισης (στις συναλλαγές σας), και μην είστε απ' εκείνους που εξαπατούν.

وَزِنُوا۟ بِٱلْقِسْطَاسِ ٱلْمُسْتَقِيمِ ﴿182﴾

Ζυγίστε με την ορθή ζυγαριά.

وَلَا تَبْخَسُوا۟ ٱلنَّاسَ أَشْيَآءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ﴿183﴾

Μη μειώνετε τίποτα από τα πράγματα (και τα δικαιώματα) των ανθρώπων, και μη σκορπίζετε το κακό στη γη.

وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِى خَلَقَكُمْ وَٱلْجِبِلَّةَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿184﴾

Και φυλαχθείτε από την τιμωρία Αυτού που δημιούργησε εσάς και τους προηγούμενους λαούς (με το να τηρήσετε τις εντολές Του).»

قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ ﴿185﴾

Είπαν: «Εσύ δεν είσαι παρά ένας από τους μαγεμένους ανθρώπους!

وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلْكَـٰذِبِينَ ﴿186﴾

Δεν είσαι παρά ένας άνθρωπος σαν εμάς, και νομίζουμε ότι είσαι από τους ψεύτες.

فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿187﴾

Κάνε, λοιπόν, να πέσουν πάνω μας κομμάτια από τον ουρανό, αν είσαι από τους ειλικρινείς.»

قَالَ رَبِّىٓ أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿188﴾

(Ο Σου‘άιμπ) είπε: «Ο Κύριός μου ξέρει καλύτερα ό,τι κάνετε.»

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ ٱلظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ﴿189﴾

Αλλά τον διέψευσαν, και έτσι τους έπληξε η τιμωρία της ημέρας της σκιάς ενός σύννεφου (από το οποίο κατέβηκε η τιμωρία και η φωτιά πάνω τους). Πράγματι, ήταν μία τιμωρία μίας τρομερής ημέρας!

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿190﴾

Πράγματι, σ' αυτό υπάρχει ένα Σημάδι, αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς δεν ήταν πιστοί.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿191﴾

Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη), είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿192﴾

Πράγματι, αυτό (το Κορ’άν) είναι μία αποκάλυψη από τον Κύριο όλων των κόσμων.

نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلْأَمِينُ ﴿193﴾

Το κατέβασε το αξιόπιστο πνεύμα (ο Γαβριήλ),

عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلْمُنذِرِينَ ﴿194﴾

στην καρδιά σου (ω, Προφήτη) για να είσαι ένας από τους προειδοποιητές,

بِلِسَانٍ عَرَبِىٍّۢ مُّبِينٍۢ ﴿195﴾

σε μία ξεκάθαρη αραβική γλώσσα.

وَإِنَّهُۥ لَفِى زُبُرِ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿196﴾

Πράγματι, αυτό (το Κορ’άν) αναφέρθηκε στις Γραφές των προηγούμενων Αγγελιαφόρων.

أَوَلَمْ يَكُن لَّهُمْ ءَايَةً أَن يَعْلَمَهُۥ عُلَمَـٰٓؤُا۟ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴿197﴾

Δεν ήταν αρκετή απόδειξη γι' αυτούς (τους άπιστους από τον λαό σου, ω, Μωχάμμαντ) ότι οι λόγιοι των παιδιών του Ισραήλ (όπως ο Αμπντ Αλλάχ μπιν Σαλλάμ και οι άλλοι που ασπάστηκαν το Ισλάμ), το ήξεραν (το Κορ’άν ότι είναι η αλήθεια);

وَلَوْ نَزَّلْنَـٰهُ عَلَىٰ بَعْضِ ٱلْأَعْجَمِينَ ﴿198﴾

Ακόμα και αν το είχαμε στείλει (αυτό το Κορ’άν) σε έναν (μη Άραβα Αγγελιαφόρο) που δεν ξέρει αραβικά [ή σε ένα ζώο που δε μιλάει, ή ένα άψυχο αντικείμενο],

فَقَرَأَهُۥ عَلَيْهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ مُؤْمِنِينَ ﴿199﴾

και το είχε απαγγείλει σ' αυτούς (ξεκάθαρα ως θαύμα), ακόμα δε θα πίστευαν σ' αυτό (το Κορ’άν, και θα έλεγαν «Το εφηύρε»)!

كَذَٰلِكَ سَلَكْنَـٰهُ فِى قُلُوبِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿200﴾

Έτσι κάναμε αυτό [το να μην πιστέψουν στο Κορ’άν] να μπει στις καρδιές των κακών (των άπιστων, και σφραγίσαμε τις καρδιές τους λόγω της απιστίας τους).

لَا يُؤْمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُا۟ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ ﴿201﴾

Δε θα πιστέψουν σ' αυτό (το Κορ’άν) μέχρι να δουν την οδυνηρή τιμωρία,

فَيَأْتِيَهُم بَغْتَةًۭ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿202﴾

που θα τους έρθει ξαφνικά ενώ δεν την περιμένουν.

