Διαβάστε το Ρουκού 277 του Κορανίου

وَلَوْلَا كَلِمَةٌۭ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَكَانَ لِزَامًۭا وَأَجَلٌۭ مُّسَمًّۭى ﴿129﴾

Αν δεν υπήρχε ήδη μία διαταγή από τον Κύριό σου (ω, Προφήτη, ότι θα τους έδινε αναβολή) και (αν δεν υπήρχε ήδη) μία καθορισμένη ώρα (για το θάνατό τους, την τιμωρία τους, ή την Ημέρα της Κρίσεως), θα ήταν αναπόφευκτη (η άμεση τιμωρία, που την αξίζουν λόγω της απιστίας τους).

فَٱصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ ٱلشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبِهَا ۖ وَمِنْ ءَانَآئِ ٱلَّيْلِ فَسَبِّحْ وَأَطْرَافَ ٱلنَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرْضَىٰ ﴿130﴾

Γι' αυτό κάνε υπομονή (ω, Προφήτη) με ό,τι λένε (αυτοί που σε διαψεύδουν), και δόξαζε τον Κύριό σου ευγνώμονοντάς Τον, πριν την ανατολή του ηλίου (στην προσευχή Φατζρ) και πριν από τη δύση του (στην προσευχή ‘Ασρ). Και δόξαζέ Τον κατά τη διάρκεια της νύχτας (στη προσευχή Ίσα) και στην αρχή και το τέλος της ημέρας (στις προσευχές Δουχρ και Μάγριμπ), ώστε να είσαι ευχαριστημένος (με την ανταμοιβή).

وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعْنَا بِهِۦٓ أَزْوَٰجًۭا مِّنْهُمْ زَهْرَةَ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ ۚ وَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰ ﴿131﴾

Μην κοιτάζεις (ω, Προφήτη) αυτά που δώσαμε σε διάφορες ομάδες απ' αυτούς (τους ειδωλολάτρες), τα οποία είναι μόνο στολίδια αυτής της εγκόσμιας ζωής, για να τους δοκιμάσουμε μ' αυτά. Αλλά τα αγαθά (και η ανταμοιβή) του Κυρίου σου (για σένα στη Μέλλουσα Ζωή) είναι καλύτερα και διαρκούν περισσότερο.

وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِٱلصَّلَوٰةِ وَٱصْطَبِرْ عَلَيْهَا ۖ لَا نَسْـَٔلُكَ رِزْقًۭا ۖ نَّحْنُ نَرْزُقُكَ ۗ وَٱلْعَـٰقِبَةُ لِلتَّقْوَىٰ ﴿132﴾

Διάταξε την οικογένειά σου να τελούν την προσευχή, και να είσαι σταθερός με υπομονή κατά την τέλεσή της (τηρώντας τους πυλώνες και τους κανόνες της). Δε σου ζητάμε αγαθά (από σένα για τον εαυτό σου ή για κανέναν άλλον), αλλά είμαστε Εμείς που παρέχουμε αγαθά σε σένα (και σε όλους τους άλλους). Πράγματι, η καλύτερη κατάληξη είναι για (αυτούς που τηρούν) την ευσέβεια (και φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ, τηρώντας τις εντολές Του).

وَقَالُوا۟ لَوْلَا يَأْتِينَا بِـَٔايَةٍۢ مِّن رَّبِّهِۦٓ ۚ أَوَلَمْ تَأْتِهِم بَيِّنَةُ مَا فِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ ﴿133﴾

Λένε (οι άπιστοι): «Αν μόνο μας έφερνε ένα Σημάδι από τον Κύριό του (απ' αυτά που προτείναμε), (τότε θα πιστεύαμε)!» Μα δεν τους ήρθε (το Κορ’άν ως) η εξήγηση (και η απόδειξη) για ό,τι υπήρχαν στις προηγούμενες Γραφές (από τις περιγραφές του Μωχάμμαντ, και τις ιστορίες των αρχαίων λαών παρόλο που ο Μωχάμμαντ ούτε ήξερε να διαβάζει ή να γράφει, ούτε είχε προηγούμενη γνώση και μελέτη για τις προηγούμενες Γραφές);

وَلَوْ أَنَّآ أَهْلَكْنَـٰهُم بِعَذَابٍۢ مِّن قَبْلِهِۦ لَقَالُوا۟ رَبَّنَا لَوْلَآ أَرْسَلْتَ إِلَيْنَا رَسُولًۭا فَنَتَّبِعَ ءَايَـٰتِكَ مِن قَبْلِ أَن نَّذِلَّ وَنَخْزَىٰ ﴿134﴾

Αν τους είχαμε καταστρέψει με μία τιμωρία πριν απ' αυτό (δηλ. πριν στείλουμε έναν Αγγελιαφόρο), θα έλεγαν: «Κύριέ μας! Αν μόνο μας έστελνες έναν Αγγελιοφόρο, θα ακολουθούσαμε τα Εδάφια (και τα Σημάδιά) Σου πριν να ταπεινωθούμε και να ατιμωθούμε!»

قُلْ كُلٌّۭ مُّتَرَبِّصٌۭ فَتَرَبَّصُوا۟ ۖ فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ أَصْحَـٰبُ ٱلصِّرَٰطِ ٱلسَّوِىِّ وَمَنِ ٱهْتَدَىٰ ﴿135﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Ο καθένας (από εμάς και εσάς) περιμένει (αυτά που θα κάνει ο Αλλάχ)! Περιμένετε λοιπόν, πράγματι θα μάθετε ποιοι βρίσκονται στον ίσιο δρόμο, και ποιοι είναι οι καθοδηγημένοι (εμείς ή εσείς)!»