Διαβάστε το Ρουκού 396 του Κορανίου

تَنزِيلُ ٱلْكِتَـٰبِ مِنَ ٱللَّهِ ٱلْعَزِيزِ ٱلْحَكِيمِ ﴿١﴾

(Αυτή είναι) η αποκάλυψη του Βιβλίου από τον Αλλάχ, τον Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμο, Ανίκητο), τον Αλ-Χακείμ (Πάνσοφο).

إِنَّآ أَنزَلْنَآ إِلَيْكَ ٱلْكِتَـٰبَ بِٱلْحَقِّ فَٱعْبُدِ ٱللَّهَ مُخْلِصًۭا لَّهُ ٱلدِّينَ ﴿٢﴾

Πράγματι, στείλαμε σε σένα (ω, Προφήτη) το Βιβλίο με την αλήθεια, λάτρεψε λοιπόν τον Αλλάχ, με ειλικρινή αφοσίωση προς Αυτόν στη θρησκεία (στη λατρεία και στην υπακοή).

أَلَا لِلَّهِ ٱلدِّينُ ٱلْخَالِصُ ۚ وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِهِۦٓ أَوْلِيَآءَ مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَآ إِلَى ٱللَّهِ زُلْفَىٰٓ إِنَّ ٱللَّهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِى مَا هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهْدِى مَنْ هُوَ كَـٰذِبٌۭ كَفَّارٌۭ ﴿٣﴾

Πράγματι, στον Αλλάχ και μόνο ανήκει η αγνή θρησκεία (η πλήρης υπακοή και η λατρεία). Όσο γι' εκείνους που παίρνουν άλλους ως κύριους (και θεούς) εκτός από Αυτόν, [λέγοντας], «Δεν τους λατρεύουμε παρά μόνο για να μας φέρουν πιο κοντά στον Αλλάχ», πράγματι, ο Αλλάχ θα κρίνει μεταξύ τους σ' αυτό στο οποίο διαφωνούν. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί κανέναν που είναι ψεύτης και επίμονος άπιστος.

لَّوْ أَرَادَ ٱللَّهُ أَن يَتَّخِذَ وَلَدًۭا لَّٱصْطَفَىٰ مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَآءُ ۚ سُبْحَـٰنَهُۥ ۖ هُوَ ٱللَّهُ ٱلْوَٰحِدُ ٱلْقَهَّارُ ﴿٤﴾

Αν ήθελε ο Αλλάχ να έχει έναν υιό, θα είχε επιλέξει ό,τι ήθελε από ό,τι δημιούργησε. Δόξα σ' Αυτόν (είναι πολύ Ανώτερος από το να έχει έναν υιό)! Είναι ο Αλλάχ, ο Αλ-Ουάχειντ (ο Ένας Αληθινός Θεός), ο Αλ-Καχάρ (Αυτός που νικά και υποτάσσει όποιον θέλει).

خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ بِٱلْحَقِّ ۖ يُكَوِّرُ ٱلَّيْلَ عَلَى ٱلنَّهَارِ وَيُكَوِّرُ ٱلنَّهَارَ عَلَى ٱلَّيْلِ ۖ وَسَخَّرَ ٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ ۖ كُلٌّۭ يَجْرِى لِأَجَلٍۢ مُّسَمًّى ۗ أَلَا هُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْغَفَّـٰرُ ﴿٥﴾

Δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη με την Αλήθεια (και όχι μάταια)! Κάνει τη νύχτα να καλύπτει (και να καταδιώκει γρήγορα) την ημέρα, και κάνει την ημέρα να καλύπτει (και να καταδιώκει γρήγορα) τη νύχτα. Υπέταξε τον ήλιο και το φεγγάρι να τρέχει το καθένα τους (στη δική του τροχιά) για έναν καθορισμένο χρόνο. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-Γαφφάρ (Αυτός που συγχωρεί συνεχώς στο μέγιστο βαθμό).

خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍۢ وَٰحِدَةٍۢ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَأَنزَلَ لَكُم مِّنَ ٱلْأَنْعَـٰمِ ثَمَـٰنِيَةَ أَزْوَٰجٍۢ ۚ يَخْلُقُكُمْ فِى بُطُونِ أُمَّهَـٰتِكُمْ خَلْقًۭا مِّنۢ بَعْدِ خَلْقٍۢ فِى ظُلُمَـٰتٍۢ ثَلَـٰثٍۢ ۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ ٱلْمُلْكُ ۖ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ فَأَنَّىٰ تُصْرَفُونَ ﴿٦﴾