فَيَقُولُوا۟ هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ ﴿203﴾

Και θα πουν: «Μπορούμε να πάρουμε μία αναβολή (για να στραφούμε με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ);»

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ﴿204﴾

Βιάζονται να πέσει πάνω τους η τιμωρία Μας (ως πρόκληση προς εσένα, ω, Προφήτη);

أَفَرَءَيْتَ إِن مَّتَّعْنَـٰهُمْ سِنِينَ ﴿205﴾

Βλέπεις (ω, Προφήτη) αν τους δίναμε αγαθά και αναβολή για αρκετά χρόνια,

ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ﴿206﴾

και έπειτα τους ερχόταν αυτό για το οποίο είχαν προειδοποιηθεί, (θα τους ωφελούσε σε κάτι);

مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يُمَتَّعُونَ ﴿207﴾

Πράγματι, δε θα τους προστάτευαν (από την τιμωρία Μας) αυτά που απόλαυσαν!

وَمَآ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ ﴿208﴾

Ποτέ δεν καταστρέψαμε καμία πόλη, εκτός να της είχαν έρθει πρώτα οι προειδοποιητές,

ذِكْرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَـٰلِمِينَ ﴿209﴾

ως υπενθύμιση (και νουθεσία γι' αυτήν). Ποτέ δεν Ήμασταν άδικοι.

وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ ٱلشَّيَـٰطِينُ ﴿210﴾

Δεν ήταν οι Σατανάδες που κατέβηκαν μ' αυτό (το Κορ’άν από τον ουρανό και το έφεραν σε σένα, ω, Μωχάμμαντ, -όπως ισχυρίζονται οι άπιστοι-)!

وَمَا يَنۢبَغِى لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ ﴿211﴾

Ούτε θα ήταν πρέπον γι' αυτούς (αφού το Κορ’άν διατάζει το καλό και απαγορεύει το κακό, σε αντίθεση με τους Σατανάδες), ούτε θα μπορούσαν.

إِنَّهُمْ عَنِ ٱلسَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ ﴿212﴾

Πράγματι, είναι αποκλεισμένοι από το να κρυφακούσουν (το Κορ’άν από τον ουρανό), [Ο Γαβριήλ είναι αυτός που κατεβαίνει με την αποκάλυψη, και κανένας Σατανάς δε θα μπορούσε να έρθει κοντά του. Επιπλέον ο Αλλάχ έβαλε στον ουρανό Αγγέλους φρουρούς, και φλόγες που ακολουθούν όποιον Σατανά κρυφακούει]!

فَلَا تَدْعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَـٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلْمُعَذَّبِينَ ﴿213﴾

Μην επικαλείσαι λοιπόν (ω, Προφήτη) κανέναν άλλον θεό εκτός από τον Αλλάχ, διαφορετικά θα είσαι απ' αυτούς που θα τιμωρηθούν.

وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ ٱلْأَقْرَبِينَ ﴿214﴾

Προειδοποίησε (ω, Προφήτη) τη φυλή σου ξεκινώντας από τους πιο κοντινούς σε σένα.

وَٱخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿215﴾

Να είσαι (ω, Προφήτη) επιεικής και ευγενικός με όσους σε ακολουθούν από τους πιστούς.

فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّى بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تَعْمَلُونَ ﴿216﴾

Αλλά αν σε παρακούσουν (οι άνθρωποι της φυλής σου και δε σε ακολουθήσουν), πες: «Πράγματι, απαρνούμαι ό,τι κάνετε (από ειδωλολατρία και απιστία).»

وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱلْعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ ﴿217﴾

Και εμπιστεύσου τον Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμο, Ανίκητο), τον Αρ-Ραχείμ (Πολυέσπλαχνο).

ٱلَّذِى يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ ﴿218﴾

Ο Οποίος σε βλέπει όταν σηκώνεσαι (κατά τη νύχτα για να τελέσεις την προσευχή μόνος σου),

وَتَقَلُّبَكَ فِى ٱلسَّـٰجِدِينَ ﴿219﴾

και (βλέπει) τη διαδοχή των κινήσεών σου (από όρθια, σε υπόκλιση, σε Σιτζούντ στάση, όταν είσαι Ιμάμης στις πέντε υποχρεωτικές προσευχές) μαζί με τους άλλους που τελούν την προσευχή (μαζί σου).

إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴿220﴾

Πράγματι, Αυτός είναι ο Ασ-Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα), ο Αλ-‘Αλείμ (ο Παντογνώστης).

هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَـٰطِينُ ﴿221﴾

(Ω, εσείς που ισχυρίζεστε ότι οι Σατανάδες είναι αυτοί που έφεραν το Κορ’άν στον Μωχάμμαντ)! Να σας ενημερώσω σε ποιους κατεβαίνουν οι Σατανάδες;

تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍۢ ﴿222﴾

Κατεβαίνουν σε κάθε ψεύτη και αμαρτωλό (όπως τους μάντεις).

يُلْقُونَ ٱلسَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَـٰذِبُونَ ﴿223﴾

Ψιθυρίζουν (οι Σατανάδες στους μάντεις) αυτό που κρυφάκουσαν [δηλ. όταν ένας Σατανάς κρυφακούσει γρήγορα κάποιες λέξεις των Αγγέλων, -και όχι το Κοράν, αφού δεν μπορεί-, τότε τον ακολουθεί μία φλόγα. Όμως μπορεί να προλάβει να πει εκείνες τις λέξεις στους άλλους Σατανάδες πριν καεί], αλλά οι περισσότεροι είναι ψεύτες [που προσθέτουν σ' αυτές τις λέξεις που άκουσαν, εκατό ψέματα και τα λένε στους μάντεις].

وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلْغَاوُۥنَ ﴿224﴾

[Δεν ισχύει αυτό που ισχυρίζεστε, ω, ειδωλολάτρες, ότι ο Μωχάμμαντ είναι ποιητής]! Όσο για τους ποιητές (ειδωλολάτρες που κατακρίνουν τον Προφήτη), είναι αυτοί που τους ακολουθούν οι παραπλανημένοι (που επαναλαμβάνουν τα λόγια τους).

أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِى كُلِّ وَادٍۢ يَهِيمُونَ ﴿225﴾

Δε βλέπεις (ω, Προφήτη) ότι (εκείνοι οι ειδωλολάτρες ποιητές) μιλούν σε κάθε είδος μάταιων λόγων (και ψεμάτων)! [Συκοφαντούν τις γυναίκες, κακολογούν τους καλούς και επαινούν τους κακούς]!

وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ ﴿226﴾

Και ότι λένε πράγματα που δεν τα εφαρμόζουν!

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ وَذَكَرُوا۟ ٱللَّهَ كَثِيرًۭا وَٱنتَصَرُوا۟ مِنۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا۟ ۗ وَسَيَعْلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ أَىَّ مُنقَلَبٍۢ يَنقَلِبُونَ ﴿227﴾

Εκτός απ' αυτούς (τους πιστούς ποιητές, όπως τον Χασσάν μπιν Θάμπιτ) που πιστεύουν, κάνουν ενάρετες πράξεις, μνημονεύουν πολύ τον Αλλάχ και υπερασπίζονται τον εαυτό τους (μέσω της ποίησης ενάντια στους άπιστους) αφού αδικήθηκαν, (γι' αυτούς τους πιστούς ποιητές, δεν υπάρχει τίποτα μεμπτό). Πράγματι, θα μάθουν οι άδικοι σε ποιο προορισμό θα επιστρέψουν!

طسٓ ۚ تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱلْقُرْءَانِ وَكِتَابٍۢ مُّبِينٍ ﴿1﴾

Τ, Σ [Τα-Σειν, δύο ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δε συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μία ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο]. Αυτά είναι τα Εδάφια του Κορ’άν και του ξεκάθαρου Βιβλίου (δηλ. του Κορ’άν).

هُدًۭى وَبُشْرَىٰ لِلْمُؤْمِنِينَ ﴿2﴾

(Τα οποία) αποτελούν καθοδήγηση και χαρμόσυνα νέα για τους πιστούς.

ٱلَّذِينَ يُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤْتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَهُم بِٱلْـَٔاخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ ﴿3﴾

Οι οποίοι (πιστοί) τελούν την προσευχή, δίνουν τη Ζακά (ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη) και πιστεύουν με βεβαιότητα στη Μέλλουσα Ζωή.

إِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱلْـَٔاخِرَةِ زَيَّنَّا لَهُمْ أَعْمَـٰلَهُمْ فَهُمْ يَعْمَهُونَ ﴿4﴾

Όσο γι' εκείνους που δεν πιστεύουν στη Μέλλουσα Ζωή, κάναμε τις (κακές) πράξεις τους να φαίνονται ωραίες και δίκαιες στα μάτια τους, και έτσι παραμένουν σε ατελείωτη σύγχυση.

أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ لَهُمْ سُوٓءُ ٱلْعَذَابِ وَهُمْ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ هُمُ ٱلْأَخْسَرُونَ ﴿5﴾

Εκείνοι είναι αυτοί που θα έχουν μία τρομερή τιμωρία (στην εγκόσμια ζωή), και στη Μέλλουσα Ζωή θα είναι οι πιο χαμένοι!

وَإِنَّكَ لَتُلَقَّى ٱلْقُرْءَانَ مِن لَّدُنْ حَكِيمٍ عَلِيمٍ ﴿6﴾

Πράγματι, (ω, Μωχάμμαντ) εσύ λαμβάνεις το Κορ’άν από Αυτόν που είναι Χακείμ (Πανσοφός) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

إِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِأَهْلِهِۦٓ إِنِّىٓ ءَانَسْتُ نَارًۭا سَـَٔاتِيكُم مِّنْهَا بِخَبَرٍ أَوْ ءَاتِيكُم بِشِهَابٍۢ قَبَسٍۢ لَّعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ ﴿7﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν ο Μωυσής (έχασε τον δρόμο σε ένα ταξίδι, και) είπε στην οικογένειά του: «Έχω δει μία φωτιά, θα σας φέρω απ' αυτή μία είδηση (δηλ. θα βρω κάποιον να μας καθοδηγήσει στον δρόμο), ή θα σας φέρω μία φλόγα για να ανάψετε (απ' αυτήν).»

فَلَمَّا جَآءَهَا نُودِىَ أَنۢ بُورِكَ مَن فِى ٱلنَّارِ وَمَنْ حَوْلَهَا وَسُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿8﴾

Όταν έφτασε σ' αυτή, του φώναξε (ο Αλλάχ): «Ευλογημένοι είναι αυτοί που βρίσκονται στη φωτιά και γύρω της (δηλαδή ο Μωυσής και οι Άγγελοι). Δόξα στον Αλλάχ, τον Κύριο όλων των κόσμων.

