Διαβάστε το Ρουκού 270 του Κορανίου

طه ﴿١﴾

Τ, Χ [Τα-Χα, δύο ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δεν αποτελούν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μία ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο].

مَآ أَنزَلْنَا عَلَيْكَ ٱلْقُرْءَانَ لِتَشْقَىٰٓ ﴿٢﴾

Δε στείλαμε το Κορ’άν σε σένα (ω, Προφήτη) για να ταλαιπωρείσαι (και να λυπάσαι τον λαό σου που αρνείται την πίστη).

إِلَّا تَذْكِرَةًۭ لِّمَن يَخْشَىٰ ﴿٣﴾

Αλλά (το στείλαμε) ως νουθεσία (και υπενθύμιση) για όσους φοβούνται (τον Αλλάχ).

تَنزِيلًۭا مِّمَّنْ خَلَقَ ٱلْأَرْضَ وَٱلسَّمَـٰوَٰتِ ٱلْعُلَى ﴿٤﴾

Μία αποκάλυψη απ' Αυτόν που δημιούργησε τη Γη και τους υψηλούς ουρανούς.

ٱلرَّحْمَـٰنُ عَلَى ٱلْعَرْشِ ٱسْتَوَىٰ ﴿٥﴾

Ο Αρ-Ραχμάν (Πολυεύσπλαχνος) υψώθηκε πάνω από τον Θρόνο (με τρόπο που ταιριάζει στην Μεγαλοπρέπειά Του).

لَهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ ٱلثَّرَىٰ ﴿٦﴾

Σ' Αυτόν ανήκουν ό,τι βρίσκεται στους ουρανούς, στη γη, ό,τι βρίσκεται ανάμεσά τους, και ό,τι βρίσκεται κάτω από το χώμα.

وَإِن تَجْهَرْ بِٱلْقَوْلِ فَإِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلسِّرَّ وَأَخْفَى ﴿٧﴾

Είτε μιλάς φωναχτά, (είτε κρυφά, ω, Προφήτη), πράγματι, Αυτός ξέρει ό,τι είναι μυστικό, και ό,τι είναι πιο κρυμμένο (όπως τις σκέψεις της ψυχής).

ٱللَّهُ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ لَهُ ٱلْأَسْمَآءُ ٱلْحُسْنَىٰ ﴿٨﴾

Αλλάχ! Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός. Σ' Αυτόν ανήκουν τα Ομορφότερα Ονόματα.

وَهَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ﴿٩﴾

Σου ήρθε (ω, Προφήτη) η ιστορία του Μωυσή;

إِذْ رَءَا نَارًۭا فَقَالَ لِأَهْلِهِ ٱمْكُثُوٓا۟ إِنِّىٓ ءَانَسْتُ نَارًۭا لَّعَلِّىٓ ءَاتِيكُم مِّنْهَا بِقَبَسٍ أَوْ أَجِدُ عَلَى ٱلنَّارِ هُدًۭى ﴿١٠﴾

Όταν (έχασε τον δρόμο στο ταξίδι του, και) είδε φωτιά, και είπε στην οικογένειά του: «Μείνετε εδώ. Έχω δει μία φωτιά, ίσως να μπορέσω να φέρω απ' αυτή μία φλόγα για σας, ή να βρω κάποιον να μας καθοδηγήσει στον δρόμο.»

فَلَمَّآ أَتَىٰهَا نُودِىَ يَـٰمُوسَىٰٓ ﴿١١﴾

Όταν την έφτασε, του φώναξε (ο Αλλάχ): «Ω, Μωυσή!

إِنِّىٓ أَنَا۠ رَبُّكَ فَٱخْلَعْ نَعْلَيْكَ ۖ إِنَّكَ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًۭى ﴿١٢﴾

Πράγματι, Εγώ είμαι ο Κύριός σου (που σου μιλάει). Βγάλε λοιπόν τα υποδήματά σου, γιατί βρίσκεσαι στην ιερή κοιλάδα, Τούα.

