Διαβάστε το Ρουκού 191 του Κορανίου

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِـَٔايَـٰتِنَا وَسُلْطَـٰنٍۢ مُّبِينٍ ﴿96﴾

Πράγματι, στείλαμε τον Μωυσή με τα Σημάδιά Μας και τις ξεκάθαρες αποδείξεις,

إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَإِي۟هِۦ فَٱتَّبَعُوٓا۟ أَمْرَ فِرْعَوْنَ ۖ وَمَآ أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍۢ ﴿97﴾

στον Φαραώ και τους αρχηγούς του λαού του, αλλά (οι αρχηγοί) ακολούθησαν την εντολή του Φαραώ (και τον δρόμο και τη μέθοδό του στην πλάνη), αν και η εντολή (και ο δρόμος) του Φαραώ δεν ήταν ορθή (που να οδηγήσει στην καθοδήγηση).

يَقْدُمُ قَوْمَهُۥ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ فَأَوْرَدَهُمُ ٱلنَّارَ ۖ وَبِئْسَ ٱلْوِرْدُ ٱلْمَوْرُودُ ﴿98﴾

Θα είναι (ο Φαραώ) στην πρώτη γραμμή του λαού του την Ημέρα της Κρίσεως, οδηγώντας τους στη Φωτιά. Και άθλια είναι πράγματι αυτή η είσοδος στην οποία θα εισάγονται!

وَأُتْبِعُوا۟ فِى هَـٰذِهِۦ لَعْنَةًۭ وَيَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۚ بِئْسَ ٱلرِّفْدُ ٱلْمَرْفُودُ ﴿99﴾

Και ακολουθήθηκαν με κατάρα σ' αυτήν (την εγκόσμια ζωή) και στη Μέλλουσα Ζωή. Άθλιες είναι πράγματι αυτές που δόθηκαν (η μία μετά από την άλλη, από την τιμωρία του Αλλάχ και από την κατάρα στην εγκόσμια ζωή και στη Μέλλουσα Ζωή)!

ذَٰلِكَ مِنْ أَنۢبَآءِ ٱلْقُرَىٰ نَقُصُّهُۥ عَلَيْكَ ۖ مِنْهَا قَآئِمٌۭ وَحَصِيدٌۭ ﴿100﴾

Αυτές είναι μερικές από τις ιστορίες των κωμοπόλεων που σε πληροφορούμε (ω, Προφήτη). Κάποιες απ' αυτές (τις κωμοπόλεις) των οποίων μνημεία υπάρχουν ακόμη (όπως η Ἔγρα -Μαντά’ιν Σάλιχ-), ενώ κάποιες άλλες έχουν εξοντωθεί εντελώς.

وَمَا ظَلَمْنَـٰهُمْ وَلَـٰكِن ظَلَمُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ ۖ فَمَآ أَغْنَتْ عَنْهُمْ ءَالِهَتُهُمُ ٱلَّتِى يَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مِن شَىْءٍۢ لَّمَّا جَآءَ أَمْرُ رَبِّكَ ۖ وَمَا زَادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍۢ ﴿101﴾

Δεν τους αδικήσαμε, αλλά εκείνοι είναι που αδίκησαν τον εαυτό τους. Οι θεοί τους, τους οποίους επικαλέστηκαν εκτός του Αλλάχ, δεν τους προστάτεψαν σε τίποτε όταν ήρθε η εντολή του Κυρίου σου, και δεν τους αύξησαν παρά μόνο σε καταστροφή και απώλεια.

وَكَذَٰلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَآ أَخَذَ ٱلْقُرَىٰ وَهِىَ ظَـٰلِمَةٌ ۚ إِنَّ أَخْذَهُۥٓ أَلِيمٌۭ شَدِيدٌ ﴿102﴾

Έτσι είναι η τιμωρία του Κυρίου σου (ω, Μωχάμμαντ) όταν τιμωρεί τις κωμοπόλεις αφού είναι άδικες. Πράγματι, η τιμωρία Του είναι επώδυνη και αυστηρή.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ ٱلْـَٔاخِرَةِ ۚ ذَٰلِكَ يَوْمٌۭ مَّجْمُوعٌۭ لَّهُ ٱلنَّاسُ وَذَٰلِكَ يَوْمٌۭ مَّشْهُودٌۭ ﴿103﴾

Πράγματι, υπάρχει σ' αυτή (την αυστηρή τιμωρία) Σημάδι (και νουθεσία) για όσους φοβούνται την τιμωρία της Μέλλουσας Ζωής. Εκείνη είναι η Ημέρα (της Κρίσεως) στην οποία θα συγκεντρωθούν οι άνθρωποι και εκείνη είναι η Ημέρα στην οποία όλοι θα είναι παρόντες (και κανείς δε θα λείπει).

