Διαβάστε το Ρουκού 448 του Κορανίου

۞ لَّقَدْ رَضِىَ ٱللَّهُ عَنِ ٱلْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَكَ تَحْتَ ٱلشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِى قُلُوبِهِمْ فَأَنزَلَ ٱلسَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثَـٰبَهُمْ فَتْحًۭا قَرِيبًۭا ﴿١٨﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ εναπόθεσε την ευαρέστησή Του στους πιστούς όταν σου έδωσαν (ω, Προφήτη) όρκο αφοσίωσης κάτω από το δέντρο (στην Αλ-Χουνταϊμπέγια). Γνώριζε τι υπήρχε στις καρδιές τους, και έτσι, έστειλε την ηρεμία σ' αυτούς. Και θα τους ανταμείψει με μία επικείμενη νίκη (που θα γίνει στη μάχη της Χάιμπερ),

وَمَغَانِمَ كَثِيرَةًۭ يَأْخُذُونَهَا ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًۭا ﴿١٩﴾

και με άφθονα λάφυρα που θα τα πάρουν. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αζείζ (Ανίκητος, Παντοδύναμος) και Χακείμ (Πάνσοφος).

وَعَدَكُمُ ٱللَّهُ مَغَانِمَ كَثِيرَةًۭ تَأْخُذُونَهَا فَعَجَّلَ لَكُمْ هَـٰذِهِۦ وَكَفَّ أَيْدِىَ ٱلنَّاسِ عَنكُمْ وَلِتَكُونَ ءَايَةًۭ لِّلْمُؤْمِنِينَ وَيَهْدِيَكُمْ صِرَٰطًۭا مُّسْتَقِيمًۭا ﴿٢٠﴾

Ο Αλλάχ σας υποσχέθηκε άφθονα λάφυρα που θα τα πάρετε, και επέσπευσε για σας αυτή (τη νίκη και τα λάφυρα στη μάχη της Χάιμπερ), και εμπόδισε τα χέρια των ανθρώπων (των Εβραίων της Μαντίνας) από σας (από το να βλάψουν τα παιδιά και τα σπίτια σας αφού φύγατε από τη Μαντίνα προς τη Μάκκα για προσκύνημα), ώστε να είναι ένα σημάδι για τους πιστούς (για την υποστήριξη του Αλλάχ) και για να σας καθοδηγήσει στον ίσιο δρόμο.

وَأُخْرَىٰ لَمْ تَقْدِرُوا۟ عَلَيْهَا قَدْ أَحَاطَ ٱللَّهُ بِهَا ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرًۭا ﴿٢١﴾

Και (σας υπόσχεται και) άλλη (νίκη σε άλλες πόλεις), για την οποία δεν είχατε τη δύναμη να την πετύχετε, αλλά ο Αλλάχ την περιβάλλει με τη Δύναμη και τη Γνώση Του (γνωρίζοντας ήδη ότι θα την πετύχετε). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι για τα πάντα, Ικανός.

وَلَوْ قَـٰتَلَكُمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَوَلَّوُا۟ ٱلْأَدْبَـٰرَ ثُمَّ لَا يَجِدُونَ وَلِيًّۭا وَلَا نَصِيرًۭا ﴿٢٢﴾

Αν οι άπιστοι (της Μάκκας) σας πολεμούσαν (στην Αλ-Χουνταϊμπέγια), πράγματι θα γύριζαν την πλάτη τους (για φυγή), έπειτα δε θα έβρισκαν κανέναν προστάτη, ούτε κανέναν υποστηρικτή.

سُنَّةَ ٱللَّهِ ٱلَّتِى قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلُ ۖ وَلَن تَجِدَ لِسُنَّةِ ٱللَّهِ تَبْدِيلًۭا ﴿٢٣﴾

Αυτός είναι ο επαναλαμβανόμενος κανόνας του Αλλάχ που πέρασε πριν (στα προηγούμενα έθνη). Δε θα βρεις (ω, Προφήτη) στον επαναλαμβανόμενο κανόνα του Αλλάχ καμία αλλαγή!