يَـٰمُوسَىٰٓ إِنَّهُۥٓ أَنَا ٱللَّهُ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ ﴿9﴾

Ω, Μωυσή! Εγώ είμαι ο Αλλάχ, ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).

وَأَلْقِ عَصَاكَ ۚ فَلَمَّا رَءَاهَا تَهْتَزُّ كَأَنَّهَا جَآنٌّۭ وَلَّىٰ مُدْبِرًۭا وَلَمْ يُعَقِّبْ ۚ يَـٰمُوسَىٰ لَا تَخَفْ إِنِّى لَا يَخَافُ لَدَىَّ ٱلْمُرْسَلُونَ ﴿10﴾

Και πέτα το ραβδί σου.» (Έτσι, έγινε το ραβδί ένα φίδι), και όταν το είδε να κινείται σαν να ήταν μεγάλο φίδι, έφυγε τρέχοντας χωρίς να κοιτάξει πίσω, και δε γύρισε. (Ο Αλλάχ είπε): «Ω, Μωυσή! Μη φοβάσαι, πράγματι, οι Αγγελιαφόροι Μου δεν πρέπει να φοβούνται (ούτε από φίδι, ούτε από κανέναν άνθρωπο).

إِلَّا مَن ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْنًۢا بَعْدَ سُوٓءٍۢ فَإِنِّى غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿11﴾

Όμως όσο γι' εκείνον που αδίκησε τον εαυτό του (με την αμαρτία), έπειτα έκανε το καλό (στράφηκε με μεταμέλεια προς Εμένα, και έκανε καλές πράξεις) μετά από το κακό (την αμαρτία του), τότε πράγματι είμαι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَأَدْخِلْ يَدَكَ فِى جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَآءَ مِنْ غَيْرِ سُوٓءٍۢ ۖ فِى تِسْعِ ءَايَـٰتٍ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَقَوْمِهِۦٓ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَوْمًۭا فَـٰسِقِينَ ﴿12﴾

Βάλε το χέρι σου στο άνοιγμα του ενδύματός σου στο στήθος σου, θα βγει λαμπερό λευκό χωρίς κανένα κακό (λέπρα), (ως ένα Σημάδι) από τα εννιά Σημάδια προς τον Φαραώ και τον λαό του, οι οποίοι είναι ανυπάκουοι άνθρωποι!»

فَلَمَّا جَآءَتْهُمْ ءَايَـٰتُنَا مُبْصِرَةًۭ قَالُوا۟ هَـٰذَا سِحْرٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿13﴾

Όταν όμως τα Σημάδια Μας τους ήρθαν φανερά (στον Φαραώ και τον λαό του), είπαν: «Αυτή είναι ξεκάθαρη μαγεία.»

وَجَحَدُوا۟ بِهَا وَٱسْتَيْقَنَتْهَآ أَنفُسُهُمْ ظُلْمًۭا وَعُلُوًّۭا ۚ فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُفْسِدِينَ ﴿14﴾

Και τα διέψευσαν (τα Σημάδια Μας) άδικα και αλαζονικά, ενώ ήταν βέβαιοι μέσα τους ότι είναι η αλήθεια. Κοίτα λοιπόν (ω, Μωχάμμαντ) πώς ήταν η κατάληξη εκείνων που σκόρπιζαν το κακό στη γη.

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا دَاوُۥدَ وَسُلَيْمَـٰنَ عِلْمًۭا ۖ وَقَالَا ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِى فَضَّلَنَا عَلَىٰ كَثِيرٍۢ مِّنْ عِبَادِهِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿15﴾

Πράγματι, δώσαμε γνώση στον Δαβίδ και στον Σολομώντα. Είπαν: «Όλος ο έπαινος και όλη η δόξα ανήκουν στον Αλλάχ, που μας ευνόησε πάνω από πολλούς από τους πιστούς δούλους Του.»

وَوَرِثَ سُلَيْمَـٰنُ دَاوُۥدَ ۖ وَقَالَ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ عُلِّمْنَا مَنطِقَ ٱلطَّيْرِ وَأُوتِينَا مِن كُلِّ شَىْءٍ ۖ إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْفَضْلُ ٱلْمُبِينُ ﴿16﴾

Ο Σολομώντας διαδέχθηκε τον Δαβίδ και είπε: «Ω, άνθρωποι! Διδαχθήκαμε την κατανόηση των λόγων των πτηνών, και μας δόθηκαν από όλα τα μέσα (δύναμης και βασιλείου). Πράγματι, αυτή είναι η ξεκάθαρη εύνοια.»

وَحُشِرَ لِسُلَيْمَـٰنَ جُنُودُهُۥ مِنَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ وَٱلطَّيْرِ فَهُمْ يُوزَعُونَ ﴿17﴾

Συγκεντρώθηκαν μπροστά στον Σολομώντα, οι στρατιές του από τα τζινν, τους ανθρώπους και τα πουλιά, και όλοι είχαν σταθεί σε τάξη.

حَتَّىٰٓ إِذَآ أَتَوْا۟ عَلَىٰ وَادِ ٱلنَّمْلِ قَالَتْ نَمْلَةٌۭ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّمْلُ ٱدْخُلُوا۟ مَسَـٰكِنَكُمْ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمَـٰنُ وَجُنُودُهُۥ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿18﴾

Ώσπου όταν έφτασαν στην κοιλάδα των μυρμηγκιών, ένα μυρμήγκι είπε: «Ω, μυρμήγκια! Μπείτε στις κατοικίες σας, για να μην σας σπάσουν (και να συντρίψουν) ο Σολομώντας και οι στρατιές του χωρίς να το καταλάβουν.»

فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًۭا مِّن قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِىٓ أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ ٱلَّتِىٓ أَنْعَمْتَ عَلَىَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَىَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَـٰلِحًۭا تَرْضَىٰهُ وَأَدْخِلْنِى بِرَحْمَتِكَ فِى عِبَادِكَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿19﴾

Έτσι, (ο Σολομώντας) χαμογέλασε και γέλασε (από την έκπληξή του) από τα λόγια του (μυρμηγκιού), και είπε: «Κύριέ μου! Ενέπνευσέ με (και καθοδήγησέ με) να δείξω ευγνωμοσύνη στην εύνοιά Σου που παραχώρησες σε μένα και στους γονείς μου, και να πράττω ενάρετες πράξεις που Σε ευχαριστούν. Και με το έλεός Σου, εισήγαγέ με ανάμεσα στους ενάρετους δούλους Σου.»

وَتَفَقَّدَ ٱلطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِىَ لَآ أَرَى ٱلْهُدْهُدَ أَمْ كَانَ مِنَ ٱلْغَآئِبِينَ ﴿20﴾

Επιθεώρησε (ο Σολομώντας) τα πουλιά (που ήταν υποταγμένα σ' αυτόν, και είχε έναν ιδιαίτερο τσαλαπετεινό) και είπε: «Γιατί δε βλέπω τον τσαλαπετεινό - ή είναι ανάμεσα στους απόντες;

لَأُعَذِّبَنَّهُۥ عَذَابًۭا شَدِيدًا أَوْ لَأَا۟ذْبَحَنَّهُۥٓ أَوْ لَيَأْتِيَنِّى بِسُلْطَـٰنٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿21﴾

(Αφού λείπει από το καθήκον του, τότε) είτε θα τον τιμωρήσω αυστηρά (μαδώντας τα πούπουλά του), είτε θα τον σφάξω, είτε να μου φέρει μία ξεκάθαρη δικαιολογία.»

فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيدٍۢ فَقَالَ أَحَطتُ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهِۦ وَجِئْتُكَ مِن سَبَإٍۭ بِنَبَإٍۢ يَقِينٍ ﴿22﴾

Όμως ο τσαλαπετεινός απουσίασε όχι για πολύ καιρό (και έπειτα γύρισε) και είπε (στον Σολομώντα): «Έμαθα κάτι που δεν ξέρεις, και ήρθα σε σένα από το Σάμπα’ [το βασίλειο του Σαβά] με σίγουρα νέα.

إِنِّى وَجَدتُّ ٱمْرَأَةًۭ تَمْلِكُهُمْ وَأُوتِيَتْ مِن كُلِّ شَىْءٍۢ وَلَهَا عَرْشٌ عَظِيمٌۭ ﴿23﴾

Βρήκα μία γυναίκα να τους κυβερνά, η οποία έχει όλα τα μέσα (δύναμης και βασιλείου), και έχει έναν μεγάλο θρόνο.

وَجَدتُّهَا وَقَوْمَهَا يَسْجُدُونَ لِلشَّمْسِ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ ٱلشَّيْطَـٰنُ أَعْمَـٰلَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ ٱلسَّبِيلِ فَهُمْ لَا يَهْتَدُونَ ﴿24﴾

Βρήκα αυτήν και τον λαό της να λατρεύουν τον ήλιο αντί τον Αλλάχ. Ο Σατανάς έχει ωραιοποιήσει στα μάτια τους τις πράξεις τους, και έτσι τους απέτρεψε από τον ίσιο δρόμο, και έτσι δεν καθοδηγούνται.

أَلَّا يَسْجُدُوا۟ لِلَّهِ ٱلَّذِى يُخْرِجُ ٱلْخَبْءَ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُخْفُونَ وَمَا تُعْلِنُونَ ﴿25﴾

(Ο Σατανάς έχει ωραιοποιήσει στα μάτια τους τις πράξεις τους) για να μη λατρεύουν τον Αλλάχ, που βγάζει (στο φως) ό,τι είναι κρυμμένο στους ουρανούς και στη γη, και ξέρει ό,τι κρύβετε και ό,τι φανερώνετε.

ٱللَّهُ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ ٱلْعَرْشِ ٱلْعَظِيمِ ۩ ﴿26﴾

Αλλάχ! Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός, ο Κύριος του Μεγαλοπρεπούς Θρόνου.»

۞ قَالَ سَنَنظُرُ أَصَدَقْتَ أَمْ كُنتَ مِنَ ٱلْكَـٰذِبِينَ ﴿27﴾

(Ο Σολομώντας) είπε: «Θα δούμε αν είπες την αλήθεια ή είσαι ένας από τους ψεύτες!

ٱذْهَب بِّكِتَـٰبِى هَـٰذَا فَأَلْقِهْ إِلَيْهِمْ ثُمَّ تَوَلَّ عَنْهُمْ فَٱنظُرْ مَاذَا يَرْجِعُونَ ﴿28﴾

Πάρε αυτό το γράμμα μου, και ρίξε το σ' αυτούς, μετά αποσύρσου λίγο απ' αυτούς και κοίτα τι θα πουν μεταξύ τους.»

