Διαβάστε το Ρουκού 145 του Κορανίου

۞ هُوَ ٱلَّذِى خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍۢ وَٰحِدَةٍۢ وَجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ إِلَيْهَا ۖ فَلَمَّا تَغَشَّىٰهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيفًۭا فَمَرَّتْ بِهِۦ ۖ فَلَمَّآ أَثْقَلَت دَّعَوَا ٱللَّهَ رَبَّهُمَا لَئِنْ ءَاتَيْتَنَا صَـٰلِحًۭا لَّنَكُونَنَّ مِنَ ٱلشَّـٰكِرِينَ ﴿189﴾

Είναι Αυτός που σας έπλασε από ένα (και μόνο) άτομο (τον Αδάμ), και απ' αυτόν (τον Αδάμ) έπλασε τη σύζυγό του (την Εύα), για να βρει ειρήνη και ανάπαυση σ' αυτήν. Όταν (κάποιος από σας) είχε σεξουαλική επαφή μ' αυτήν (τη γυναίκα του), και αυτή συνέλαβε και είχε εύκολη εγκυμοσύνη, και έτσι την πέρασε (με ευκολία), και όταν η κοιλιά της έγινε πιο βαριά (και ήταν έτοιμη να γεννήσει), τότε κάλεσαν (ο άνδρας και η γυναίκα του) τον Αλλάχ, τον Κύριό τους: «Αν μας δώσεις ένα υγιές παιδί, σίγουρα θα είμαστε από τους ευγνώμονες.»

فَلَمَّآ ءَاتَىٰهُمَا صَـٰلِحًۭا جَعَلَا لَهُۥ شُرَكَآءَ فِيمَآ ءَاتَىٰهُمَا ۚ فَتَعَـٰلَى ٱللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴿190﴾

Όταν όμως τους έδωσε ένα υγιές παιδί, απέδωσαν σ' Αυτόν εταίρους σ' αυτό που τους είχε χαρίσει. Ανώτερος είναι ο Αλλάχ από ό,τι Του αποδίδουν από εταίρους.

أَيُشْرِكُونَ مَا لَا يَخْلُقُ شَيْـًۭٔا وَهُمْ يُخْلَقُونَ ﴿191﴾

Αποδίδουν (στον Αλλάχ) εταίρους, που δεν μπορούν να δημιουργήσουν τίποτα, και οι ίδιοι είναι δημιουργήματα;

وَلَا يَسْتَطِيعُونَ لَهُمْ نَصْرًۭا وَلَآ أَنفُسَهُمْ يَنصُرُونَ ﴿192﴾

Και ούτε μπορούν (τα είδωλα) να τους υποστηρίξουν, ούτε (εκείνα τα είδωλα) μπορούν να υποστηρίξουν τους εαυτούς τους!

وَإِن تَدْعُوهُمْ إِلَى ٱلْهُدَىٰ لَا يَتَّبِعُوكُمْ ۚ سَوَآءٌ عَلَيْكُمْ أَدَعَوْتُمُوهُمْ أَمْ أَنتُمْ صَـٰمِتُونَ ﴿193﴾

Και αν καλέσετε (ω, άνθρωποι) αυτά (τα είδωλα) προς την καθοδήγηση, δε θα σας ακολουθήσουν. Είτε τους καλέσετε, είτε παραμείνετε σιωπηλοί, είναι το ίδιο (επειδή δεν ακούν, πώς λοιπόν να καθοδηγήσουν αυτά τα είδωλα τους άλλους αν κι οι ίδιοι δεν μπορούν να καθοδηγηθούν;).

إِنَّ ٱلَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ عِبَادٌ أَمْثَالُكُمْ ۖ فَٱدْعُوهُمْ فَلْيَسْتَجِيبُوا۟ لَكُمْ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿194﴾

(Ω, ειδωλολάτρες) πράγματι, αυτά (τα είδωλα) που τους επικαλείστε εκτός του Αλλάχ είναι δούλοι σαν κι εσάς (αφού είναι φτιαγμένα από πέτρα και ξύλα που δημιούργησε ο Αλλάχ). Καλέστε τους, λοιπόν, αν μπορούν να σας απαντήσουν, αν είστε ειλικρινείς!

