Διαβάστε το Ρουκού 342 του Κορανίου

الٓمٓ ﴿١﴾

Α, Λ, Μ (Άλιφ-Λαμ-Μείμ, τρία ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δεν συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν -Κοράνιο- που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο).

أَحَسِبَ ٱلنَّاسُ أَن يُتْرَكُوٓا۟ أَن يَقُولُوٓا۟ ءَامَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ ﴿٢﴾

Νομίζουν οι άνθρωποι ότι με το να λένε: «Πιστεύουμε», θα αφεθούν και δε θα δοκιμάζονται (με τις εντολές και τις απαγορεύσεις και τις κακουχίες);

وَلَقَدْ فَتَنَّا ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۖ فَلَيَعْلَمَنَّ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ صَدَقُوا۟ وَلَيَعْلَمَنَّ ٱلْكَـٰذِبِينَ ﴿٣﴾

Πράγματι, δοκιμάζαμε εκείνους που ήταν πριν απ' αυτούς, για να ξέρει ο Αλλάχ (-αυτό που ήδη ξέρει- δηλ. να εμφανιστεί σε σας και να διαχωρίσει) τους ειλικρινείς (στην πίστη τους), και να ξέρει τους ψεύτες.

أَمْ حَسِبَ ٱلَّذِينَ يَعْمَلُونَ ٱلسَّيِّـَٔاتِ أَن يَسْبِقُونَا ۚ سَآءَ مَا يَحْكُمُونَ ﴿٤﴾

Ή νομίζουν εκείνοι που διαπράττουν τις κακές πράξεις ότι μπορούν να Μας ξεφύγουν (και να σωθούν από την τιμωρία Μας); Πόσο άθλιο είναι αυτό που κρίνουν!

مَن كَانَ يَرْجُوا۟ لِقَآءَ ٱللَّهِ فَإِنَّ أَجَلَ ٱللَّهِ لَـَٔاتٍۢ ۚ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٥﴾

Όποιος ελπίζει για τη συνάντηση του Αλλάχ (στη Μέλλουσα Ζωή και ελπίζει για την ανταμοιβή Του), πράγματι, η Ώρα (για την ανάσταση) που έχει καθορίσει ο Αλλάχ θα έρθει. Πράγματι, Αυτός είναι ο Ασ-Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα), ο Αλ-‘Αλείμ (ο Παντογνώστης).

وَمَن جَـٰهَدَ فَإِنَّمَا يُجَـٰهِدُ لِنَفْسِهِۦٓ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَغَنِىٌّ عَنِ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٦﴾

Όποιος αγωνίζεται (ενάντια στον εαυτό του, τηρώντας τις εντολές του Αλλάχ, και αγωνίζεται στον δρόμο Του), αγωνίζεται μόνο για το καλό του. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν έχει ανάγκη κανέναν από όλους τους κόσμους.

وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّـَٔاتِهِمْ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَحْسَنَ ٱلَّذِى كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿٧﴾

Όσο γι' εκείνους που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις, θα τους εξιλεώσουμε τις αμαρτίες τους και θα τους ανταμείψουμε σύμφωνα με τις καλύτερες πράξεις που έκαναν (δηλ. με τις καλές και όχι με τις κακές).

وَوَصَّيْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ بِوَٰلِدَيْهِ حُسْنًۭا ۖ وَإِن جَـٰهَدَاكَ لِتُشْرِكَ بِى مَا لَيْسَ لَكَ بِهِۦ عِلْمٌۭ فَلَا تُطِعْهُمَآ ۚ إِلَىَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٨﴾

Προστάξαμε στον άνθρωπο την καλοσύνη προς τους γονείς του. Μα αν (οι γονείς σου) αγωνίζονται να σε κάνουν να Μου αποδώσεις εταίρους στη λατρεία, για τους οποίους δεν έχεις καμία γνώση (από Εμένα ότι είναι εταίροι Μου), τότε μην τους υπακούς. Προς Εμένα θα είναι η επιστροφή σας, και θα σας ενημερώσω για ό,τι κάνατε.

وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِى ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿٩﴾

Όσο γι' εκείνους που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις, θα τους εισάγουμε ανάμεσα στους ενάρετους.

وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ فَإِذَآ أُوذِىَ فِى ٱللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ ٱلنَّاسِ كَعَذَابِ ٱللَّهِ وَلَئِن جَآءَ نَصْرٌۭ مِّن رَّبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ ۚ أَوَلَيْسَ ٱللَّهُ بِأَعْلَمَ بِمَا فِى صُدُورِ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٠﴾

Υπάρχει ανάμεσα στους ανθρώπους εκείνος που λέει: «Πιστεύουμε στον Αλλάχ», αλλά αν τον έβλαψαν (οι άπιστοι) λόγω της πίστης του στον Αλλάχ, θεωρεί την τιμωρία (που έλαβε) από τους ανθρώπους ότι είναι ίση με την τιμωρία του Αλλάχ (και έτσι δεν μπορεί να δείξει υπομονή στην τιμωρία τους και εγκαταλείπει την πίστη). Αλλά όταν η νίκη έρθει από τον Κύριό σου (ω, Προφήτη, για τους πιστούς), (τότε τέτοιοι άνθρωποι) θα πουν (στους πιστούς): «Ήμασταν μαζί σας (υποστηρίζοντάς σας ενάντια στους εχθρούς).» Δε γνωρίζει ο Αλλάχ καλύτερα τι υπάρχει στις καρδιές όλων των ανθρώπων;

وَلَيَعْلَمَنَّ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَلَيَعْلَمَنَّ ٱلْمُنَـٰفِقِينَ ﴿١١﴾

Και (θα δοκιμάζει ο Αλλάχ τους ανθρώπους) για να ξέρει ο Αλλάχ (-αυτό που ήδη το ξέρει- δηλ. να εμφανιστεί σε σας και να διαχωρίσει) εκείνους που πιστεύουν, και να ξέρει τους υποκριτές.

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱتَّبِعُوا۟ سَبِيلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطَـٰيَـٰكُمْ وَمَا هُم بِحَـٰمِلِينَ مِنْ خَطَـٰيَـٰهُم مِّن شَىْءٍ ۖ إِنَّهُمْ لَكَـٰذِبُونَ ﴿١٢﴾

Εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη λένε σ' αυτούς που πιστεύουν: «Ακολουθήστε το δρόμο μας και θα κουβαλήσουμε τις αμαρτίες σας.» Αλλά ποτέ δε θα κουβαλήσουν τίποτε από τις αμαρτίες τους. Πράγματι, είναι ψεύτες.

وَلَيَحْمِلُنَّ أَثْقَالَهُمْ وَأَثْقَالًۭا مَّعَ أَثْقَالِهِمْ ۖ وَلَيُسْـَٔلُنَّ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ عَمَّا كَانُوا۟ يَفْتَرُونَ ﴿١٣﴾

Πράγματι, (οι άπιστοι που καλούν προς την πλάνη) θα κουβαλήσουν τα βάρη (τις αμαρτίες) τους, καθώς και άλλα βάρη (τις ίσες αμαρτίες εκείνων που τους ακολούθησαν σ' αυτά που τους ακολούθησαν) μαζί με τα δικά τους βάρη, και την Ημέρα της Ανάστασης θα ρωτηθούν για ό,τι επινόησαν.