قَالَتْ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمَلَؤُا۟ إِنِّىٓ أُلْقِىَ إِلَىَّ كِتَـٰبٌۭ كَرِيمٌ ﴿29﴾

(Η βασίλισσα) είπε: «Ω, αρχηγοί! Έπεσε σε μένα ένα ευγενές γράμμα,

إِنَّهُۥ مِن سُلَيْمَـٰنَ وَإِنَّهُۥ بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ ﴿30﴾

το οποίο είναι από τον Σολομώντα, και το οποίο λέει: «Στο Όνομα του Αλλάχ, του Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα), του Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνου).

أَلَّا تَعْلُوا۟ عَلَىَّ وَأْتُونِى مُسْلِمِينَ ﴿31﴾

Μη δείξετε αλαζονεία ενώπιον αυτού, προς το οποίο σας καλώ (το να λατρεύετε μόνο τον Αλλάχ), και ελάτε σε μένα υποταγμένοι (με υπακοή προς τον Αλλάχ).».»

قَالَتْ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمَلَؤُا۟ أَفْتُونِى فِىٓ أَمْرِى مَا كُنتُ قَاطِعَةً أَمْرًا حَتَّىٰ تَشْهَدُونِ ﴿32﴾

(Η βασίλισσα) είπε: «Ω, αρχηγοί! Συμβουλέψτε με σ' αυτό το θέμα μου, γιατί δε θα αποφάσιζα κάτι χωρίς να είστε παρόντες.»

قَالُوا۟ نَحْنُ أُو۟لُوا۟ قُوَّةٍۢ وَأُو۟لُوا۟ بَأْسٍۢ شَدِيدٍۢ وَٱلْأَمْرُ إِلَيْكِ فَٱنظُرِى مَاذَا تَأْمُرِينَ ﴿33﴾

Είπαν: «Εμείς έχουμε μεγάλη δύναμη και μεγάλη ικανότητα για πόλεμο, αλλά η απόφαση είναι δική σου. Πες (μας) λοιπόν τι διατάζεις.»

قَالَتْ إِنَّ ٱلْمُلُوكَ إِذَا دَخَلُوا۟ قَرْيَةً أَفْسَدُوهَا وَجَعَلُوٓا۟ أَعِزَّةَ أَهْلِهَآ أَذِلَّةًۭ ۖ وَكَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ ﴿34﴾

(Η βασίλισσα) είπε: «Πράγματι, οι βασιλιάδες όταν μπαίνουν σε μία πόλη (ως κατακτητές), σκορπίζουν το κακό μέσα της και κάνουν τους ευγενείς ανθρώπους της, ατιμασμένους. Και έτσι (πάντα) κάνουν.

وَإِنِّى مُرْسِلَةٌ إِلَيْهِم بِهَدِيَّةٍۢ فَنَاظِرَةٌۢ بِمَ يَرْجِعُ ٱلْمُرْسَلُونَ ﴿35﴾

Θα τους στείλω (στον Σολομώντα και τον λαό του) κάποια δώρα, και μετά θα δω με ποια απάντηση θα επιστρέψουν οι απεσταλμένοι.»

فَلَمَّا جَآءَ سُلَيْمَـٰنَ قَالَ أَتُمِدُّونَنِ بِمَالٍۢ فَمَآ ءَاتَىٰنِۦَ ٱللَّهُ خَيْرٌۭ مِّمَّآ ءَاتَىٰكُم بَلْ أَنتُم بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُونَ ﴿36﴾

Όταν ο απεσταλμένος ήρθε στον Σολομώντα, (ο Σολομώντας) είπε: «Μου δίνετε πλούτη; Αυτό που μου έχει παραχωρήσει ο Αλλάχ είναι πολύ καλύτερο απ' αυτό που σας έχει παραχωρήσει. Όχι (δε χαίρομαι για τα δώρα), αλλά εσείς είστε που χαίρεστε με τα δώρα που δίνονται σε σας!

ٱرْجِعْ إِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُم بِجُنُودٍۢ لَّا قِبَلَ لَهُم بِهَا وَلَنُخْرِجَنَّهُم مِّنْهَآ أَذِلَّةًۭ وَهُمْ صَـٰغِرُونَ ﴿37﴾

Επέστρεψε σ' αυτούς. Πράγματι, (αν δε δέχονται το κάλεσμά μου να λατρεύουν μόνο τον Αλλάχ), θα έρθουμε σ' αυτούς με στρατιώτες, που δε θα μπορούν (οι άνθρωποι σου) να τους πολεμήσουν, και θα τους βγάλουμε απ' αυτή (την πόλη τους) ατιμασμένους, και ενώ είναι πλήρως ταπεινωμένοι.»

