Το Ρουκού 202 είναι από τη Σούρα Yusuf (εδάφια 80 έως 93). Περιέχει 14 εδάφια και ανήκει στο Τζουζ 13.
Ενημερώθηκε στις 05 Αύγουστος 2026 στις 16h34
Διαβάστε ολόκληρη τη σελίδα : Διαβάστε το Ρουκού 202 του Κορανίου →
فَلَمَّا ٱسْتَيْـَٔسُوا۟ مِنْهُ خَلَصُوا۟ نَجِيًّۭا ۖ قَالَ كَبِيرُهُمْ أَلَمْ تَعْلَمُوٓا۟ أَنَّ أَبَاكُمْ قَدْ أَخَذَ عَلَيْكُم مَّوْثِقًۭا مِّنَ ٱللَّهِ وَمِن قَبْلُ مَا فَرَّطتُمْ فِى يُوسُفَ ۖ فَلَنْ أَبْرَحَ ٱلْأَرْضَ حَتَّىٰ يَأْذَنَ لِىٓ أَبِىٓ أَوْ يَحْكُمَ ٱللَّهُ لِى ۖ وَهُوَ خَيْرُ ٱلْحَـٰكِمِينَ ﴿٨٠﴾
Όταν απελπίστηκαν να τον πείσουν (τον Ιωσήφ), συζήτησαν μεταξύ τους ιδιωτικά. Ο μεγαλύτερός τους είπε: «Δεν ξέρετε ότι ο πατέρας σας έχει πάρει από σας (μία υπόσχεση και) έναν όρκο στο Όνομα του Αλλάχ (ότι θα τον φέρετε πίσω), και από πριν είχατε ήδη παραμελήσει τον Ιωσήφ; Ως εκ τούτου, δε θα φύγω απ' αυτή τη γη έως ότου ο πατέρας μου να μου επιτρέψει (να γυρίσω και να με συγχωρήσει) ή ο Αλλάχ να αποφασίσει για μένα (το να μπορέσω να πάρω τον αδελφό μου). Πράγματι, Αυτός είναι ο Καλύτερος των κριτών.
ٱرْجِعُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَبِيكُمْ فَقُولُوا۟ يَـٰٓأَبَانَآ إِنَّ ٱبْنَكَ سَرَقَ وَمَا شَهِدْنَآ إِلَّا بِمَا عَلِمْنَا وَمَا كُنَّا لِلْغَيْبِ حَـٰفِظِينَ ﴿٨١﴾
Γυρίστε πίσω στον πατέρα σας και πείτε: «Ω, πατέρα μας! Ο γιος σου έκλεψε, και δε (σου) λέμε παρά μόνο αυτά που είδαμε (ότι βρήκαν το δοχείο στις αποσκευές του), και δε γνωρίζαμε τα αόρατα (ότι θα έκλεβε).
وَسْـَٔلِ ٱلْقَرْيَةَ ٱلَّتِى كُنَّا فِيهَا وَٱلْعِيرَ ٱلَّتِىٓ أَقْبَلْنَا فِيهَا ۖ وَإِنَّا لَصَـٰدِقُونَ ﴿٨٢﴾
Ρώτα (τους ανθρώπους) στην κωμόπολη που ήμασταν, και το καραβάνι με το οποίο ήρθαμε, και πράγματι είμαστε ειλικρινείς (σ' αυτά που λέμε).».»
قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًۭا ۖ فَصَبْرٌۭ جَمِيلٌ ۖ عَسَى ٱللَّهُ أَن يَأْتِيَنِى بِهِمْ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَلِيمُ ٱلْحَكِيمُ ﴿٨٣﴾
(Ο Ιακώβ) είπε: «Όχι (δεν είναι όπως είπατε ότι έκλεψε), αλλά στ’ αλήθεια, οι ψυχές σας σας δελέασαν να κάνετε κάτι (στον Μπέντζαμιν όπως κάνατε πριν στον Ιωσήφ). Θα δείξω μία καλή υπομονή (χωρίς να παραπονιέμαι σε κανέναν εκτός από τον Αλλάχ). Είθε ο Αλλάχ να μου τους φέρει όλους! Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).»
وَتَوَلَّىٰ عَنْهُمْ وَقَالَ يَـٰٓأَسَفَىٰ عَلَىٰ يُوسُفَ وَٱبْيَضَّتْ عَيْنَاهُ مِنَ ٱلْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيمٌۭ ﴿٨٤﴾
Στράφηκε μακριά τους και είπε: «Ω, λύπη και θλίψη μου για τον Ιωσήφ!» Και τα μάτια του έγιναν άσπρα από τη θλίψη, και ήταν γεμάτος θλίψη που την κρατούσε μέσα του.
قَالُوا۟ تَٱللَّهِ تَفْتَؤُا۟ تَذْكُرُ يُوسُفَ حَتَّىٰ تَكُونَ حَرَضًا أَوْ تَكُونَ مِنَ ٱلْهَـٰلِكِينَ ﴿٨٥﴾
Είπαν: «Μα τον Αλλάχ, δε θα πάψεις να θυμάσαι τον Ιωσήφ μέχρι να καταστραφεί το σώμα και το μυαλό σου (από τη θλίψη) ή να πεθάνεις!»
