Διαβάστε το Ρουκού 104 του Κορανίου

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِـَٔايَـٰتِهِۦٓ ۗ إِنَّهُۥ لَا يُفْلِحُ ٱلظَّـٰلِمُونَ ﴿٢١﴾

Και ποιος είναι πιο άδικος απ' εκείνον που επινοεί ψέματα εναντίον του Αλλάχ (αποδίδοντας στον Αλλάχ εταίρους στη λατρεία) ή διαψεύδει τα Εδάφιά Του; Πράγματι, οι άδικοι δεν θα πετύχουν ποτέ (αν δεν στραφούν προς τον Αλλάχ με μεταμέλεια).

وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعًۭا ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَكُوٓا۟ أَيْنَ شُرَكَآؤُكُمُ ٱلَّذِينَ كُنتُمْ تَزْعُمُونَ ﴿٢٢﴾

Την Ημέρα που θα τους συγκεντρώσουμε όλους μαζί, και έπειτα θα πούμε σ' εκείνους που απέδιδαν στον Αλλάχ εταίρους στη λατρεία: «Πού είναι οι εταίροι (οι ψεύτικοι θεοί) που ισχυριστήκατε (ότι είναι εταίροι του Αλλάχ στη λατρεία);»

ثُمَّ لَمْ تَكُن فِتْنَتُهُمْ إِلَّآ أَن قَالُوا۟ وَٱللَّهِ رَبِّنَا مَا كُنَّا مُشْرِكِينَ ﴿٢٣﴾

Έπειτα δεν ήταν η απάντησή τους παρά μόνο ότι είπαν (ψευδώς): «(Ορκιζόμαστε) μα τον Αλλάχ, τον Κύριό μας! Δεν αποδίδαμε στον Αλλάχ εταίρους στη λατρεία.»

ٱنظُرْ كَيْفَ كَذَبُوا۟ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمْ ۚ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَفْتَرُونَ ﴿٢٤﴾

Κοίτα (ω, Μωχάμμαντ) πως είπαν ψέματα στον εαυτό τους! Και εξαφανίστηκε απ' αυτούς ό,τι επινόησαν.

وَمِنْهُم مَّن يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ ۖ وَجَعَلْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ وَفِىٓ ءَاذَانِهِمْ وَقْرًۭا ۚ وَإِن يَرَوْا۟ كُلَّ ءَايَةٍۢ لَّا يُؤْمِنُوا۟ بِهَا ۚ حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءُوكَ يُجَـٰدِلُونَكَ يَقُولُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّآ أَسَـٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٢٥﴾

Και ανάμεσά τους (στους ειδωλολάτρες) υπάρχουν εκείνοι που σε ακούν (ω, Αγγελιαφόρε, όταν απαγγέλεις το Κορ’άν), αλλά έχουμε βάλει καλύμματα πάνω στις καρδιές τους για να μην το καταλαβαίνουν (λόγω της ισχυρογνωμοσύνης τους και της άρνησής τους για την καθοδήγηση) και (έχουμε κάνει) κώφωση στα αυτιά τους (για να μην έχουν την ευεργετική ακοή). Ακόμα κι αν έβλεπαν κάθε σημάδι, πάλι δεν θα πίστευαν σ' αυτό. Στο σημείο που όταν έρχονται σ' εσένα και διαφωνούν μαζί σου (υποστηρίζοντας την πλάνη τους), λένε οι άπιστοι: «Αυτό δεν είναι παρά μύθοι των αρχαίων.»

وَهُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ وَيَنْـَٔوْنَ عَنْهُ ۖ وَإِن يُهْلِكُونَ إِلَّآ أَنفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ ﴿٢٦﴾

Και απαγορεύουν (τους ανθρώπους) απ' αυτό (από το να ακολουθήσουν τον Προφήτη Μωχάμμαντ), ενώ και οι ίδιοι απομακρύνονται απ' αυτόν. Πράγματι, δεν καταστρέφουν παρά μόνο τους εαυτούς τους, και δεν το αντιλαμβάνονται!

وَلَوْ تَرَىٰٓ إِذْ وُقِفُوا۟ عَلَى ٱلنَّارِ فَقَالُوا۟ يَـٰلَيْتَنَا نُرَدُّ وَلَا نُكَذِّبَ بِـَٔايَـٰتِ رَبِّنَا وَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٢٧﴾

Και αν έβλεπες (ω, Προφήτη) όταν θα σταθούν ενώπιον του Πυρός της Κολάσεως και θα πουν: «Μακάρι να επιστρέφαμε πίσω (στην εγκόσμια ζωή) και να μη διαψεύδαμε τα Εδάφια του Κυρίου μας, και να είμασταν από τους πιστούς!»

بَلْ بَدَا لَهُم مَّا كَانُوا۟ يُخْفُونَ مِن قَبْلُ ۖ وَلَوْ رُدُّوا۟ لَعَادُوا۟ لِمَا نُهُوا۟ عَنْهُ وَإِنَّهُمْ لَكَـٰذِبُونَ ﴿٢٨﴾

Όχι (δεν ισχύει αυτό που ισχυρίστηκαν ότι αν επέστρεφαν στην εγκόσμια ζωή θα πίστευαν), αλλά εμφανίστηκε σ' αυτούς αυτή (η απιστία) που έκρυψαν πριν (όταν είπαν: «Δεν αποδίδαμε στον Αλλάχ εταίρους στη λατρεία.»). Ακόμα κι αν επέστρεφαν (στην εγκόσμια ζωή), πράγματι, θα επέστρεφαν σ' αυτή (την απιστία) που τους είχε απαγορευτεί, και πράγματι, είναι ψεύτες.

وَقَالُوٓا۟ إِنْ هِىَ إِلَّا حَيَاتُنَا ٱلدُّنْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ ﴿٢٩﴾

Και είπαν (αυτοί οι ειδωλολάτρες στην εγκόσμια ζωή): «Δεν υπάρχει (άλλη ζωή) παρά η εγκόσμια ζωή μας, και δε θα αναστηθούμε!»

وَلَوْ تَرَىٰٓ إِذْ وُقِفُوا۟ عَلَىٰ رَبِّهِمْ ۚ قَالَ أَلَيْسَ هَـٰذَا بِٱلْحَقِّ ۚ قَالُوا۟ بَلَىٰ وَرَبِّنَا ۚ قَالَ فَذُوقُوا۟ ٱلْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ ﴿٣٠﴾

Και αν έβλεπες (ω, Προφήτη, εκείνους που διέψευδαν την ανάσταση και την Ημέρα της Κρίσεως) όταν θα στέκονται ενώπιον του Κυρίου τους, (θα έβλεπες σε ποια άθλια κατάσταση θα βρίσκονται). Θα πει (ο Αλλάχ): «Αυτή (η ανάσταση) δεν είναι η αλήθεια;» Θα πουν: «(Ορκιζόμαστε) μα τον Κύριό μας! Όντως είναι (η αλήθεια).» Θα πει (ο Αλλάχ): «Γευτείτε, λοιπόν, το μαρτύριο για ό,τι αρνηθήκατε (από την αλήθεια).»