قَالَ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمَلَؤُا۟ أَيُّكُمْ يَأْتِينِى بِعَرْشِهَا قَبْلَ أَن يَأْتُونِى مُسْلِمِينَ ﴿38﴾

(Ο Σολομώντας) είπε (στους βοηθούς του): «Ω, αρχηγοί! Ποιος από σας μπορεί να μου φέρει τον θρόνο της πριν έρθουν σε μένα υποταγμένοι;»

قَالَ عِفْرِيتٌۭ مِّنَ ٱلْجِنِّ أَنَا۠ ءَاتِيكَ بِهِۦ قَبْلَ أَن تَقُومَ مِن مَّقَامِكَ ۖ وَإِنِّى عَلَيْهِ لَقَوِىٌّ أَمِينٌۭ ﴿39﴾

Ένα ισχυρό τζινν είπε: «Θα σου το φέρω πριν σηκωθείς από τη θέση σου (δηλ. από το θρόνο σου, ή από το συμβούλιό σου όπου κάθεσαι να κρίνεις μεταξύ των ανθρώπων μέχρι το μεσημέρι), και είμαι δυνατός και αξιόπιστος να τον φέρω.»

قَالَ ٱلَّذِى عِندَهُۥ عِلْمٌۭ مِّنَ ٱلْكِتَـٰبِ أَنَا۠ ءَاتِيكَ بِهِۦ قَبْلَ أَن يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ ۚ فَلَمَّا رَءَاهُ مُسْتَقِرًّا عِندَهُۥ قَالَ هَـٰذَا مِن فَضْلِ رَبِّى لِيَبْلُوَنِىٓ ءَأَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ ۖ وَمَن شَكَرَ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِۦ ۖ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّى غَنِىٌّۭ كَرِيمٌۭ ﴿40﴾

Αλλά εκείνος που είχε κάποια γνώση από το βιβλίο [και γνωρίζει το Μεγαλοπρεπές Όνομα του Αλλάχ, αυτό που αν κάποιος επικαλεστεί τον Αλλάχ μ' αυτό, ο Αλλάχ θα ανταποκριθεί στην επίκλησή του], είπε: «Θα σου τον φέρω εν ριπή οφθαλμού.» Όταν (ο Σολομώντας) τον είδε (τον θρόνο της) τοποθετημένο μπροστά του, είπε: «Αυτό είναι από την εύνοια του Κυρίου μου, για να με δοκιμάσει αν θα είμαι ευγνώμων ή αχάριστος. Όποιος είναι ευγνώμων, η ευγνωμοσύνη του θα είναι για το καλό του. Αλλά όποιος είναι αχάριστος, τότε ο Κύριός μου είναι Γανέι (Πλούσιος, Απαλλαγμένος από όλες τις ανάγκες) και Καρείμ (Γενναιόδωρος).»

قَالَ نَكِّرُوا۟ لَهَا عَرْشَهَا نَنظُرْ أَتَهْتَدِىٓ أَمْ تَكُونُ مِنَ ٱلَّذِينَ لَا يَهْتَدُونَ ﴿41﴾

(Ο Σολομώντας) είπε: «Αλλάξτε λίγο την εμφάνιση του θρόνου της, για να δούμε αν θα καθοδηγηθεί (στο να ξέρει τον θρόνο της) ή αν θα είναι απ' εκείνους που δεν καθοδηγούνται.»

فَلَمَّا جَآءَتْ قِيلَ أَهَـٰكَذَا عَرْشُكِ ۖ قَالَتْ كَأَنَّهُۥ هُوَ ۚ وَأُوتِينَا ٱلْعِلْمَ مِن قَبْلِهَا وَكُنَّا مُسْلِمِينَ ﴿42﴾

Όταν (η βασίλισσα) ήρθε, ειπώθηκε (σ' αυτή): «Έτσι είναι ο θρόνος σου;» Είπε: «Φαίνεται σαν να είναι ο ίδιος. Μας ήρθε η γνώση (για το βασίλειο του Σολομώντα, και καταλάβαμε ότι είναι Προφήτης, όταν επέστρεψε τα δώρα μας) πριν απ' αυτό (το σημάδι, ότι έφερε τον θρόνο μας εδώ), και γίναμε υποταγμένοι (στην εντολή του Σολομώντα).»

وَصَدَّهَا مَا كَانَت تَّعْبُدُ مِن دُونِ ٱللَّهِ ۖ إِنَّهَا كَانَتْ مِن قَوْمٍۢ كَـٰفِرِينَ ﴿43﴾

Αυτό που την εμπόδισε (πριν, από το να καθοδηγηθεί στην αλήθεια) ήταν αυτό που λάτρευε εκτός από τον Αλλάχ. Αυτή ήταν από έναν άπιστο λαό (που μεγάλωσε ανάμεσά του, και ακολούθησε τη θρησκεία του)!

قِيلَ لَهَا ٱدْخُلِى ٱلصَّرْحَ ۖ فَلَمَّا رَأَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةًۭ وَكَشَفَتْ عَن سَاقَيْهَا ۚ قَالَ إِنَّهُۥ صَرْحٌۭ مُّمَرَّدٌۭ مِّن قَوَارِيرَ ۗ قَالَتْ رَبِّ إِنِّى ظَلَمْتُ نَفْسِى وَأَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمَـٰنَ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿44﴾

Ειπώθηκε σ' αυτή: «Μπες στην αίθουσα του παλατιού [που είχε μία γυάλινη επιφάνεια, κάτω από την οποία υπήρχε νερό].» Όταν (η βασίλισσα) την είδε (την αίθουσα), νόμιζε ότι ήταν νερό, έτσι αποκάλυψε τις κνήμες της (για να πατήσει σ' αυτή). (Ο Σολομώντας) είπε: «Αυτή είναι μία αίθουσα στρωμένη με τζάμι.» (Η βασίλισσα) είπε (επικαλούμενη τον Αλλάχ): «Κύριέ μου! Πράγματι, αδίκησα τον εαυτό μου (με την απιστία μου), και τώρα υποτάσσομαι μαζί με τον Σολομώντα με υπακοή προς τον Αλλάχ, τον Κύριο όλων των κόσμων.»

