Διαβάστε το Ρουκού 297 του Κορανίου

وَقَالَ ٱلْمَلَأُ مِن قَوْمِهِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَكَذَّبُوا۟ بِلِقَآءِ ٱلْـَٔاخِرَةِ وَأَتْرَفْنَـٰهُمْ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا مَا هَـٰذَآ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُكُمْ يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُونَ مِنْهُ وَيَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُونَ ﴿٣٣﴾

Όμως οι αρχηγοί του λαού του, που αρνήθηκαν την πίστη και διέψευσαν τη συνάντηση (με τον Αλλάχ) στη Μέλλουσα Ζωή, και στους οποίους χορηγήσαμε αγαθά στην εγκόσμια ζωή (αλλά ήταν αχάριστοι), είπαν: «Αυτός δεν είναι παρά ένας άνθρωπος σαν και εσάς. Τρώει από ό,τι τρώτε, και πίνει από ό,τι πίνετε.

وَلَئِنْ أَطَعْتُم بَشَرًۭا مِّثْلَكُمْ إِنَّكُمْ إِذًۭا لَّخَـٰسِرُونَ ﴿٣٤﴾

Αν υπακούσετε έναν άνθρωπο σαν και εσάς, σίγουρα θα είστε έτσι οι χαμένοι.

أَيَعِدُكُمْ أَنَّكُمْ إِذَا مِتُّمْ وَكُنتُمْ تُرَابًۭا وَعِظَـٰمًا أَنَّكُم مُّخْرَجُونَ ﴿٣٥﴾

Σας υπόσχεται ότι αφού θα πεθάνετε και θα γίνετε χώμα και κόκαλα, θα βγείτε ξανά (και θα αναστηθείτε από τους τάφους σας);

۞ هَيْهَاتَ هَيْهَاتَ لِمَا تُوعَدُونَ ﴿٣٦﴾

Μακριά, μακριά (από το να πραγματοποιηθεί) αυτό που σας υποσχέθηκε!

إِنْ هِىَ إِلَّا حَيَاتُنَا ٱلدُّنْيَا نَمُوتُ وَنَحْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ ﴿٣٧﴾

Δεν υπάρχει (άλλη ζωή) παρά μόνο η εγκόσμια ζωή μας, σ' αυτήν πεθαίνουμε, και ζούμε (δηλ. οι άνθρωποι που θα γεννηθούν), και δε θα αναστηθούμε ποτέ (μετά από το θάνατο).

إِنْ هُوَ إِلَّا رَجُلٌ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًۭا وَمَا نَحْنُ لَهُۥ بِمُؤْمِنِينَ ﴿٣٨﴾

Αυτός δεν είναι παρά ένας άνθρωπος που αποδίδει λόγια ψευδώς στον Αλλάχ, και δε θα πιστέψουμε ποτέ σ' αυτόν.»

قَالَ رَبِّ ٱنصُرْنِى بِمَا كَذَّبُونِ ﴿٣٩﴾

(Ο Προφήτης που στάλθηκε σ' αυτούς), είπε: «Κύριέ μου! Υποστήριξέ με (εναντίον τους), για ό,τι με διέψευσαν.»

قَالَ عَمَّا قَلِيلٍۢ لَّيُصْبِحُنَّ نَـٰدِمِينَ ﴿٤٠﴾

(Ο Αλλάχ) είπε: «Πράγματι, σε λίγο καιρό θα μετανιώσουν.»

فَأَخَذَتْهُمُ ٱلصَّيْحَةُ بِٱلْحَقِّ فَجَعَلْنَـٰهُمْ غُثَآءًۭ ۚ فَبُعْدًۭا لِّلْقَوْمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٤١﴾

Έτσι, τους κατέστρεψε η μεγάλη κραυγή, με την αλήθεια (και τη δικαιοσύνη), και τους κάναμε σαν τον αφρό του χειμάρρου (που επιπλέει στο νερό). Ας απομακρυνθεί λοιπόν (από το έλεος του Αλλάχ, και ας καταστραφεί) ο άδικος λαός!

