Το Ρουκού 110 είναι από τη Σούρα Al-Anam (εδάφια 71 έως 82). Περιέχει 12 εδάφια και ανήκει στο Τζουζ 7.
Ενημερώθηκε στις 05 Αύγουστος 2026 στις 16h34
Διαβάστε ολόκληρη τη σελίδα : Διαβάστε το Ρουκού 110 του Κορανίου →
قُلْ أَنَدْعُوا۟ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَنفَعُنَا وَلَا يَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلَىٰٓ أَعْقَابِنَا بَعْدَ إِذْ هَدَىٰنَا ٱللَّهُ كَٱلَّذِى ٱسْتَهْوَتْهُ ٱلشَّيَـٰطِينُ فِى ٱلْأَرْضِ حَيْرَانَ لَهُۥٓ أَصْحَـٰبٌۭ يَدْعُونَهُۥٓ إِلَى ٱلْهُدَى ٱئْتِنَا ۗ قُلْ إِنَّ هُدَى ٱللَّهِ هُوَ ٱلْهُدَىٰ ۖ وَأُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٧١﴾
Πες (ω, Προφήτη, στους ειδωλολάτρες ρωτώντας τους): «Είναι δυνατόν, να επικαλούμαστε εκτός από τον Αλλάχ αυτά (τα είδωλα), που δεν μπορούν ούτε να μας ωφελήσουν ούτε να μας βλάψουν και να επιστρέψουμε έτσι στην απιστία, αφού μας έχει καθοδηγήσει ο Αλλάχ;» Σαν εκείνον που οι διάβολοι τον παραπλάνησαν στη γη αφήνοντάς τον σαστισμένο, αν και έχει συντρόφους που τον καλούν στην καθοδήγηση (λέγοντας): «Έλα σε μας.» Πες (ω, Προφήτη): «Η καθοδήγηση του Αλλάχ είναι η (αληθινή) καθοδήγηση, και έχουμε διαταχθεί να υποταχθούμε στον Κύριο όλων των κόσμων,
وَأَنْ أَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَٱتَّقُوهُ ۚ وَهُوَ ٱلَّذِىٓ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ﴿٧٢﴾
(Επίσης έχουμε διαταχθεί:) και το να τελείτε την προσευχή και να φυλαχθείτε από την τιμωρία Του (τηρώντας τις εντολές Του).» Πράγματι, προς Αυτόν θα συγκεντρωθείτε.»
وَهُوَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ بِٱلْحَقِّ ۖ وَيَوْمَ يَقُولُ كُن فَيَكُونُ ۚ قَوْلُهُ ٱلْحَقُّ ۚ وَلَهُ ٱلْمُلْكُ يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ ۚ عَـٰلِمُ ٱلْغَيْبِ وَٱلشَّهَـٰدَةِ ۚ وَهُوَ ٱلْحَكِيمُ ٱلْخَبِيرُ ﴿٧٣﴾
Είναι Αυτός που δημιούργησε τους ουρανούς και τη Γη με την αλήθεια. Την Ημέρα (της Ανάστασης) θα πει: «Γεννηθήτω», και έτσι θα γίνει. Ο Λόγος του είναι η αλήθεια. Όλη η κυριαρχία ανήκει σ' Αυτόν την Ημέρα κατά την οποία θα φυσηχτεί το Κέρας (Σάλπιγγα). Είναι ο Παντογνώστης των αοράτων και των ορατών, και είναι ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος) και ο Αλ-Χαμπείρ (Αυτός που γνωρίζει πλήρως τα πάντα).
۞ وَإِذْ قَالَ إِبْرَٰهِيمُ لِأَبِيهِ ءَازَرَ أَتَتَّخِذُ أَصْنَامًا ءَالِهَةً ۖ إِنِّىٓ أَرَىٰكَ وَقَوْمَكَ فِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٧٤﴾
Και (ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν ο Ιμπραήμ (Αβραάμ) είπε στον πατέρα του, Άζαρ: «Παίρνεις τα είδωλα για θεούς; Βλέπω ότι εσύ και ο λαός σου βρίσκεστε σε ξεκάθαρη πλάνη (μακριά από την αλήθεια).»
وَكَذَٰلِكَ نُرِىٓ إِبْرَٰهِيمَ مَلَكُوتَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَلِيَكُونَ مِنَ ٱلْمُوقِنِينَ ﴿٧٥﴾
Έτσι, δείξαμε στον Ιμπραήμ (Αβραάμ) το βασίλειο των ουρανών και της Γης (για να δει ότι το βασίλειο των πάντων ανήκει μόνο στον Αλλάχ και ότι μόνο ο Αλλάχ είναι Αυτός που αξίζει να λατρεύεται), και για να είναι (ο Αβραάμ) ένας από τους βαθύτατα πιστούς.
فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ ٱلَّيْلُ رَءَا كَوْكَبًۭا ۖ قَالَ هَـٰذَا رَبِّى ۖ فَلَمَّآ أَفَلَ قَالَ لَآ أُحِبُّ ٱلْـَٔافِلِينَ ﴿٧٦﴾
Όταν η νύχτα τον σκέπασε (τον Αβραάμ), είδε ένα αστέρι και είπε: «Αυτό είναι ο κύριός μου.» Αλλά όταν έφυγε είπε: «Δεν αγαπώ αυτούς που φεύγουν (αφού ο Αληθινός Θεός σίγουρα είναι πάντα παρών και δεν φεύγει)!»
فَلَمَّا رَءَا ٱلْقَمَرَ بَازِغًۭا قَالَ هَـٰذَا رَبِّى ۖ فَلَمَّآ أَفَلَ قَالَ لَئِن لَّمْ يَهْدِنِى رَبِّى لَأَكُونَنَّ مِنَ ٱلْقَوْمِ ٱلضَّآلِّينَ ﴿٧٧﴾
Και όταν είδε το φεγγάρι να εμφανίζεται, είπε: «Αυτό είναι ο κύριός μου.» Όταν όμως (το φεγγάρι) έφυγε, είπε: «Εάν δεν με καθοδηγήσει ο Κύριός μου, θα βρεθώ σίγουρα ανάμεσα στους παραστρατημένους.»
فَلَمَّا رَءَا ٱلشَّمْسَ بَازِغَةًۭ قَالَ هَـٰذَا رَبِّى هَـٰذَآ أَكْبَرُ ۖ فَلَمَّآ أَفَلَتْ قَالَ يَـٰقَوْمِ إِنِّى بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تُشْرِكُونَ ﴿٧٨﴾
Όταν είδε τον ήλιο να ανατέλλει, είπε: «Αυτός είναι ο κύριός μου, είναι μεγαλύτερος (απ’ όλα τα προηγούμενα).» Όταν όμως (ο ήλιος) έδυσε, είπε: «Ω, λαέ μου! Αρνούμαι ό,τι αποδίδετε από εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία.
إِنِّى وَجَّهْتُ وَجْهِىَ لِلَّذِى فَطَرَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ حَنِيفًۭا ۖ وَمَآ أَنَا۠ مِنَ ٱلْمُشْرِكِينَ ﴿٧٩﴾
Πράγματι, στρέφω το πρόσωπό μου προς Αυτόν που έπλασε τους ουρανούς και τη Γη, και αποκλίνω από την πλάνη τείνοντας προς την αληθινή θρησκεία και δεν είμαι απ' αυτούς που αποδίδουν εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία.»
وَحَآجَّهُۥ قَوْمُهُۥ ۚ قَالَ أَتُحَـٰٓجُّوٓنِّى فِى ٱللَّهِ وَقَدْ هَدَىٰنِ ۚ وَلَآ أَخَافُ مَا تُشْرِكُونَ بِهِۦٓ إِلَّآ أَن يَشَآءَ رَبِّى شَيْـًۭٔا ۗ وَسِعَ رَبِّى كُلَّ شَىْءٍ عِلْمًا ۗ أَفَلَا تَتَذَكَّرُونَ ﴿٨٠﴾
Ο λαός του, όμως, διαφώνησε μαζί του. Είπε (ο Αβραάμ): «Διαφωνείτε μαζί μου για τον Αλλάχ, ενώ Αυτός με καθοδήγησε; Δεν φοβάμαι από τους εταίρους που αποδίδετε στον Αλλάχ στη λατρεία (με τους οποίους προσπαθείτε να με εκφοβίσετε ότι θα με βλάψουν). (Τίποτα δεν μπορεί να μου συμβεί) παρά μόνο αν ο Κύριός μου θέλει κάτι (να μου συμβεί). Ο Κύριός μου περικλείει τα πάντα με τη γνώση Του. Δεν θα λάβετε νουθεσία λοιπόν;
وَكَيْفَ أَخَافُ مَآ أَشْرَكْتُمْ وَلَا تَخَافُونَ أَنَّكُمْ أَشْرَكْتُم بِٱللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِۦ عَلَيْكُمْ سُلْطَـٰنًۭا ۚ فَأَىُّ ٱلْفَرِيقَيْنِ أَحَقُّ بِٱلْأَمْنِ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿٨١﴾
Και πώς να φοβάμαι απ' αυτά που αποδίδετε στον Αλλάχ στη λατρεία, ενώ εσείς δεν φοβάστε ότι αποδίδετε εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία, για τους οποίους δεν έχει στείλει (ο Αλλάχ) καμία απόδειξη (ότι αξίζουν τη λατρεία); Ποιο από τα δύο μέρη, λοιπόν, έχει περισσότερο δικαίωμα να αισθάνεται ασφάλεια, αν πραγματικά γνωρίζετε;»
ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَلَمْ يَلْبِسُوٓا۟ إِيمَـٰنَهُم بِظُلْمٍ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمُ ٱلْأَمْنُ وَهُم مُّهْتَدُونَ ﴿٨٢﴾
Αυτοί που πιστεύουν και δεν αναμιγνύουν την πίστη τους με την αδικία (πράξεις ειδωλολατρίας), είναι αυτοί που έχουν την ασφάλεια, και αυτοί είναι οι καθοδηγημένοι.