Διαβάστε το Ρουκού 371 του Κορανίου

۞ وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا دَاوُۥدَ مِنَّا فَضْلًۭا ۖ يَـٰجِبَالُ أَوِّبِى مَعَهُۥ وَٱلطَّيْرَ ۖ وَأَلَنَّا لَهُ ٱلْحَدِيدَ ﴿١٠﴾

Πράγματι, έχουμε δώσει εύνοιες από Εμάς στον Δαβίδ: «Ω, βουνά! Επαινέστε τον Αλλάχ όταν Τον επαινέσει και αυτός, και τα πουλιά επίσης!» Και κάναμε το σίδερο μαλακό γι' αυτόν.

أَنِ ٱعْمَلْ سَـٰبِغَـٰتٍۢ وَقَدِّرْ فِى ٱلسَّرْدِ ۖ وَٱعْمَلُوا۟ صَـٰلِحًا ۖ إِنِّى بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌۭ ﴿١١﴾

(Και του είπαμε) ότι: «Φτιάξε ολόκληρες ασπίδες (που να σας προστατέψουν στις μάχες) και κάνε τις βίδες να ταιριάζουν στα δακτύλια. Και κάντε (όλοι σας) ενάρετες πράξεις. Πράγματι, Εγώ βλέπω ό,τι κάνετε!»

وَلِسُلَيْمَـٰنَ ٱلرِّيحَ غُدُوُّهَا شَهْرٌۭ وَرَوَاحُهَا شَهْرٌۭ ۖ وَأَسَلْنَا لَهُۥ عَيْنَ ٱلْقِطْرِ ۖ وَمِنَ ٱلْجِنِّ مَن يَعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِۦ ۖ وَمَن يَزِغْ مِنْهُمْ عَنْ أَمْرِنَا نُذِقْهُ مِنْ عَذَابِ ٱلسَّعِيرِ ﴿١٢﴾

Και στον Σολομώντα (υποτάξαμε) τον άνεμο: φυσούσε το πρωί (μέχρι το μεσημέρι, -δηλ. μετέφερε αυτόν και ό,τι ήθελε-) σε απόσταση ενός μηνός περπατήματος, και φυσούσε το μεσημέρι (μέχρι το βράδυ) σε απόσταση ενός μηνός περπατήματος. Και κάναμε τον ορείχαλκο να λιώσει γι' αυτόν, και (υποτάξαμε γι' αυτόν) μερικά τζινν που δούλευαν γι' αυτόν με την άδεια του Κυρίου του. Όποιο απ' αυτά (τα τζινν) παρέκκλινε από την εντολή Μας (το να υπακούει τον Σολομώντα), θα το κάνουμε να γευτεί το μαρτύριο της Φλεγόμενης Φωτιάς.

يَعْمَلُونَ لَهُۥ مَا يَشَآءُ مِن مَّحَـٰرِيبَ وَتَمَـٰثِيلَ وَجِفَانٍۢ كَٱلْجَوَابِ وَقُدُورٍۢ رَّاسِيَـٰتٍ ۚ ٱعْمَلُوٓا۟ ءَالَ دَاوُۥدَ شُكْرًۭا ۚ وَقَلِيلٌۭ مِّنْ عِبَادِىَ ٱلشَّكُورُ ﴿١٣﴾

(Τα τζινν) του έφτιαξαν ό,τι ήθελε από κτίρια (και τεμένους), εικόνες [σημ. ή παρομοιώσεις άψυχων πραγμάτων], λεκάνες μεγάλες σαν δεξαμενές και τεράστια σταθερά καζάνια. (Και είπαμε): «Ω, οικογένεια του Δαβίδ! Πράξτε (καλές πράξεις) ως ευγνωμοσύνη!» Πράγματι, λίγοι είναι αυτοί από τους δούλους Μου που είναι ευγνώμονες!

فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ ٱلْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلَىٰ مَوْتِهِۦٓ إِلَّا دَآبَّةُ ٱلْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنسَأَتَهُۥ ۖ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ ٱلْجِنُّ أَن لَّوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ٱلْغَيْبَ مَا لَبِثُوا۟ فِى ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ ﴿١٤﴾

Και όταν ορίσαμε τον θάνατο του (Σολομώντα), δεν τους έδειξε (στα τζινν) ότι ήταν νεκρός, παρά μόνο τα έντομα της γης (οι τερμίτες) έτρωγαν το ραβδί του (στο οποίο στηρίχθηκε). Όταν (ο Σολομώντας) έπεσε κάτω, τα τζινν συνειδητοποίησαν ότι αν γνώριζαν το αόρατο, δε θα είχαν παραμείνει στην ταπεινωτική δουλειά.

لَقَدْ كَانَ لِسَبَإٍۢ فِى مَسْكَنِهِمْ ءَايَةٌۭ ۖ جَنَّتَانِ عَن يَمِينٍۢ وَشِمَالٍۢ ۖ كُلُوا۟ مِن رِّزْقِ رَبِّكُمْ وَٱشْكُرُوا۟ لَهُۥ ۚ بَلْدَةٌۭ طَيِّبَةٌۭ وَرَبٌّ غَفُورٌۭ ﴿١٥﴾

Υπήρχε ένα Σημάδι (των ευνοιών του Αλλάχ και της Δύναμής Του) για (τους ανθρώπους από) το Σάμπα’ [το βασίλειο του Σαβά] στον τόπο κατοικίας τους: (το οποίο ήταν) δύο κήποι, ένας στα δεξιά και ένας στα αριστερά. (Και είπαμε): «Φάτε από τα αγαθά του Κυρίου σας και να είστε ευγνώμονες προς Αυτόν. Μία καλή γη, και ένας Κύριος που είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα, για όσους στρέφονται με μεταμέλεια προς Αυτόν).»

