Διαβάστε το Ρουκού 432 του Κορανίου

وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ مِنَ ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ ﴿٣٠﴾

Πράγματι, σώσαμε τα παιδιά του Ισραήλ από τα ταπεινωτικά βάσανα,

مِن فِرْعَوْنَ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيًۭا مِّنَ ٱلْمُسْرِفِينَ ﴿٣١﴾

(που έλαβαν) από τον Φαραώ. Πράγματι, ήταν ένας αλαζόνας και απ' αυτούς που ξεπέρασαν τα όρια (στις αμαρτίες)!

وَلَقَدِ ٱخْتَرْنَـٰهُمْ عَلَىٰ عِلْمٍ عَلَى ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٣٢﴾

Πράγματι, τους επιλέξαμε (τα παιδιά του Ισραήλ) εν γνώση (Μας) από όλους τους άλλους ανθρώπους (της εποχής τους και της εποχής του Μωυσή).

وَءَاتَيْنَـٰهُم مِّنَ ٱلْـَٔايَـٰتِ مَا فِيهِ بَلَـٰٓؤٌۭا۟ مُّبِينٌ ﴿٣٣﴾

Και τους δώσαμε Σημάδια, στα οποία υπήρχαν ξεκάθαρες δοκιμασίες.

إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ ﴿٣٤﴾

Πράγματι, αυτοί (οι άπιστοι από τον λαό σου, ω, Προφήτη) λένε:

إِنْ هِىَ إِلَّا مَوْتَتُنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُنشَرِينَ ﴿٣٥﴾

«Δεν υπάρχει παρά μόνο ο πρώτος θάνατός μας (στην εγκόσμια ζωή και δεν υπάρχει ζωή μετά απ' αυτό), και δε θα αναστηθούμε!

فَأْتُوا۟ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٣٦﴾

Φέρτε λοιπόν (ω, Μωχάμμαντ και οι οπαδοί σου) τους προγόνους μας (ξανά στη ζωή), αν είστε ειλικρινείς (ότι θα υπάρχει ανάσταση).»

أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍۢ وَٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ أَهْلَكْنَـٰهُمْ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ مُجْرِمِينَ ﴿٣٧﴾

Είναι αυτοί (οι ειδωλολάτρες που σε διαψεύδουν, ω, Προφήτη) καλύτεροι (και ανώτεροι στη δύναμη) ή ο λαός του Τούμπα‘ και εκείνοι (οι άπιστοι λαοί) που ήταν πριν απ' αυτούς; Τους καταστρέψαμε, και πράγματι, ήταν κακοί.

وَمَا خَلَقْنَا ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَـٰعِبِينَ ﴿٣٨﴾

Δε δημιουργήσαμε τους ουρανούς και τη γη και ό,τι υπάρχει ανάμεσά τους για διασκέδαση (ή άσκοπα).

مَا خَلَقْنَـٰهُمَآ إِلَّا بِٱلْحَقِّ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٣٩﴾

Δεν τους δημιουργήσαμε παρά μόνο με την αλήθεια, αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς δε γνωρίζουν.

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ مِيقَـٰتُهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٤٠﴾

Πράγματι, η Ημέρα της Κρίσεως είναι η προκαθορισμένη ώρα για όλους τους!

يَوْمَ لَا يُغْنِى مَوْلًى عَن مَّوْلًۭى شَيْـًۭٔا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ ﴿٤١﴾

Την Ημέρα που κανένας συγγενής (ή φίλος) δε θα ωφελήσει κανέναν άλλον συγγενή (ή φίλο), ούτε θα λάβουν καμία υποστήριξη,

إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٤٢﴾

εκτός από όσους τους δείξει έλεος ο Αλλάχ. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).