قَالَ إِنَّمَآ أَشْكُوا۟ بَثِّى وَحُزْنِىٓ إِلَى ٱللَّهِ وَأَعْلَمُ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٨٦﴾
Είπε: «Στ' αλήθεια, παραπονιέμαι μόνο στον Αλλάχ για την αγωνία και τη θλίψη μου, και ξέρω από τον Αλλάχ αυτό που δεν ξέρετε.
يَـٰبَنِىَّ ٱذْهَبُوا۟ فَتَحَسَّسُوا۟ مِن يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوا۟ مِن رَّوْحِ ٱللَّهِ ۖ إِنَّهُۥ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِن رَّوْحِ ٱللَّهِ إِلَّا ٱلْقَوْمُ ٱلْكَـٰفِرُونَ ﴿٨٧﴾
Ω, γιοι μου! Πηγαίνετε να μάθετε τα νέα του Ιωσήφ και του αδελφού του, και μην απελπίζεστε από το έλεος του Αλλάχ. Πράγματι, δεν απελπίζονται από το έλεος του Αλλάχ παρά μόνο οι άπιστοι.»
فَلَمَّا دَخَلُوا۟ عَلَيْهِ قَالُوا۟ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْعَزِيزُ مَسَّنَا وَأَهْلَنَا ٱلضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَـٰعَةٍۢ مُّزْجَىٰةٍۢ فَأَوْفِ لَنَا ٱلْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَآ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ يَجْزِى ٱلْمُتَصَدِّقِينَ ﴿٨٨﴾
Όταν ήρθαν στη συγκέντρωση του (Ιωσήφ), είπαν: «Ω, κύριε υπουργέ! Οι αντιξοότητες χτύπησαν εμάς και την οικογένειά μας, και φέραμε λίγα χρήματα (και αγαθά που δεν είναι τόσο καλά, με αντάλλαγμα το φαγητό). Δώσε μας, λοιπόν, το πλήρες μέτρο του φορτίου (από σιτηρά όπως έκανες πριν) και δώσε μας ως ελεημοσύνη (τη διαφορά μεταξύ του πλήρες φορτίου και των χρημάτων μας που δεν του φτάνουν), πράγματι, ο Αλλάχ ανταμείβει αυτούς που δίνουν ελεημοσύνη.»
قَالَ هَلْ عَلِمْتُم مَّا فَعَلْتُم بِيُوسُفَ وَأَخِيهِ إِذْ أَنتُمْ جَـٰهِلُونَ ﴿٨٩﴾
Είπε (ο Ιωσήφ): «Ξέρετε (και θυμάστε) τι (κακό) κάνατε στον Ιωσήφ και στον αδελφό του ενώ είχατε άγνοια (για τις συνέπειες);»
قَالُوٓا۟ أَءِنَّكَ لَأَنتَ يُوسُفُ ۖ قَالَ أَنَا۠ يُوسُفُ وَهَـٰذَآ أَخِى ۖ قَدْ مَنَّ ٱللَّهُ عَلَيْنَآ ۖ إِنَّهُۥ مَن يَتَّقِ وَيَصْبِرْ فَإِنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٩٠﴾
Είπαν: «Εσύ είσαι πράγματι ο Ιωσήφ;» Είπε: «Είμαι ο Ιωσήφ και αυτός είναι ο αδελφός μου. Ο Αλλάχ μας έδωσε χάρες (που μας έσωσε και ύψωσε τη θέση μας). Πράγματι, για όποιον φυλάσσεται από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του) και δείχνει υπομονή, ο Αλλάχ δεν αφήνει ποτέ την ανταμοιβή εκείνων που πράττουν το καλό να χαθεί.»
قَالُوا۟ تَٱللَّهِ لَقَدْ ءَاثَرَكَ ٱللَّهُ عَلَيْنَا وَإِن كُنَّا لَخَـٰطِـِٔينَ ﴿٩١﴾
Είπαν: «Μα τον Αλλάχ! Ο Αλλάχ σε επέλεξε (και σε προτίμησε) πάνω από μας, και πράγματι ήμασταν αμαρτωλοί (γι' αυτά που κάναμε σε σένα και στον αδελφό σου).»
قَالَ لَا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ ٱلْيَوْمَ ۖ يَغْفِرُ ٱللَّهُ لَكُمْ ۖ وَهُوَ أَرْحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ ﴿٩٢﴾
Είπε (ο Ιωσήφ): «Δεν υπάρχει καμία επίπληξη για σας σήμερα. Είθε ο Αλλάχ να σας συγχωρήσει. Πράγματι, Αυτός είναι ο πιο Ελεήμων από τους ελεήμονες.
ٱذْهَبُوا۟ بِقَمِيصِى هَـٰذَا فَأَلْقُوهُ عَلَىٰ وَجْهِ أَبِى يَأْتِ بَصِيرًۭا وَأْتُونِى بِأَهْلِكُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٩٣﴾
Πηγαίνετε με το πουκάμισό μου αυτό και ρίξτε το στο πρόσωπο του πατέρα μου, θα ανακτήσει την όρασή του. Και φέρτε μου όλη την οικογένειά σας.»