فَأَعْرَضُوا۟ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ سَيْلَ ٱلْعَرِمِ وَبَدَّلْنَـٰهُم بِجَنَّتَيْهِمْ جَنَّتَيْنِ ذَوَاتَىْ أُكُلٍ خَمْطٍۢ وَأَثْلٍۢ وَشَىْءٍۢ مِّن سِدْرٍۢ قَلِيلٍۢ ﴿١٦﴾

Αλλά αποστράφηκαν (από το να δείξουν ευγνωμοσύνη), έτσι στείλαμε σ' αυτούς μία καταστροφική πλημμύρα (που κατέστρεψε το φράγμα τους) και αντικαταστήσαμε τους δύο κήπους τους με άλλους δύο κήπους που παρήγαγαν πικρούς καρπούς, δέντρα αλμυρίκι (που δεν παρήγαγαν φαγώσιμους καρπούς) και λίγα δέντρα Σίντρ [Τζιτζιφιά].

ذَٰلِكَ جَزَيْنَـٰهُم بِمَا كَفَرُوا۟ ۖ وَهَلْ نُجَـٰزِىٓ إِلَّا ٱلْكَفُورَ ﴿١٧﴾

Έτσι τους τιμωρήσαμε για την αχαριστία και την απιστία τους. Θα τιμωρούσαμε κανέναν άλλον εκτός από τους αχάριστους άπιστους;

وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ ٱلْقُرَى ٱلَّتِى بَـٰرَكْنَا فِيهَا قُرًۭى ظَـٰهِرَةًۭ وَقَدَّرْنَا فِيهَا ٱلسَّيْرَ ۖ سِيرُوا۟ فِيهَا لَيَالِىَ وَأَيَّامًا ءَامِنِينَ ﴿١٨﴾

Και [από τις χάρες Μας στους ανθρώπους του Σάμπα’ -του βασιλείου του Σαβά-] ότι κάναμε ανάμεσά τους και τις κωμοπόλεις που είχαμε ευλογήσει, άλλες εμφανείς και κοντινές κωμοπόλεις, και ορίσαμε μεταξύ τους τις αποστάσεις περπατήματος (και έτσι μετακινήθηκαν από τη μία στην άλλη χωρίς δυσκολία), (και είπαμε): «Περπατήστε (και ταξιδέψτε) ανάμεσά τους για νύχτες και μέρες με ασφάλεια (χωρίς φόβο από την πείνα, τη δίψα ή τους εχθρούς).»

فَقَالُوا۟ رَبَّنَا بَـٰعِدْ بَيْنَ أَسْفَارِنَا وَظَلَمُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ فَجَعَلْنَـٰهُمْ أَحَادِيثَ وَمَزَّقْنَـٰهُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّكُلِّ صَبَّارٍۢ شَكُورٍۢ ﴿١٩﴾

Αλλά εκείνοι (ήταν αχάριστοι και) είπαν: «Κύριέ μας! Κάνε τις αποστάσεις κατά τα ταξίδια μας να είναι πιο μακρινές [για να καβαλάμε τις καμήλες μας και να πάρουμε εφόδια μαζί μας]», και αδίκησαν τον εαυτό τους (με την αχαριστία τους). Έτσι, τους κάναμε ειδήσεις (στα λόγια των μεταγενέστερων ανθρώπων) και τους διασκορπίσαμε (στη γη). Πράγματι, υπάρχουν σ' αυτό Σημάδια για κάθε υπομονετικό και ευγνώμων.

وَلَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ إِبْلِيسُ ظَنَّهُۥ فَٱتَّبَعُوهُ إِلَّا فَرِيقًۭا مِّنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٢٠﴾

Ο Σατανάς εφάρμοσε σ' αυτούς την εικασία του (ότι θα μπορούσε να παραπλανήσει τους ανθρώπους), έτσι τον ακολούθησαν εκτός από μία ομάδα πιστών.

وَمَا كَانَ لَهُۥ عَلَيْهِم مِّن سُلْطَـٰنٍ إِلَّا لِنَعْلَمَ مَن يُؤْمِنُ بِٱلْـَٔاخِرَةِ مِمَّنْ هُوَ مِنْهَا فِى شَكٍّۢ ۗ وَرَبُّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ حَفِيظٌۭ ﴿٢١﴾

Και δεν είχε (ο Σατανάς) καμία εξουσία πάνω τους (για να τους αναγκάσει να παραπλανηθούν, αλλά ψιθύρισε σ' αυτούς και ωραιοποίησε γι' αυτούς την πλάνη), (και δεν τον εμποδίσαμε απ' αυτό) ώστε να διακρίνουμε [-αυτό που ήδη ξέρουμε-, και να εμφανιστεί αυτό σε σας] αυτούς που πιστεύουν στη Μέλλουσα Ζωή απ' εκείνους που αμφιβάλλουν γι' αυτήν. Ο Κύριός σου (ω, Προφήτη) παρακολουθεί τα πάντα (και διαφυλάσσει τις πράξεις των δούλων Του για να τους ανταμείψει ή να τους τιμωρήσει γι' αυτές).