ثُمَّ أَنشَأْنَا مِنۢ بَعْدِهِمْ قُرُونًا ءَاخَرِينَ ﴿٤٢﴾

Έπειτα, δημιουργήσαμε μετά απ' αυτούς άλλους λαούς.

مَا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسْتَـْٔخِرُونَ ﴿٤٣﴾

Κανένας λαός δε θα καταστραφεί πριν τον προκαθορισμένο χρόνο του, ούτε θα λάβουν (οι άνθρωποί του) καμία αναβολή (μετά τον προκαθορισμένο χρόνο τους).

ثُمَّ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا تَتْرَا ۖ كُلَّ مَا جَآءَ أُمَّةًۭ رَّسُولُهَا كَذَّبُوهُ ۚ فَأَتْبَعْنَا بَعْضَهُم بَعْضًۭا وَجَعَلْنَـٰهُمْ أَحَادِيثَ ۚ فَبُعْدًۭا لِّقَوْمٍۢ لَّا يُؤْمِنُونَ ﴿٤٤﴾

Έπειτα, στείλαμε διαδοχικά τους Αγγελιαφόρους Μας. Όποτε ερχόταν σε έναν λαό ο Αγγελιαφόρος του, τον διέψευδαν. Έτσι, καταστρέψαμε διαδοχικά (τους άπιστους λαούς) τον έναν μετά τον άλλον, και τους κάναμε να γίνουν μόνο ειδήσεις (στα λόγια των μεταγενέστερων λαών). Ας απομακρυνθούν (από το έλεος του Αλλάχ, και ας καταστραφούν) εκείνοι οι άνθρωποι που δεν πιστεύουν!

ثُمَّ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ وَأَخَاهُ هَـٰرُونَ بِـَٔايَـٰتِنَا وَسُلْطَـٰنٍۢ مُّبِينٍ ﴿٤٥﴾

Έπειτα, στείλαμε τον Μωυσή και τον αδελφό του, τον Ααρών, με τα Σημάδια Μας και μία ξεκάθαρη απόδειξη,

إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَإِي۟هِۦ فَٱسْتَكْبَرُوا۟ وَكَانُوا۟ قَوْمًا عَالِينَ ﴿٤٦﴾

στον Φαραώ και τους αρχηγούς του λαού του, αλλά έδειξαν αλαζονεία (έναντι της πίστης), και ήταν αλαζονικοί άνθρωποι (έναντι των άλλων ανθρώπων).

فَقَالُوٓا۟ أَنُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنَا وَقَوْمُهُمَا لَنَا عَـٰبِدُونَ ﴿٤٧﴾

(Ο Φαραώ και οι αρχηγοί) είπαν: «Είναι δυνατόν να πιστέψουμε σε δύο άντρες σαν και εμάς, ενώ οι άνθρωποι του λαού τους (τα παιδιά του Ισραήλ -Ιακώβ-) είναι υποταγμένοι σε μας;»

فَكَذَّبُوهُمَا فَكَانُوا۟ مِنَ ٱلْمُهْلَكِينَ ﴿٤٨﴾

Έτσι, (ο Φαραώ και οι αρχηγοί) τους διέψευσαν (τον Μωυσή και τον Ααρών), και έτσι, έγιναν από τους κατεστραμμένους.

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَـٰبَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ ﴿٤٩﴾

Πράγματι, δώσαμε στον Μωυσή το Βιβλίο (την Τορά), ίσως και να καθοδηγηθούν (τα παιδιά του Ισραήλ -Ιακώβ-).

وَجَعَلْنَا ٱبْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّهُۥٓ ءَايَةًۭ وَءَاوَيْنَـٰهُمَآ إِلَىٰ رَبْوَةٍۢ ذَاتِ قَرَارٍۢ وَمَعِينٍۢ ﴿٥٠﴾

Κάναμε τον υιό της Μαρίας (τον Ιησού) και τη μητέρα του ως ένα Σημάδι (της Δύναμής Μας, όταν γεννήθηκε ο Ιησούς με την εντολή Μας, χωρίς πατέρα), και τους κάναμε να καταφύγουν σε έναν λόφο με επίπεδη επιφάνεια, που είχε ένα ρυάκι.