وَهُوَ ٱلَّذِى كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُم بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنۢ بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرًا ﴿٢٤﴾

Είναι Αυτός που εμπόδισε τα χέρια τους από εσάς (όταν ήρθε μία ομάδα άπιστων να επιτεθούν σε σας) κοντά στη Μάκκα και (εμπόδισε) τα χέρια σας απ' αυτούς μετά που σας έκανε να τους νικήσετε (και να τους πιάσετε αιχμάλωτους και έπειτα τους απελευθερώσατε). Πράγματι, ο Αλλάχ βλέπει όλα όσα κάνετε.

هُمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَصَدُّوكُمْ عَنِ ٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ وَٱلْهَدْىَ مَعْكُوفًا أَن يَبْلُغَ مَحِلَّهُۥ ۚ وَلَوْلَا رِجَالٌۭ مُّؤْمِنُونَ وَنِسَآءٌۭ مُّؤْمِنَـٰتٌۭ لَّمْ تَعْلَمُوهُمْ أَن تَطَـُٔوهُمْ فَتُصِيبَكُم مِّنْهُم مَّعَرَّةٌۢ بِغَيْرِ عِلْمٍۢ ۖ لِّيُدْخِلَ ٱللَّهُ فِى رَحْمَتِهِۦ مَن يَشَآءُ ۚ لَوْ تَزَيَّلُوا۟ لَعَذَّبْنَا ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا ﴿٢٥﴾

Εκείνοι (οι άπιστοι από τη Μάκκα) είναι αυτοί που αρνήθηκαν την πίστη, σας εμπόδισαν από το Ιερό Τζαμί και εμπόδισαν τα ζώα θυσίας από το να φτάσουν στον τόπο θυσίας τους. Αν δεν υπήρχαν (ανάμεσά τους στη Μάκκα, αδύναμοι) πιστοί, άντρες και γυναίκες, που (έκρυψαν την πίστη τους, τους οποίους) δεν τους ξέρατε και θα μπορούσατε να τους πλήττατε -φέρνοντας έτσι λόγω αυτών ενοχές εν αγνοία σας-, (θα σας είχαμε δώσει την άδεια να μπείτε στη Μάκκα ως νικητές). (Αλλά δίνουμε αναβολή στην τιμωρία των άπιστων) για να εισάγει ο Αλλάχ στο έλεός Του όποιους θέλει (όπως τους αδύναμους πιστούς στη Μάκκα, και εκείνους τους άπιστους που θα εισέλθουν στο Ισλάμ πριν μπείτε στη Μάκκα). Αν είχαν διαχωριστεί (οι αδύναμοι πιστοί από τους άπιστους), θα είχαμε τιμωρήσει (μέσω εσάς) αυτούς που αρνήθηκαν την πίστη με μία οδυνηρή τιμωρία.

إِذْ جَعَلَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فِى قُلُوبِهِمُ ٱلْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ ٱلْجَـٰهِلِيَّةِ فَأَنزَلَ ٱللَّهُ سَكِينَتَهُۥ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ وَعَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ وَأَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ ٱلتَّقْوَىٰ وَكَانُوٓا۟ أَحَقَّ بِهَا وَأَهْلَهَا ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمًۭا ﴿٢٦﴾

Όταν αυτοί που αρνήθηκαν την πίστη έβαλαν στις καρδιές τους υπεροψία- την υπεροψία της εποχής της άγνοιας (της προ-ισλαμικής εποχής)- (και έτσι κατά τη σύναψη της συμφωνίας ανακωχής με τον Προφήτη, αρνήθηκαν να του επιτρέψουν να μπει στη Μάκκα για προσκύνημα εκείνη τη χρονιά -αλλά θα μπορούσε την επόμενη-, και αρνήθηκαν να γραφτεί το Όνομα του Αλλάχ ως «Αρ-Ραχμάν», και αρνήθηκαν να γραφτεί το όνομα του Προφήτη ως «ο Αγγελιαφόρος του Αλλάχ»), τότε ο Αλλάχ έστειλε στον Αγγελιαφόρο Του και στους πιστούς ηρεμία και γαλήνη απ' Αυτόν, και τους έκανε να παραμείνουν στον Λόγο της ευσέβειας (ότι: δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον ο Αλλάχ), γιατί (οι πιστοί) ήταν αυτοί που άξιζαν αυτό (τον Λόγο, και όχι οι άπιστοι) και ήταν οι άνθρωποι αυτού (του Λόγου). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Παντογνώστης.