Διαβάστε το Ρουκού 36 του Κορανίου

أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلَّذِى حَآجَّ إِبْرَٰهِـۧمَ فِى رَبِّهِۦٓ أَنْ ءَاتَىٰهُ ٱللَّهُ ٱلْمُلْكَ إِذْ قَالَ إِبْرَٰهِـۧمُ رَبِّىَ ٱلَّذِى يُحْىِۦ وَيُمِيتُ قَالَ أَنَا۠ أُحْىِۦ وَأُمِيتُ ۖ قَالَ إِبْرَٰهِـۧمُ فَإِنَّ ٱللَّهَ يَأْتِى بِٱلشَّمْسِ مِنَ ٱلْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ ٱلْمَغْرِبِ فَبُهِتَ ٱلَّذِى كَفَرَ ۗ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٢٥٨﴾

Είδες (ω, Μωχάμμαντ) εκείνον που (ήταν πολύ αλαζόνας και τολμηρός που) διαφωνούσε συζητώντας με τον Ιμπραήμ (Αβραάμ) για τον Κύριό του (τον Αλλάχ), [απλώς] επειδή ο Αλλάχ τού είχε δώσει βασιλεία (έγινε αλαζόνας ρωτώντας τον Ιμπραήμ ποιος είναι ο Κύριός του); Όταν ο Ιμπραήμ είπε: «Ο Κύριός μου (Αλλάχ) είναι Αυτός που δίνει ζωή και την αφαιρεί.» Είπε (εκείνος ο βασιλιάς): «Και εγώ δίνω ζωή (όταν διατάζω την εκτέλεση κάποιου, και έπειτα τον συγχωρέσω) και την αφαιρώ (αν δεν τον συγχωρέσω).» Ο Ιμπραήμ είπε: «Ο Αλλάχ φέρνει τον ήλιο από τα ανατολικά, οπότε φέρε τον λοιπόν, από τα δυτικά.» Έτσι, ο άπιστος έμεινε άναυδος (και το επιχείρημά του καταρρίφθηκε). Και ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τους άδικους.

أَوْ كَٱلَّذِى مَرَّ عَلَىٰ قَرْيَةٍۢ وَهِىَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا قَالَ أَنَّىٰ يُحْىِۦ هَـٰذِهِ ٱللَّهُ بَعْدَ مَوْتِهَا ۖ فَأَمَاتَهُ ٱللَّهُ مِا۟ئَةَ عَامٍۢ ثُمَّ بَعَثَهُۥ ۖ قَالَ كَمْ لَبِثْتَ ۖ قَالَ لَبِثْتُ يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍۢ ۖ قَالَ بَل لَّبِثْتَ مِا۟ئَةَ عَامٍۢ فَٱنظُرْ إِلَىٰ طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ ۖ وَٱنظُرْ إِلَىٰ حِمَارِكَ وَلِنَجْعَلَكَ ءَايَةًۭ لِّلنَّاسِ ۖ وَٱنظُرْ إِلَى ٱلْعِظَامِ كَيْفَ نُنشِزُهَا ثُمَّ نَكْسُوهَا لَحْمًۭا ۚ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُۥ قَالَ أَعْلَمُ أَنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ﴿٢٥٩﴾

Ή (είδες, ω, Μωχάμμαντ, κάποιον) σαν αυτόν που πέρασε από μια κωμόπολη που είχε πέσει πάνω από τις στέγες της (δηλ. γκρεμίστηκαν όλα και πέθαναν οι κάτοικοί της), και είπε: «Πώς ο Αλλάχ φέρνει ξανά στη ζωή αυτήν (την κωμόπολη) μετά τον θάνατό της;» Έτσι, ο Αλλάχ τον έκανε να πεθάνει για εκατό χρόνια, και έπειτα τον ανέστησε. Είπε (ο Αλλάχ): «Πόσο καιρό έμεινες (νεκρός);» Είπε (ο άνδρας): «Έμεινα μια μέρα ή μέρος μιας ημέρας.» Είπε (ο Αλλάχ): «Όχι, στ’ αλήθεια, έμεινες εκατό χρόνια. Κοίτα το φαγητό σου και το ποτό σου, δεν έχουν αλλάξει (με το χρόνο). Και κοίτα τον (νεκρό) γάιδαρό σου (πώς θα τον αναστήσουμε τώρα). Και θα σε κάνουμε ένα σημάδι για τους ανθρώπους. Και κοίτα τα (σκορπισμένα) οστά (του γαϊδάρου σου) - πώς θα τα ενώσουμε και έπειτα θα τα ντύσουμε με σάρκα.» Και όταν έγινε σαφές σ’ αυτόν, είπε: «Ξέρω ότι ο Αλλάχ είναι για τα πάντα Ικανός.»

وَإِذْ قَالَ إِبْرَٰهِـۧمُ رَبِّ أَرِنِى كَيْفَ تُحْىِ ٱلْمَوْتَىٰ ۖ قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِن ۖ قَالَ بَلَىٰ وَلَـٰكِن لِّيَطْمَئِنَّ قَلْبِى ۖ قَالَ فَخُذْ أَرْبَعَةًۭ مِّنَ ٱلطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ ٱجْعَلْ عَلَىٰ كُلِّ جَبَلٍۢ مِّنْهُنَّ جُزْءًۭا ثُمَّ ٱدْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْيًۭا ۚ وَٱعْلَمْ أَنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌۭ ﴿٢٦٠﴾

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν ο Ιμπραήμ (Αβραάμ) είπε: «Ω, Κύριέ μου, δείξε μου (ώστε να δω με τα μάτια) πώς αναστένεις τους νεκρούς.» Είπε (ο Αλλάχ): «Μα δεν το πίστευες; (δηλ. ‘αφού ήδη το πιστεύεις αυτό’)» Είπε: «Πιστεύω, αλλά (ρωτάω, πώς το κάνεις) ώστε η καρδιά μου να ικανοποιηθεί (βλέποντας με τα μάτια αυτό που ήδη πιστεύω με την καρδιά). Είπε (ο Αλλάχ): «Πάρε τέσσερα πουλιά και φέρτα κοντά σου (και σφάγιασέ τα) και κόψτα (σε κομμάτια), στη συνέχεια, βάλε σε κάθε λόφο ένα κομμάτι απ' αυτά· και έπειτα κάλεσέ τα - θα έρθουν σ' εσένα σπεύδοντας. Και να ξέρεις ότι ο Αλλάχ είναι ‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος) και Χακείμ (Πάνσοφος).»