Διαβάστε το Ρουκού 286 του Κορανίου

وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَعْبُدُ ٱللَّهَ عَلَىٰ حَرْفٍۢ ۖ فَإِنْ أَصَابَهُۥ خَيْرٌ ٱطْمَأَنَّ بِهِۦ ۖ وَإِنْ أَصَابَتْهُ فِتْنَةٌ ٱنقَلَبَ عَلَىٰ وَجْهِهِۦ خَسِرَ ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْخُسْرَانُ ٱلْمُبِينُ ﴿١١﴾

Ανάμεσα στους ανθρώπους υπάρχει εκείνος που λατρεύει τον Αλλάχ με δισταγμό: αν του έρθει κάτι καλό, είναι καθησυχασμένος μ' αυτό (και συνεχίζει στην πίστη του). Αλλά αν τον πλήττουν κακουχίες, γυρίζει πίσω (εγκαταλείποντας και κατηγορώντας τη θρησκεία του). Έχασε την εγκόσμια ζωή (επειδή η απιστία του δε θα τον σώσει από τις κακουχίες, ούτε θα του φέρει κανένα όφελος), και (έχασε και) τη Μέλλουσα Ζωή. Αυτή είναι πράγματι η προφανής απώλεια.

يَدْعُوا۟ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُۥ وَمَا لَا يَنفَعُهُۥ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلضَّلَـٰلُ ٱلْبَعِيدُ ﴿١٢﴾

Επικαλείται εκτός του Αλλάχ, αυτά (τα είδωλα) που δεν μπορούν ούτε να τον βλάψουν, ούτε να τον ωφελήσουν. Αυτή είναι πράγματι η πλάνη που έχει ξεφύγει μακριά.

يَدْعُوا۟ لَمَن ضَرُّهُۥٓ أَقْرَبُ مِن نَّفْعِهِۦ ۚ لَبِئْسَ ٱلْمَوْلَىٰ وَلَبِئْسَ ٱلْعَشِيرُ ﴿١٣﴾

Επικαλείται αυτά (τα είδωλα) των οποίων το κακό είναι πιο κοντά (σ' αυτόν) από το (χαμένο) όφελός τους [δηλ. εξαιτίας αυτών θα ριχτεί στη Φωτιά, και δε θα του προσφέρουν ποτέ κανένα όφελος). Τι άθλιος υποστηρικτής είναι αυτός (που δεν μπορεί να υποστηρίξει αυτόν που τον επικαλείται), και τι άθλιος σύντροφος είναι αυτός (γι' αυτόν που τον λατρεύει και τον παίρνει ως σύντροφο)!

إِنَّ ٱللَّهَ يُدْخِلُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ جَنَّـٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيدُ ﴿١٤﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ θα εισάγει αυτούς που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις, σε κήπους κάτω από τους οποίους (δηλ. κάτω από τα παλάτια και τα δέντρα τους) ρέουν ποτάμια. Πράγματι, ο Αλλάχ κάνει ό,τι θέλει.

مَن كَانَ يَظُنُّ أَن لَّن يَنصُرَهُ ٱللَّهُ فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ فَلْيَمْدُدْ بِسَبَبٍ إِلَى ٱلسَّمَآءِ ثُمَّ لْيَقْطَعْ فَلْيَنظُرْ هَلْ يُذْهِبَنَّ كَيْدُهُۥ مَا يَغِيظُ ﴿١٥﴾

Όποιος νομίζει ότι ο Αλλάχ δε θα υποστηρίξει αυτόν (τον Προφήτη) στην εγκόσμια ζωή και στη Μέλλουσα Ζωή, ας επεκτείνει ένα μέσο προς τον ουρανό (για να φτάσει εκεί) και έπειτα ας κόψει (την υποστήριξη και την αποκάλυψη από τον ουρανό προς τον Μωχάμμαντ), [ή ας επεκτείνει ένα σκοινί μέχρι το ταβάνι και ας στραγγαλιστεί και έπειτα ας κόψει το σκοινί], μετά ας δει: Απομάκρυνε το σχέδιό του (και η πράξη του), αυτό που τον ενοχλούσε (δηλ. την υποστήριξη του Αλλάχ προς τον Προφήτη);

وَكَذَٰلِكَ أَنزَلْنَـٰهُ ءَايَـٰتٍۭ بَيِّنَـٰتٍۢ وَأَنَّ ٱللَّهَ يَهْدِى مَن يُرِيدُ ﴿١٦﴾

