Διαβάστε το Ρουκού 334 του Κορανίου

طسٓمٓ ﴿١﴾

Τ, Σ, Μ [Τα-Σείν-Μείμ, τρία ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δε συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο].

تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱلْكِتَـٰبِ ٱلْمُبِينِ ﴿٢﴾

Αυτά είναι τα Εδάφια του ξεκάθαρου Βιβλίου (που διασαφηνίζει την αλήθεια).

نَتْلُوا۟ عَلَيْكَ مِن نَّبَإِ مُوسَىٰ وَفِرْعَوْنَ بِٱلْحَقِّ لِقَوْمٍۢ يُؤْمِنُونَ ﴿٣﴾

Αναφέρουμε με την αλήθεια, σε σένα (ω, Προφήτη) ένα μέρος της ιστορίας του Μωυσή και του Φαραώ, για τους ανθρώπους που πιστεύουν.

إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِى ٱلْأَرْضِ وَجَعَلَ أَهْلَهَا شِيَعًۭا يَسْتَضْعِفُ طَآئِفَةًۭ مِّنْهُمْ يُذَبِّحُ أَبْنَآءَهُمْ وَيَسْتَحْىِۦ نِسَآءَهُمْ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُفْسِدِينَ ﴿٤﴾

Πράγματι, ο Φαραώ έδειξε τυραννία και αλαζονεία στη γη και χώρισε τους κατοίκους της σε ομάδες. Καταπίεζε απ' αυτούς μία ομάδα (δηλ. τα παιδιά του Ισραήλ -Ιακώβ-), σφάζοντας τους γιους τους και αφήνοντας τις γυναίκες τους ζωντανές (για να υπηρετήσουν). Πράγματι, ήταν ένας απ' εκείνους που σκόρπιζαν το κακό.

وَنُرِيدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى ٱلَّذِينَ ٱسْتُضْعِفُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةًۭ وَنَجْعَلَهُمُ ٱلْوَٰرِثِينَ ﴿٥﴾

Εμείς θέλουμε να εναποθέσουμε τη χάρη Μας σ' εκείνους που καταπιέζονταν στη γη και να τους κάνουμε να είναι ένα καλό παράδειγμα (για να ακολουθήσουν οι άνθρωποι της εποχής τους) και να τους κάνουμε τους διαδόχους (που θα σωθούν μετά την καταστροφή των άπιστων, και θα έχουν αγαθά και δύναμη όπως είχε ο Φαραώ και ο λαός του).

وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِى ٱلْأَرْضِ وَنُرِىَ فِرْعَوْنَ وَهَـٰمَـٰنَ وَجُنُودَهُمَا مِنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَحْذَرُونَ ﴿٦﴾

Και να τους δώσουμε δύναμη στη γη, και να κάνουμε τον Φαραώ, τον Χαμάν (τον βοηθό του) και τους στρατιώτες τους, να δουν απ' αυτούς (τα παιδιά του Ισραήλ -Ιακώβ-) αυτό που φοβόντουσαν (δηλ. την καταστροφή και την εξαφάνιση του βασιλείου τους).

وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰٓ أُمِّ مُوسَىٰٓ أَنْ أَرْضِعِيهِ ۖ فَإِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَأَلْقِيهِ فِى ٱلْيَمِّ وَلَا تَخَافِى وَلَا تَحْزَنِىٓ ۖ إِنَّا رَآدُّوهُ إِلَيْكِ وَجَاعِلُوهُ مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿٧﴾

Εμπνεύσαμε τη μητέρα του Μωυσή: «Θήλασέ τον, αλλά όταν φοβάσαι γι' αυτόν (από να τον σκοτώσει ο Φαραώ), βάλ' τον (σε ένα καλάθι) στο νερό [στο ποτάμι], και μη φοβάσαι, ούτε να λυπάσαι (ότι θα είναι μακριά σου). Πράγματι, θα τον επιστρέψουμε σε σένα, και θα τον κάνουμε έναν από τους Αγγελιαφόρους.»