أَلَهُمْ أَرْجُلٌۭ يَمْشُونَ بِهَآ ۖ أَمْ لَهُمْ أَيْدٍۢ يَبْطِشُونَ بِهَآ ۖ أَمْ لَهُمْ أَعْيُنٌۭ يُبْصِرُونَ بِهَآ ۖ أَمْ لَهُمْ ءَاذَانٌۭ يَسْمَعُونَ بِهَا ۗ قُلِ ٱدْعُوا۟ شُرَكَآءَكُمْ ثُمَّ كِيدُونِ فَلَا تُنظِرُونِ ﴿195﴾

Έχουν πόδια με τα οποία περπατούν; Ή έχουν χέρια με τα οποία χτυπούν; Ή έχουν μάτια με τα οποία βλέπουν; Ή έχουν αυτιά με τα οποία ακούν; Πες (ω, Προφήτη): «Καλέστε τους εταίρους (τα είδωλά) σας, και έπειτα συνωμοτήστε εναντίον μου και μη μου δώσετε αναβολή!

إِنَّ وَلِـِّۧىَ ٱللَّهُ ٱلَّذِى نَزَّلَ ٱلْكِتَـٰبَ ۖ وَهُوَ يَتَوَلَّى ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿196﴾

Ο Κηδεμόνας (ο Υποστηρικτής και ο Προστάτης) μου είναι ο Αλλάχ, ο Οποίος έστειλε το Βιβλίο, και είναι Αυτός που υποστηρίζει (και προστατεύει) τους ενάρετους.

وَٱلَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِهِۦ لَا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَكُمْ وَلَآ أَنفُسَهُمْ يَنصُرُونَ ﴿197﴾

Αλλά εκείνα (τα είδωλα) που τα επικαλείστε εκτός Αυτού, δεν μπορούν ούτε να σας υποστηρίξουν, ούτε να υποστηρίξουν τον εαυτό τους!»

وَإِن تَدْعُوهُمْ إِلَى ٱلْهُدَىٰ لَا يَسْمَعُوا۟ ۖ وَتَرَىٰهُمْ يَنظُرُونَ إِلَيْكَ وَهُمْ لَا يُبْصِرُونَ ﴿198﴾

Αν (ω, Μωχάμμαντ) τους καλέσεις (αυτά τα είδωλα) προς την καθοδήγηση, δεν ακούν (αφού είναι απλά αγάλματα σε ανθρώπινη μορφή). Και τους βλέπεις να σε κοιτάζουν (σαν να είχαν μάτια), αλλά δε βλέπουν.

خُذِ ٱلْعَفْوَ وَأْمُرْ بِٱلْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنِ ٱلْجَـٰهِلِينَ ﴿199﴾

Δέξου (από τα ήθη και τις πράξεις των ανθρώπων) αυτά που είναι εύκολα (γι' αυτούς και μην τους επιβαρύνεις με ό,τι είναι πέρα των δυνατοτήτων τους), να διατάζεις το καλό, και να στρέφεσαι μακριά από τους ανόητους (δηλ. όποιος σε έβλαψε μην τον βλάψεις και όποιος σε αδίκησε μην τον αδικήσεις, αλλά να είσαι δίκαιος μαζί του).

وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ ٱلشَّيْطَـٰنِ نَزْغٌۭ فَٱسْتَعِذْ بِٱللَّهِ ۚ إِنَّهُۥ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿200﴾

Αν σου ήρθε ψίθυρος από τον Σατανά, αναζήτα καταφύγιο στον Αλλάχ. Πράγματι, Αυτός είναι Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

إِنَّ ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوْا۟ إِذَا مَسَّهُمْ طَـٰٓئِفٌۭ مِّنَ ٱلشَّيْطَـٰنِ تَذَكَّرُوا۟ فَإِذَا هُم مُّبْصِرُونَ ﴿201﴾

Εκείνοι που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του), όταν τους έρχεται ένας ψίθυρος από τον Σατανά, θυμούνται (τον Αλλάχ και την ανταμοιβή Του για τους υπάκουους και την τιμωρία Του για τους ανυπάκουους), και έτσι αμέσως βλέπουν (την αλήθεια και ενεργούν σύμφωνα μ' αυτή).

وَإِخْوَٰنُهُمْ يَمُدُّونَهُمْ فِى ٱلْغَىِّ ثُمَّ لَا يُقْصِرُونَ ﴿202﴾

Όσο για (τους άπιστους και τους κακούς, που είναι) τα αδέλφια τους (των Σατανάδων), (οι Σατανάδες) τους αυξάνουν συνέχεια στην πλάνη (με αμαρτίες, η μία μετά από την άλλη), και έπειτα δε σταματούν ποτέ.

وَإِذَا لَمْ تَأْتِهِم بِـَٔايَةٍۢ قَالُوا۟ لَوْلَا ٱجْتَبَيْتَهَا ۚ قُلْ إِنَّمَآ أَتَّبِعُ مَا يُوحَىٰٓ إِلَىَّ مِن رَّبِّى ۚ هَـٰذَا بَصَآئِرُ مِن رَّبِّكُمْ وَهُدًۭى وَرَحْمَةٌۭ لِّقَوْمٍۢ يُؤْمِنُونَ ﴿203﴾

(Ω, Αγγελιαφόρε! Αν τους φέρνεις ένα σημάδι, σε διαψεύδουν και αποστρέφονται απ' αυτό) και αν δεν τους φέρνεις ένα σημάδι, λένε: «Γιατί δεν εφηύρες ένα σημάδι;» Πες: «Ακολουθώ μόνο αυτό που μου αποκαλύπτεται από τον Κύριό μου. Αυτό (το Κορ’άν) είναι σημάδια (και αποδείξεις) από τον Κύριό σας, και μια καθοδήγηση και έλεος για τους ανθρώπους που πιστεύουν.»

وَإِذَا قُرِئَ ٱلْقُرْءَانُ فَٱسْتَمِعُوا۟ لَهُۥ وَأَنصِتُوا۟ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ﴿204﴾

(Ω, πιστοί) όταν απαγγέλλεται το Κορ’άν, ακούστε το με προσοχή και μη μιλάτε, μήπως και ελεηθείτε.

وَٱذْكُر رَّبَّكَ فِى نَفْسِكَ تَضَرُّعًۭا وَخِيفَةًۭ وَدُونَ ٱلْجَهْرِ مِنَ ٱلْقَوْلِ بِٱلْغُدُوِّ وَٱلْـَٔاصَالِ وَلَا تَكُن مِّنَ ٱلْغَـٰفِلِينَ ﴿205﴾

Και να μνημονεύεις τον Κύριό σου μέσα σου με ταπείνωση και φόβο, και να επικαλείσαι με μέτρια φωνή στην αρχή της ημέρας και στο τέλος της, και μην είσαι από τους αμελείς (που παραμελούν τη μνημόνευση του Αλλάχ).

إِنَّ ٱلَّذِينَ عِندَ رَبِّكَ لَا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِهِۦ وَيُسَبِّحُونَهُۥ وَلَهُۥ يَسْجُدُونَ ۩ ﴿206﴾

Πράγματι, αυτοί (οι άγγελοι) που είναι κοντά στον Κύριό σου δεν γίνονται ποτέ αλαζόνες για τη λατρεία Του. Τον δοξάζουν, και γι' Αυτόν πέφτουν σε Σουτζούντ στάση (με το μέτωπο και τις παλάμες στο έδαφος).