Διαβάστε το Ρουκού 45 του Κορανίου

قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ ٱللَّهَ فَٱتَّبِعُونِى يُحْبِبْكُمُ ٱللَّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ ۗ وَٱللَّهُ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿٣١﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Αν αγαπάτε τον Αλλάχ, ακολουθείστε με. Έτσι, ο Αλλάχ θα σας αγαπήσει και θα συγχωρέσει τις αμαρτίες σας. Και ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).»

قُلْ أَطِيعُوا۟ ٱللَّهَ وَٱلرَّسُولَ ۖ فَإِن تَوَلَّوْا۟ فَإِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٣٢﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Υπακούστε τον Aλλάχ και τον Αγγελιαφόρο.» Αλλά αν απομακρυνθούν - τότε πράγματι, ο Άλλαχ δεν αγαπά τους άπιστους.

۞ إِنَّ ٱللَّهَ ٱصْطَفَىٰٓ ءَادَمَ وَنُوحًۭا وَءَالَ إِبْرَٰهِيمَ وَءَالَ عِمْرَٰنَ عَلَى ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٣٣﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ επέλεξε τον Αδάμ (κάνοντας τους αγγέλους να τον τιμήσουν), τον Νώε (κάνοντάς τον τον πρώτο Αγγελιαφόρο αφού οι άνθρωποι τότε λάτρευαν είδωλα), την οικογένεια του Ιμπραήμ (Αβραάμ) (κάνοντας να έλθουν από τους απογόνους του όλοι οι προφήτες μετά απ' αυτόν, όπως ο Ισμαήλ, ο Ισαάκ, ο Ιακώβ, ο Ιησούς, ο Μωχάμμαντ) και την οικογένεια του ‘Ιμράν (από την οποία ήλθαν η Μαρία και ο Ιησούς) πάνω απ’ όλη την ανθρωπότητα (της εποχής τους).

ذُرِّيَّةًۢ بَعْضُهَا مِنۢ بَعْضٍۢ ۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿٣٤﴾

Απόγονοι, ο ένας προέρχεται από τον άλλον. Και ο Αλλάχ είναι Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

إِذْ قَالَتِ ٱمْرَأَتُ عِمْرَٰنَ رَبِّ إِنِّى نَذَرْتُ لَكَ مَا فِى بَطْنِى مُحَرَّرًۭا فَتَقَبَّلْ مِنِّىٓ ۖ إِنَّكَ أَنتَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٣٥﴾

(Ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ), όταν η σύζυγος του ‘Ιμράν (η Χάννα, η κόρη του Φακούδ, που ήταν στείρα και επικαλέστηκε τον Αλλάχ γι' αυτό, έμαθε ότι έμεινε έγκυος) είπε: «Κύριέ μου, στ’ αλήθεια έκανα τάμα, αυτό (το μωρό) που είναι στη μήτρα μου, να είναι αφιερωμένο σ' Εσένα και απαλλαγμένο (από τα πάντα ώστε να υπηρετήσει μόνο τον Οίκο Σου, και να Σε λατρεύει), αποδέξου (το), λοιπόν, από μένα. Στ’ αλήθεια, Εσύ είσαι ο Ασ-Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα), ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης).»

فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّى وَضَعْتُهَآ أُنثَىٰ وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَلَيْسَ ٱلذَّكَرُ كَٱلْأُنثَىٰ ۖ وَإِنِّى سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَإِنِّىٓ أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ ٱلشَّيْطَـٰنِ ٱلرَّجِيمِ ﴿٣٦﴾

Μα όταν την γέννησε, είπε: «Κύριέ μου, γέννησα θηλυκό (και δεν είναι αρσενικό όπως ήθελα για να υπηρετήσει τον Οίκο Σου).» - Αλλά ο Αλλάχ ξέρει καλύτερα για το τι γέννησε (και θα υψώσει αυτό το θηλυκό σε υψηλή θέση) -. (Και συνέχισε η σύζυγος του ‘Ιμράν λέγοντας:) «Και το αρσενικό δεν είναι σαν το θηλυκό (το αρσενικό είναι πιο δυνατό για την υπηρεσία του Οίκου Σου). Και την ονόμασα Μάριαμ (Μαρία -η μητέρα του Ιησού-), και αναζητώ καταφύγιο γι’ αυτήν και για τους απογόνους της σ' Εσένα, από τον καταραμένο Σατανά.»

فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍۢ وَأَنۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًۭا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۖ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا ٱلْمِحْرَابَ وَجَدَ عِندَهَا رِزْقًۭا ۖ قَالَ يَـٰمَرْيَمُ أَنَّىٰ لَكِ هَـٰذَا ۖ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِندِ ٱللَّهِ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ يَرْزُقُ مَن يَشَآءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ ﴿٣٧﴾

Έτσι, ο Κύριός της (Μαρίας) την αποδέχτηκε με καλή αποδοχή και την έκανε να μεγαλώσει με καλόν τρόπο και την έθεσε υπό τη φροντίδα του Ζαχαρία (επειδή ο πατέρας της πέθανε πριν γεννηθεί). Κάθε φορά που ο Ζαχαρίας έμπαινε στην κάμαρα όπου αυτή προσευχόταν, έβρισκε εκεί αγαθά. Είπε: «Ω, Μαρία, από πού τα έχεις αυτά (τα αγαθά);» Είπε (η Μαρία): «Είναι από τον Αλλάχ, στ’αλήθεια ο Αλλάχ παρέχει εφόδια σ’ όποιον θέλει χωρίς μέτρηση (απεριόριστα).»

هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُۥ ۖ قَالَ رَبِّ هَبْ لِى مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةًۭ طَيِّبَةً ۖ إِنَّكَ سَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ ﴿٣٨﴾

Τότε, ο Ζαχαρίας επικαλέστηκε τον Κύριό του, λέγοντας: «Κύριέ μου, δώσε μου από Σένα έναν ενάρετο απόγονο. Πράγματι, Εσύ είσαι Αυτός που ακούει τις επικλήσεις (των προσευχητών).»

فَنَادَتْهُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ وَهُوَ قَآئِمٌۭ يُصَلِّى فِى ٱلْمِحْرَابِ أَنَّ ٱللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيَىٰ مُصَدِّقًۢا بِكَلِمَةٍۢ مِّنَ ٱللَّهِ وَسَيِّدًۭا وَحَصُورًۭا وَنَبِيًّۭا مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿٣٩﴾

Έτσι, οι άγγελοι τον κάλεσαν (τον Ζαχαρία) ενώ στεκόταν στην προσευχή στην κάμαρα όπου προσευχόταν, (λέγοντας): «Πράγματι, ο Αλλάχ σού αναγγέλλει τα ευχάριστα νέα για (έναν γιο), τον Γιάχια (τον Ιωάννη τον Βαπτιστή), ο οποίος θα επιβεβαιώσει μια λέξη από τον Αλλάχ (δηλ. θα επιβεβαιώσει την αποστολή του Ιησού, ο οποίος -Ιησούς- δημιουργήθηκε με την λέξη και την εντολή του Αλλάχ «Γενηθήτω», και έτσι αυτός έγινε), και θα είναι (ο Ιωάννης) έντιμος (ανάμεσα στον λαό του), και θα απέχει (από τις επιθυμίες, συμπεριλαμβανομένων των γυναικών, αφιερώνοντας τον εαυτό του στη λατρεία του Αλλάχ), και θα είναι προφήτης, μεταξύ των ενάρετων.»

قَالَ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِى غُلَـٰمٌۭ وَقَدْ بَلَغَنِىَ ٱلْكِبَرُ وَٱمْرَأَتِى عَاقِرٌۭ ۖ قَالَ كَذَٰلِكَ ٱللَّهُ يَفْعَلُ مَا يَشَآءُ ﴿٤٠﴾

Είπε (ο Ζαχαρίας χαρούμενος και έκπληκτος): «Κύριέ μου! Πώς θα έχω έναν γιο ενώ έχω φτάσει σε μεγάλη ηλικία και η γυναίκα μου είναι στείρα; (η ερώτηση εδώ δεν σημαίνει ότι αμφισβητεί αλλά ρωτάει για το πώς θα το κάνει)» Είπε: «Έτσι ο Αλλάχ κάνει ό,τι θέλει (όταν αποφασίσει κάτι, απλώς λέει: «Γενηθήτω», και έτσι γίνεται).»

قَالَ رَبِّ ٱجْعَل لِّىٓ ءَايَةًۭ ۖ قَالَ ءَايَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ ٱلنَّاسَ ثَلَـٰثَةَ أَيَّامٍ إِلَّا رَمْزًۭا ۗ وَٱذْكُر رَّبَّكَ كَثِيرًۭا وَسَبِّحْ بِٱلْعَشِىِّ وَٱلْإِبْكَـٰرِ ﴿٤١﴾

Είπε: «Κύριέ μου! Κάνε ένα σημάδι για μένα (για να ξέρω όταν συλλάβει η γυναίκα μου και να χαρώ).» Είπε: «Το σημάδι σου είναι ότι δεν θα μπορείς να μιλήσεις στους ανθρώπους για τρεις μέρες παρά μόνο με χειρονομίες. Και μνημόνευσε πολύ τον Κύριό σου και να (Τον) δοξάζεις στο τέλος της ημέρας και στην αρχή της.»