فَٱلْتَقَطَهُۥٓ ءَالُ فِرْعَوْنَ لِيَكُونَ لَهُمْ عَدُوًّۭا وَحَزَنًا ۗ إِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَـٰمَـٰنَ وَجُنُودَهُمَا كَانُوا۟ خَـٰطِـِٔينَ ﴿٨﴾

Έτσι, τον βρήκαν οι υπηρέτες του Φαραώ, -ώστε (να εκπληρωθεί αυτό που όρισε ο Αλλάχ και) να γίνει (ο Μωυσής) ένας εχθρός γι' αυτούς (τον Φαραώ και τον λαό του) και να φέρει σ' αυτούς τη θλίψη (όταν θα καταστραφούν). Πράγματι, ο Φαραώ, ο Χαμάν (ο βοηθός του) και οι στρατιώτες τους ήταν αμαρτωλοί.

وَقَالَتِ ٱمْرَأَتُ فِرْعَوْنَ قُرَّتُ عَيْنٍۢ لِّى وَلَكَ ۖ لَا تَقْتُلُوهُ عَسَىٰٓ أَن يَنفَعَنَآ أَوْ نَتَّخِذَهُۥ وَلَدًۭا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿٩﴾

Η γυναίκα του Φαραώ είπε: «(Αυτό το μωρό) είναι πηγή χαράς για μένα και για σένα (ω, Φαραώ). Μην τον σκοτώσετε, ίσως να μας ωφελήσει ή να τον υιοθετήσουμε.» (Έτσι τον πήραν) ενώ δε γνώριζαν (τι θα γίνει μετά).

وَأَصْبَحَ فُؤَادُ أُمِّ مُوسَىٰ فَـٰرِغًا ۖ إِن كَادَتْ لَتُبْدِى بِهِۦ لَوْلَآ أَن رَّبَطْنَا عَلَىٰ قَلْبِهَا لِتَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٠﴾

Η καρδιά της μητέρας του Μωυσή έγινε άδεια (εκτός από τη σκέψη στον Μωυσή), και παραλίγο να αποκαλύψει το θέμα του (ότι είναι το παιδί της), αν δεν καθησυχάζαμε και σταθεροποιούσαμε την καρδιά της, για να γίνει από τους πιστούς.

وَقَالَتْ لِأُخْتِهِۦ قُصِّيهِ ۖ فَبَصُرَتْ بِهِۦ عَن جُنُبٍۢ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿١١﴾

(Η μητέρα του Μωυσή) είπε στην αδελφή του: «Παρακολούθησέ τον (από μακριά).» Έτσι, τον παρακολουθούσε από απόσταση, χωρίς να το καταλάβουν.

۞ وَحَرَّمْنَا عَلَيْهِ ٱلْمَرَاضِعَ مِن قَبْلُ فَقَالَتْ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَىٰٓ أَهْلِ بَيْتٍۢ يَكْفُلُونَهُۥ لَكُمْ وَهُمْ لَهُۥ نَـٰصِحُونَ ﴿١٢﴾

Κάναμε αυτόν (τον Μωυσή) να αρνηθεί όλες τις θηλάζουσες πριν (να τον επιστρέψουμε στη μητέρα του). Έτσι, (η αδελφή του) είπε (στους υπηρέτες του Φαραώ): «Θέλετε να σας κατευθύνω σε μία οικογένεια που μπορεί να τον προσέχει (και να τον θηλάζει) για σας, και να είναι αξιόπιστη προς αυτόν;»

فَرَدَدْنَـٰهُ إِلَىٰٓ أُمِّهِۦ كَىْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ أَنَّ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقٌّۭ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿١٣﴾

Έτσι, τον επιστρέψαμε στη μητέρα του για να χαρεί, να μη λυπάται και να ξέρει ότι η Υπόσχεση του Αλλάχ είναι αληθινή. Αλλά οι περισσότεροι απ' εκείνους (τους ειδωλολάτρες) δεν ξέρουν (ούτε πιστεύουν ότι η Υπόσχεση του Αλλάχ είναι αληθινή).