Διαβάστε το Ρουκού 260 του Κορανίου

وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِفَتَىٰهُ لَآ أَبْرَحُ حَتَّىٰٓ أَبْلُغَ مَجْمَعَ ٱلْبَحْرَيْنِ أَوْ أَمْضِىَ حُقُبًۭا ﴿٦٠﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν ο Μωυσής είπε στον υπηρέτη του (τον Ιησού του Ναυή, αραβικά: Γιούσα‘ μπιν Νουν): «Ακόμα θα συνεχίσω να περπατάω μέχρι να φτάσω στο σημείο όπου συναντιούνται τα δύο σώματα νερού ή θα περπατήσω για πολύ καιρό (μέχρι να συναντήσω τον Αλ-Χάντιρ, για να μάθω απ' αυτόν).» [Αυτό ήταν όταν έμαθε από τον Αλλάχ για τον Αλ-Χάντιρ, που είχε περισσότερη γνώση απ' αυτόν. Και έμαθε ότι θα πρέπει να πάρει μαζί του ένα ψάρι σε ένα ψάθινο καλάθι, και όπου θα το χάσει, εκεί θα βρει τον Αλ-Χάντιρ].

فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوتَهُمَا فَٱتَّخَذَ سَبِيلَهُۥ فِى ٱلْبَحْرِ سَرَبًۭا ﴿٦١﴾

Όταν όμως έφτασαν στο σημείο όπου συναντιούνται (τα δύο σώματα νερού, κοιμήθηκε ο Μωυσής δίπλα σε έναν βράχο, και το ψάρι αναστήθηκε, και έτσι) έχασαν το ψάρι τους, το οποίο πήρε τον ανοιχτό δρόμο του στο νερό, (αλλά ο Ιησούς του Ναυή ξέχασε να ενημερώσει τον Μωυσή όταν ξύπνησε).

فَلَمَّا جَاوَزَا قَالَ لِفَتَىٰهُ ءَاتِنَا غَدَآءَنَا لَقَدْ لَقِينَا مِن سَفَرِنَا هَـٰذَا نَصَبًۭا ﴿٦٢﴾

Όταν (ξύπνησε ο Μωυσής και) ξεπέρασαν εκείνο το μέρος, είπε (ο Μωυσής) στον υπηρέτη του: «Φέρε μας το πρωινό μας. Στ' αλήθεια, έχουμε πολλή κούραση απ' αυτό το ταξίδι μας.»

قَالَ أَرَءَيْتَ إِذْ أَوَيْنَآ إِلَى ٱلصَّخْرَةِ فَإِنِّى نَسِيتُ ٱلْحُوتَ وَمَآ أَنسَىٰنِيهُ إِلَّا ٱلشَّيْطَـٰنُ أَنْ أَذْكُرَهُۥ ۚ وَٱتَّخَذَ سَبِيلَهُۥ فِى ٱلْبَحْرِ عَجَبًۭا ﴿٦٣﴾

(Ο Ιησούς του Ναυή) είπε: «Θυμάσαι όταν καθήσαμε δίπλα σε έναν βράχο; Εκεί έχασα το ψάρι, και δε με έκανε να ξεχάσω να σου το αναφέρω αυτό, παρά μόνο ο Σατανάς, και (το ψάρι αναστήθηκε και) πήρε τον δρόμο του στο νερό με θαυμαστό τρόπο.»

قَالَ ذَٰلِكَ مَا كُنَّا نَبْغِ ۚ فَٱرْتَدَّا عَلَىٰٓ ءَاثَارِهِمَا قَصَصًۭا ﴿٦٤﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Αυτό ακριβώς που επιδιώκαμε (επειδή εκεί θα βρούμε τον Αλ-Χάντιρ).» Έτσι γύρισαν πίσω, ακολουθώντας τα βήματά τους που άφησαν πριν.

فَوَجَدَا عَبْدًۭا مِّنْ عِبَادِنَآ ءَاتَيْنَـٰهُ رَحْمَةًۭ مِّنْ عِندِنَا وَعَلَّمْنَـٰهُ مِن لَّدُنَّا عِلْمًۭا ﴿٦٥﴾

Έτσι, βρήκαν έναν από τους δούλους Μας (τον Αλ-Χάντιρ), στον οποίο χαρίσαμε έλεος από Μας και τον διδάξαμε γνώση από Μας.

قَالَ لَهُۥ مُوسَىٰ هَلْ أَتَّبِعُكَ عَلَىٰٓ أَن تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًۭا ﴿٦٦﴾

Ο Μωυσής του είπε (στον Αλ-Χάντιρ): «Θα μπορούσα να σε ακολουθήσω και να μου διδάξεις από ό,τι διδάχτηκες από ορθή γνώση (και καθοδήγηση που θα με ωφελήσει);»

قَالَ إِنَّكَ لَن تَسْتَطِيعَ مَعِىَ صَبْرًۭا ﴿٦٧﴾

Είπε (ο Αλ-Χάντιρ): «Δε θα μπορέσεις να έχεις υπομονή μαζί μου.

وَكَيْفَ تَصْبِرُ عَلَىٰ مَا لَمْ تُحِطْ بِهِۦ خُبْرًۭا ﴿٦٨﴾

Πώς θα μπορέσεις να έχεις υπομονή με κάτι για το οποίο δεν έχεις γνώση;»

قَالَ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ صَابِرًۭا وَلَآ أَعْصِى لَكَ أَمْرًۭا ﴿٦٩﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Θα με βρεις, αν θέλει ο Αλλάχ, υπομονετικό και δε θα παρακούσω καμία από τις εντολές σου.»

قَالَ فَإِنِ ٱتَّبَعْتَنِى فَلَا تَسْـَٔلْنِى عَن شَىْءٍ حَتَّىٰٓ أُحْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْرًۭا ﴿٧٠﴾

Είπε (ο Αλ-Χάντιρ): «Αν λοιπόν με ακολουθήσεις, μη με ρωτήσεις για οποιοδήποτε πράγμα (κάνω) μέχρι εγώ να σου το αναφέρω (και να σου το εξηγήσω).»