Διαβάστε το Ρουκού 454 του Κορανίου

يَوْمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ ٱمْتَلَأْتِ وَتَقُولُ هَلْ مِن مَّزِيدٍۢ ﴿٣٠﴾

Την Ημέρα που θα πούμε στην Κόλαση: «Γέμισες (με τους άπιστους);» Θα πει (οργισμένη προς τους άπιστους και ζητώντας να έρθουν και άλλοι): «Υπάρχουν και άλλοι;»

وَأُزْلِفَتِ ٱلْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ غَيْرَ بَعِيدٍ ﴿٣١﴾

Και ο Παράδεισος θα έρθει κοντά προς τους ευσεβείς (που φυλάχθηκαν από την τιμωρία του Αλλάχ, τηρώντας τις εντολές Του), (σε ένα μέρος που) δεν είναι μακριά (απ' αυτούς και θα τον δουν πριν μπουν εκεί).

هَـٰذَا مَا تُوعَدُونَ لِكُلِّ أَوَّابٍ حَفِيظٍۢ ﴿٣٢﴾

(Θα ειπωθεί σ' αυτούς): «Αυτό είναι για το οποίο λάβατε υπόσχεση, το οποίο θα είναι για καθέναν που στράφηκε με μεταμέλεια (προς τον Αλλάχ) και διατήρησε (τις εντολές Του).

مَّنْ خَشِىَ ٱلرَّحْمَـٰنَ بِٱلْغَيْبِ وَجَآءَ بِقَلْبٍۢ مُّنِيبٍ ﴿٣٣﴾

Ο οποίος φοβόταν τον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα) χωρίς να Τον είχε δει (στην εγκόσμια ζωή) και ήρθε με αφοσιωμένη καρδιά (που στράφηκε με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ).

ٱدْخُلُوهَا بِسَلَـٰمٍۢ ۖ ذَٰلِكَ يَوْمُ ٱلْخُلُودِ ﴿٣٤﴾

Μπείτε σ' αυτόν (τον Παράδεισο) με ειρήνη και ασφάλεια. Αυτή είναι η Ημέρα της αιώνιας ζωής.»

لَهُم مَّا يَشَآءُونَ فِيهَا وَلَدَيْنَا مَزِيدٌۭ ﴿٣٥﴾

Θα έχουν εκεί ό,τι επιθυμούν, και Εμείς έχουμε ακόμα περισσότερα.

وَكَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّن قَرْنٍ هُمْ أَشَدُّ مِنْهُم بَطْشًۭا فَنَقَّبُوا۟ فِى ٱلْبِلَـٰدِ هَلْ مِن مَّحِيصٍ ﴿٣٦﴾

Πόσα (άπιστα) έθνη πριν απ' αυτούς (τους άπιστους από τη Μάκκα) έχουμε καταστρέψει, τα οποία ήταν πιο δυνατά απ' αυτούς, και έτσι, περιπλανήθηκαν και έχτισαν στη γη (περισσότερο απ' αυτούς). Υπήρχε (γι' εκείνα τα έθνη) κάποια διαφυγή (όταν έπεσε πάνω τους η τιμωρία);

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَذِكْرَىٰ لِمَن كَانَ لَهُۥ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى ٱلسَّمْعَ وَهُوَ شَهِيدٌۭ ﴿٣٧﴾

Πράγματι, σ' αυτό υπάρχει μία νουθεσία και μία υπενθύμιση για όποιον έχει καρδιά (και μυαλό) ή ακούει με προσοχή ενώ είναι παρών (δηλ. δεν ακούει με αδιαφορία).

وَلَقَدْ خَلَقْنَا ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِى سِتَّةِ أَيَّامٍۢ وَمَا مَسَّنَا مِن لُّغُوبٍۢ ﴿٣٨﴾

Πράγματι, δημιουργήσαμε τους ουρανούς και τη γη, και ό,τι βρίσκεται ανάμεσά τους, σε έξι Ημέρες, και καμία κόπωση δε Μας άγγιξε.

فَٱصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ ٱلشَّمْسِ وَقَبْلَ ٱلْغُرُوبِ ﴿٣٩﴾

Κάνε λοιπόν υπομονή (ω, Προφήτη) για ό,τι λένε, και δόξαζε τον Κύριό σου ευγνωμονώντάς Τον πριν την ανατολή (στην προσευχή Φατζρ) και πριν από τη δύση του ηλίου (στην προσευχή ‘Ασρ).

وَمِنَ ٱلَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَأَدْبَـٰرَ ٱلسُّجُودِ ﴿٤٠﴾

Και δόξαζέ Τον τη νύχτα (στη νυχτερινή προσευχή) και μετά τις προσευχές.

وَٱسْتَمِعْ يَوْمَ يُنَادِ ٱلْمُنَادِ مِن مَّكَانٍۢ قَرِيبٍۢ ﴿٤١﴾

Άκου (ω, Προφήτη) την Ημέρα που ο καλών (ο Άγγελος Ισραφήλ) θα καλέσει (φυσώντας το Κέρας -Σάλπιγγα-) από ένα κοντινό μέρος,

يَوْمَ يَسْمَعُونَ ٱلصَّيْحَةَ بِٱلْحَقِّ ۚ ذَٰلِكَ يَوْمُ ٱلْخُرُوجِ ﴿٤٢﴾

την Ημέρα που θα ακούσουν την κραυγή (της Ανάστασης) με την αλήθεια. Αυτή είναι η Ημέρα της Εξόδου (από τους τάφους).

إِنَّا نَحْنُ نُحْىِۦ وَنُمِيتُ وَإِلَيْنَا ٱلْمَصِيرُ ﴿٤٣﴾

Πράγματι, Εμείς είμαστε που δίνουμε ζωή και την αφαιρούμε, και προς Εμάς θα είναι ο τελικός προορισμός.

يَوْمَ تَشَقَّقُ ٱلْأَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعًۭا ۚ ذَٰلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنَا يَسِيرٌۭ ﴿٤٤﴾

Την Ημέρα που η γη θα σχιστεί γι' αυτούς και θα βγουν (από τους τάφους τους) βιαστικά. Αυτή η συγκέντρωσή τους (από τους τάφους), θα είναι κάτι πολύ εύκολο για Εμάς.

نَّحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَقُولُونَ ۖ وَمَآ أَنتَ عَلَيْهِم بِجَبَّارٍۢ ۖ فَذَكِّرْ بِٱلْقُرْءَانِ مَن يَخَافُ وَعِيدِ ﴿٤٥﴾

Εμείς ξέρουμε καλύτερα τι λένε, και δε στάλθηκες (ω, Προφήτη) για να τους αναγκάσεις να πιστέψουν. Δώσε λοιπόν νουθεσία και υπενθύμιση με το Κορ’άν σε όποιον φοβάται την προειδοποίησή Μου.