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَآ إِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَـٰلِحًا أَنِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ فَإِذَا هُمْ فَرِيقَانِ يَخْتَصِمُونَ ﴿45﴾

Πράγματι, στείλαμε στον λαό Θαμούντ, τον αδελφό τους Σάλιχ, (που τους διέταξε) ότι: «Λατρέψτε τον Αλλάχ.», αλλά αυτοί χωρίστηκαν σε δύο ομάδες (πιστών και άπιστων) που έχουν διχόνοια μεταξύ τους.

قَالَ يَـٰقَوْمِ لِمَ تَسْتَعْجِلُونَ بِٱلسَّيِّئَةِ قَبْلَ ٱلْحَسَنَةِ ۖ لَوْلَا تَسْتَغْفِرُونَ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ﴿46﴾

Είπε: «Ω, λαέ μου! Γιατί ζητάτε ανυπόμονα να έρθει σε σας το κακό (η τιμωρία) πριν το καλό (το έλεος του Αλλάχ); Θα ζητούσατε λοιπόν τη συγχώρεση του Αλλάχ, ίσως τότε να ελεηθείτε!»

قَالُوا۟ ٱطَّيَّرْنَا بِكَ وَبِمَن مَّعَكَ ۚ قَالَ طَـٰٓئِرُكُمْ عِندَ ٱللَّهِ ۖ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌۭ تُفْتَنُونَ ﴿47﴾

Είπαν: «Θεωρούμε εσένα και όσους είναι μαζί σου ότι μας φέρνετε κακή τύχη.» (Ο Σάλιχ) είπε: «Ό,τι παθαίνετε από καλό ή κακό, το έχει ορίσει ο Αλλάχ, αλλά είστε άνθρωποι που δοκιμάζονται (με το καλό και το κακό).»

وَكَانَ فِى ٱلْمَدِينَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍۢ يُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ ﴿48﴾

Υπήρχαν εννέα άνδρες στην πόλη που σκόρπιζαν το κακό (από απιστία και αμαρτίες) στη γη και δε διόρθωσαν τίποτα (με την πίστη και τις καλές πράξεις).

قَالُوا۟ تَقَاسَمُوا۟ بِٱللَّهِ لَنُبَيِّتَنَّهُۥ وَأَهْلَهُۥ ثُمَّ لَنَقُولَنَّ لِوَلِيِّهِۦ مَا شَهِدْنَا مَهْلِكَ أَهْلِهِۦ وَإِنَّا لَصَـٰدِقُونَ ﴿49﴾

Είπαν: «Ας ορκιστούμε όλοι στον Αλλάχ ότι τη νύχτα θα τον σκοτώσουμε αυτόν (τον Σάλιχ) και την οικογένειά του, έπειτα θα πούμε στον συγγενή του (που θα θέλει την εκδίκηση): «Δεν είδαμε το φόνο (του και) της οικογένειάς του, και είμαστε πράγματι ειλικρινείς».»

وَمَكَرُوا۟ مَكْرًۭا وَمَكَرْنَا مَكْرًۭا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿50﴾

Έτσι, συνωμότησαν με ένα σχέδιο, και Εμείς κάναμε ένα άλλο σχέδιο (εναντίον τους), ενώ αυτοί δεν το κατάλαβαν.

فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ مَكْرِهِمْ أَنَّا دَمَّرْنَـٰهُمْ وَقَوْمَهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿51﴾

Κοίτα λοιπόν (ω, Προφήτη), πώς ήταν το τέλος της συνωμοσίας τους: Καταστρέψαμε αυτούς και όλο τον λαό τους!

فَتِلْكَ بُيُوتُهُمْ خَاوِيَةًۢ بِمَا ظَلَمُوٓا۟ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ لِّقَوْمٍۢ يَعْلَمُونَ ﴿52﴾

Εκείνα είναι τα σπίτια τους, είναι εντελώς άδεια (από τους κατοίκους τους και ερειπωμένα), λόγω της αδικίας τους. Πράγματι, σ' αυτό υπάρχει ένα Σημάδι για τους ανθρώπους που γνωρίζουν.

وَأَنجَيْنَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَكَانُوا۟ يَتَّقُونَ ﴿53﴾

Και σώσαμε εκείνους που πίστεψαν, και φυλάχθηκαν από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του).

وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَتَأْتُونَ ٱلْفَـٰحِشَةَ وَأَنتُمْ تُبْصِرُونَ ﴿54﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) και τον Λωτ, όταν είπε στον λαό του: «Διαπράτετε αυτήν την επαίσχυντη πράξη (ομοφυλοφιλία) ενώ γνωρίζετε πόσο επαίσχυντη είναι;

أَئِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ ٱلرِّجَالَ شَهْوَةًۭ مِّن دُونِ ٱلنِّسَآءِ ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌۭ تَجْهَلُونَ ﴿55﴾

Πλησιάζετε (εσείς οι άνδρες) τους άλλους άνδρες με πόθο αντί τις γυναίκες! Πράγματι, είστε ένας αδαής λαός!»