وَأَنَا ٱخْتَرْتُكَ فَٱسْتَمِعْ لِمَا يُوحَىٰٓ ﴿١٣﴾

Εγώ σε επέλεξα, γι' αυτό άκου αυτό που θα αποκαλυφθεί (σε σένα):

إِنَّنِىٓ أَنَا ٱللَّهُ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱعْبُدْنِى وَأَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ لِذِكْرِىٓ ﴿١٤﴾

Πράγματι, Εγώ είμαι ο Αλλάχ. Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Εγώ, γι’ αυτό λάτρεψε μόνο Εμένα και τέλεσε την προσευχή για την εξύμνησή Μου.

إِنَّ ٱلسَّاعَةَ ءَاتِيَةٌ أَكَادُ أُخْفِيهَا لِتُجْزَىٰ كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا تَسْعَىٰ ﴿١٥﴾

Πράγματι, η Ώρα έρχεται, αλλά σχεδόν την κρατάω κρυφή (αλλά θα ξέρουν ότι πλησιάζει από τα Σημάδια της). (Θα έρθει) για να λάβει η κάθε ψυχή (την ανταμοιβή ή την τιμωρία) για ό,τι έκανε (από καλό ή κακό).

فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَن لَّا يُؤْمِنُ بِهَا وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ فَتَرْدَىٰ ﴿١٦﴾

Μην αφήσεις, λοιπόν, εκείνους που δεν πιστεύουν σ' αυτήν (την Ώρα) και ακολουθούν τους πόθους τους να σε αποστρέψουν απ' αυτή (και να ετοιμάζεσαι γι' αυτήν με τις καλές πράξεις σου), διαφορετικά θα καταστραφείς.

وَمَا تِلْكَ بِيَمِينِكَ يَـٰمُوسَىٰ ﴿١٧﴾

Τι είναι αυτό στο δεξί σου χέρι, ω, Μωυσή;» [Το ερώτημα εδώ τραβάει την προσοχή του Μωυσή στο πόσο ασήμαντη είναι η ράβδος του, αλλά μ' αυτή θα κάνει μεγάλα θαύματα]!

قَالَ هِىَ عَصَاىَ أَتَوَكَّؤُا۟ عَلَيْهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَىٰ غَنَمِى وَلِىَ فِيهَا مَـَٔارِبُ أُخْرَىٰ ﴿١٨﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Είναι η ράβδος μου. Στηρίζομαι σ' αυτή και χτυπάω τα δέντρα μ' αυτή για να πέσουν τα φύλλα και να τα φάνε τα πρόβατά μου, και τη χρησιμοποιώ και γι' άλλες χρήσεις.»

قَالَ أَلْقِهَا يَـٰمُوسَىٰ ﴿١٩﴾

(Ο Αλλάχ) είπε: «Ρίξε την κάτω, ω, Μωυσή!»

فَأَلْقَىٰهَا فَإِذَا هِىَ حَيَّةٌۭ تَسْعَىٰ ﴿٢٠﴾

Έτσι, την έριξε κάτω (ο Μωυσής), και έτσι έγινε (η ράβδος) ένα φίδι που κινιόταν γρήγορα.

قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْ ۖ سَنُعِيدُهَا سِيرَتَهَا ٱلْأُولَىٰ ﴿٢١﴾

(Ο Αλλάχ) είπε: «Πάρε την πίσω και μη φοβάσαι. Θα την επαναφέρουμε στην προηγούμενη κατάστασή της.

وَٱضْمُمْ يَدَكَ إِلَىٰ جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَآءَ مِنْ غَيْرِ سُوٓءٍ ءَايَةً أُخْرَىٰ ﴿٢٢﴾

Και βάλε το χέρι σου κάτω από τη μασχάλη σου, θα βγει άσπρο χωρίς κανένα κακό (λέπρα), ως άλλο ένα Σημάδι.

لِنُرِيَكَ مِنْ ءَايَـٰتِنَا ٱلْكُبْرَى ﴿٢٣﴾

Για να σου δείξουμε από τα μεγάλα Σημάδια Μας.

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴿٢٤﴾

Πήγαινε στον Φαραώ, γιατί παραβίασε τα όρια (με τις αμαρτίες και την απιστία).»