Έτσι (όπως διασαφηνίσαμε τις αποδείξεις για την ανάσταση) στείλαμε αυτό (το Κορ’άν) ως ξεκάθαρα Εδάφια, και πράγματι, ο Αλλάχ καθοδηγεί όποιον θέλει.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَٱلَّذِينَ هَادُوا۟ وَٱلصَّـٰبِـِٔينَ وَٱلنَّصَـٰرَىٰ وَٱلْمَجُوسَ وَٱلَّذِينَ أَشْرَكُوٓا۟ إِنَّ ٱللَّهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ شَهِيدٌ ﴿١٧﴾

Πράγματι, όσο για τους πιστούς, τους Εβραίους, τους Μανδαίους (Ασ-Σάμπι’α), τους Χριστιανούς, τους Ζωροάστρες και τους ειδωλολάτρες, ο Αλλάχ θα κρίνει ανάμεσα τους την Ημέρα της Ανάστασης. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Μάρτυρας στα πάντα.

أَلَمْ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ يَسْجُدُ لَهُۥ مَن فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ وَٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ وَٱلنُّجُومُ وَٱلْجِبَالُ وَٱلشَّجَرُ وَٱلدَّوَآبُّ وَكَثِيرٌۭ مِّنَ ٱلنَّاسِ ۖ وَكَثِيرٌ حَقَّ عَلَيْهِ ٱلْعَذَابُ ۗ وَمَن يُهِنِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِن مُّكْرِمٍ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ يَفْعَلُ مَا يَشَآءُ ۩ ﴿١٨﴾

Δε βλέπεις (ω, Προφήτη) ότι για τον Αλλάχ πέφτουν σε Σιτζούντ στάση (με υποταγή) όλοι όσοι είναι στους ουρανούς και στη γη, και ο ήλιος, το φεγγάρι, τα αστέρια, τα βουνά, τα δέντρα, τα κινούμενα πλάσματα και πολλοί από τους ανθρώπους; Υπάρχουν όμως και πολλοί (άνθρωποι) στους οποίους αξίζει η τιμωρία. Όποιον ο Αλλάχ ατιμάσει, δε θα υπάρχει κανείς να τον τιμήσει. Πράγματι, ο Αλλάχ κάνει ό,τι θέλει.

۞ هَـٰذَانِ خَصْمَانِ ٱخْتَصَمُوا۟ فِى رَبِّهِمْ ۖ فَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيَابٌۭ مِّن نَّارٍۢ يُصَبُّ مِن فَوْقِ رُءُوسِهِمُ ٱلْحَمِيمُ ﴿١٩﴾

Αυτοί είναι δύο αντίπαλοι (ομάδα πιστών και ομάδα άπιστων) που διαφωνούν μεταξύ τους για τον Κύριό τους. Όσο γι' εκείνους που αρνήθηκαν την πίστη, η Φωτιά θα είναι τα ρούχα τους, και θα χύνεται ζεματιστό νερό πάνω από τα κεφάλια τους,

يُصْهَرُ بِهِۦ مَا فِى بُطُونِهِمْ وَٱلْجُلُودُ ﴿٢٠﴾

με το οποίο (ζεματιστό νερό) θα λιώσει ό,τι είναι μέσα στην κοιλιά τους, και τα δέρματά (τους, τα οποία θα αναναιώνονται συνεχώς για να γεύονται το μαρτύριο).

وَلَهُم مَّقَـٰمِعُ مِنْ حَدِيدٍۢ ﴿٢١﴾

Και θα υπάρχουν γι' αυτούς σιδερένια σφυριά (με τα οποία θα τους χτυπήσουν οι Άγγελοι).

كُلَّمَآ أَرَادُوٓا۟ أَن يَخْرُجُوا۟ مِنْهَا مِنْ غَمٍّ أُعِيدُوا۟ فِيهَا وَذُوقُوا۟ عَذَابَ ٱلْحَرِيقِ ﴿٢٢﴾

Κάθε φορά που θα προσπαθήσουν να βγουν απ' αυτήν (τη Φωτιά) λόγω της έντονης οδύνης (τους), θα τους επιστρέψουν σ' αυτήν και (θα ειπωθεί σ' αυτούς): «Γευτείτε το μαρτύριο της καύσης της Φωτιάς!»