وَمَا نُؤَخِّرُهُۥٓ إِلَّا لِأَجَلٍۢ مَّعْدُودٍۢ ﴿104﴾

Και δεν την αναβάλουμε (την Ημέρα της Κρίσεως) παρά για ένα προκαθορισμένο χρόνο.

يَوْمَ يَأْتِ لَا تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِۦ ۚ فَمِنْهُمْ شَقِىٌّۭ وَسَعِيدٌۭ ﴿105﴾

Την ημέρα που θα έρθει, κανείς δε θα μιλήσει παρά μόνο με την άδειά Του. Κάποιοι (άνθρωποι) θα είναι άθλιοι ενώ άλλοι θα είναι ευχαριστημένοι.

فَأَمَّا ٱلَّذِينَ شَقُوا۟ فَفِى ٱلنَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌۭ وَشَهِيقٌ ﴿106﴾

Όσο γι' εκείνους που θα είναι άθλιοι, θα είναι στη Φωτιά, όπου θα έχουν εκεί εκπνοή και εισπνοή (με τρομερή φωνή από το μαρτύριο).

خَـٰلِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ ٱلسَّمَـٰوَٰتُ وَٱلْأَرْضُ إِلَّا مَا شَآءَ رَبُّكَ ۚ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌۭ لِّمَا يُرِيدُ ﴿107﴾

Θα μείνουν εκεί μέσα (στη Φωτιά) για όσο καιρό θα παραμένουν οι ουρανοί και η Γη (της Μέλλουσας Ζωής που θα αντικαταστήσουν της εγκόσμιας, δηλ. για πάντα), εκτός από ό,τι θέλει ο Κύριός σου (για τους αμαρτωλούς πιστούς που θα λάβουν μία τιμωρία στη Φωτιά και έπειτα θα τους εισάγει ο Αλλάχ στον Παράδεισο με το έλεός Του). Πράγματι, ο Κύριός σου κάνει ό,τι θέλει.

۞ وَأَمَّا ٱلَّذِينَ سُعِدُوا۟ فَفِى ٱلْجَنَّةِ خَـٰلِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ ٱلسَّمَـٰوَٰتُ وَٱلْأَرْضُ إِلَّا مَا شَآءَ رَبُّكَ ۖ عَطَآءً غَيْرَ مَجْذُوذٍۢ ﴿108﴾

Όσο γι' εκείνους που θα είναι ευχαριστημένοι, θα είναι στον Παράδεισο, όπου θα μείνουν εκεί μέσα για όσο καιρό θα παραμένουν οι ουρανοί και η Γη (της Μέλλουσας Ζωής που θα αντικαταστήσουν της εγκόσμιας, δηλ. για πάντα), εκτός από ό,τι θέλει ο Κύριός σου (δηλ. εκτός από το διάστημα που θα λάβουν οι αμαρτωλοί πιστοί πρώτα μία τιμωρία στη Φωτιά και έπειτα θα τους εισάγει ο Αλλάχ στον Παράδεισο με το έλεός Του). Μία αδιάκοπη παροχή.

فَلَا تَكُ فِى مِرْيَةٍۢ مِّمَّا يَعْبُدُ هَـٰٓؤُلَآءِ ۚ مَا يَعْبُدُونَ إِلَّا كَمَا يَعْبُدُ ءَابَآؤُهُم مِّن قَبْلُ ۚ وَإِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنقُوصٍۢ ﴿109﴾

Μην έχεις λοιπόν (ω, Προφήτη) καμία αμφιβολία σχετικά με ό,τι λατρεύουν εκείνοι (οι ειδωλολάτρες, δηλ. ότι είναι μάταια, πλάνη και ειδωλολατρία). Δε λατρεύουν (οι ειδωλολάτρες εκείνα τα είδωλα) παρά μόνο όπως λάτρευαν οι πρόγονοί τους πριν (χωρίς καμία απόδειξη ή εντολή από τον Αλλάχ ότι αξίζουν τη λατρεία, αλλά τα λατρεύουν μιμούμενοι τους προγόνους τους). Πράγματι, θα τους δώσουμε όλο το μερίδιό τους (από την τιμωρία) αμείωτο.