Διαβάστε το Ρουκού 254 του Κορανίου

وَتَحْسَبُهُمْ أَيْقَاظًۭا وَهُمْ رُقُودٌۭ ۚ وَنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ ٱلْيَمِينِ وَذَاتَ ٱلشِّمَالِ ۖ وَكَلْبُهُم بَـٰسِطٌۭ ذِرَاعَيْهِ بِٱلْوَصِيدِ ۚ لَوِ ٱطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًۭا وَلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًۭا ﴿١٨﴾

(Αν τους έβλεπες) θα νόμιζες ότι ήταν ξύπνιοι, αν και κοιμόντουσαν. Τους γυρίζαμε στη δεξιά και στην αριστερή τους πλευρά [για να μην τους φάει η γη ή να έχουν πληγές κατάκλισης κλπ.], και ο σκύλος τους τέντωνε τα μπροστινά του πόδια στην είσοδο. Αν τους έβλεπες, θα είχες φύγει μακριά τους, και θα ήσουν γεμάτος τρόμο.

وَكَذَٰلِكَ بَعَثْنَـٰهُمْ لِيَتَسَآءَلُوا۟ بَيْنَهُمْ ۚ قَالَ قَآئِلٌۭ مِّنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْ ۖ قَالُوا۟ لَبِثْنَا يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍۢ ۚ قَالُوا۟ رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْ فَٱبْعَثُوٓا۟ أَحَدَكُم بِوَرِقِكُمْ هَـٰذِهِۦٓ إِلَى ٱلْمَدِينَةِ فَلْيَنظُرْ أَيُّهَآ أَزْكَىٰ طَعَامًۭا فَلْيَأْتِكُم بِرِزْقٍۢ مِّنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ أَحَدًا ﴿١٩﴾

(Όπως τους κάναμε τα παραπάνω θαύματα), ομοίως, τους κάναμε να ξυπνήσουν για να ρωτήσει ο ένας τον άλλον. Είπε ένας απ' αυτούς: «Πόσο καιρό κοιμηθήκατε;» Είπαν: «Κοιμηθήκαμε για μία ημέρα ή ένα μέρος μίας ημέρας.» Είπαν (οι άλλοι): «Ο Κύριός σας ξέρει καλύτερα πόσο καιρό κοιμηθήκατε. Στείλτε λοιπόν έναν από σας μ' αυτά τα ασημένια νομίσματά σας στην πόλη, και ας δει ποιος έχει πιο καλό φαγητό και να φέρει αγαθά απ' αυτόν, και να είναι ευγενικός και να μην κάνει κανέναν να μάθει για σας.

إِنَّهُمْ إِن يَظْهَرُوا۟ عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوكُمْ أَوْ يُعِيدُوكُمْ فِى مِلَّتِهِمْ وَلَن تُفْلِحُوٓا۟ إِذًا أَبَدًۭا ﴿٢٠﴾

Γιατί αν μάθουν για σας, θα σας λιθοβολήσουν ή θα σας αναγκάσουν να επιστρέψετε στη θρησκεία τους, και τότε (αν το κάνετε) δε θα πετύχετε ποτέ.»

وَكَذَٰلِكَ أَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوٓا۟ أَنَّ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقٌّۭ وَأَنَّ ٱلسَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيهَآ إِذْ يَتَنَـٰزَعُونَ بَيْنَهُمْ أَمْرَهُمْ ۖ فَقَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ عَلَيْهِم بُنْيَـٰنًۭا ۖ رَّبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ ۚ قَالَ ٱلَّذِينَ غَلَبُوا۟ عَلَىٰٓ أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِم مَّسْجِدًۭا ﴿٢١﴾

(Όπως τους κάναμε τα παραπάνω θαύματα), ομοίως, κάναμε τους άλλους (τους κατοίκους της πόλης και τον βασιλιά τους) να μάθουν γι' αυτούς (και την ιστορία τους, όταν είδαν τα παλιά νομίσματα μ' αυτόν που πήγε να αγοράσει φαγητό). Για να μάθουν (οι κάτοικοι της πόλης όταν είδαν αυτό το Σημάδι) ότι η υπόσχεση του Αλλάχ (για την ανάσταση) είναι αληθινή, και ότι δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για την Ώρα (της Ημέρας της Κρίσεως). [Όμως όταν έφτασαν, οι κάτοικοι, έξω από το σπήλαιο, και ζήτησε εκείνος που πήγε να αγοράσει φαγητό να μπεί πρώτος για να μην τρομάξουν οι άλλοι, πέθανε αυτός και οι σύντροφοί του στο σπήλαιο], τότε διαφώνησαν (οι άνθρωποι) μεταξύ τους για το θέμα εκείνων (των νέων), και έτσι (κάποιοι) είπαν: «Χτίστε έναν τοίχο στην είσοδο του σπηλαίου τους (για να τους προστατεύει). Ο Κύριός τους γνωρίζει καλύτερα την κατάστασή τους (και την ενάρετη θέση τους).» Όμως εκείνοι που επικράτησαν στο θέμα τους, είπαν: «Πράγματι, θα χτίσουμε στον τόπο τους ένα τζαμί (τόπο λατρείας για να τους θυμόμαστε και ως τιμή γι' αυτούς).»

سَيَقُولُونَ ثَلَـٰثَةٌۭ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْ وَيَقُولُونَ خَمْسَةٌۭ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًۢا بِٱلْغَيْبِ ۖ وَيَقُولُونَ سَبْعَةٌۭ وَثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ ۚ قُل رَّبِّىٓ أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِم مَّا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا قَلِيلٌۭ ۗ فَلَا تُمَارِ فِيهِمْ إِلَّا مِرَآءًۭ ظَـٰهِرًۭا وَلَا تَسْتَفْتِ فِيهِم مِّنْهُمْ أَحَدًۭا ﴿٢٢﴾

Μερικοί (Χριστιανοί και Εβραίοι που θα συζητήσουν για την ιστορία τους αργότερα) θα πουν: «Ήταν τρεις (νέοι), και ο σκύλος τους ήταν ο τέταρτος (σε αριθμό)», ενώ άλλοι θα πουν: «Ήταν πέντε, και ο σκύλος τους ήταν ο έκτος», - μαντεύοντας (χωρίς απόδειξη) για κάτι που δεν ξέρουν. Και άλλοι θα πουν: «Ήταν επτά, και ο σκύλος τους ήταν ο όγδοος.» Πες: «Ο Κύριός μου γνωρίζει καλύτερα τον αριθμό τους, και δεν ξέρει τον αριθμό τους παρά μόνο λίγοι. Γι' αυτό μη συζητάς (ω, Προφήτη, μαζί τους) για τον αριθμό τους, παρά μόνο μία επιφανειακή συζήτηση (με το να απαγγέλλεις μόνο αυτό που σου αποκαλύψαμε χωρίς να μαλώσεις μαζί τους), ούτε να ρωτήσεις κανέναν απ' αυτούς για την ιστορία εκείνων (των νέων, αφού δεν ξέρουν τις λεπτομέρειες της, και ό,τι θα πουν θα είναι λόγια χωρίς γνώση).»