Σας δημιούργησε όλους από ένα μόνο άτομο (τον Αδάμ), έπειτα, δημιούργησε απ' αυτόν, τη σύζυγό του (την Εύα). Έστειλε σε σας κάτω (στη γη) οκτώ βοοειδή σε ζευγάρια (τις καμήλες, τις αγελάδες, τα πρόβατα και τα κατσίκια). Σας δημιουργεί μέσα στις μήτρες των μητέρων σας, μία δημιουργία (φάση) μετά από την άλλη, μέσα σε τρία στρώματα σκοταδιού. Αυτός είναι ο Αλλάχ, ο Κύριός σας. Σ' Αυτόν ανήκει η Κυριαρχία, και δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός. Πώς λοιπόν απομακρύνεστε (από τη λατρεία προς Αυτόν και λατρεύετε άλλους ψεύτικους θεούς που δεν δημιουργούν τίποτα);

إِن تَكْفُرُوا۟ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَنِىٌّ عَنكُمْ ۖ وَلَا يَرْضَىٰ لِعِبَادِهِ ٱلْكُفْرَ ۖ وَإِن تَشْكُرُوا۟ يَرْضَهُ لَكُمْ ۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌۭ وِزْرَ أُخْرَىٰ ۗ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُم مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ۚ إِنَّهُۥ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿٧﴾

Αν αρνείστε την πίστη, πράγματι ο Αλλάχ δεν σας έχει ανάγκη (ούτε έχει ανάγκη την πίστη σας, ούτε θα Τον βλάψει η απιστία σας). Δε δέχεται την απιστία για τους δούλους Του. Αλλά αν είστε ευγνώμονες, τη δέχεται (την ευγνωμοσύνη) από σας (και θα σας ανταμείψει γι' αυτή). Καμία (αμαρτωλή) ψυχή δε θα επωμιστεί την αμαρτία κάποιας άλλης. Έπειτα, προς τον Κύριό σας θα είναι η επιστροφή σας, και θα σας ενημερώσει για όλα όσα κάνατε. Πράγματι, Αυτός είναι για ό,τι υπάρχει στις καρδιές, Παντογνώστης.

۞ وَإِذَا مَسَّ ٱلْإِنسَـٰنَ ضُرٌّۭ دَعَا رَبَّهُۥ مُنِيبًا إِلَيْهِ ثُمَّ إِذَا خَوَّلَهُۥ نِعْمَةًۭ مِّنْهُ نَسِىَ مَا كَانَ يَدْعُوٓا۟ إِلَيْهِ مِن قَبْلُ وَجَعَلَ لِلَّهِ أَندَادًۭا لِّيُضِلَّ عَن سَبِيلِهِۦ ۚ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيلًا ۖ إِنَّكَ مِنْ أَصْحَـٰبِ ٱلنَّارِ ﴿٨﴾

Όταν κάποια συμφορά αγγίξει τον άνθρωπο (τον άπιστο), επικαλείται τον Κύριό του (να τον σώσει), στρεφόμενος προς Αυτόν με πλήρη μεταμέλεια. Έπειτα όταν (ο Αλλάχ) τού παραχωρεί μία χάρη απ' Αυτόν, τότε εγκαταλείπει (ο άνθρωπος) την επίκληση που έκανε πριν προς Αυτόν (όταν βρισκόταν σε κακουχίες), και αποδίδει στον Αλλάχ εταίρους στη λατρεία, για να παραπλανήσει άλλους από το Δρόμο Του. Πες (ω, Προφήτη, σε αυτόν): «Απόλαυσε την απιστία σου για λίγο· πράγματι, εσύ είσαι από τους κατοίκους της Φωτιάς!»

أَمَّنْ هُوَ قَـٰنِتٌ ءَانَآءَ ٱلَّيْلِ سَاجِدًۭا وَقَآئِمًۭا يَحْذَرُ ٱلْـَٔاخِرَةَ وَيَرْجُوا۟ رَحْمَةَ رَبِّهِۦ ۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى ٱلَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَٱلَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ ۗ إِنَّمَا يَتَذَكَّرُ أُو۟لُوا۟ ٱلْأَلْبَـٰبِ ﴿٩﴾

Είναι δυνατόν ότι αυτός που υπακούει τον Αλλάχ, και κατά τη νύχτα πέφτει σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο στο έδαφος) και στέκεται (τελώντας τη νυχτερινή προσευχή), φοβούμενος (την τιμωρία κατά) τη Μέλλουσα Ζωή και ελπίζοντας στο Έλεος του Κυρίου του, (να είναι ίσος μ' εκείνον που επικαλείται τον Αλλάχ στις κακουχίες και έπειτα αφού σωθεί, αποδίδει στον Αλλάχ εταίρους στη λατρεία); Πες (ω, Προφήτη): «Είναι αυτοί που γνωρίζουν (τον Κύριο τους και τη θρησκεία Του), ίσοι μ' εκείνους που δε γνωρίζουν;» Πράγματι, θα το λάβουν υπόψη (και ως νουθεσία) μόνο εκείνοι που έχουν υγιή νου (για να το συλλογιστούν).